Αρχική Σελίδα

Ψίθυροι | Εκδόσεις Περιοδικών - Εφημερίδων | Ηπείρου 2, 66100 Δράμα | Τηλ: 25210 36 700 | info@psithiri.gr

ΘΕΜΑΤΑ & ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ


Σπήλαιο Μααρά - 11.800 μ. μέσα στο βουνό

1 σχόλιο

Σπήλαιο Μααρά. Ένας όμορφος κόσμος που κρύβεται πίσω από το υπάρχον επισκέψιμο μέχρι σήμερα σπήλαιο. Το αύριο είναι έκπληξη. Δεν έχουμε δει τίποτε ! Mπροστά σ΄ αυτό που κρύβεται εκατομμύρια χρόνια μέσα στο βουνό.

27 Αυγούστου 2008. Απόγευμα, πριν ακόμα ο ήλιος δύσει, η μικρή ομάδα σπηλαιολόγων είναι έτοιμη για να εισέλθει στο άγνωστο κομμάτι του σπηλαίου Μααρά.
Η ομάδα του Pascal REILE σήμερα είναι ξεχωριστή και διάσημη για τις σπηλαιολογικές έρευνες που πραγματοποιεί σ΄ όλο τον κόσμο. Έχει όμως δεθεί με την περιοχή μας ιδιαίτερα και αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι κάθε 2 χρόνια επισκέπτονται το σπήλαιο Μααρά κατά τους θερινούς μήνες (όταν η στάθμη του νερού του υπόγειου ποταμού, που διασχίζει το βουνό στην περιοχή του Αγγίτη είναι χαμηλή) και πραγματοποιούν έρευνες. Εκείνο το απόγευμα συμμετείχα μαζί με τον Pascal, την Elisabeth και τον νεαρό Nicola, στο μεγάλο αυτό εγχείρημα να περάσουμε το πρώτο εμπόδιο βράχου και νερού (Σιφώνιο 1) που βρίσκεται στο τέλος του επισκέψιμου σπηλαίου. Ο εξοπλισμός για τον καθένα μας ήταν άριστος και αφού πρώτα ακολουθήθηκαν όλοι οι κανόνες ασφαλείας βουτήξαμε στο Σ 1. Η διάβασή του ήταν εύκολη διότι τα νερά του μικρού ποταμού στο εσωτερικό του σπηλαίου ήταν βάθους περίπου 1 μ..
Πίσω από το Σιφώνιο 1 το ελάχιστο φως ασετιλίνης από τα κράνη μας ήταν αρκετό για να φωτίσει μια αίθουσα τεράστια σε ύψος, πλάτος, μήκος.
(Το τουριστικό τμήμα που επισκέπτεται κανείς σήμερα συνεχίζεται πίσω από το Σ 1 και μάλιστα μπορώ να το χαρακτηρίσω ακόμη πιο ενδιαφέρον !).
Αριστερά και δεξιά του ποταμού υπάρχουν αποθέσεις άμμου που δημιουργούν την αίσθηση μιας παραλίας στη θάλασσα.
Πελώριοι σταλακτίτες και σταλαγμίτες παντού κυρίως ροδόχροοι που μαρτυρούν την κίνηση και την δομή της ασβεστολιθικής ύλης.
Εδώ βλέπουμε ότι ο γεωλογικός χρόνος, η ανόργανη και οργανική ύλη έχουν αφήσει τα ίχνη τους στο σπήλαιο του Μααρά.
Από το 1978 που ξεκίνησαν οι διάφορες αποστολές εξερεύνησης του σπηλαίου συνεχώς εξετάζονται όλα αυτά τα ίχνη για να γνωρίσουμε καλύτερα το παρελθόν και την πιθανή εξέλιξη των χημικών, των φυσικών αλλά και των βιολογικών φαινομένων.
Καθώς η ομάδα προχωρούσε μέσα στο σκοτάδι κατά μήκους του ποταμού, ανάγκαζε τον πληθυσμό που κατοικεί εκεί, βλέποντας το φως, να ξαφνιάζεται.
Μεγάλο πλήθος νυχτερίδων έκανε τον παράξενο χορό του να γίνεται εντυπωσιακός, ιδιαίτερα στην οροφή του σπηλαίου.
Άφθονες ποσότητες γκουανό (περιττώματα από νυκτερίδες) στα τοιχώματα και στην οροφή.
Το απόγευμα εκείνο ξεπεράσαμε τα 3 πρώτα σιφώνια Σ1,Σ2,Σ3, αυτά τα μικρά φυσικά εμπόδια νερού και βράχου και φθάσαμε στο εσωτερικό του βουνού περίπου 1800 μ. από την είσοδο του σπηλαίου.
Η δημιουργία αυτών των 3 μεγάλων αιθουσών (κοιλότητες - τούνελ) που αντίκρισα, προήλθε από τη διάλυση των πετρωμάτων, ασβεστολιθικά κυρίως πετρώματα, της περιοχής με γραφιτικές προσμίξεις.
Σε μια δεύτερη γεωλογική φάση εξέλιξης του σπηλαίου τα κοιλώματα αυτά (αίθουσες) γέμισαν από άμμο, υλικό που προέρχεται από το επιφανειακό έδαφος ή από τα γειτονικά πετρώματα.
Τέλος, η μερική απομάκρυνση των αποθέσεων αυτών έγινε από τα ρεύματα του νερού που διέρχονται από το σπήλαιο. Τα διαλύματα του νερού που κυκλοφορούν με διάφορους τρόπους στα 3 μεγάλα κοιλώματα στα πρώτα 2000μ. σχημάτισαν υπέροχους σταλακτίτες και σταλαγμίτες, αλλά και άλλους ασβεστιτικούς σχηματισμούς.
Σ΄αυτόν τον υπέροχο κόσμο της σιωπής και του απόλυτου σκότους το ελάχιστο φως δίνει μια ξεχωριστή ομορφιά, απερίγραπτη και ερωτική. Σε κάνει να θέλεις να ξαναγυρίσεις ή ακόμη να προχωρήσεις πιο μέσα στο βουνό.
Αλήθεια, οι Γάλλοι εξερευνητές έφθασαν 11800μ. μέσα στο βουνό, ξεπερνώντας
7 σιφώνια και τοπογραφώντας όλες τις κοιλότητες: (στοές, αίθουσες, σιφώνια, ροή κοίτης ποταμού, ύψος, μήκος, πλάτος !).
Όλα αυτά τα στοιχεία παρουσιάσθηκαν σε μια εορταστική βραδιά για τα 30 χρόνια εξερεύνησης του Σπηλαίου Μααρά, στον Αγγίτη, στο χωριό όπου οι σχέσεις τούτων των επιστημόνων με τους κατοίκους της περιοχής είναι άριστες. Το σπήλαιο ένωσε τους ανθρώπους με σχέσεις αμοιβαίας εκτίμησης. Μένει εμείς να συνεχίσουμε αυτό το πολύτιμο έργο που έχουμε στα χέρια μας, αξιοποιώντας όλες τις δυνατότητες που έχει το σπήλαιο Μααρά.
Για την ιστορία, θα πρέπει θα πρέπει να αναφέρουμε πως όταν οι Γάλλοι σπηλαιολόγοι επισκέφθηκαν το 1978 την Άννα Πετροχείλου (διάσημη Ελληνίδα Σπηλαιολόγος) για να την ρωτήσουν που μπορούν να κάνουν έρευνα στην Ελλάδα (στον παράδεισο των σπηλαίων) αυτή τους είπε: Πάτε στην Μακεδονία στον Αγγίτη ποταμό και η εξερεύνηση θα σας αποζημιώσει !
Έτσι και έγινε.

Υ.Γ.: Στο βάθος του σπηλαίου και στα 6076 μ. υπάρχει κοιλότητα 1500μ. μήκους ! Φθάνει έως τα 7791μ. Ένα σπήλαιο κρυμμένο καλά κάτω από το βουνό Φαλακρό.


Σχόλια (1)

vhvibvt - Τρίτη 19 Απριλίου 2011 στις 15:25
5y2NkG izlrdupzwrne, [url=http://ojaaxbzbovyr.com/]ojaaxbzbovyr[/url], [link=http://grvkydcbpehg.com/]grvkydcbpehg[/link], http://xvgyqatjdhqs.com/

Αφήστε το σχόλιό σας