Αρχική Σελίδα

Ψίθυροι | Εκδόσεις Περιοδικών - Εφημερίδων | Ηπείρου 2, 66100 Δράμα | Τηλ: 25210 36 700 | info@psithiri.gr

ΘΕΜΑΤΑ & ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ


Δημήτρης Καμπερίδης

Ο Δημήτρης Καμπερίδης είχε την εκτίμηση και την αγάπη του θεατρόφιλου και του κινηματογραφόφιλου κοινού. Οι φίλοι και συνάδελφοί του θα έχουν πολλά να πουν για το ταλέντο, την καλλιέργεια, την ευφυΐα και τη σεμνότητά του.

 

Ο Δημήτρης Καμπερίδης γεννήθηκε στη Δράμα απ’ όπου και έφυγε νωρίς για να ακολουθήσει το μεγάλο του όνειρο, την υποκριτική. Σπούδασε στη δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου και του Πέλλου Κατσέλη και υπήρξε (ως μέλος της «ιστορικής» ομάδας των αποφοίτων της σχολής του 1970) ιδρυτικό μέλος του «Ελεύθερου Θεάτρου».

 

Η πρώτη του θεατρική εμφάνιση έγινε με το Λαϊκό θέατρο του Μάνου Κατράκη ενώ δεκάδες είναι οι συμμετοχές του στο θέατρο Τέχνης, το Αμφιθέατρο του Σπύρου Ευαγγελάτου, την ομάδα «Χορικό» (ως χορευτής) της Ζουζούς Νικολούδη.

 

Στη δεκαετία του ’80 μαζί με άλλα μέλη του Ελεύθερου Θεάτρου δημιούργησαν το θέατρο «Αμόρε» και την ομάδα «Θέατρο της Αθήνας». Έχει συνεργαστεί με το θέατρο Τέχνης, το Αμφιθέατρο του Σπύρου Ευαγγελάτου, το Εθνικό Θέατρο, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και πολλούς ιδιωτικούς θιάσους.

 

Κατά την τριετία 2003-2006 συμμετείχε σε σειρά παραγωγών του ΚΘΒΕ όπως:

* Το Κατερινάκι από το Χαϊλμπρόν του Χάινριχ φον Κλάιστ, Σκηνοθεσία: Αττίλα Ρέτλυ, (2003),

* Ειρήνη του Αριστοφάνη, Σκηνοθεσία: Γιάννη Ιορδανίδη, (2005),

* Ιβάνοφ του Άντον Τσέχοφ, Σκηνοθεσία: Νίκου Μαστοράκη, (2005),

* Ιφιγένεια η εν Ταύροις του Ευριπίδη, Σκηνοθεσία: Γιώργου Μιχαηλίδη (2006) κα.

Υπηρέτησε με πάθος το θέατρο, αγαπούσε όμως ιδιαίτερα και τον κινηματογράφο. Συμμετείχε στις ταινίες «Τοπίο στην ομίχλη», «Αύριο θα ξέρουμε», «Μάθε παιδί μου γράμματα», «Το μαντολίνο του λοχαγού Κορέλι» και στις πιο πρόσφατες «Πάμπτωχοι Α.Ε.» και «Η φούσκα».

 

Ο Δημήτρης Καμπερίδης, είχε την εκτίμηση και την αγάπη του θεατρόφιλου και του κινηματογραφόφιλου κοινού. Οι φίλοι και συνάδελφοί του θα έχουν πολλά να πουν για το ταλέντο, την καλλιέργεια, την ευφυΐα και τη σεμνότητά του.

 

Το παράδοξο με τον Δημήτρη Καμπερίδη είναι ότι ενώ έχει εμφανιστεί σε πολλές σειρές μυθοπλασίας, δεν επιδίωκε την τηλεοπτική προβολή του. Δεν συμμετείχε σε πολιτικά τοκ σόου και ούτε έδινε συνεντεύξεις ώστε να μιλήσει για καλλιτεχνικά ή κοινωνικά και πολιτικά θέματα. Όχι από σνομπισμό, αλλά επειδή είχε αρκετό χιούμορ ώστε να μην ενδιαφέρεται να παίξει το ρόλο του εθνικού καλλιτεχνικού ταγού.

 

Ψηλόλιγνος, με ασκητική φυσιογνωμία, μεγάλα εκφραστικά μάτια και ήρεμη φωνή, ο Δημήτρης Καμπερίδης υπηρετούσε με πάθος την τέχνη.

 

Η πρώτη τηλεοπτική του εμφάνιση ήταν στον «Συμβολαιογράφο» (1979, ΕΡΤ), μια σειρά βασισμένη στην ομώνυμη νουβέλα του Ραγκαβή, και η τελευταία στην «Πόντια πεθερά» των «7 θανάσιμων πεθερών» (2007-2008, Mega). Ενδιάμεσα συμμετείχε σε καμιά τριανταριά δραματικές και κωμικές σειρές, πολλές από τις οποίες στηρίζονταν σε σημαντικά ελληνικά μυθιστορήματα («Αργώ», «Χαμένη άνοιξη», «Ο πρίγκιπας», «Υστερα ήρθαν οι μέλισσες» κ.ά.), ενώ αρκετές είχαν σημειώσει μεγάλη εμπορική επιτυχία («Αναστασία», «Λένη» κ.ά.).

 

Ο Δημήτρης Καμπερίδης δεν ήταν τηλεοπτικός πρωταγωνιστής.  Καταξιώθηκε στο θέατρο και μάλιστα σε πολύ δύσκολους καιρούς ως ιδρυτικό μέλος του Ελεύθερου Θεάτρου. Προφανώς, εργάστηκε στην τηλεόραση και για βιοποριστικούς λόγους, δίχως όμως υπεροψία και συγκατάβαση. Και στους δεύτερους ρόλους, και στις «εμπορικές» παραγωγές, έπαιζε με απλότητα, χάρη και φυσικότητα.

 

Ανέπτυξε το συγγραφικό του ταλέντο με την έκδοση του μυθιστορήματος «Η κιβωτός της Πελαγίας» και τη συμμετοχή του στη συγγραφή του βιβλίου «Εν Δράμα».

 

Έχασε τη μάχη για τη ζωή, χτυπημένος από την επάρατη νόσο το Σάββατο 11 Σεπτεμβρίου 2010.

 

 

 

 

Αφήστε το σχόλιό σας