Αρχική Σελίδα

Ψίθυροι | Εκδόσεις Περιοδικών - Εφημερίδων | Ηπείρου 2, 66100 Δράμα | Τηλ: 25210 36 700 | info@psithiri.gr

ΘΕΜΑΤΑ & ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ


Γιώργος Μυλωνάς

Οδοντίατρος, Πολιτικός, Λαϊκός Ζωγράφος

 

Ο Γιώργος Μυλωνάς μετά τη συνταξιοδότηση του (Οδοντίατρος), το πέρασμα του από το χώρο της πολιτικής (Δήμαρχος πρώην Δήμου Καλαμπακίου) αφοσιώθηκε ολοκληρωτικά στην παιδική του αγάπη, που δεν είναι άλλη από τη λαϊκή ζωγραφική. «Όταν μεγαλώσω θα γίνω ζωγράφος» λέει χαριτολογώντας στους φίλους του και όπως όλα δείχνουν, κατάφερε επάξια να προσθέσει στους τίτλους του, κι αυτό του ζωγράφου. Σεμνός και μετρημένος άνθρωπος, καταγράφει με ζωντανά χρώματα, ερεθίσματα από την κοινωνική ζωή του τόπου του, πάντα μέσα από τα μάτια της ψυχής του.

- Κύριε Μυλωνά, πως θα χαρακτηρίζατε τον εαυτό σας, επιστήμονα, πολιτικό ή καλλιτέχνη;

- Εκείνο για το οποίο επαίρομαι, είναι ότι σπούδασα κατ’ επιλογή Οδοντιατρική. Επομένως είμαι ένας οδοντίατρος. Γεμάτος…  Πέρασαν τα χρόνια…  Νομίζω ότι πρόσφερα και αυτό το βλέπω στα μάτια των συγχωριανών μου. Δευτερευόντως, ασχολήθηκα με την πολιτική, όπως κάθε άνθρωπος που αισθάνεται ότι έχει κάτι να δώσει. Όσο για την τέχνη, είναι κι αυτή μια εσωτερική ανάγκη έκφρασης και όπως συχνά λέω στους φίλους μου αστειευόμενος «όταν μεγαλώσω θα γίνω  ζωγράφος»

- Σήμερα, αφού κάνατε τον κύκλο σας ως οδοντίατρος, ως πολιτικός, νοιώθετε ότι γίνατε και ζωγράφος;

- Πιστεύω ότι έχω πολύ δρόμο ακόμη, αλλά μου συμβαίνουν όμορφα ευχάριστα πράγματα. Με την παρότρυνση φίλων έκανα την πρώτη μου έκθεση πριν από 10-12 χρόνια. Έκτοτε, έχω κάνει πάρα πολλές που σημαίνει μια μικρή καταξίωση, μια αποδοχή της δουλειάς μου από κάποιο κόσμο, όταν σε καλεί να εκθέσεις κάποια έργα σου. Ναι, θεωρώ ότι βρίσκομαι ακόμη στο δρόμο της αναζήτησης.

- Τί είναι για σας σήμερα η ζωγραφική;

- Σήμερα η ζωγραφική καλύπτει πάρα πολύ μεγάλο μέρος των δραστηριοτήτων μου, γιατί είμαι πλέον συνταξιούχος Οδοντίατρος. Έχω ένα πολύ ωραίο χόμπι- ενασχόληση ας το ονομάσω έτσι -που γεμίζει τις ώρες μου. Αυτά τα χόμπι που έχουν και έκφραση μέσα, τα θεωρώ πολύ δημιουργικά και επομένως καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος των καθημερινών μου δραστηριοτήτων. Δεν μπορεί να φύγει το σαράκι. Ασχολούμαι όμως και με άλλα πράγματα. Και με τον πολιτιστικό σύλλογο ασχολούμαι και κοντά στους εκάστοτε δημάρχους βρίσκομαι με μια άλλη ματιά, με μια άλλη άποψη, για κάποια θέματα.

- Από την τοποθέτηση σας διαπιστώνω ότι δεν μετανιώσατε που ασχοληθήκατε με την πολιτική.

- Όχι. Έχω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στους συμπολίτες μου που με επέλεξαν. Παράλληλα πιστεύω ότι θα πρέπει ο καθένας μας να έχει την απόλυτη γνώση, του πότε πρέπει να αποσυρθεί. Η απόφαση μου και τότε και τώρα εξακολουθεί να είναι ότι ο εκάστοτε δήμαρχος θα πρέπει να είναι για 4 το πολύ 8 χρόνια. Δεν μπορείς να δημιουργείς κατεστημένο, δεν μπορείς να θεωρείς ότι τα γνωρίζεις όλα και ότι όλα μπορείς να τα επιλύσεις. Πρέπει να έρχονται νέα πρόσωπα με νέες ιδέες και καινούργιες λύσεις.

- Το τόσο δημιουργικό χόμπι σας, πότε εισέβαλε στη ζωή σας;

- Η ενασχόληση μου με τη ζωγραφική ξεκίνησε από μικρό παιδί. Να φανταστείτε ότι πέρασα στην Οδοντιατρική και οι δικοί μου ήρθαν στη Θεσσαλονίκη όπου σπούδαζα, για να με παρακολουθήσουν, μήπως και δεν πήγαινα στο Πανεπιστήμιο αλλά είχα γραφεί στη Σχολή Καλών Τεχνών. Ανησυχούσαν γιατί δεν ήταν τότε παραγωγικό ένα τέτοιο επάγγελμα. Ανησυχούσαν μη γίνω ζωγράφος. Ναι, είναι και το παράπονο μου. Τα χρόνια που μεγάλωσα ήταν πολυτέλεια οι γονείς να ασχολούνται με τα χόμπι των παιδιών τους.

- Η πρώτη θεματολογία σας, ποια ήταν;

- Κάνω λαϊκή ζωγραφική και μου αρέσει. Την ζωγραφική όπως σας είπα δεν τη διδάχτηκα. Έτσι ότι κατείχα, απ’ αυτό που λέγεται ταλέντο ή εξάσκηση λόγω της καθημερινής ενασχόλησης, αποτυπώνω στον καμβά. Επίσης και η θεματολογία μου είναι λαϊκή. Είναι τα βιώματα μου από τον υπέροχο όμορφο κάμπο της Δράμας που ζω. Αυτό με εκφράζει.

- Υπήρξε κάποιο πρόσωπο που σας επηρέασε, που υπήρξε δάσκαλος για σας;

- Πάντοτε αισθάνεσαι ότι χρειάζεται να διαβείς κάποια σκαλοπάτια για να προχωρήσεις  μπροστά. Μια πολύ καλή επαφή, που μ’ έχει στιγματίσει και στη ζωγραφική μου, ήταν με τον Κουγιουμτζή. Τον λάτρευα ως καλλιτέχνη. Ήταν ένας λαϊκότατος ζωγράφος.  Είχα την τιμή να τον έχω φίλο μου. Ήμουν κοντά του και διδάχτηκα πάρα πολλά. Με βοήθησε στο σκίτσο, στα χρώματα, σε σημείο που κάποιοι στα πρώτα έργα μου, μου έλεγαν μήπως και τον αντέγραφα. Σε τέτοιο σημείο ήταν δυνατή η επιρροή του επάνω μου!  Τον ευχαριστώ, όπου και να βρίσκεται.

- Μπορεί να είστε αυτοδίδακτος, αλλά μετά από τόσα χρόνια ενασχόλησης σας με τη ζωγραφική, θα τολμούσατε να κάνετε κάτι άλλο πέρα από τη λαϊκή ζωγραφική;

- Αυτό αποτελεί μια ανησυχία μου. Ήδη άρχισα να σχηματίζω το δικό μου προφίλ, ως ζωγράφος. Δηλαδή ήδη τα έργα μου αναγνωρίζονται από το προφίλ, την έκφραση, το χρώμα. Αυτό με φρενάρει και δεν αποφασίζω να κάνω ένα βήμα μπροστά. Δεν θέλω να χάσω την ταυτότητα μου. Μάλιστα, κάποιες φορές με φρενάρουν και οι φίλοι μου, λέγοντας μου «γιατί το έκανες αυτό τώρα;» Πάω να γίνω λίγο πιο έντεχνος και νομίζω ότι εκεί το χαλά το πράγμα. Όταν κάνω λαϊκή έκφραση είμαι πολύ καλύτερος απ’ ότι στην ανησυχία μου για να προχωρήσω, να χρησιμοποιήσω  κι άλλες γνώσεις.

- Έχετε κρατήσει αρχείο των έργων που έχετε δημιουργήσει μέχρι σήμερα;

- Κάποτε δεν κρατούσα αρχείο. Πάντως εδώ και αρκετό καιρό με την παρότρυνση των καλών φίλων μου, άρχισα να κρατώ αρχείο. Έχω φτάσει στους 240 περίπου πίνακες, από τους επιλεγμένους, γιατί τον πρώτο καιρό έσπαζα αρκετούς.

- Σήμερα έχετε στο ατελιέ σας αρκετά κομμάτια;

- Έχω την τιμή, από τότε που έχω «εκτεθεί» να πουλήσω πάρα πολλούς πίνακες ώστε τώρα να έχω αρκετούς μεν, αλλά ελάχιστους αν είναι για να κάνω κάποια έκθεση. Έχω δηλαδή μια πολύ μικρή προσωπική συλλογή την οποία έσωσε ο γιός μου και τους έχει στο σπίτι του. Κάποια άλλα έργα μου βρίσκονται στο δημαρχείο Καλαμπακίου, όπου τα δώρισα.

- Είναι μέσα στους στόχους σας να κάνετε μια αναδρομική έκθεση;

- Τον πρώτο καιρό ντρέπεσαι να εκθέσεις. Όταν στην πορεία γίνουν 10-15 εκθέσεις, τολμάς και επιζητάς από μόνος σου να εκθέσεις τα έργα σου. Έτσι θα ήταν πολύ μεγάλη τιμή για μένα να μπορώ να μαζέψω κάποια έργα απ’ αυτά που βρίσκονται στα σπίτια φίλων και γνωστών μου για να τα μπορέσω να κάνω μια αναδρομική έκθεση. Θα ήταν πολύ ωραία.

- Πώς αισθάνεστε όταν βλέπετε τα έργα σας σε δημόσιους χώρους;

- Κάποτε είχα δύο διαφορετικά συναισθήματα. Από τη μια ντρεπόμουν, γιατί θεωρούσα ότι δεν έκανα και κάτι τόσο σημαντικό και από την άλλη ένιωθα την ανάγκη να παινευτώ. Να βγω και να πω «δικό μου είναι αυτό»! Τρομερά συναισθήματα. Πιστεύω ότι το ίδιο αισθάνονται όσοι ασχολούνται με τον χώρο της έκφρασης. Όταν βλέπεις ένα έργο σου να βρίσκεται στον τοίχο ενός σπιτιού ή κάποιου άλλου χώρου, είναι μοναδικό το συναίσθημα. Αισθάνεσαι μια πληρότητα.

- Λένε ότι η τέχνη δεν πληρώνεται. Ωστόσο εσείς πιστεύετε ότι η αναγνώριση του κόσμου, είναι μια καλή πληρωμή;

- Ναι. Δεν αποτιμούνται όλα με λεφτά. Πληρωμή είναι αυτό που πήρε μια φίλη και το έχει κρεμάσει στο σαλόνι, πληρωμή είναι όταν ένα παιδάκι ζητά από τη μαμά του να του αγοράσει ένα δικό μου πίνακα, πληρωμή είναι αυτή η συζήτηση που κάνουμε εμείς. Όλα αυτά είναι ένα είδος πληρωμής. Όλα αυτά σε κάνουν να θέλεις να συνεχίσεις. Να εκφράσεις με τη ζωγραφική κάθε καινούργιο ερέθισμα.

- Άλλαξε κάτι στο χαρακτήρα σας, η ενασχόληση σας με τη ζωγραφική;

- Πιστεύω πάρα πολύ. Ο Μηλωνάς που είχε πάρα πολλές ανησυχίες έχει ηρεμίσει, έχει καθίσει κάτω και προσπαθεί να βγάλει από την ψυχή του τις εικόνες που έχει αποτυπώσει τόσα χρόνια, από ένα πλούσιο κάμπο, τον κάμπο της Δράμας, από πλούσιο τόπο με τα ήθη έθιμα μας τα οποία μπορούν και καταγράφονται σένα πίνακα. Ναι, με έχει επηρεάσει πάρα πολύ η ζωγραφική.

- Από τα έργα σας θα ξεχωρίζατε κάποια;

- Δεν ξέρω. Υπάρχουν πάντως κάποια πολύ αγαπημένα με την έννοια των χρωμάτων και του τρόπου του στησίματος, αλλά και της επιλογής καταγραφής ενός θέματος που σήμερα δεν υπάρχει. Για παράδειγμα οι φωλιές των  πελαργών στην εκκλησία του Καλαμπακίου που σήμερα δεν υπάρχουν. Όταν είχα καταγράψει στο Καλαμπάκι ένα πανηγύρι στο δάσος, όταν στη Μαυρολεύκη είχα καταγράψει τα Αναστενάρια. Είναι τα ίδια τα βιώματα που γίνονται πίνακες, που σου δίνουν μια ξεχωριστή ευχαρίστηση, από κάποια άλλα, τα οποία θεωρείς ότι τα έκανες και καλώς τα έκανες.

- Υπάρχουν συνεχιστές στη μορφή της τέχνης που λέγετε λαϊκή ζωγραφική;

- Η Ελλάδα πάντοτε, σε σχέση με τις άλλες χώρες είχε πάρα πολύ μεγάλους λαϊκούς ζωγράφους. Επειδή κάνω λαϊκή ζωγραφική είναι τρομερά υπέροχο να ξέρεις ότι έχεις πολύ μεγάλους εκφραστές αυτής της τέχνης. Θεωρώ ότι υπάρχουν πολλοί  καλλιτέχνες που επιλέγουν να ασχοληθούν με τη λαϊκή ζωγραφική, με την καταγραφή των καθημερινών λαϊκών βιωμάτων τους.

- Θα θέλατε να διδάξετε ζωγραφική στα παιδιά;

Κάτι που με χαρακτήριζε πάντοτε, είναι η επικοινωνία με τους ανθρώπους και ιδιαίτερα με τα παιδιά. Κάτι που κάνω ακόμη και σήμερα μέσα από το σύλλογο μας. Στα δύο Νηπιαγωγεία του Καλαμπακίου και στον Παιδικό Σταθμό, πηγαίνω και μιλώ στα παιδιά γι’ αυτά που ξέρω. Δεν έχω διδαχθεί τη ζωγραφική. Είναι πολύ όμορφο όμως, ως μεγάλος πλέον και με αρκετή εμπειρία, να μπορώ να μεταφέρω στα παιδάκια την αγάπη μου προς το χρώμα και την καταγραφή των καθημερινών γεγονότων του χωριού. Αυτό γεμίζει τα παιδιά. Το βλέπω στην αντίδραση τους, γινόμαστε μια όμορφη παρέα.

- Τα όνειρα σας;

- Αστειευόμενος πάντα λέω «όταν μεγαλώσω θα γίνω ζωγράφος» Θέλω να μπορέσω να καταγράψω στους πίνακες μου ότι βλέπω και μπορεί να υπάρχει, από ήθη και έθιμα, από τον τρόπο ζωής των κατοίκων στο χωριό.

- Θέλετε κάτι να προσθέσετε;

- Επειδή θεωρώ ότι η ζωγραφική είναι μια πολύ μεγάλη έκφραση και επειδή θεωρώ ότι όλοι το έχουν αυτό το ταλέντο, από τη στιγμή που μπορούν να τραβήξουν μια μολυβιά και να τις δώσουν δεκάδες σχήματα, τους προτείνω να ασχοληθούν με τη ζωγραφική. Θα δουν πόσο θα τους γεμίσει, θα δουν πόσο προάγει και τη σκέψη και τον πολιτισμό. Σας ευχαριστώ.

 


Αφήστε το σχόλιό σας