Αρχική Σελίδα

Ψίθυροι | Εκδόσεις Περιοδικών - Εφημερίδων | Ηπείρου 2, 66100 Δράμα | Τηλ: 25210 36 700 | info@psithiri.gr

ΘΕΜΑΤΑ & ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ


Κική Πατρικαλάκη Δραμινή Καλλιτέχνης.

Η πληρότητα ενός ανθρώπου, που έκανε στη ζωή του, ότι αγάπησε.

 

 

Η Κική Πατρικαλάκη, είναι γόνος της γνωστής Δραμινής οικογένειας, που στις φλέβες της κυλά η αγάπη της για τις Τέχνες και τη Δράμα. Όποιος την γνωρίζει καλά, θα καταλάβει ότι είναι μια αιώνια έφηβος. Στοιχεία του χαρακτήρα της, η ειλικρίνεια, η ευθύτητα, η κοινωνικότητα, η συντροφικότητα. Άνθρωπος χαμηλών τόνων, με μια έντονα κοινωνική ζωή, όπου πρωταγωνιστικό ρόλο παίζουν οι εκλεκτοί της φίλοι, για χάρη των οποίων θα έβαζε, πολλά πράγματα στην άκρη. Η ίδια δεν αποκαλεί τον εαυτό της ζωγράφο, αν και δεν θα μπορούσε ποτέ να ζήσει χωρίς τις μπογιές και τα πινέλα της. Θαυμάζει τον αδελφό της, τον Φαίδωνα Πατρικαλάκη, καταξιωμένο ζωγράφο και θεωρεί ότι η παρουσία του, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη ζωή της. Πολυτάλαντος άνθρωπος, ζει τα τελευταία χρόνια σε μια αναπαλαιωμένη παλιά κατοικία στην περιοχή της Αγίας Βαρβάρας, όπου η προσωπική της πινελιά και η αισθητική της παρέμβαση στο χώρο, μαγεύει τους λάτρεις των παλιών και αυθεντικών αντικειμένων.

Η κ. Πατρικαλάκη, μας άνοιξε το σπίτι της και μας ξενάγησε στα μονοπάτια της ψυχής της. Την ευχαριστούμε πολύ.

- Ποιά ήταν τα πρώτα βήματα σας στο χώρο της ζωγραφικής;

- Εγώ ξεκίνησα σπουδάζοντας Γραφικές Τέχνες και επειδή εκείνα τα χρόνια δεν υπήρχε εφαρμογή στη Δράμα, που γύρισα για να ζήσω, άρχισα να ζωγραφίζω. Κανονικά δεν έχω σπουδάσει ζωγραφική. Είμαι αυτοδίδακτη.

- Πως και δεν αποφασίσατε να μείνετε στην Αθήνα;

- Γιατί τις μητροπόλεις τις μισώ. Τη Δράμα την λατρεύω. Ούτε τους φίλους μου ήθελα να χάσω, ούτε τους γονείς μου και τα αδέλφια μου, που ζούσαν εδώ. Είμαι Δραμολάτρισσα. Δεν την εγκαταλείπω με τίποτα τη Δράμα.

- Είχατε τη στήριξη της οικογένειας σας στις όποιες επιλογές σας;

- Η οικογένεια μου ποτέ δεν ανακατεύτηκε στο τι θα κάνω. Δεν χρειάστηκε ποτέ να μου πουν, κάνε αυτό ή μη κάνεις εκείνο. Ήμουν τελείως ελεύθερη. Είχα και τον αδελφό μου που είναι ζωγράφος, τον Φαίδωνα Πατρικαλάκη, άρα δεν ήταν η ζωγραφική κάτι πρωτόγνωρο για την οικογένεια μου.

- Επηρεαστήκατε και σε ποιο βαθμό από τον αδελφό σας;

- Α! ναι, πάρα πολύ!

- Ήταν δάσκαλος για σας;

- Είμαι θαυμάστρια του, μέσω αυτού του θαυμασμού που έτρεφα και τρέφω για τον αδελφό μου, ναι, θα μπορούσα να πω ότι ήταν δάσκαλος μου.

- Υπήρξε κάποια στιγμή που ήρθατε σε ρήξη;

- Όχι, εκείνο που έχω προσέξει, και γελάμε πάρα πολύ μ’ αυτό είναι ότι πολλές φορές βρίσκω στους πίνακες του στοιχεία της δικής μου δουλειάς. Και λέω στους φίλους μου «βλέπετε, είστε μάρτυρες, δεν τον έκλεψα εγώ» Γέλια… Προφανώς, είναι κοινά τα ερεθίσματα μας.

- Έχετε πραγματοποιήσει κάποια κοινή έκθεση;

- Όχι, όχι, δεν θα το τολμούσα. Θα ήταν αστείο. Αυτός είναι ένας ζωγράφος φτασμένος. Εγώ ακόμη παίζω.

- Μήπως είστε μετριόφρων;

- Όχι. Οι εκθέσεις που έχω κάνει είναι λίγες, αλλά και ο χρόνος που διαθέτω για τη ζωγραφική δεν είναι ικανοποιητικός. Δεν ζωγραφίζω συνεχώς. Θα με πιάσει μια εποχή, και μετά μπορεί να περάσει πολύς καιρός μέχρι να ξανασχοληθώ.

- Δεν νοιώθετε επαγγελματίας ζωγράφος

- Όχι βέβαια, γιατί αν έβλεπα τη ζωγραφική επαγγελματικά, θα έπρεπε συνεχώς να ζωγραφίζω. Και μάλιστα εξ αρχής, όταν τελείωσα τις σπουδές μου και ήρθα στη Δράμα. Αντίθετα, εγώ ταυτόχρονα έκανα χιλιάδες άλλα πράγματα.

- Όπως;

- Είχα ανοίξει κατάστημα με ρούχα, κατάστημα δώρων κλπ

- Ωστόσο, έχετε πραγματοποιήσει κάποιες εκθέσεις;

- Έκανα τρείς ομαδικές εκθέσεις. Μία στις Σέρρες, μία στη Δράμα και μία στο Παρανέστι. Ατομική έκανα μόνο μία στη Θεσσαλονίκη.

- Σήμερα η ζωγραφική ποια θέσει έχει στη ζωή σας;

- Δεν μπορώ να πω ότι είναι πρωταρχική μου ασχολία και χωρίς αυτήν δεν μπορώ να ζήσω. Ωστόσο, είναι κάτι που αγαπώ πάρα πολύ. Όταν καταπιάνομαι, είναι το καλύτερο μου. Εκείνο που παθαίνω είναι ότι ξεχνιέμαι με τις παρέες, τις εκδρομές, γιατί είναι λίγο περισσότερο από το κανονικό κοινωνική. Έτσι, μ’ αυτά και μ’ αυτά, δεν απομένει ελεύθερος χρόνος. Μέχρι να βγάλω τα χαρτιά και τις μπογιές, ο χρόνος περνάει ανάμεσα στις παρέες.

- Νοιώθετε ότι έχετε ανταμειφτεί από τη ζωγραφική και ανταμοιβή δεν εννοώ κατ’ ανάγκη χρηματική.

- Δεν το νοιώθω, γιατί ποτέ δεν το επιδίωξα. Από τη στιγμή που η ζωγραφική δεν είναι πρωταρχικό μου μέλημα, δεν έχω απαιτήσεις να δικαιωθώ.

- Αν ξαναγεννιόσασταν, τι θα θέλατε να κάνετε;

- Πόσες φορές δεν το σκέφτηκα αυτό! Ξεκίνησα περνώντας στην Πάντειο, ενώ ήθελα να σπουδάσω Φιλολογία. Μου άρεσε πάρα πολύ και η Αρχιτεκτονική. Πολλές φορές σκέφτομαι; Αν έπαιρνα εκείνο το δρόμο, θα μπορούσα να κάνω και το άλλο; Αν σπούδαζα Φιλολογία, θα μπορούσα παράλληλα να σπουδάσω και Γραφικές Τέχνες; Δεν ξέρω αν ο εαυτός μου με οδηγούσε στα ίδια βήματα. Σήμερα πάντως που με ρωτάτε, θα σας έλεγα πως, ότι κι αν έκανα στη ζωή μου, θα ήθελα και πάλι να σπουδάσω Γραφικές Τέχνες.

- Και οι Γραφικές Τέχνες πως προέκυψαν;

- Θα έλεγα ότι το έκανα τυχαία. Επειδή στην Πάντειο είχα πολύ ελεύθερο χρόνο, μιας και δεν υπήρχαν υποχρεωτικές ώρες παρουσίας, ήθελα τον ελεύθερο χρόνο μου να τον διαθέσω και κάπου αλλού. Μου άρεσε η διακόσμηση και έτσι πήγα στις Γραφικές Τέχνες. Πάντως, αν δεν είχα περάσει στην Αθήνα ή στην Πάντειο, μπορεί και να μη σπούδαζα Γραφικές Τέχνες ποτέ, μιας και εκτός Αθηνών δεν υπήρχαν τότε σχολές.

- Τι δεν θα ξαναφτιάχνατε στη ζωή σας;

- Δεν θα κάπνιζα

- Θα χαρακτηρίζατε τον εαυτό σας άνθρωπο με πάθος, ή με ταλέντο;

- Ούτε το ένα, ούτε το άλλο. Απλά πήρα από το σπίτι μου, από τα αδέλφια μου, μια αισθητική. Το πάθος εντάξει, αλλά το ταλέντο αποκτιέται με τη δουλειά. Μπορεί κάποιοι να γεννιούνται με ταλέντο, όπως λένε, αν και για μένα είναι μύθος, αλλά αν αυτό το ταλέντο δεν το δουλέψεις σκληρά, δεν φτάνεις πουθενά.

- Είστε άνθρωπος χαμηλών τόνων;

- Ναι πάρα πολύ.

- Αυτό σας άνοιξε πόρτες ή σας τις έκλεισε;

- Με βοήθησε να βλέπω τα πράγματα πιο αντικειμενικά. Απ’ έξω βλέποντας τα, να τα αξιολογώ- πιστεύω- πιο δίκαια. Επίσης, με βοήθησε το «εγώ» μου, να είναι πιο χαμηλά, απ’ αυτό που πρέπει. Το ότι δεν εξελίχθηκα, είναι ένα άλλο θέμα, καθαρά από δική μου οκνηρία και όχι λόγω του χαμηλού τους χαρακτήρα μου.

- Στη δουλειά σας, έχετε κάποια αγαπημένη τεχνοτροπία ή θεματολογία;

- Τεχνοτροπία δεν έχω κάποια συγκεκριμένη. Οι αφετηρίες μου είναι από τα λαϊκά ερεθίσματα. Πάντα έχω τη λαϊκή ζωγραφική ως βάση, την οποία έχω προχωρήσει μέσα από τις δικές μου δυνατότητες, έτσι ώστε να γίνεται έντεχνα λαϊκή και όχι απλά λαϊκή.

- Θα τολμούσατε να ζωγραφίσετε κάτι άλλο;

- Δεν θα μπορούσα προφανώς να ζωγραφίσω κάτι άλλο. Μολονότι την κλασική ζωγραφική τη λατρεύω, δεν θα ήθελα να ζωγραφίσω κλασικά έργα. Από τότε που βγήκε η φωτογραφία η κλασική ζωγραφική, για μένα, δεν λέει τίποτα.

- Σήμερα η ζωγραφική έχει στην κοινωνία, την θέση που τις αξίζει;

- Όπως όλες οι τέχνες όχι. Αλλά είναι και μια εποχή όπου πάρα πολύς κόσμος ασχολείται με τη ζωγραφική. Οπότε, δεν μπορείς να πεις, αν έχει ή δεν έχει, τη θέση που τις αξίζει.

- Θεωρείτε δηλαδή πάρα πολύ θετικό το γεγονός ότι στις μέρες μας, πάρα πολλά παιδιά, φοιτούν σε σχολές ζωγραφικής;

- Το θεωρώ πάρα πολύ θετικό, το μη θετικό θεωρώ το τι δάσκαλους έχουν, μη τους μάθουν κακή ζωγραφική! Αλλά και πάλι, το ότι ασχολούνται από μόνο του είναι θετικό. Κάποια στιγμή τα παιδιά αυτά θα φύγουν από τη Δράμα, θα πάνε σε κάποιες εκθέσεις, θα ανοίξουν τα μάτια τους.

- Είναι η ζωγραφική τρόπος έκφρασης, μια εσωτερική ανάγκη;

- Σ’ αυτούς που είναι πραγματικοί καλλιτέχνες, είναι εσωτερική ανάγκη. Για τους άλλους, που απλά έχουν μια καλή αισθητική, πιστεύω πως όχι, απλά κάνουν αυτό που έμαθαν να κάνουν, από μόδα, επειδή έχουν λίγο καλό χέρι.

- Ποια συμβουλή θα δίνατε στους νεότερους;

- Τίποτα, γιατί απλά εγώ ακόμη θέλω συμβουλές. Γέλια!

Θα τους έλεγα, αν αγαπούν κάτι να το κάνουν, να ξέρουν όμως ότι χρειάζεται πολύ δουλειά. Να ξέρουν επίσης ότι, μέσω της τέχνης, δεν θα βγάλουν χρήματα. Πέρασε η χρυσή εποχή που γινόσουν γνωστός ζωγράφος και ζούσες απ’ αυτό.

- Πείτε μου μια επιθυμία σας, κάτι που δεν καταφέρατε να έχετε και θα το θέλατε πολύ.

- Θα ήθελα να έχω ένα εργαστήρι. Γιατί το να δουλεύεις στο σπίτι είναι πάρα πολύ δύσκολο. Έρχεται κόσμος, πρέπει να το έχεις καθαρό. Δεν μπορείς να στήνεις και να ξεστήνεις τα καβαλέτα σου.

- Ποια η σχέση σας, με τις άλλες μορφές τέχνης;

- Κάποια εποχή έκανα κεραμική. Έφυγε ο δάσκαλος και σταμάτησα. Η μουσική μου αρέσει πάρα πολύ. Ξεκίνησα κιθάρα, αλλά δεν την προχώρησα. Ο κινηματογράφος μου αρέσει πάρα πολύ, να τον βλέπω. Λατρεύω το θέατρο. Ήθελα να γίνω και ηθοποιός, αλλά ντρεπόμουν να δώσω εξετάσεις στη Δραματική Σχολή.

- Θα μπορούσατε να φανταστείτε τον εαυτό σας έξω από το χώρο και τον τρόπο που κινείστε;

- Όχι με τίποτα!

- Σας ευχαριστώ πολύ

 


 

Αφήστε το σχόλιό σας