Αρχική Σελίδα

Ψίθυροι | Εκδόσεις Περιοδικών - Εφημερίδων | Ηπείρου 2, 66100 Δράμα | Τηλ: 25210 36 700 | info@psithiri.gr

ΘΕΜΑΤΑ & ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ


Η Τέχνη του Τατουάζ

Από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα

 

Η ονομασία του τατουάζ προέρχεται από τις Πολυνησιακές διαλέκτους. Στην γλώσσα της Ταϊτή και της Σαμόα, «τατάου» σημαίνει συνήθεια. Οι φυλές αυτές έκαναν τατουάζ στο σώμα τους κατά τη διάρκεια τελετών μύησης. Χάραζαν το σώμα τους και έτριβαν κάρβουνα μέσα στις τομές, με αποτέλεσμα μετά τη θεραπεία τους, τα αδιάλυτα μόρια του κάρβουνου να παραμένουν μέσα στο δέρμα.  Οι παλαιστές και οι μονομάχοι στην αρχαιότητα έφεραν τατουάζ σε ένδειξη αδελφοσύνης. Πολλές φυλές το χρησιμοποιούσαν σαν ένδειξη πένθους

ενώ σε άλλες υποδήλωναν τη κοινωνική τους θέση και το αξίωμα. Άλλη εκδοχή λέει ότι το τατού πήρε το όνομά του από τον ήχο που έκαναν τα εργαλεία πάνω στο δέρμα και το διαρκές «τα, τα, τα» που ακουγόταν στη διάρκεια του χτυπήματος, αφού οι εκεί τεχνίτες χτυπούσαν κυριολεκτικά με τα παραδοσιακά τους εργαλεία το χρώμα πάνω στο δέρμα. Οι ναυτικοί του 18ου αιώνα έφεραν στην Ευρώπη τη λέξη «τατάου», η οποία σιγά σιγά μετατράπηκε στο αγγλικό «tattoo» και το γαλλικό «tatouage». Ο αντίστοιχος όρος στα ελληνικά είναι «δερματοστιξία».

Η ιστορία των τατουάζ

Το τατουάζ πρωτοεμφανίστηκε στην Ιαπωνία της Παλαιολιθικής εποχής, γύρω στην 8η χιλιετία π.Χ. Πολλοί άλλοι πολιτισμοί το υιοθέτησαν αργότερα σε όλες τις ηπείρους, κυρίως όμως στην Ασία και την Ωκεανία. Επίσης παρουσιάζεται σε αιγυπτιακές μούμιες αλλά και σε ευρωπαϊκές φυλές, όπως οι Κέλτες, οι Γαλάτες και οι Γερμανοί. Ο «Oetzi the Iceman», η περίφημη μούμια που βρέθηκε το 1991 στις ιταλοαυστριακές Άλπεις από ένα ζευγάρι Γερμανών τουριστών και χρονολογείται από το 3.300 π.Χ., είναι το αρχαιότερο διατηρημένο ανθρώπινο δείγμα που φέρει πάνω του τατουάζ. Όχι ένα, ούτε δύο, αλλά 57 ολόκληρα τατού από κάρβουνο βρέθηκαν πάνω στον «Έτσι», αποτελούμενα από απλές τελείες και γραμμές στο κάτω μέρος της πλάτης του, πίσω από το αριστερό του γόνατο και στον δεξί του αστράγαλο. Οι ναυτικοί του Κάπταιν Κουκ και των υπόλοιπων εξερευνητών της εποχής (18ος αιώνας), ήταν αυτοί που ήρθαν πρώτοι σε επαφή με τους Πολυνήσιους και άλλες φυλές του Ειρηνικού. Εντυπωσιάστηκαν τόσο πολύ από τη φιλοσοφία και την τέχνη των τατουάζ, ώστε τα υιοθέτησαν και γυρνώντας στην Ευρώπη, έφεραν μαζί τους τοπικούς τεχνίτες για να παρουσιάσουν - κυρίως στην Αγγλία - τις παραδοσιακές μεθόδους χτυπήματος σχεδίων στο ανθρώπινο σώμα.

Προκατάληψη και περιθώριο

Από τότε όμως, μέχρι και το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα, το τατουάζ, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, έγινε συνώνυμο του στίγματος και «προνόμιο» περιθωριακών ομάδων, όπως οι ναυτικοί, οι κατάδικοι κλπ. Ανάλογη χρήση έκαναν και οι ναζί, σημαδεύοντας τους Εβραίους και τους λοιπούς φυλακισμένους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης στον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο. Στα μέσα της δεκαετίας του 1960 το τατουάζ εμφανίστηκε σε μουσικούς της ροκ αλλά και σε ηθοποιούς. Το 1963 ο Μπρούνο ντε Πιγκάλ άνοιξε στο Παρίσι το πρώτο στούντιο τατουάζ. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα ζωντανής διαφήμισης του τατουάζ υπήρξε ο Μάρλον Μπράντο ως «στιγματισμένος» μηχανόβιος στις ταινίες του, ενώ αργότερα, στο τέλος της δεκαετίας του ’80, η δημοτικότητα του τατουάζ εκτινάχθηκε στα ύψη με τα supermodels Στέφανι Σέιμουρ και Κάρε Ότις. Παράλληλα, μεγάλοι ηθοποιοί του Χόλιγουντ (Ρόμπερτ Ντε Νίρο, Τζούλια Ρόμπερτς, Τζόντι Φόστερ, Σόν Κόνερι, Νίκολας Κέιτζ, Τζίνα Ντέιβις, Σον Πεν, Αντζελίνα Τζολί, Σαρλίζ Θέρον, Μίκι Ρουρκ) το υιοθέτησαν και έτσι δημιούργησαν καινούργιες συνθήκες αποδοχής και ανάπτυξης των τατού σε Αμερική και Ευρώπη. Η προκατάληψη σχετικά με τα τατού άρχισε να μειώνεται σταδιακά τα τελευταία 30 χρόνια και σήμερα αποτελεί μέρος της δυτικής κουλτούρας και κοινωνίας, για πολλούς και διαφορετικούς λόγους: Μόδα, αισθητική, καλλωπισμός, ομαδοποίηση, περιθωριοποίηση, αναφορά σε αγαπημένα πρόσωπα, θαυμασμός σε κάποια άλλα, ερωτισμός αφού κυρίως οι γυναίκες το θεωρούν σέξι, σημάδι δύναμης για τους άντρες, όλα αυτά συνυπάρχουν χωρίς πρόβλημα και το τατουάζ είναι πλέον διαταξικό φαινόμενο σε ολόκληρο τον κόσμο.

Οι τεχνικές

Η τέχνη του τατού έχει μεγάλη ιστορία και όπως είπαμε και πριν, ξεκινάει από τις πρωτόγονες κοινωνίες. Το καταπληκτικό είναι ότι και σήμερα υπάρχουν τεχνίτες στην Πολυνησία (Μαορί και Ταϊτή), στην Ιαπωνία, αλλά και στις ινδιάνικες φυλές της Αμερικής που χρησιμοποιούν τον αρχαίο, παραδοσιακό τρόπο χτυπήματος των σχεδίων (βελόνες από σκληρό αγκάθι ψαριού ή από κόκαλο τις οποίες χτυπούν με σφυρί πάνω στο δέρμα). Αυτά τα τατουάζ δεν έχουν την ακρίβεια και την ομοιομορφία των σημερινών, ακριβώς επειδή γίνονται με τις παραδοσιακές μεθόδους. Τέτοιο παράδειγμα είναι τα τατού της Αντζελίνα Τζολί. Το 1891, ο Σάμιουελ Ο’ Ράιλυ κατασκεύασε την πρώτη ηλεκτρική μηχανή για τη χάραξη τατουάζ, έχοντας ως βάση ένα ηλεκτρικό εργαλείο του Τόμας Έντισον, με το οποίο τρυπούσε χαρτί με μια βελόνα. Το εργαλείο του τατουάζ κινεί πάνω-κάτω μια βελόνα, προσαρτημένη σε ειδικό ηλεκτρικό πιστόλι, με ρυθμό αρκετών εκατοντάδων δονήσεων το λεπτό και διεισδύει στο δέρμα σε βάθος ενός χιλιοστού περίπου. Έτσι, τοποθετούνται μέσα στο δέρμα οι χρωστικές ουσίες. Σήμερα, βέβαια, η σύγχρονη τεχνολογία επιτρέπει και τη χρήση λέιζερ για τη δημιουργία τατουάζ.

Το τατουάζ στην Ελλάδα

Δεν υπάρχει κάποια σχολή στην Ελλάδα που να μπορεί όποιος ενδιαφέρεται, να μάθει την τέχνη του τατουάζ. Οι περισσότεροι τεχνίτες είναι αυτοδίδακτοι ή έμαθαν δίπλα σε κάποιον άλλο καλλιτέχνη. Υπάρχει πάντως η δυνατότητα για παρακολούθηση σεμιναρίων, φεστιβάλ και συναντήσεων που γίνονται τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Για να καταφέρεις να γίνεις τεχνίτης, θα πρέπει να έχεις πολύ ταλέντο και ακόμα περισσότερη υπομονή και επιμονή για να ψάξεις τους σωστούς ανθρώπους που θα σε μάθουν τις τεχνικές και τα μυστικά. Στην Αθήνα υπάρχουν περίπου 40 ειδικευμένα στούντιο όπου κάποιος μπορεί να «χτυπήσει» το τατού που θέλει. Αλλά και στην υπόλοιπη Ελλάδα, κάθε πόλη πλέον διαθέτει τουλάχιστον ένα τέτοιο εργαστήρι. Ο πρώτος που έφερε στη χώρα μας τα τατουάζ ήταν ο πασίγνωστος Τζίμης στη δεκαετία του ’70, η μεγάλη έκρηξη όμως σημειώθηκε από το 2000 και μετά. Την τελευταία δεκαετία τόσο η προσφορά, όσο και η ζήτηση ανέβηκαν κατακόρυφα. Στις ΗΠΑ, η Ένωση Επαγγελματιών τατουάζ έχει δηλώσει ότι από το 1990 μέχρι και το 2005 χτύπησε τατού σε πάνω από 40 εκατομμύρια άτομα (σχεδόν 1 στους 6 Αμερικανούς). Καλό πάντως θα είναι να αποφεύγετε τα μη ειδικευμένα εργαστήρια - στούντιο, πρωτίστως για λόγους υγιεινής, αλλά και επειδή ακριβώς χτυπάνε τατού ως δευτερεύουσα δραστηριότητα, με ότι αυτό συνεπάγεται.

Πονάει το τατουάζ;

Το τατουάζ δεν πονάει ακόμα και στις πιο ευαίσθητες περιοχές. Εμείς υποστηρίζουμε ότι ο «πόνος» είναι θέμα ψυχολογίας του πελάτη, όπως επίσης και θέμα ικανότητας του τεχνίτη. Αυτό που νιώθει όποιος κάνει τατουάζ είναι ένα μικρό τσούξιμο. Όταν όμως πρόκειται για μεγάλα, πολύωρα σχέδια, τότε αυτό που συμβαίνει είναι ότι το σώμα κουράζεται, εξαντλείται, γι’ αυτό και τα τατού που καλύπτουν μεγάλη έκταση, γίνονται σε πολλά ραντεβού, έτσι ώστε ο οργανισμός να έχει το χρόνο να «συνέλθει». Επιμένω πάντως, ότι αν απευθυνθείς σε καλό τεχνίτη και είσαι αποφασισμένος να κάνεις το τατουάζ, τότε έχεις τη σωστή ψυχολογία για να ολοκληρώσεις τη διαδικασία χωρίς προβλήματα. Οι μικρές ενοχλήσεις που προκαλεί η βελόνα, διαφέρουν σε κάθε σημείο του σώματος, με πιο δύσκολο το κουντεπιέ. Όπως είναι φυσικό βέβαια, έχουν υπάρξει και οι ακραίες περιπτώσεις, με πιο χαρακτηριστικές τις εξής δυο. Ένας πελάτης δεν άντεξε τη διαδικασία και σηκώθηκε στη μέση και έφυγε, χωρίς να γυρίσει ποτέ να το ολοκληρώσει, ενώ ένας άλλος είχε λιποθυμήσει μόλις του βάλαμε την κρέμα στο σημείο που θα του χτυπούσαμε το τατού!

Τι σχέδιο να επιλέξω;

Αυτό το ερώτημα είναι πρακτικά προσωπικό και θέλει πολύ μεγάλη σκέψη, καθώς δεν είναι ελάχιστες οι καταστάσεις κατά τις οποίες κάποιος διαπιστώνει μετά από λίγο καιρό ή έστω και ύστερα από χρόνια πως δεν πήρε την αρμόζουσα επιλογή. Είναι καλό να είστε βέβαιοι για το τι θα θεωρούσατε πιο καλό να κάνετε και να σκεφτείτε τον εαυτό σας σε 15 και ακόμη πιο πολλά έτη. Χωρίς δεύτερη κουβέντα μην επιλέξετε πάση θυσία το όνομα του αισθήματός σας γιατί ο σύντροφός σας ίσως να μην είναι στην ζωή σας αργότερα, ανεξάρτητα από το πόσο κοντά νοιώθετε αυτή την εποχή. Μπορείτε να ψάξετε το θέμα στο διαδίκτυο είτε σε κάποιο βιβλίο, όμως να έχετε κατά νου ότι και σε κάθε studio, βρίσκονται συλλογές με χιλιάδες τατουάζ. Δεν απαιτείται τίποτα περισσότερο από το να διαθέτετε τη διάθεση και διαθέσιμη ώρα να τα ξεφυλλίσετε.

Σε ποιο μέρος του κορμιού;

Επιπρόσθετα η επιλογή του μέρους του σώματος στο οποίο θα κάνετε το τατουάζ αποτελεί ζήτημα του καθενός. Ψάχνετε ένα σημείο που να είναι εμφανές πάντοτε; Αναζητάτε κάποιο μέρος που να φαίνεται μόνο το καλοκαίρι ή μόνο με το μαγιό, ή θέλετε κάτι περισσότερο προσωπικό που κάποιοι μόνο θα αποκτήσουν το προνόμιο να παρατηρήσουν; Αποτελεί προσωπική σας απόφαση. Να ξέρετε ωστόσο ότι τα πιο δημοφιλή σημεία ουσιαστικά είναι ο καρπός, το πάνω μέρος του χεριού, το πάνω μέρος του ποδιού, ο αυχένας και πιο κάτω στην κοιλιά.

Τι πρέπει να προσέξουμε

Η καλύτερη εποχή για το χτύπημα ενός τατού, είναι από το φθινόπωρο μέχρι την άνοιξη. Αυτό οφείλεται στο ότι το δέρμα πρέπει να είναι ενυδατωμένο, στο ότι χρειάζεται αρκετός καιρός μέχρι να φύγει το κάπαλο που θα σχηματιστεί, ενώ παράλληλα δεν πρέπει να αλλοιωθούν οι χρωστικές ουσίες από το φως του ήλιου. Δεν υπάρχει πρόβλημα με το νερό, όμως αντενδείκνυται η επαφή με το θαλασσινό νερό, ενώ η ηλιοθεραπεία επιτρέπεται μόνο με αντηλιακό υψηλού δείκτη προστασίας, το οποίο θα πρέπει να καλύπτει συνεχώς την περιοχή με το τατουάζ. Το ιδανικό βέβαια είναι να αποφύγουμε την έκθεση στον ήλιο για 4 με 6 εβδομάδες και φυσικά να ακολουθήσουμε κατά γράμμα τις οδηγίες του ειδικού.νΝα αφαιρέσουμε τη ζελατίνα όταν θα πρέπει, να κάνουμε την επάλειψη με ειδική αντιβακτηριδιακή αλοιφή (συνήθως κόκκινη Bepanthol), να μην ξύνουμε το κάπαλο και να καθαρίζουμε προσεκτικά και απαλά την περιοχή με νερό, χωρίς να την τρίβουμε. Για να αποφύγετε δυσάρεστες καταστάσεις, καλό θα ήταν να ενημερωθείτε καλά για τα διάφορα στούντιο και να επιλέξετε κάποιο ειδικευμένο εργαστήριο, όπου τηρούνται αυστηρά όλες οι συνθήκες υγιεινής. Μην περάσετε ούτε καν έξω από μη ελεγμένα και παράνομα, δήθεν «στούντιο», όπου άπειροι και ανεύθυνοι επιτήδειοι που χρησιμοποιούν αυτοσχέδια «χειροκίνητα πιστόλια» τατουάζ, μπορεί να γίνουν αιτία για τη μετάδοση ηπατίτιδας, για την εμφάνιση συνδρόμου τοξικού σοκ και σε εξαιρετικές περιπτώσεις, ακόμη και του ιού HIV, που προκαλεί το AIDS, όταν οι βελόνες δεν έχουν αποστειρωθεί σωστά.

νΜην αφήσετε κανέναν να πειραματιστεί πάνω σας, ούτε να ψάξετε κάτι τάχα «φτηνό», γιατί μπορεί να το πληρώσετε πολύ ακριβά - όταν θα είναι αργά - με αλλεργίες, μολύνσεις και ουλές πάνω στο δέρμα, ειδικά όταν τα χρώματα που χρησιμοποιούνται δεν είναι κατάλληλα ελεγμένα. Εμείς φτιάχνουμε τα τατουάζ με ορυκτά και φυτικά χρώματα, τα οποία πλέον μπορούμε να προμηθευόμαστε και στην Ελλάδα, ενώ και οι βελόνες μας είναι αυστηρά μιας χρήσης.

Η αφαίρεση του τατουάζ

Για την αφαίρεση ενός τατουάζ υπάρχουν διάφορες μέθοδοι, η καλύτερη όμως και πιο αποτελεσματική είναι η χρήση του λέιζερ, το οποίο έχει ελάχιστες παρενέργειες. Αν μετανιώσατε πάντως για το τατουάζ που έχετε κάνει, προτιμήστε οπωσδήποτε αυτή τη μέθοδο, διότι οι άλλες - εκτός του γεγονότος ότι είναι επίπονες - μπορούν να αφήσουν λεκέδες, δυσχρωμίες ή ακόμα και ουλές, ανάλογα με το μέγεθος του σχεδίου, την περιοχή του σώματος, την ικανότητα του δέρματος να επουλώνει πληγές, το είδος του τατουάζ και τη διάρκεια ζωής του. Γι’ αυτόν τον λόγο, οι τεχνίτες επιμένουν και επαναλαμβάνουν συνεχώς, ότι η απόφαση να κάνει κάποιος ένα τατουάζ, πρέπει πάντοτε να είναι προϊόν ώριμης σκέψης και όχι πρόσκαιρου ενθουσιασμού. Έτσι κι αλλιώς, όλοι ανεξαιρέτως έχουν τη δυνατότητα να κάνουν άφοβα ένα τατού με χένα, το οποίο θα εξαφανιστεί μετά από μερικές μέρες. Η διαφορά είναι ότι στο κανονικό τατουάζ ζωγραφίζουμε μέσα στο δέρμα, ενώ σε αυτό της χένας, ζωγραφίζουμε πάνω στο δέρμα, επιφανειακά.

Οι τιμές

Για τα βασικά σχέδια η χρέωση είναι συγκεκριμένη αλλά από εκεί και πέρα πάει με την ώρα. Δεν πάει με το μέγεθος του σχεδίου, αλλά με το πόσο γεμάτο είναι αυτό. Σε γενικές γραμμές τα χρωματιστά τατουάζ απαιτούν περισσότερο χρόνο από τα ασπρόμαυρα. Τα πιο δύσκολα είναι αυτά που έχουν περισσότερες καμπύλες, περισσότερα χρώματα και περισσότερες σκιές στα χρώματα. Άρα ότι είναι πιο γεμάτο, είναι και πιο ακριβό και χρεώνεται ανάλογα με τον χρόνο που θα απασχοληθεί ο καλλιτέχνης για να το ολοκληρώσει.

 

Αφήστε το σχόλιό σας