Αρχική Σελίδα

Ψίθυροι | Εκδόσεις Περιοδικών - Εφημερίδων | Ηπείρου 2, 66100 Δράμα | Τηλ: 25210 36 700 | info@psithiri.gr

ΘΕΜΑΤΑ & ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ


Δημήτρης Κυριαζίδης - Στέλεχος Νέας Δημοκρατίας

Αδιάκοπος αγώνας, καθαρός στόχος «Ως βουλευτής, μηνιαίως θα διαθέτω το περίσσευμα της αποζημίωσης μου σε ιδρύματα του τόπου μας»

 

- Οι πολίτες κυριολεκτικά κάθε μέρα ζουν με την αγωνία και τον φόβο. Έως πότε θα συνεχισθεί αυτή η κατάσταση; Υπάρχει διέξοδος;

- Το μνημόνιο περιέχει ως επί το πλείστον μόνιμες δεσμεύσεις για το μέλλον της χώρας και όλων των πολιτών. Π.χ. για τις δαπάνες συντάξεων, περιορίζει την αύξησή τους στο 2,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2060. Αυτό σημαίνει ότι έχει καθορίσει και την σύνταξη των σημερινών 15χρονων εφήβων, εάν έχουν την τύχη να βρουν μόνιμη δουλειά και ασφάλιση. Τώρα μάλιστα που η καγκελάριος Angela MERKEL επέβαλε τον δημοσιονομικό κανόνα, η κατάσταση θα είναι διαρκής. Θα ζούμε όλοι, τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας σε μια κοινωνία διαρκούς λιτότητας όπου ο πλούτος θα μεταβιβάζεται σε μεγάλους επενδυτές της χρηματοοικονομικής βιομηχανίας. Η διέξοδος υπάρχει, αλλά απαιτεί πρώτα την αποτίναξη αυτού του οικονομικού ζυγού και δεύτερο την διαρκή αυτοδύναμη και αυτοτροφοδοτούμενη οικονομική ανάπτυξη.

- Τελικά το μνημόνιο δεν ήταν μονόδρομος; Υπήρχε άλλος τρόπος με τον οποίο μπορούσαμε να μην οδηγηθούμε σε πτώχευση;

- Η Ν.Δ. παρά τις αστοχίες της παρέδωσε συγκεκριμένο επίπεδο επιτοκίων. Οι φωνασκίες της κυβέρνησης, η ενοχοποίηση του λαού και της χώρας και η ακατάσχετη κινδυνολογία ότι είμαστε τιτανικός που θα ναυαγήσουμε, οδήγησε στην άνοδο των επιτοκίων. Παραλλήλως ο κ. Παπακωνσταντίνου, μιμούμενος τον κ. Αλογοσκούφη διόγκωσε τα κονδύλια που εγγράφονται στο έλλειμμα. Έτσι διέσυρε τη χώρα και εξέθεσε την Ευρωπαϊκή τεχνοδομή. Έπρεπε αντί όλων αυτών να δανειστεί όλο το ποσό που χρειαζόταν για τουλάχιστον ένα χρόνο, με διακριτικότητα, σοβαρότητα και χωρίς τυμπανοκρουσίες ενοχοποίησης της χώρας και του λαού. Έτσι μετέτρεψε την κρίση ελλείμματος και χρέους σε κρίση δανεισμού. Μπορούσε όμως να δημιουργήσει ένα δημόσιο τραπεζικό πυλώνα κατά το παράδειγμα της Γερμανίας που θα δανειζόταν 1% από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και αυτή με τη σειρά της θα διοχέτευε τις πιστώσεις στο κράτος. Όπως επίσης μπορούσε να ανανεώσει τα ομόλογα του Δημοσίου χρέους που έληγαν μέσω ευρύτερων διακρατικών συνεννοήσεων και πέραν των ορίων της Ε.Ε.. Αλλά, βλέπετε, ένα απ’ τα πρώτα μελήματα του κ. Παπανδρέου ήταν να απαξιώσει την μεγάλη γεωστρατική επένδυση Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη και να ματαιώσει το δίαυλο ευρύτερης οικονομικής συνεργασίας.

- Σας προβληματίζει το γεγονός ότι παρά τα πολύ σκληρά οικονομικά μέτρα η ΝΔ δεν αυξάνει τα ποσοστά της αν και μειώνει την ψαλίδα από το ΠΑΣΟΚ;

- Όχι. Το πολιτικό προσωπικό της παράταξης που την έφερε σ’ αυτή τη θέση ζει και βασιλεύει σε κάθε σχεδόν περιοχή. Είναι δυνατόν αυτοί που συνέργησαν στο να περιπέσει σ’ αυτή τη μικρή επιρροή να την ξαναφέρουν πάλι στο προσκήνιο. Αλλά υπάρχει και ένα άλλο μείζονος σημασίας ζήτημα που μου φέρνει μελαγχολία. Τα αλλεπάλληλα μνημόνια εκπορεύονται κυρίως από τους ηγέτες του Λαϊκού Ευρωπαϊκού Κόμματος στο οποίο ανήκει και η Ν.Δ. και ο Αντώνης Σαμαράς παρά τις αναγεννητικές του προτάσεις πιέζεται αφόρητα απ’ αυτούς, αλλά και τους εκπροσώπους της ντόπιας ολιγαρχίας, να εγκαταλείψει τον αντιμνημονιακό δρόμο. Τώρα αντιλαμβάνεστε, γιατί ένας άνθρωπος σαν και εμένα ακολούθησε εξαρχής τον Αντώνη Σαμαρά.

- Ο Ν. Δράμας παραμένει πρωταθλητής στην ανεργία και ουραγός στις επενδύσεις... δεν υπάρχουν λύσεις με μαγικό ραβδί, όμως κάτι πρέπει να γίνει. Είστε αισιόδοξος;

- Όχι βεβαίως. Μ’ αυτήν την πολιτική του μνημονίου τα πράγματα θα πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο και οι νέοι μας θα πουλάνε την ψυχή τους για ένα πεντακοσάρικο. Τα προγράμματα κοινωνικής εργασίας συνιστούν ένα σύγχρονο δουλεμπόριο. Το μνημόνιο επιτάσσει την περαιτέρω διάλυση του εργασιακού συστήματος και την αντικατάσταση των θέσεων μόνιμης και ασφαλισμένης εργασίας, με απασχόληση πεντάμηνης δουλοπαροικίας. Αυτό το μέλλον επιφυλάσσουν στην καλύτερη περίπτωση στους νέους μας που έχουν αυξημένα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα. Όταν ακόμη και το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων μηδενίζεται, τότε και ο ιδιωτικός τομέας αδρανεί. Η αισιοδοξία μου θα επανέλθει, όταν υπάρξει ανατροπή του διαρκούς αυτού μνημονίου.

- Κατά καιρούς και με δηλώσεις σας έχετε ταχθεί κατά της πολιτικής ορισμένων που δεν αναγνωρίζουν τις δικές τους ευθύνες για αυτήν την κατάσταση. Δεν είναι πάντως συνηθισμένη πρακτική οι πολιτικοί να αναγνωρίζουν και τις δικές τους ευθύνες. Συνήθως για όλα φταίνε οι άλλοι....

- Πράγματι δεν τις αναγνωρίζω. Με τον καιρό δημιουργείται και σ’ αυτούς η αίσθηση ότι ανήκουν σ’ ένα ιδιαίτερο σώμα εμβίων όντων, που είναι μεταξύ Θεού κι ανθρώπων και ότι είναι προορισμένοι να αντιπροσωπεύουν μονίμως το κοινωνικό σώμα. Έτσι το ένστικτο της αυτοσυντήρησης, δηλαδή της αναπαραγωγής τους υπερτερεί έναντι κάθε άλλου μελήματος. Αλλά έχουν ως ταπεινές θεραπαινίδες και πολλούς πολίτες που τους ανέχονται. Αν δεν αφυπνισθεί ο λαός αυτές οι αντικοινωνικές και αντιαναπτυξιακές εκπροσωπήσεις θα συνεχισθούν.

- Πώς θα λειτουργούσατε εσείς κ. Κυριαζίδη αν ήσασταν βουλευτής του Νομού;

- Όπως λειτούργησα, σε όλη μου τη ζωή, δηλαδή αγωνιζόμενος και συγκρουόμενος καθημερινά ακόμη και με τους δικούς μου. Ο λαός δεν μας εκλέγει για να καθίσουμε στην καρέκλα του Βουλευτή ή του Υπουργού και ν’ απολαμβάνουμε των τιμών του αξιώματος. Το παρασιτικό είδος των επαγγελματιών της πολιτικής είναι η καταστροφή της κοινωνίας και ειδικότερα της Δραμινής. Η ενασχόλησή με την πολιτική σε ό,τι με αφορά αποτελεί προσφορά και τίποτε άλλο. Γι’ αυτό ακριβώς το λόγο, όταν με τη βοήθεια του Θεού και των συμπολιτών μου εκλεγώ από μέρους μου, θα υπάρχει δημόσια μηνιαία οικονομική αναφορά ανάλυση των όποιων απολαβών μου. Το μεγαλύτερο μέρος δε αυτών θα διατίθεται σε δράσεις κοινωνικού περιεχομένου που αποκλειστικά θα αφορούν την Δράμα. Αυτή η λειτουργία εισάγει νέα πολιτικά ήθη και δεδομένα πρωτόγνωρα, γεγονός που καταξιώνουν τον άνθρωπο πολιτικό, αλλά και την ίδια την πολιτική που δυστυχώς σήμερα κατέληξε ν’ αποτελεί ύβρη.

- Αν ιεραρχούσατε τα τρία πιο σημαντικά πράγματα για το Ν. Δράμας, ποια θα ήταν αυτά;

- Πρώτον να φύγουν οι επαγγελματίες της πολιτικής. Δεύτερον ν’ αφυπνισθεί ο λαός και ν’ αντιληφθεί το συμφέρον του και τρίτον να εφαρμοσθεί ένα πρόγραμμα πολύπλευρης οικοπαραγωγικής ανάπτυξης που θ’ αναδείξει και θ’ αξιοποιήσει τα αναμφισβήτητα συγκριτικά πλεονεκτήματα της περιοχής μας, δημιουργώντας μόνιμες και καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας για το μέλλον μας.

- Έχετε μια πολύ σημαντική συνδικαλιστική διαδρομή. Θεωρείστε πρωτοπόρος του συνδικαλισμού στα σώματα ασφαλείας, ενώ για μεγάλο διάστημα διατελέσατε Πρόεδρος της ΠΟΑΣΥ... Ποιες οι πιο χαρακτηριστικές στιγμές από αυτό το κομμάτι της ζωής σας;

- Πρώτη στιγμή, όταν επιτέλους από πολλούς αγώνες και διώξεις αναγκάστηκε να ψηφίσει η πολιτεία το Νόμο που αναγνώρισε το συνδικαλιστικό μας κίνημα. Δεύτερη όταν μου ανακοινώθηκε για τρίτη φορά η απόλυσή μου λόγω αντίδρασης από την κυβέρνηση του κόμματος στου οποίου ανήκω. Τρίτη στιγμή όταν συνάδελφοί μας, ενώ αγωνιζόμασταν ως εκπρόσωποί τους για την ικανοποίηση των πολιτικών, κοινωνικών, οικονομικών και οικογενειακών δικαιωμάτων τους, αναγκάστηκαν να μας επιτεθούν, κατόπιν εντολής του Υπουργού ΠΑΣΟΚ κ. Φλωρίδη όταν κάναμε ειρηνική καθιστική διαμαρτυρία στη πλατεία Συντάγματος, μπροστά από το Υπουργείο Οικονομικών.

- Να περάσουμε σε προσωπικά ερωτήματα. Έχετε έρθει σε επαφή και συζητήσατε με πολλούς έλληνες πολιτικούς  και σχεδόν με όλους τους Πρωθυπουργούς. Ποιους θα ξεχωρίζατε;

- Έχω γνωρίσει ανθρώπους που με τιμούν με τη φιλία τους, οι οποίοι ευρίσκονται σε πολύ υψηλότερο ηθικό, αισθητικό και φιλοσοφικό επίπεδο, απ’ όλους τους Έλληνες πρωθυπουργούς. Οι συγκυρίες, οι αρχές τους και το ήθος τους δεν επέτρεψαν, ν’ αναδειχθούν σε πολιτικούς ηγέτες, γιατί εμείς οι Έλληνες, έχοντας και τα κατάλοιπα της τουρκοκρατίας, ακολουθούμε τους γόνους των πολιτικών οικογενειών. Ευρισκόμενος στη δημόσια συνδικαλιστική δραστηριότητα για είκοσι πέντε περίπου χρόνια, γνώρισα τους Πρωθυπουργούς από τότε. Είναι προφανές ότι μεταξύ όλων των Πρωθυπουργών της τελευταίας εικοσιπενταετίας ο Ανδρέας Παπανδρέου υπερείχε σε μόρφωση, σε ευγένεια και σε χάρισμα λόγου. Τούτο βεβαίως είναι άσχετο σε ό,τι αφορά την ιδιωτική και πολιτική του λειτουργία.

- Όλο αυτό το διάστημα που ασχολείστε με τα κοινά υπήρξαν στιγμές που είπατε ότι θα θέλατε να σταματήσετε;

- Πάντα σε κάθε δοκιμασία, δοκιμάζεται η ανθρώπινη και οικογενειακή αντοχή. Οι στιγμές της παραίτησης όμως περνούν σαν αστραπή και το πνεύμα της δράσης και της διεκδίκησης, το αγωνιστικό πείσμα χαλυβδώνει την ύπαρξή μου.

- Ο πολιτικός πιστεύετε ότι γεννιέται ή γίνεται;

- Ο Αριστοτέλης έλεγε: «άνθρωπος μονήρως ζων ή θηρίον ή θεός». Είμαι κοινωνικό όν και δεν ανήκω σε μία από τις παραπάνω κατηγορίες. Επομένως, συνειδητοποιώντας την ιδιότητά μου, ως μέλος της κοινωνίας, γεννήθηκα, αλλά και έγινα πολιτικό όν. Αν με τον όρο γεννιέσαι πολιτικός εννοείται το «χάρισμα» της παραπλάνησης και της απάτης, ούτε γεννήθηκα, ούτε θα γίνω ποτέ.

- Δέχεστε την άποψη που λέει πως στην πολιτική χρειάζεται «ταλέντο»;

- Το μόνο ταλέντο που δέχομαι είναι η δυνατότητα έκφρασης ενός καθαρού λόγου που αντικατοπτρίζει μια ξεκάθαρη συνείδηση. Όλα τ’ άλλα ανάγονται στην τέχνη του ηθοποιού την οποία δεν διδάχθηκα.

- Ποια η άποψή σας για τους επαγγελματίες πολιτικούς;

- Την είπα προηγουμένως το είδος αυτό του ζωϊκού βασιλείου πρέπει να εξαφανισθεί.

- Έχετε πιάσει τον εαυτό σας να επιζητεί την κολακεία των γύρω;

- Οι κόρακες τρώνε τις σάρκες των νεκρών, οι κόλακες όμως τις σάρκες των ζωντανών. Αυτούς τους απομακρύνω πάντα από το περιβάλλον μου, όταν τους αντιλαμβάνομαι.

- Τι εύχεστε για την ΝΔ;

- Να βρει το δρόμο της κοινωνικής και οικονομικής ανάπτυξης που δεν υποθηκεύει τα συμφέροντα της χώρας στις θελήσεις των ισχυρών.

- Πείτε μας μια φράση που να περιέχει τη φιλοσοφία σας για τη ζωή...

- Αδιάκοπος αγώνας, καθαρός στόχος.

- Τι είναι φιλία για εσάς;

- Ανεκτίμητη ανθρώπινη κατάκτηση.

- Στην πολιτική ευδοκιμεί η φιλία ή η λυκοφιλία;

- Φιλία μεταξύ στελεχών του ιδίου κόμματος ποτέ. Εκεί υπάρχει σχέση εξάρτησης ή ιεραρχίας. Αλλά μεταξύ προσώπων άλλων πολιτικών κομμάτων ναι.

- Αν ερχόταν ένα παιδί και σας ρωτούσε για ποιον λόγο αξίζει κανείς να ζει στη Δράμα, τι θα του λέγατε;

- Ότι αξίζει να ζει για να γεμίσει την ψυχή του με την αδρανούσα ομορφιά της που πρέπει να αξιοποιηθεί για μια αξιοβίωτη διαμονή.

- Αν ήσασταν καλεσμένος του Αντώνη Σαμαρά σε γεύμα, τι θα συζητούσατε μαζί του;

- Μα ένα είναι το μέγα ζήτημα, θα του έλεγα πώς αντέχει τις πιέσεις της Ευρωπαϊκής τεχνοδομής, των εκπροσώπων του Λαϊκού κόμματος και της εγχώριας ολιγαρχίας, ν’ αποδειχθεί τις αρχές του μνημονίου.

- Τι θα λέγατε σε κάποιον απογοητευμένο πολίτη που ενώ ψήφισε ΠΑΣΟΚ κοιτάει προς τα αλλού...

- Ότι πρέπει να σχηματίσει τον πλήρη συλλογισμό, δηλαδή, να αποδώσει την σημερινή κατάσταση και τα αδιέξοδα του βίου του στις πολιτικές αποφάσεις που λαμβάνουν τα ξένα κέντρα και οι εγχώριοι επιτηρητές τους και ασφαλώς να κινητοποιηθεί προς ακύρωση αυτών των αποφάσεων.

- Ποια είναι η πρώτη σκέψη που κάνετε το πρωί;

- Τι θα απαντήσω στους νέους και τις νέες που έρχονται σωρηδόν στο γραφείο μου και ζητούν οποιαδήποτε εργασία, χωρίς να μπορώ να τους βοηθήσω πραγματικά.

- Ποια είναι η φράση που λέτε συχνότερα;

- Να βάλουμε μυαλό, δηλαδή να αξιώσουμε το καλύτερο.

- Ποιο είδος μουσικής προτιμάτε;

- Παραδοσιακή μουσική απ’ όλα τα μέρη του κόσμου(τζαζ. Ethnic)

- Αγαπημένος τραγουδιστής...

- Κώστας Χατζής, Carlos Santana

- Αγαπημένη σας ταινία...

- Πράσινο μίλι

- Ποιο βιβλίο διαβάσατε τελευταία;

- Το δόγμα του Σοκ της ΝΑΟΜΙ ΚLEIN

- Τηλεόραση βλέπετε;

- Ορισμένες εκπομπές επιλεκτικά. Κυρίως όταν εμφανίζονται πρόσωπα αντικειμενικά και ανεξάρτητα.

- Τι σας έρχεται στο μυαλό όταν ακούτε τις λέξεις:

Μνημόνιο: Οικονομική και κοινωνική δουλεία.

Διεθνής οικονομική κρίση: Η εκδικητική αντεπίθεση της χρηματοοικονομικής βιομηχανίας.

Νέοι άνθρωποι: Πολλά προσόντα απαξιωμένα στην αβεβαιότητα.

Ανεργία: Η Λερναία Ύδρα που καταπίνει το κοινωνικό σώμα.

Κωνσταντίνος Καραμανλής: Όνομα βαρύ και σπουδαίο.

Νέα Δημοκρατία: Η σημαία που πρέπει να καθαρίσουμε και να υψώσουμε στο οχυρό της πολιτικής.

ΠΑΣΟΚ: Η ψευδαίσθηση που έγινε εφιάλτης.

Αντώνης Σαμαράς: Η εξαίρεση του ορθολογισμού μέσα στο πολιτικό παράλογο.

Κώστας Καραμανλής: Άτυχος και παρεξηγημένος.

Γιώργος Παπανδρέου: Η αποθέωση της αντίφασης.

Ντόρα Μπακογιάννη: Το δεκανίκι του Παπανδρέου που μισούσε.

Γιώργος Καρατζαφέρης: Ο περιστρεφόμενος φούρνος του Χότζα.

Νομός Δράμας: Επίγειος παράδεισος, χωρίς ψυχή ζώσα.

Ελληνική Αστυνομία: Οργανισμός που αγωνίζεται να προστατεύσει την κοινωνία, παλεύοντας με τις δικές του αδυναμίες, αλλά και πολλές άλλες παντοδύναμες εξωτερικές και εσωτερικές δυνάμεις.

Πανελλήνια Ομοσπονδία Αστυνομικών Υπαλλήλων: Το θεσμικό οικοδόμημα του αγώνα και των διώξεων εμού και των πρωτοπόρων συναδέλφων μου, που αναμένει την αναγνώριση και την αξιοποίηση του από τους νέους (άνδρες - γυναίκες) συναδέλφους. Είναι η μοναδική εγγύηση της βελτίωσης και διατήρησης των κεκτημένων τους.

 


Αφήστε το σχόλιό σας