Αρχική Σελίδα

Ψίθυροι | Εκδόσεις Περιοδικών - Εφημερίδων | Ηπείρου 2, 66100 Δράμα | Τηλ: 25210 36 700 | info@psithiri.gr

ΘΕΜΑΤΑ & ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ


Νόπη Χατζηιγνατιάδου

Η πολλά υποσχόμενη Δραμινή ποιήτρια

 

Η Νόπη Χατζηιγνατιάδου γεννήθηκε στην Πτελέα Δράμας το 1974.

Ζει και εργάζεται, ως ελεύθερη επαγγελματίας, στην πόλη της Δράμας διατηρώντας 13 χρόνια κομμωτήριο. Είναι φοιτήτρια της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, οδεύει προς το τρίτο ακαδημαϊκό έτος με επιτυχία και ιδιαίτερο ζήλο. Ασχολείται με τη συγγραφή από την εφηβεία της γράφοντας διηγήματα, παραμύθια και ποιήματα. Ποιήματά της δημοσιεύονται σε λογοτεχνικά περιοδικά και εφημερίδες στην Ελλάδα και την Κύπρο. Έχει διακριθεί σε πανελλήνιους διαγωνισμούς Ποίησης και Παραμυθιού.  Έχει λάβει Βραβείο Νέων Ποιητών για το 2011 από το λογοτεχνικό περιοδικό «Κελαινώ» της Παναγιώτας Ζαλώνη, ποιήτριας 70 βιβλίων.

Η πρώτη της ποιητική συλλογή «Αναζητώντας το Άλφα» εκδόθηκε τον Οκτώβριο του 2009 στη Θεσσαλονίκη από τις εκδόσεις Ωρίωνας. Αποτελείται από 45 ποιήματα με σκίτσα δικά της και βραβεύτηκε το 2010 από πολιτιστικό όμιλο και λογοτεχνικό περιοδικό στην Αθήνα. Η δεύτερη συλλογή της πρόκειται επίσης να βραβευτεί.

Η δεύτερη ποιητική συλλογή «Ιέρεια ουρανού και θάλασσας» από τις εκδόσεις Βεργίνα, εκδόθηκε στην Αθήνα τον Απρίλιο του 2011. Αποτελείται από 130 ποιήματα και χωρίζεται σε τρεις ενότητες με τίτλους:

α) Ενδοθαλάσσιες δονήσεις,

β) Έρωτα τελετές και

γ) Σπονδές για τη θεά Ποίηση.

Οι κριτικοί λογοτεχνίας κατέθεσαν την άποψή τους για τη γραφή της Χατζηιγνατιάδου: «η ποιήτρια συνταιριάζει αισθήματα και ψυχικές καταστάσεις με τα πιο απτά πράγματα και με την ίδια λειτουργία της φύσης», «Ποίηση αγωνίας, αβεβαιότητας για το αύριο. Ποίηση προβληματισμού, ευθύνης, χρέους, θέσεων, απόψεων, εκτιμήσεων και καυτών αιτημάτων. Σε όλο το ποιητικό έργο δεσπόζει η ζωή, ο άνθρωπος, οι αξίες, ο άνθρωπος της ευθύνης».

Έχει ολοκληρώσει τη συγγραφή μίας συλλογής πεζών κειμένων με ποιητικό λόγο, παραμυθιών, πολλών ποιημάτων και βρίσκεται, επίσης, στα μέσα της συγγραφής ενός μυθιστορήματος.

Αναρχία

Το όνομα μου Αναρχία.

Μου είπανε:

«μην ανασαίνεις στην κλεισούρα»

κι εγώ αγκάλιαζα Ελευθερία.

«Μη φέγγεις τα σκοτάδια»

με σβήνανε με σβήνανε

κι αναζητούσα λίγο φως

μια λάμψη μια ευθεία.

Μου υπέδειξαν να κάνω ησυχία

κι εγώ σεισμός σε εκκλησία.

«Να ακολουθήσεις τον όχλο τη φασαρία»

κι εγώ αντίθετα στο ρεύμα

κόντρα στην ανοσία

τείχος σε κάθε ανοησία.

Το όνομα μου Αναρχία.

Αναρχία

Αναρχία το όνομα μου,

έτσι με βάπτισαν

γιατί αυτοί δε ζήσανε ποτέ στην Αρμονία.

- Τι είναι για σας η ποίηση; Τρόπος έκφρασης, εσωτερική ανάγκη, τροφή της σκέψης;

- Η ποίηση δεν είναι απλά και μόνο ένας τρόπος έκφρασης και μια εσωτερική μου ανάγκη, είναι κυρίως η λύτρωση και η αυτογνωσία μου. Το μαγικό ταξίδι της ζωής μου, η αχαλίνωτη ελευθερία της σκέψης, της ψυχής μου η βρώση, το βάλσαμο και ο απόλυτος έρωτας της ζωής μου.

- Πότε ανακαλύψατε ότι έχετε το ταλέντο;

- Γράφω από την εφηβεία, τα τελευταία όμως πέντε χρόνια η ενασχόλησή μου με την ποίηση είναι πιο εντατική και πιο παθιασμένη σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Πλέον συνειδητοποίησα ότι έχω γεννηθεί και για να γράφω ποιήματα. Δε γνωρίζω αν αυτό που έχω είναι ταλέντο, αυτό το κρίνουν οι αποδέκτες της ποίησής μου, αγάπη όμως είναι σίγουρα. Η αγάπη μου για την ποίηση με οδηγεί εκεί που θέλω, νιώθω ότι ταξιδεύω πάνω σε ένα κύμα, του οποίου κυβερνήτης είναι αυτή μου η αγάπη και με οδηγεί πάντα σε όμορφες Ιθάκες.

- Θα την χαρακτηρίζατε ως ένα αγαθό της ζωής σας;

- Η ποίηση είναι το κατ’ εξοχήν αγαθό, γιατί από μόνη της έχει πνευματική αξία και ουσιώδη υπόσταση.

- Συχνά λέμε: «ποιητικές υπερβολές και άδειες» είστε άνθρωπος των υπερβολών, θα φτάνατε στα άκρα;

- Αυτή η ερώτηση μου φέρνει στο νου ένα στίχο μου: άκρα δεν είχες, ούτε και ενδιάμεσα. Γενικά δεν είμαι άνθρωπος των υπερβολών και των άκρων, προσπαθώ να διατηρώ ισορροπίες στη ζωή μου. Βέβαια είναι φορές που η ελεύθερη σκέψη σού δίνει το χάρισμα να αντιλαμβάνεσαι τον κόσμο σου δίχως φράχτες και όρια και μόνο η ελευθερία υπάρχει δίχως άκρα και δίχως ενδιάμεσα. Εάν ένας άνθρωπος δεν ενοχλεί τον συνάνθρωπό του είναι δικαίωμά του το αν θα φτάσει στα άκρα του. Στα άκρα, λοιπόν, μέσα μου έχω φτάσει, είδα τον εαυτό μου να σέρνεται και μετά να έχει τη δύναμη να πετά, να αναγεννιέμαι μέσα σε στάχτες και από το σκοτάδι να εισέρχεται στο φως.

- Δύο ποιητικές συλλογές και έπαινοι για τη δουλειά σας, πόσο σας ικανοποίησαν οι επιβραβεύσεις αυτές;

- Ξεκίνησα δειλά, δίχως να έχω δίπλα μου έστω έναν άνθρωπο να με καθοδηγεί, να μου ανοίγει δρόμους ή απλά και μόνο να με ενθαρρύνει για αυτό που αγαπώ, το αντίθετο ένιωθα μια αντίσταση γύρω μου και έναν αρνητισμό δίχως να αντιλαμβάνομαι τότε το γιατί. Η θέληση και η πίστη μου σε αυτό που κραύγαζε μέσα μου, όμως, μου έδωσε φτερά και κατάφερα να λέω σήμερα: «Δειλή σίγουρα δεν είμαι, πάλεψα!». Είναι ακριβώς αυτό που γράφω στο ποίημα «Αναρχία»:

Μου υπέδειξαν να κάνω ησυχία κι εγώ σεισμός σε εκκλησία. Όταν έλαβα τα πρώτα εύγε, λοιπόν, και τα θετικά σχόλια από ανθρώπους που γνωρίζουν από ποίηση ένιωσα μεγάλη ικανοποίηση αρχικά για αυτόν το λόγο, γιατί κάποιοι άλλοι ή κάποιος άλλος για τους δικούς τους λόγους  μου υπέδειξαν να κάνω ησυχία. Πλέον γνωρίζω το δρόμο μου πολύ καλά, οι στόχοι μου είναι ευδιάκριτοι και ό,τι με σκοτώνει με κάνει πιο δυνατή. Βαδίζω με σταθερά και αργά βήματα και οι επιβραβεύσεις απλά μου λένε: «συνέχισε!».

- Εκτιμά ο κόσμος την ποίηση όσο της αξίζει;

- Η ποίηση, κατά την άποψη μου, είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της λογοτεχνίας, το θεμέλιο της. Αν δεν έχεις ελάχιστη ποίηση μέσα σου δεν μπορείς να γράψεις κανένα άλλο είδος λογοτεχνίας. Όλη η λογοτεχνία περιστρέφεται κυκλικά γύρω από την ποίηση, είναι το κέντρο του κύκλου. Η θέση της όμως στους εκδοτικούς οίκους, στα βιβλιοπωλεία και στο αναγνωστικό κοινό δεν είναι αυτή που της αξίζει. Το αναγνωστικό κοινό της ποίησης είναι μικρό. Αυτή η πραγματικότητα, ίσως ακουστεί υπερβολικό, αλλά θεωρώ ότι είναι ένας κακός οιωνός της ίδιας κοινωνίας που αντικατοπτρίζει τη σαθρή πραγματικότητα που όλοι βιώνουμε σήμερα. Αν σκεφτόμασταν όλοι ποιητικά ο κόσμος μας θα ήταν καλύτερος και αυτό δεν είναι καθόλου ρομαντικό και εξωπραγματικό, γιατί η ποίηση γεννιέται μέσα στην κοινωνία και επιτελεί σπουδαίους ρόλους και ικανοποιεί ανάγκες κυρίως της ψυχής. Τα πρώτα έντεχνα γραπτά κείμενα της αρχαίας ελληνικής λογοτεχνίας είναι τα έπη, τα αφηγηματικά ποιήματα. Αυτό δηλώνει την αναγκαιότητα της ύπαρξης της ποίησης στον άνθρωπο. Η αξία της φυσικά παραμένει από τότε αναλλοίωτη ανεξάρτητα της όποιας εκτίμησης ο κόσμος της δίνει ή όχι.

- Η ποίηση ομολογουμένως είναι κάτι το ξεχωριστό, θα μπορούσαμε λοιπόν να πούμε ότι μπορεί να καταστεί χρήσιμη και να δώσει εξηγήσεις, να ξεσηκώσει συνειδήσεις, να αμφισβητήσει και να προσεγγίσει τις αλήθειες της ζωής;

- Η ποίηση προβληματίζει και συγχρόνως προσφέρει απαντήσεις, αφυπνίζει συνειδήσεις και γαληνεύει ταραγμένο νου, εμβαθύνει και ισορροπεί, ανοίγει πνευματικούς ορίζοντες και τρέφει την ψυχή. Είναι χρήσιμη και διαθέσιμη για όλους, για κάθε άνθρωπο που σκέφτεται και προβληματίζεται, που αισθάνεται και ζει. Γράφω στο ποίημα «Ο ποιητής»: Ο ποιητής παράλληλος δεν είναι. Τέμνει και τέμνεται με των ανθρώπων τις ωδές. Νιώθει και αφυπνίζει τις νότες των ψυχών. και ανατρέφει τα θηρία Ανωγείων. Δεν εξημερώνεται εξημερώνει… η σωτηρία της ψυχής αφετηρία ποίησής του.

- Εσείς προσωπικά ποια μηνύματα θέλετε να περάσετε μέσα από την ποίησή σας;

- Ό,τι με αγγίζει και με προβληματίζει στην κοινωνία που ζω γίνεται ποίημα. Κοινωνικά κυρίως θα τα χαρακτήριζα τα μηνύματα της ποίησής μου με διάφορες προεκτάσεις σε σχέση με τον άνθρωπο και τον εσωτερικό του κόσμο.

- Ποιά η σχέση σας με τις άλλες μορφές τέχνης; Θα δοκιμάζατε να γράψετε κάποιο μυθιστόρημα για παράδειγμα;

- Ασχολούμαι με χειροτεχνίες και τελείως ερασιτεχνικά ζωγραφίζω, είμαι ανίδεα βέβαια αλλά μου αρέσει να μπερδεύομαι με χρώματα και διάφορα υλικά. Γράφω ένα αισθηματικό μυθιστόρημα εδώ και πολύ καιρό, αυτό απαιτεί περισσότερο χρόνο και προγραμματισμό σε σχέση με την ποίηση, η ποίηση λειτουργεί αυτόματα και «επικίνδυνα» πηγαία. Όπως επίσης έχω ολοκληρώσει παραμύθια τα οποία ελπίζω να εκδοθούν στον κατάλληλο χρόνο, προέχει όμως πάντα η ποίηση.

- Ποιά είναι τα επόμενα σχέδια σας, στον χώρο της ποίησης;

- Μετά από μια πρόσφατη παρουσίαση των βιβλίων μου που πραγματοποιήθηκε στη Ν. Πέραμο θα προγραμματίσουμε με τον εκδοτικό οίκο Βεργίνα παρουσιάσεις της ποιητικής συλλογής Ιέρεια ουρανού και θάλασσας στην πόλη μου τη Δράμα, στη Θεσσαλονίκη, στην Αθήνα και ίσως σε άλλες πόλεις με τη βοήθεια συλλόγων. Όσον αφορά τις επόμενες εκδόσεις θα ακολουθήσει μια νέα ποιητική συλλογή, αφού ολοκληρωθούν με το καλό οι εκδηλώσεις των παρουσιάσεων έως και την επόμενη χρονιά, στην οποία συλλογή θα περιέχονται και ποιήματα- επιστολές προς πρόσωπα που για κάποιο λόγο δεν μπορούν να τα παραλάβουν. Ο επόμενος τίτλος της ανέκδοτης, προς το παρόν, συλλογής είναι Γράμματα δίχως παραλήπτη.

- Σκέφτεστε να ασχοληθείτε και με κάτι άλλο;

- Προτεραιότητα  έχει το πτυχίο της Θεολογίας που θέλω να το αποκτήσω εγκαίρως. Ακόμη θα ασχοληθώ σε σύντομο χρονικό διάστημα και με το ραδιόφωνο, μία λογοτεχνική εκπομπή στο «Ράδιο Ηχώ Δράμας» στην οποία θα προσπαθήσω να παρουσιάσω τα έργα κλασικών και σύγχρονων λογοτεχνών και δραμινών φυσικά, πάντα με αγάπη για τη λογοτεχνία και σεβασμό προς τους δημιουργούς. «Σε ηχώ κυμάτων» η νέα ραδιοφωνική εκπομπή από το στίχο: Σε ηχώ κυμάτων παφλάζει το βαθύ σκούρο χρώμα των ματιών μου. Το τι άλλο θα ακολουθήσει ο χρόνος θα δείξει, έχω πάντα στο μυαλό μου το στίχο του Ν. Καζαντζάκη: Φτάσε όπου δεν μπορείς! Υγεία μόνο σωματική και ψυχική για όλους μας!

- Θα θέλατε να προσθέσετε κάτι άλλο;

- Να προσθέσω με πολλά συν την αισιοδοξία και την ελπίδα μου για την αναμενόμενη ανάκαμψη μετά από τη σημερινή κοινωνική κρίση και όχι μόνο οικονομική. Η διάβρωση θα εκλείψει, αρκεί να διατηρήσουμε τα όνειρα μας ανεπηρέαστα από ηττοπάθειες και χαμένες μάχες. Θα σταθώ στης «Ελπίδας νεύμα»:

Ξύπνησε ήλιος αστερίας,

μόνο χαρούμενη.

Φόρεσε λευκό σατέν,

κρυμμένη

μέσα σε φόδρες μπαλωμένες.

Ντύθηκε μέρα ηλιοκαμένη

στη βροχή.

Περπάτησε ξυπόλητη

αλώβητη αλήθεια

σε αγκάθια.

Ξανακοιμήθηκε

σε αγκαλιές ονείρων

παραβάτης.

Έγνεψε το βλέμμα της

στα πάντα,

στα πάντα τα τριμμένα.

Έκλεψε το νέκταρ των θεών,

θεών επίγειων.

Δε μέθυσε με τα υπόγεια,

κι ας νόσησε

με υπόγειων σκιές.

Αφήστε το σχόλιό σας