Αρχική Σελίδα

Ψίθυροι | Εκδόσεις Περιοδικών - Εφημερίδων | Ηπείρου 2, 66100 Δράμα | Τηλ: 25210 36 700 | info@psithiri.gr

ΘΕΜΑΤΑ & ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ


Δήμητρα Παπίου

1 σχόλιο

Τραγουδάω, δεν σημαίνει πιάνω το μικρόφωνο, επειδή απλά έχω όμορφη φωνή. Να βιώνεις το συναίσθημα του κάθε τραγουδιού ως μία ξεχωριστή ιστορία έχει αξία. Να βγάζεις στην επιφάνεια συναισθήματα, συγκινήσεις και ανάγκες, που κρύβεις και δε γνώριζες τότε πως υπήρχαν. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη χαρά από το να εκπαιδεύεσαι, να παιδεύεσαι, να νιώθεις και να μοιράζεσαι ! Μέσα από την τέχνη, μπορεί να μας γεννηθεί η ανάταση για την επόμενη ημέρα, η ελπίδα, το όνειρο πως το τοπίο θα αλλάξει... Αυτές είναι μόνο μερικές από τις σκέψεις της Δήμητρας Παπίου, της μεγάλης δραμινής ερμηνεύτριας.

 

Η αγαπημένη ερμηνεύτρια γεννήθηκε στη Δράμα το 1960 όπου και έμεινε μέχρι το 14ο έτος της ηλικίας της, οπότε και μετανάστευσε με την οικογένειά της στη Γερμανία. Λίγα χρόνια αργότερα, επέστρεψε και πάλι στη Δράμα, όπου άρχισε να τραγουδά σε νυχτερινά κέντρα της πόλης, ενώ στην πορεία συνέχισε την καριέρα της στη Θεσσαλονίκη.

Στα τέλη της δεκαετίας του ‘80 η Δήμητρα Παπίου αρχίζει να φαίνεται ως μία πολλά υποσχόμενη λαϊκή τραγουδίστρια και το 1990 κυκλοφορεί τον πρώτο προσωπικό της δίσκο με τίτλο «Με σβησμένα φώτα» με τραγούδια που τη μουσική έγραψε ο Χάρης Καλούδης και τους στίχους ο Κώστας Βίρβος. Το ομότιτλο τραγούδι αποτέλεσε μεγάλη ραδιοφωνική επιτυχία και μια διαχρονική επιτυχία της Δήμητρας Παπίου.

Το 1991, κυκλοφορεί ο δεύτερος δίσκος της καλλιτέχνιδος που τιτλοφορείται «Το μόνο σίγουρο». Η δουλειά αυτή είναι πολυσυλλεκτική από άποψη δημιουργών αφού συμμετέχουν διάφοροι συνθέτες και στιχουργοί, ανάμεσα στους οποίους ο Γιάννης Καραλής, ο Χρήστος Σκαλτσουνάκης και ο Τάσος Χαμουρτιάδης.

Καθώς περνά ο καιρός, η Δήμητρα Παπίου κερδίζει όλο και περισσότερο έδαφος στη λαϊκή μουσική σκηνή της χώρας και το 1992 κυκλοφορεί ο τρίτος της προσωπικός δίσκος που έχει τίτλο «Θα ‘μαι εδώ» και περιέχει δώδεκα τραγούδια, τα έξι σε στίχους Ελένης Γιαννατσούλια και μουσική Αλέξη Παπαδημητρίου, ενώ τα υπόλοιπα σε μουσική και στίχους του Νίκου Δουλάμη. Το τραγούδι «Η νύχτα θέλει νάζια» των Γιαννατσούλια και Παπαδημητρίου αποτέλεσε τη μεγαλύτερη επιτυχία που προέκυψε από το συγκεκριμένο δίσκο.

 

Το επόμενο δισκογραφικό βήμα της Δήμητρας Παπίου πραγματοποιείται μετά απουσία τριών χρόνων, το 1995 με το δίσκο «Αχ, κυρία αμαρτία», που αποτελεί ένα λαϊκό δίσκο μεν, με κάποιες έντεχνες επιρροές, όμως. Τη μεγαλύτερη επιτυχία του δίσκου αυτού αποτελεί το τραγούδι «Γέλα, καρδούλα μου» και ακολουθεί το «Και όχι μόνο» και τα δύο δημιουργήματα των Παπαδημητρίου και Γιαννατσούλια. Ο δίσκος αυτός της Παπίου αποτελεί την τελευταία της δισκογραφική παρουσία κατά τη δεκαετία του ‘90 καθώς αποφασίζει να αποσυρθεί από το χώρο στο αποκορύφωμα της καριέρας της. Στην απόφαση αυτή συνηγορούν δύο λόγοι σύμφωνα με την ίδια. Ο πρώτος έχει να κάνει με προσωπικά της θέματα, αφού τότε γνωρίζει το σύζυγό της και θέλει να αφοσιωθεί σ’ αυτόν, ενώ παράλληλα δηλώνει ότι έχει κουραστεί από τις απαιτήσεις της νυχτερινής ζωής.Μεσολαβεί ένα μεγάλο διάστημα απουσίας της καλλιτέχνιδος από τα μουσικά πράγματα και το 2000 η Δήμητρα Παπίου επιστρέφει με νέο ύφος μουσικά πλέον, καθώς κάνει δυναμική επιστροφή με το τραγούδι του Σταμάτη Κραουνάκη «Αυτή η νύχτα μένει» για την ομώνυμη ταινία του Νίκου Παναγιωτόπουλου και στρέφεται στο έντεχνο ρεπερτόριο. Η συνεργασία της αυτή με τον Κραουνάκη εγκαινιάζει μια νέα εποχή για τη Δήμητρα Παπίου. Λίγα χρόνια αργότερα, η Δήμητρα Παπίου ανεβάζει μουσική παράσταση στο «House of Art» η οποία κυκλοφορεί το 2002 σε live cd με το γενικό τίτλο «Νέα γυναίκα μόνη τραγουδά». Κατά την ίδια χρονιά, η γνωστή καλλιτέχνης συμμετέχει και στο soundtrack της ταινίας «Κουράστηκα να σκοτώνω τους αγαπητικούς σου» με δύο τραγούδια του Σταμάτη Κραουνάκη. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας αυτής η Δήμητρα Παπίου δεν προχωρά σε κάποιο άλλο δισκογραφικό βήμα, αλλά συμμετέχει σε δίσκους συναδέλφων της ερμηνεύοντας κάποια κομμάτια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ενός τέτοιου δίσκου αποτελεί ο «Γυναικείος ρόλος» του Γεράσιμου Νεόφυτου, όπου τα 15 τραγούδια του album μοιράζονται η Δήμητρα Παπίου, η Μάρθα Φριντζήλα κι η Ηρώ Σαΐα.Η επόμενη προσωπική δισκογραφική δουλειά της Δήμητρας Παπίου κυκλοφορεί το 2010 με τίτλο «Έμαθε η καρδιά» και η τραγουδίστρια συνεργάζεται με πολλούς αξιόλογους συνθέτες και στιχουργούς που με κάποιους απ’ αυτούς είχε συνεργαστεί παλιότερα, αλλά και με άλλους με τους οποίους συνεργαζόταν πρώτη φορά. Πρόκεται για τους Σταμάτη Κραουνάκη, Κώστα Λειβαδά, Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, Λίνα Νικολακοπούλου, Λίνα Δημοπούλου, Δάφνη Αλεξανδρή, Κώστα Μπαλταζάνη και Δήμο Αναστασιάδη. Τέλος, να σημειωθεί ότι κατά την ίδια σεζόν η καλλιτέχνης παρουσίαζε μία μουσική παράσταση με τίτλο «Απλά Δήμητρα» στην Αθηναΐδα.Το χαρακτήρα της και τη θεώρησή της για την τέχνη της αναδεικνύουν αποσπάσματα από συνεντεύξεις της…

 

Για το τραγούδι αυτή η νύχτα μένει του Σταμάτη Κραουνάκη

Το ταξίδι δεν έχει τελειώσει. Συνεχίζω να ζω στιγμές μέσα από αυτό. Το τραγούδι, «Αυτή η νύχτα μένει», ήρθε στη ζωή μου, ενώ βρισκόμουν σε μια περίοδο ησυχίας. Ήρθε στη ζωή μου και μου γέννησε συγκίνηση, γι’ αυτό επέλεξα να το ερμηνεύσω. Με βοήθησε να ξεκινήσω ακόμη ένα ταξίδι μαζί με τον κόσμο, που τόσο πολύ το αγάπησε. Τελικά, μάλλον, το ταξίδι δεν τελειώνει ποτέ...»Αγαπώ την ελευθερία και την ειλικρίνεια και αυτό που με ταλαιπωρεί τα τελευταία χρόνια είναι να μην παρακούω τη φωνούλα που έχω μέσα μου και με κατευθύνει για το πού πρέπει να πάω. Θέλω να εξελίσσομαι και να γίνομαι καλύτερη ως άνθρωπος

 

Για παράστασή της

Αυτό, που παρουσιάζουμε, είναι κάτι καθαρό, αποκομμένο από την έννοια του στημένου και της επίδειξης. Τελείωσαν οι επιδείξεις! Ο κόσμος έχει ανάγκη από αυτήν την αλήθεια. Άλλωστε, όταν βρίσκεσαι πάνω στη σκηνή, είναι αδύνατον να πεις ψέματα. Εάν το κάνεις, ο κόσμος θα το αντιληφθεί. Υπάρχει κάτι μαγικό, που ενώνει τον καλλιτέχνη με το κοινό και κάνει αυτήν την αλήθεια να ταξιδεύει.

 

Για το συναίσθημα

Το μεγάλο πρόβλημα αυτού του κόσμου δεν είναι πως κατακρίνει το συναίσθημα, αλλά, πως το έχει χάσει! Το συναίσθημα είναι το σπουδαιότερο πράγμα. Να μπορείς να νιώθεις, να μυρίζεις, να γεύεσαι, να μοιράζεσαι... Κλείνουμε τ’ αυτιά στην απόκριση του συνανθρώπου μας. Γιατί; Γιατί βασιλεύει το «εγώ» μας, πια! Επιδιδόμαστε στη συνεχή προβολή και επιβολή του και ξεχνάμε την έννοια της ουσιαστικής επαφής. Ας εκλάβουμε, λοιπόν, αυτήν την εποχή ως ευκαιρία για να ψάξουμε το «μέσα» μας και να βγάλουμε όμορφα πράγματα! Εγώ που δεν ανήκω στον καλλιτεχνικό χώρο με την ευρύτερη έννοια, καθώς έχω μεγάλες απουσίες και εμφανίζομαι πού και πού, θεωρώ ότι αν μπω στην ψυχολογία ενός επαγγελματία θα ασχημύνει η ομορφιά που κρύβω μέσα μου, ώστε να μπορώ να έχω την ευαισθησία και να εκφράζω αυτά τα υπέροχα λόγια, τους στίχους και τη συγκίνηση. Μας έχουν βάλει να τρέχουμε, στις μέρες μας, σε ένα μονόδρομο, να ζούμε μέσα στη σκληρότητα και να μην έχουμε διέξοδο…

 

Για τον έρωτα και την αγάπη

 

Πιστεύω πως ο έρωτας είναι αυτό που σου συμβαίνει κάποια στιγμή και είναι πολύ ωραίο να υπάρχει γιατί είναι ζωή και σου δίνει ψυχική ανάταση. Ξαφνικά γεμίζεις και αγαπάς τα πάντα γύρω σου, αλλά αυτό δεν κρατάει πολύ. Δεν έχει την αντοχή ο έρωτας να κρατήσει. Η αγάπη έχει άλλα συναισθήματα. Έχει το σεβασμό, την εκτίμηση του άλλου και να τον πονάς και να τον νιώθεις τον άλλο. Να είσαι ο μισός του εαυτός, να σκέφτεσαι πότε λυπάται, πότε χαίρεται και να είσαι κοντά του σε όλες τις στιγμές. Ακόμα όμως και η αγάπη μέσα στις συνθήκες που ζούμε είναι πολύ δύσκολο να επιβιώσει. Συμβαίνουν τόσο σκληρά πράγματα γύρω μας που πρέπει να έχει πολύ γερές βάσεις η αγάπη για να αντέξει και να κρατήσει μία σχέση.

 

 


Σχόλια (1)

σ - Παρασκευή 30 Μαΐου 2014 στις 22:53
Απλα.τελεια

Αφήστε το σχόλιό σας