Αρχική Σελίδα

Ψίθυροι | Εκδόσεις Περιοδικών - Εφημερίδων | Ηπείρου 2, 66100 Δράμα | Τηλ: 25210 36 700 | info@psithiri.gr

ΘΕΜΑΤΑ & ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ


Παναγιώτης Παράσχου

Ο Εμπνευστής της Aspideo

 

Μου ζητήθηκε να πάρω συνέντευξη από έναν νέο Δραμινό επιστήμονα, ο οποίος διακρίθηκε σ’ έναν διαγωνισμό καινοτομίας. Στόχος της συνέντευξης, η προβολή – δημοσιοποίηση της καινοτόμας ιδέας του, προκειμένου να ανοιχτούν δίαυλοι επικοινωνίας. Τον νεαρό Παναγιώτη Παράσχου δεν τον γνώριζα, ούτε και το αντικείμενο της εργασίας του. Ζήτησα να τον συναντήσω προκειμένου να ενημερωθώ. Η συνάντηση μαζί του ήταν μια όαση. Μια ανάταση, μια ελπίδα, ένα φως στη καταθλιπτική καθημερινότητα.

 

Δεν θα σταθώ ιδιαίτερα στο αντικείμενο της εργασίας του. Θα ενημερωθείτε γι’ αυτήν διαβάζοντας τη συνέντευξη που ακολουθεί. Θα σταθώ στο ήθος του, στην ακέραιη προσωπικότητά του. Θα σταθώ στο όραμα, την σπίθα για δημιουργία που πηγάζει από τα βάθη της ψυχής του. Μια πίστη που σου την μεταλαμπαδεύει και αρχίζεις δειλά-δειλά να αναπτερώνεις το ηθικό σου και να βλέπεις το αύριο με άλλο μάτι. Δεν το κρύβω ότι εντυπωσιάστηκα. Ίσως γιατί κάπου είχα πέσει και εγώ στην παγίδα πιστεύοντας πως για να πετύχεις, θα πρέπει να ξενιτευτείς. Κι όμως… όταν βρίσκεις στο δρόμο σου νέους που αγαπούν τον τόπο τους και είναι αποφασισμένοι να αγωνιστούν και να δημιουργήσουν προσφέροντας τα πάντα σ’ αυτόν τον μαραζωμένο πλέον τόπο, αρχίσεις να πιστεύεις πως τελικά δεν χάθηκε το παιχνίδι. Όταν ακόμη υπάρχουν φωτισμένα μυαλά, με αρχές και αξίες, όταν συναντάς ανθρώπους που δεν βάζουν στη ζυγαριά τα πιστεύω τους, που δεν κρύβονται πίσω από τις λέξεις, όταν με ευθύτητα θα σου καταθέσουν την άποψη τους, τότε ναι, είσαι σίγουρη πως η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει. Πως το αύριο της χώρας μας θα είναι και πάλι λαμπερό, καθάριο σαν τον ουρανό της.

Ας μη θεωρηθεί ο παραπάνω σχολιασμός ως λόγια που υποκρύπτουν σκοπιμότητα. Είναι απλά λόγια που πηγάζουν από μια ψυχική ανάταση, που προκλήθηκε από την δίωρη συναναστροφή με τον αγαπητό πλέον φίλο Παναγιώτη.

Ελπίζω να κάνετε τον κόπο όχι απλά να ρίξετε μια ματιά στη συνέντευξη, αλλά να την διαβάσετε μέχρι τέλους. Εύχομαι η AspiDeo να βρει το δρόμο της και να δικαιώσει τους οραματιστές της.

- Κύριε Παράσχου, πρόσφατα βραβευτήκατε για μια καινοτόμα ιδέα σας, που έχει άμεση σχέση με την αστική ανάπλαση. Μπορείτε να μας δώσετε περισσότερες πληροφορίες;

- Επί 18 μήνες μαζί με 4 νέους επιστήμονες και αρκετούς συμβούλους δουλεύουμε πάνω στο επιχειρηματικό πλάνο που θα αξιοποιήσει τους φυσικούς πόρους και τις δυνατότητες τους νομού μας με στόχο την παραγωγή υλικών, προϊόντων και υπηρεσιών για εφαρμογές αρχιτεκτονικής τοπίου. Τα παραγόμενα θα διοχετεύονται στις αγορές α) του εξωτερικού για εισροή εσόδων και β) του εσωτερικού για την βελτίωση του βιοτικού μας επίπεδου. Η ιδέα της AspiDeo βραβεύτηκε από το Εμπορικό Επιμελητήριο Δράμας, αλλά και πιο πρόσφατα από τον κρατικό φορέα νέων επιχειρηματιών της Βουλγαρίας. Προσπαθήσαμε και σε μεγαλύτερους διαγωνισμούς όπως αυτόν της Εθνικής Τράπεζας αλλά οι «μεγάλοι»  ενδιαφέρονται μόνο για App Development

- Τί σας ώθησε να ασχοληθείτε με το συγκεκριμένο αντικείμενο;

- Η ιδέα της AspiDeo ξεκίνησε ως αναγκαίος παράγοντας ορθής λειτουργίας της ατομικής επιχείρησης αστικών αναπλάσεων, kopa3ka, που άνοιξα στην Δράμα αφού ολοκλήρωσα τον 2o κύκλο πανεπιστημιακών σπουδών στην Αγγλία, ως Αρχιτέκτονας Τοπίου. Είχαν προηγηθεί οι σπουδές μου στο τμήμα Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος του Α.Π.Θ. και δεν σκόπευα να «ενταφιαστώ» στο στείρο του δημόσιου τομέα. Έτσι έφυγα με την στήριξη της οικογένειας μου στο εξωτερικό. Πήρα τότε ακόμη ένα ρίσκο διότι γνώριζα ότι και ο Αρχιτέκτονας Τοπίου δεν είχε  αποκατάσταση στην Ελλάδα. Σχεδίαζα να μείνω για τα πρώτα 5 χρόνια στο εξωτερικό να κάνω ένα μικρό κεφάλαιο και να επιστρέψω όταν είμαι έτοιμος για να καινοτομήσω. Πάντα ήθελα να κάνω κάτι διαφορετικό, ειδικά όταν το «δεδομένο» είναι τόσο αναποτελεσματικό. Ήταν η συνειδητοποίηση του τιμήματος που πλήρωνα όσο ζούσα εκτός Ελλάδος που με έκανε να επιστρέψω πρόωρα. Να βρίσκομαι μακριά από τα άτομα που αγαπώ, διατηρώντας μια σχέση από απόσταση αλλά και την οικογένεια μου. Δεν γαλουχήθηκα να βλέπω το χρήμα ως αυτοσκοπό, αλλά σαν μέσο για να κάνουμε την ζωή μας πιο εύκολη πάντα εντός πλαισίων, την δική μας και των γύρω μας.

 

- Ποιός ο σκοπός ίδρυσης της AspiDeo;

- Σαν ιδέα ξεκίνησε από προσωπικό συμφέρον. Τα υλικά και η τεχνογνωσία που απαιτούνται για να μπορέσω να ασκήσω το επάγγελμα μου ορθολογικά, παρουσιάζουν αδικαιολόγητη έλλειψη και πρέπει να εισαχθούν από το εξωτερικό. Κάποια που υπάρχουν στην Ελλάδα, οι διανομείς τους ασκούν μονοπωλιακή πολιτική και τα χρεώνουν χρυσάφι. Η αρχιτεκτονική τοπίου δεν είναι χόμπι των πλουσίων αλλά μια κοινωνικο-μηχανική επιστήμη και ένα μέσο επίλυσης καθημερινών προβλημάτων πολιτών και πόλης. Επιπλέον ήρθα σε επαφή με επιχειρηματίες με δυνατότητα κατασκευής τέτοιων προϊόντων, αλλά έλαβα αδιαφορία.

Η Επαγγελματική λύση θα ήταν να γίνω ο ίδιος διανομέας των προϊόντων που με ενδιέφεραν, το οποίο εκτός του χρόνου που απαιτούσε σε διαπραγματεύσεις ήθελε και μεγάλο κεφάλαιο. Η επιχειρηματική λύση ήταν να δω τα πραγματικά κόστη παραγωγής των υλικών αυτών και να αξιολογήσω την δυνατότητα παραγωγής τους. Έτσι ξεκίνησε λοιπόν η ιδέα της AspiDeo ως παραγωγός εταιρεία υλικών και προϊόντων που δεν υπάρχουν ευρέως στην χώρα μας. Πολύ σύντομα όμως εξελίχθηκε σε κάτι μεγαλύτερο. Οι ρίζες μου στην γεωργία, και  το γεγονός ότι βίωσα από μικρός την κατάπτωση του νομού μας μου έδειξαν την ευκαιρία στο να ιδρυθεί η εταιρεία στην Δράμα. Η AspiDeo θα βοηθήσει τον νομό στο διηνεκές να ανακάμψει από τα πλήγματα που έχει δεχθεί σε εργασιακό, κοινωνικό και περιβαλλοντικό επίπεδο.

 

- Με ποιά συγκεκριμένα προϊόντα σκοπεύετε να ασχοληθείτε;

- Πρώτα θα ιδρυθεί μια καινοτόμα σποροπαραγωγή μονάδα με φυτικά είδη που χρησιμοποιούνται ευρέως στο εξωτερικό για εφαρμογές αρχιτεκτονικής τοπίου και ελάχιστη σχέση έχουν με τα καλλωπιστικά είδη των ελληνικών φυτωρίων. Από εκεί θα προέρχονται τα έσοδα μας, και θα είναι καθαρά έσοδα από το εξωτερικό, όχι ανακυκλωμένα από τις τσέπες των Δραμινών.

Αργότερα θα δημιουργηθούν μονάδες παραγωγής φθηνού, πιστοποιημένου χώματος από οργανικά κατάλοιπα, για έργα πρασίνου αλλά και την αναζωογόνηση αγροτεμαχίων της περιοχής μας. Τέλος, σχεδιάζουμε και μονάδες παραγωγής υλικών επίστρωσης από πλανισμένο γυαλί, χωνεμένα κατάλοιπα ξυλουργικών διαδικασιών και κατάλοιπα λατομικών και μεταλλευτικών διαδικασιών, σε συνεργασία με αντίστοιχες Δραμινές επιχειρήσεις.

 

- Το πλούσιο φυσικό περιβάλλον του νομού μας, ευνοεί και σε ποιό βαθμό, την υλοποίηση των στόχων σας;

- Ο Ν. Δράμας από το πιο κεντρικό, καλυμμένο με πίσσα και τσιμέντο, σημείο μέχρι την πιο δύσβατη βουνοκορφή του είναι ένα εργαστήριο της φύσης. Όσοι δεν το παραδέχονται δημοσίως, «και τρώνε και  ψεύδονται» όπως έκανε η «Σούζυ». Εδώ έγκειται ένα από τα πολύπλοκα προβλήματα της υλοποίησης των στόχων της επιχείρησης. Ενώ το φυσικό περιβάλλον του νομού μας ευνοεί τους στόχους μας, είναι το επιχειρησιακό που θα προσπαθήσει να δυσχεραίνει την υλοποίηση τους.

 

- Σκοπεύετε να συνεχίζετε την έρευνα;

- Κλείνουμε 1 χρόνο έρευνας στο νομό Δράμας, σε υπό εξέταση προϊόντα. Οι πόροι για τους πειραματισμούς αντλούνται από την kopa3ka και δυστυχώς εξαντλούνται. Ελπίζουμε να συνεχίσουμε την έρευνα σε μεγαλύτερη κλίμακα όταν πάρει νομική μορφή η εταιρεία. Έχουμε συλλέξει όμως σημαντικές πληροφορίες. Ήδη συζητάμε με Πανεπιστημιακά ιδρύματα για συνεργασία κυρίως στο ερευνητικό κομμάτι και στην δημιουργία της πρώτης τράπεζας σπόρων στα Βαλκάνια για τα φυτευτικά είδη του ενδιαφέροντος μας, στοχεύοντας σε ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις τύπου Horizon και Life. Αν κάτι τέτοιο επιτευχθεί θα δημιουργήσουμε μια αξιόλογη επιστημονική βάση για περιβαλλοντική έρευνα και που ξέρετε, μπορεί κάποτε κάποιοι από τους πολλούς και καλούς επιστήμονες που βγάζει ο νομός μας να μην χρειαστεί να ξενιτεύονται, ούτε καν μέχρι την Θεσσαλονίκη.

 

- Τα πλεονεκτήματα έναντι των παραδοσιακών εφαρμογών ποιά είναι;

- Ποικίλουν ανάλογα το τομέα δραστηριότητας. Περιττό να αναλύσουμε το πλεονεκτήματα στους τομείς της έρευνας και προστασίας του περιβάλλοντος. Εισάγουμε τεχνογνωσία εδώ και δεκαετίες και μάλιστα πανάκριβα. Στον αγροτικό τομέα, μιλάμε για μια ευγενή καλλιέργεια χωρίς χημικά με την χρήση των υπαρχόντων υποδομών και μηχανημάτων, μιλάμε για εξυγίανση εδαφών και ένα αξιοπρεπές εισόδημα για τους γεωργούς ανάλογο του εργασιακού τους μόχθου. Τα προϊόντα και τα υλικά αρχιτεκτονικής τοπίου, θα βοηθήσουν επίσης στην κατασκευή άρτιων έργων του τομέα εντός Ελλάδος.

 

- Ποιά είναι η απήχηση της AspiDeo σε Ευρωπαϊκό επίπεδο; Υπάρχει ανταγωνισμός;

- Αν δεν υπήρχε ανταγωνισμός δεν θα υπήρχε και αγορά για τα παραχθέντα της AspiDeo. Βασιστήκαμε πάνω στις ανάγκες της αγοράς της Β. Ευρώπης για να χτιστεί το μοντέλο των εσόδων της. Η AspiDeo δεν έχει πραγματικό εγχώριο ανταγωνισμό, αν και κάποιοι λανθασμένα θα θεωρήσουν ότι τα φυτώρια, οι εταιρείες παραγωγής κόμποστ και οι εταιρείες παραγωγής κονιάματος, μαρμάρου κλπ. είναι άμεσοι ανταγωνιστές. Εμείς στοχεύουμε να συνεργαστούμε με τις συγκεκριμένες εταιρείες για την παραγωγή από κοινού καινοτόμων προϊόντων αν το επιθυμούν και αυτές.

 

- Πανελλαδικά σε ποιο επίπεδο βρίσκεται ο αγροπαραγωγικός τομέας;

- Στο ίδιο επίπεδα που βρίσκεται και η οικονομία μας. Προσωπικά πιστεύω, πως η ιστορία της γεωργίας είναι και η ιστορία της Ελλάδας. Ο αγρότης είχε «διδαχτεί» να δουλεύει ενάντια στην φύση, να την ξεζουμίζει και «εξαπατήθηκε» πως όσο ρίχνει λεφτά σε χημικά, λιπάσματα και υβρίδια θα του επιστρέφονται πολλαπλάσια. Αυτό εκδούλευση της γης ήταν παρά αγάπη. Και παράλληλα δεν έμαθε ποτέ να συνεργάζεται ή να εκπαιδεύεται δια βίου στην καλλιέργεια του. Είναι συνήθως προσωπική υπόθεση που βρίσκεσαι. Κάποιες περιοχές έχουν καταφέρει και κρατάνε το ποιότητα και τα έσοδα σε αξιοπρεπή επίπεδα. Άλλες όπως στο Νευροκόπι υποβαθμίζονται τόσο ραγδαία με την αλόγιστη χρήση χημικών και τις προσβολές ενώ δεν υπάρχει οργανωμένη έρευνα για εναλλακτικά σενάρια σε επικείμενη καταστροφή της πατατοκαλλιέργειας. Σίγουρα όλες οι περιοχές στην Ελλάδα μπορούν να βελτιώσουν την αποδοτικότητα τους και την αξία των προϊόντων τους με άρτια διαχειριστικά πλάνα, που δεν συντάσσονται μόνο από γεωπόνους. Ο αγρότης που θέλει να εξελιχθεί σε αγρότη- επιχειρηματία πρέπει να το ψάξει παραπάνω, όχι μόνο τι τον υποχρεώνει ο νόμος, και να ξαναγνωριστεί με την γη του. Όπως για παράδειγμα η οικογένεια Μήλιου, που είναι συνειδητοποιημένοι αγρότες που αγαπούν και σέβονται αυτό που κάνουν. Επιχειρούν, καινοτομούν, δουλεύουν 12 μήνες το χρόνο και επιβιώνουν χωρίς να ελπίζουν σε επιδοτήσεις, αποζημιώσεις ή τα βάζουν με το κράτος.

Στην Ευρώπη το αγροπαραγωγικό δυναμικό έχει φτάσει στο μέγιστο και εδώ υπάρχει ένα δυνητικό πλεονέκτημα, αν το εκμεταλλευτούμε, διότι οι αγροί μας έχουν πολλά να δώσουν ακόμα. Το γνωρίζουν αυτό οι ξένοι και οι εκκολαπτόμενοι-μεγαλοτσιφλικάδες, γι’ αυτό πιέζουν να ξεπουλήσουν τα χωράφια τους οι γεωργοί, όπως όπως. Η AspiDeo λειτουργεί με διαφορετική φιλοσοφία.

 

- Η πρωτότυπη αυτή σποροπαραγωγή μονάδα, για να περάσει από την ιδέα στην πράξη, τί χρειάζεται;

- Αυτήν την στιγμή αναπτύσσεται ένα σύμφωνο συνεργασίας (ASPIS cc) που θα χρησιμοποιηθεί με όλους τους συνεργάτες της AspiDeo, όχι μόνο με τους γεωργούς. Ακόμη, χρειάζονται εγκαταστάσεις, μηχανήματα καθαρισμού και συσκευαστήρια για αρχή. Έχουμε ερωτευτεί ένα άσχημο, εγκαταλελειμμένο εδώ και χρόνια ,κτίριο ακριβώς στην είσοδο της πόλης. Είναι τα παλιά ψυγεία του Παυλίδη, και ελπίζουμε ότι με μια παραχώρηση ή λογική εκμίσθωση 10ετίας και την ανάπλαση του χώρου,  θα μπορούσαμε να αναβαθμίσουμε την γύρω περιοχή.

Για να στηρίξουμε τους πρώτους αγρότες που θα προσθέσουν και αυτήν την καλλιέργεια στο ενεργητικό τους, χρειαζόμαστε κεφάλαιο. Επίσης για τις άδειες και τα λοιπά νομοθετικά κολλήματα που χρειάζεται να διευθετηθούν απαιτούνται πόροι και χρόνος. Τέλος και πιο σημαντικό, πρέπει να γίνει μια συντονισμένη προσπάθεια τήρησης των προαπαιτούμενων των ξένων πελατών μας, από την ελληνική πλευρά. Και εκεί είναι που το χάνουνε οι Έλληνες καλλιεργητές διότι σε κάθε νέα προσπάθεια εμφανίζονται 10 τυχοδιώκτες αγρότες και 1-2 έμποροι «παλαιάς κοπής», που νομίζουν ότι θα αντιγράψουν μια ιδέα και θα πάρουν μερίδιο της αγοράς. Δεν κατέχουν όμως, ούτε από δημόσιες σχέσεις, ούτε από διασφάλιση ποιότητας προϊόντος και σταθερή ροή αποθέματος, με αποτέλεσμα να χάνεται η εμπιστοσύνη των ξένων αγοραστών και να κλείνει το παράθυρο ευκαιρίας για όλους μας. Η AspiDeo δεν σκοπεύει να πετάξει κανέναν αγρότη έξω από το παιχνίδι, ούτε να αγοράσει τα αγροτεμάχια τους και για αυτό όσοι ενδιαφέρονται θα αξιολογηθούν, θα εκπαιδευτούν και θα υπογράψουν συμβόλαια εχεμύθειας.

 

- Ποιό το χρονοδιάγραμμα σας, αναφορικά με την ανάπτυξη της εταιρείας σας;

- Αν όλα πάνε σύμφωνα με το πιο πρόσφατο χρονοδιάγραμμα μας, γιατί το καλοκαίρι πήγε χαμένο για όλους μας, εκτός από τις τράπεζες και τους κλέφτες, μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2016 η AspiDeo θα λάβει νομική μορφή. Τον Σεπτέμβριο θα κατατεθούν οι προτάσεις για τις ερευνητικές χρηματοδοτήσεις. Και από τώρα μέχρι του χρόνου, περιμένουμε να ανοίξουν διάφορα προγράμματα επιδοτήσεων για καινοτόμες επιχειρήσεις, ώστε να ξεκινήσουμε δειλά δειλά να αναζητούμε χώρο εγκατάστασης και να προσλάβουμε το πρώτο προσωπικό. Δεν κάνουμε τίποτα διαφορετικό από την πλειοψηφία των μεγαλοεπιχειρηματιών του νομού, που δεν βάζουν το χέρι στα έτοιμα αλλά περιμένουν λεφτά από τον Αναπτυξιακό για να «επενδύσουν». Η διαφορά μας είναι ότι εμείς θα επενδύσουμε στο νομό όχι απλά σε κάποιες θέσεις εργασίες και ότι είμαστε νέοι αλλά όχι από τζάκι, και άρα δεν υπάρχει μπαγιόκο από πίσως. Τέλος αν λάβουμε κάποια λεφτά από διαγωνισμούς, angels, ή ανθρώπους που θέλουν να βοηθήσουν τον γενέτειρα τους να αλλάξει σελίδα, τότε η όλη διαδικασία θα επιταχυνθεί.

- Πόσα χρήματα εκτιμάται ότι θα χρειαστούν για την πλήρη ανάπτυξη της;

- Για την 1η 5ετία χρειάζονται 1.300.000 € για να αναπτύξουμε πλήρως του τομείς δραστηριότητας της. Μια αρχική επένδυση των 150.000 € είναι το ποσό για να ξεκινήσουμε με το Ελάχιστο βιώσιμο προϊόν μας.

 

- Υπάρχει ενδιαφέρον από φορείς ή επιχειρηματίες;

- Ενδιαφέρον από φορείς υπάρχει, αλλά η χρηματοδότηση είναι προβληματική γιατί τα λεφτά είναι μόνο για App Development (ανάπτυξη ηλεκτρονικών εφαρμογών). Και με τους επιχειρηματίες χωλαίνει το πράγμα.  Με όσους έχουμε μιλήσει εκτός Ελλάδος μας ζητάνε αποδεικτικά ότι έχουμε την στήριξη των έσω για να σκεφτούν καν να επενδύσουν. Όσον αφορά του επιχειρηματίες της Δράμας, είναι μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού αυτοί που θέλουν να βοηθήσουν να ξεκινήσει κάτι στο οποίο δεν θα είναι πρόεδροι ή δεν θα έχουν το μερίδιο της πλειοψηφίας. Και κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να συμβεί για κανέναν επενδυτή και για κανένα λόγο. Η AspiDeo είναι επιχείρηση κοινωνικής ευθύνης στο πυρήνα της. Που σημαίνει ότι το κέρδος της το ρίχνει πάλι μέσα στον κύκλο εργασιών της και ανταποδίδει τον νομό που δραστηριοποιείται εμπράκτως με έργα υποδομής, χορηγίες και πρακτική εκπαίδευση πολιτών σε περιβαλλοντικά θέματα. Προσανατολιζόμαστε στο «όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω Raycap» με άλλο όμως εργασιακό αντικείμενο.

Έχουμε συμπεριλάβει και την δυνατότητα δωρεών από ιδιώτες, μιας και γνωρίζουμε ότι ουκ ολίγοι συμπολίτες μας κατέχουν πρωτιές καταθέσεων σε τράπεζες. Ωστόσο, δεν φημίζονται για την γενναιοδωρία τους απέναντι στο νομό που τους μεγάλωσε και τους ανέδειξε. Μπορεί αυτό να οφείλετε σε απόλυτα λογικούς παράγοντες, όπως τα μπερδέματα όταν πας μέσω δημόσιων φορέων. Στην AspiDeo και συγκεκριμένα στο τμήμα έρευνας και στην τράπεζα σπόρων, κάτι τέτοιο θα είναι αδύνατο, τα χρήματα τους θα πιάσουν τόπο και το όνομα τους θα μείνει χαραγμένο στις αίθουσες και στις εκδόσεις μας, για τα παιδιά και τα εγγόνια τους. Έχουμε άλλωστε το δίκτυο να προωθούμε τους ευεργέτες της επιστήμης του Τοπίου σε παγκόσμιο επίπεδο.

 

- Η πρόταση σας έχει βαθμό επικινδυνότητας σ’ ότι αφορά την εμπορική της ανάπτυξη;

- Πριν λίγο καιρό ήρθε σε επικοινωνία μαζί μου διευθυντής σχολείου που οι μαθητές δεν έχουν ούτε δέντρο να κάτσουν από κάτω, κατά τους θερινούς μήνες. Μου ζήτησε να συνεργαστούμε μιας και ο Δήμος δεν έχει λεφτά για τέτοιου είδους αναπλάσεις. Προσφέρθηκα αφιλοκερδώς να συντάξω την μελέτη του προαύλιου χώρου (είμαι απόφοιτος του συγκεκριμένου σχολείου) αλλά και να οργανώσουμε από κοινού συναντήσεις με αποφοίτους, κηδεμόνες και επιχειρηματίες της Δράμας ώστε να μαζευτούν κάποια χρήματα και να γίνουν κάποιες βασικές υποδομές. Άγιος δεν είμαι, συμφωνήθηκε ότι θα αναλάμβανα την υλοποίηση των έργων με ένα λογικό περιθώριο κέρδους. Κάνοντας λοιπόν μια βόλτα από τις δημόσιες υπηρεσίες που θεώρησα ότι πρέπει να έχουν γνώση  για το συγκεκριμένο ζήτημα, βρέθηκα κάποια στιγμή να απειλούμε ότι θα βρεθώ μπλεγμένος «άσχημα» αν λάβω δωρεές τρίτων. Ένα συμβάν που είναι τόσο γνώριμο σε εμάς τους νέους επιχειρηματίες της Δράμας όσον αφορά διαγωνισμούς, αναθέσεις και ερωτήματα δημόσιας περιουσίας. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι ναι, υπάρχει βαθμός επικινδυνότητας αλλά για όλους τους λάθος λόγους, και θα χρησιμοποιήσω της απάντηση που έδωσα στον εν λόγω δημόσιο υπάλληλο: «Αν ο εκφοβισμός ήταν λόγος για να σταματήσει κάποιος να προσπαθεί, τότε δεν θα είχε γίνει τίποτα αξιόλογο σε τούτη την πόλη».

 

- Η πολιτεία πρακτικά μπορεί να βοηθήσει;

- Την ίδια ερώτηση μου έκανε πριν ένα χρόνο ο τότε υπουργός Μακεδονίας και Θράκης, σε μια παρουσίαση της AspiDeo στην Θεσσαλονίκη. «Μπορεί να μας βοηθήσει, με το να μην μπαίνει εμπόδιο στην προσπάθεια μας» απάντησα. Άδικος κόπος.

 

- Εκτιμάτε ότι η Ευρωπαϊκή αγορά είναι πιο έτοιμη απ’ ότι η Ελληνική;

- Μιλάμε για μια αγορά που είναι 20 χρόνια μπροστά από την Ελληνική και μόλις 2 ώρες μακριά με το αεροπλάνο. Δεν είναι τυχαίο, κάποιοι κερδίζουν καλά λεφτά από αυτό. Μέχρι και στην Βουλγαρία μας ξεπέρασαν. Ήμαστε η μόνη χώρα που η αρχιτεκτονική τοπίου δεν θεωρείτε αυτόνομη επιστήμη και διδάσκετε μόνο στα ΤΕΙ ως βασικός τίτλος σπουδών. Το θεωρείτε τυχαίο ότι ο προϊστάμενος της σχολής στην Δράμα είναι Τοπογράφος Μηχανικός; Έχετε πάει να «θαυμάσετε» τον προαύλιο χώρο; Απόλυτη απαξίωση εκ των έσω μιας κοινωνικής επιστήμης. Κατεβείτε στο κέντρο της πόλης σταθείτε σε ένα σημείο και κοιτάξτε σε όλους τους άξονες. Σας αρέσει αυτό που βλέπετε; Νομίζετε ότι επειδή το έχετε συνηθίσει δεν σας επηρεάζει αρνητικά καθημερινά; Υπάρχει όμως ελπίδα αν δώσουμε λόγο στους πολίτες και τους εξασφαλίσουμε τόπους ενασχόλησης εκτός σπιτιού.

 

- Εσάς προσωπικά τί σας ώθησε στο επιχειρίν;

- Ήθελα, όταν σπούδαζα στο εξωτερικό, να μπορούσα να ζήσω την καθημερινότητα των εκεί καθηγητών μου. Την μια στιγμή στην Αγγλία για ένα project, την άλλη στην Κίνα καλεσμένος σε ένα πανεπιστήμιο, την 3η στην Αφρική σχεδιάζοντας το κυκλοφοριακό, τους ποδηλατοδρόμους, την πράσινη υποδομή σε δρόμους, προσόψεις και οροφές, πάντα σε συνεργασία με άλλες ειδικότητες. Εδώ όλοι νομίζουν ότι οι αρχιτέκτονες τοπίου φτιάχνουν κήπους. Είχα λοιπόν αρκετό χρόνο στην διάθεση μου να σκεφτώ πως μπορώ να αλλάξω σε μικροκλίμακα αυτήν την κατάσταση. Κατέληξα πως ο καλύτερος τρόπος ήταν το επιχειρίν.

 

- Είστε Δραμινός και επιλέξατε να επιστρέψετε στη γενέτειρα σας μετά τις σπουδές σας. Να ρωτήσω αν το μετανιώσατε;

- Έχω ακούσει για Δραμινούς που έχουν τις επιχειρήσεις τους εδώ αλλά μένουν στην Καβάλα. Και ξέρω  Άγγλους και Ιταλούς που ήρθαν ερωτικοί μετανάστες στην Δράμα και δεν τον αλλάζουν το τόπο αυτό. Όταν έφυγα στα 17 μου για σπουδές έλεγα ότι δεν θα επέστρεφα σε αυτήν την άδικη πόλη παρά μόνο για να βλέπω τους γονείς μου. 10 χρόνια αργότερα έφευγα για εξωτερικό και έλεγα ότι αν θα επέστρεφα  ποτέ στην Ελλάδα θα επέλεγα την Δράμα, τα Γιάννενα ή την Πάτρα για να ζήσω. Και όταν ζούσα στην Αγγλία ήξερα ότι αν μπορούσα να εργάζομαι στον τομέα μου στην Δράμα, και κερδίζω 1000 ευρώ το μήνα, θα ήμουν η πιο ευτυχισμένη εκδοχή μου. Διατηρούμε όλοι ανεξαιρέτως μια σχέση μίσους – πάθους με αυτή την πόλη μέχρι την μέρα που θα φύγουμε για πάντα… τώρα είμαι στην Δράμα και η αλήθεια είναι ότι δεν τα βγάζω αυτά τα λεφτά. Αλλά δεν το μετανιώνω. Ακόμα και αν κάποτε το πάρω απόφαση πως η Δράμα σκοτώνει τα παιδιά της, θα φύγω έχοντας προσπαθήσει για το καλύτερο που μου επιτράπηκε να κάνω και δεν θα είμαι ακόμη ένας γκρινιάρης με λεφτά που απλώς περιμένει να μπει στο δημόσιο ή ξέρει ότι έτσι κλείνονται οι δουλειές.

 

- Πιστεύετε ότι η Δράμα είναι η καλύτερη δυνατή περιοχή για την υλοποίηση των ιδεών σας;

- Είμαστε πόλη δημοσίων υπαλλήλων με πολύ λίγα «φωτεινά» επιχειρηματικά παραδείγματα που και αυτά συνήθως ακολουθούν πρακτικές νεποτισμού. Επιμένω στην Δράμα για τους ανθρώπους που αγαπάνε τον τόπο τους και την αξιοπρεπή εργασία. Δεν είμαστε τόσοι λίγοι όσοι πολύ πιστεύουν απλώς είμαστε διασκορπισμένοι και ανοργάνωτοι. Καθόλου τυχαίο και αυτό. Επίσης πιστεύω στο φυσικό της δυναμικό, που αν βρεθεί ένας σοβαρός επενδυτής και ξέρει να αναλύει τα δεδομένα, θα επενδύσει σίγουρα.

 

- Ποιά οφέλη θα είχε η Τοπική Αυτοδιοίκηση αν προχωρούσε στην ανάπλαση αστικών περιοχών της, βάσει της δικής σας πρότασης;

- Χαμηλότερα κόστη εγκατάστασης και συντήρησης, και άρα λεφτά που θα μπορούσαν να διοχετευτούνε σε εποχιακές θέσεις εργασίας  ή σε περισσότερα έργα ανάπλασης στις γειτονιές της Δράμας. Επίσης το κέντρο της πόλης δεν θα πλημμύριζε κάθε φορά που κατακρημνίσματα μεσαίας έντασης διαρκούνε πάνω από 1 ώρα. Η βιοποικιλότητα της πόλης θα αυξανόταν με όλα τα οφέλη όπως πιο υγιείς κάτοικοι, σωματικά και ψυχικά. Ο Δραμινός θα επέλεγε συνειδητά την βόλτα στο πάρκο ή στο ποτάμι (ναι έχουμε και από αυτά), από το μπαρ και το σνακ μπαρ, θα γνώριζε τον πλησίον του καλύτερα. Αλλά τα οφέλη πάνε παραπέρα.

Οι καλλιέργειες μας θα φέρουν υψηλό αισθητικό και οικολογικό όφελος με περίοδο εργασιών τουλάχιστον 8 μήνες. Ο νομός μετατρέπεται σε μια παλέτα χρωμάτων που προσελκύει τουρίστες από παντού. Ένας παράδεισος και για τους μελισσοκόμους επίσης. Μέχρι και η βιομηχανική μας ζώνη μπορεί να δείξει όμορφη με πολύ μικρή επένδυση. Ένα σεβαστό μέρος των ανακυκλώσιμων απορριμμάτων θα μπορεί να επεξεργαστεί από την μονάδα μας με άμεσο καθαρό κέρδος που επιστρέφεται στην αυτοδιοίκηση. Και πολλά άλλα.

 

- Κύριε Παράσχου, η οικονομική κρίση που έπληξε τη χώρα μας, έγινε τροχοπέδη στην ανάπτυξη των νέων ιδεών ή αντίθετα πρόκληση;

- Τουναντίον πνιγόμαστε από νέες ιδέες, κάποιες μοναδικές σε παγκόσμιο επίπεδο. Τα εμπόδια μπήκαν στην υλοποίηση τους. Δεν πρέπει όμως να κατηγορούμε μόνο την κρίση για την κατάσταση της χώρας μας. Όλοι γνωρίζουμε την ιστορία με τον Έλληνα επιχειρηματία που προσπαθούσε να πάρει άδεια για αιολικό πάρκο στην Ελλάδα, κατέληξε να πουλάει λουκούμια στην Βαρκελώνη και πλέον του ανήκει μισό οικοδομικό τετράγωνο. Και αυτά προ κρίσης, στις μέρες τις καλές - που λέει και ο Αλκίνοος-.

 

- Λένε ότι και στην κρίση υπάρχουν ευκαιρίες. Εσείς το πιστεύετε αυτό;

- Θα πω ότι το πιστεύω. Άλλωστε αν δεν ήταν η κρίση δεν θα κάναμε καν αυτή την συνέντευξη, σωστά; Υπάρχει ένας κίνδυνος στην συγκεκριμένη ρήση και για αυτό πρέπει να αξιολογούμε τον άνθρωπο που την προφέρει. Επιτρέψτε μου να το αναλύσω. Ανήκω σε μια πολύ συγκεκριμένη κατηγορία ανθρώπων που επιμένω να βρίσκομαι στην Ελλάδα από προσωπική επιλογή και όχι επειδή ξέμεινα ή δεν μπορώ να κάνω αλλιώς. Ακούω από τους πολιτικούς ότι πρέπει να κάνουμε κάτι για να επιστρέψουν τα παιδιά μας από το εξωτερικό, αλλά δεν ακούω τίποτα για τα παιδιά (γεράσαμε πλέον) που ήδη προσπαθούν  εντός. Κινδυνεύουμε να κονιορτοποιηθούμε από τα φτηνά εργατικά χέρια των ανειδίκευτων 20αρηδων και τα αχόρταγα κέντρα ελέγχου εξουσίας το 55άρηδων και βάλε. Είναι ανυπολόγιστο το κόστος σε μια χώρας όταν μια ολόκληρη γενιά ανθρώπων «χάνετε στην μετάφραση». Άρα, υπάρχουν ευκαιρίες μεν, άχρηστες δε αν δεν υπάρχει χέρι να πιαστείς, να τις υλοποιήσεις. Σίγουρα πάντως να μην ελπίζετε από πολιτικούς, επιχειρηματίες, τραπεζικές διαφημίσεις και καθηγητές σεμιναρίων που χρησιμοποιούν αυτήν την έκφραση. Είναι χάσιμο χρόνου.

 

- Ποιό θεωρείτε ότι είναι το μεγαλύτερο πρόβλημά μας σήμερα. Η ανεργία, η πτώση των αξιών ή οι «εμμονές» μας με τις παλιές πρακτικές και νοοτροπίες;

- Εγώ αυτό που είδα στα μάτια όλων αυτών που κατά καιρούς με απείλησαν, μου υπόδειξαν  ποια είναι «η θέση μου», με κορόιδεψαν ως ρομαντικό ή και γραφικό, είναι ο φόβος. Φόβος μήπως και άμα εξυπηρετηθώ, χάσουν το κέρδος τους, την δουλειά τους, την εξουσία που τους δίνει η δουλειά τους, μην χαλάσουν την πιάτσα ή εξοργίσουν αυτούς που τους έβαλαν στην θέση που κατέχουν. Κυρίως είναι φόβος μήπως συνειδητοποιήσουν πως όποια ταπείνωση υπέστησαν για να φτάσουν εκεί που είναι σήμερα, μπορούσε να αποφευχθεί αν η τότε κοινωνία ήταν πιο δίκαιη με αυτούς. Το πιο απλό, φόβος μήπως παραδεχτούν ότι τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά  αν κάναν μια δουλειά που αγαπούσαν. Δεν μπορούν να παραδεχθούν ότι κάποιος μπορεί να προχωρήσει με την αξία του, και κάνουν τα αδύνατα δυνατά ώστε να αποτύχουν όσοι δεν ακολουθούν την «πεπατημένη της κοινωνίας». 8 στους 10 σκέφτονται έτσι στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα. Έχω γνωρίσει ανθρώπους που με έχουν βοηθήσει χωρίς πολλές εξηγήσεις γιατί «αφήνουν έργο» στην ζωή τους και αναγνώρισαν την προσπάθεια μου. Και ας μην πετύχει; Τι σημασία έχει; Η νοοτροπία είναι που πρέπει να αλλάξει, το «χούι». Αλλά ξέρετε τι λένε για το «χούι»…

 

- Πόσο αισιόδοξος είστε για το μέλλον, τόσο σε προσωπικό επίπεδο όσο και ως Έλλην πολίτης;

- Προγραμματίζω να παντρευτώ το καλοκαίρι με την κοπέλα που με έπεισε να επιστρέψω στην Ελλάδα, σε μια περίοδο που δεν είμαι επαγγελματικά εξασφαλισμένος. Νομίζω ότι είμαι όσο αισιόδοξος μπορεί κάποιος να είναι. Είναι ευκαιρία να κάνω οικογένεια και παιδιά τώρα που ακόμα υπάρχει λίγο ελεύθερος χρόνος από τα επαγγελματικά μου. Αλλιώς η Δράμα θα καταντήσει πόλη κρετίνων και γαλαζοαίματων. Οι πρόγονοι μας επιβίωσαν με πολύ λιγότερα από ότι έχουμε εμείς τώρα, και ήταν και πολύτεκνοι.

Ως πολίτης είμαι λίγο απαισιόδοξος διότι είδα από πρώτο χέρι την πλειοψηφία των νέων που φεύγουν στο εξωτερικό να αντιμετωπίζουν την Ελλάδα σαν τόπο διακοπών που θα σκορπάνε τα λεφτά τους, και δεν σκέφτονται να βοηθήσουν με οποιοδήποτε τρόπο τη χώρα να ορθοποδήσει. Γνώρισα πρόσφατα ζευγάρι Ρουμάνων στην ηλικία μου που δούλευαν στην Ολλανδία και με τα λεφτά που έβγαζαν χρηματοδοτούσαν πρόγραμμα στην Πανεπιστήμιο του Βουκουρεστίου. Όχι Έλληνες, Ρουμάνοι. Επίσης αδυνατώ να πιστέψω ότι η νοοτροπία της αραχτής και της αρπαχτής θα εξαφανιστεί ως δια μαγείας από το γονιδίωμα μας, ελπίζω όμως ότι κάποια στιγμή θα οργανωθούμε όλοι εμείς που την βάζουμε σε τρίτη μοίρα.

 

- Είστε υπέρ της συνένωσης δυνάμεων; Θα συνεργαζόσασταν με άλλους επιστήμονες από τον τόπο σας για μια πιο ευρεία δικτύωση σας;

- Οι ομάδα μας είναι και ξένοι και Έλληνες επιστήμονες, με όνειρο ότι κάποια στιγμή  θα εργαστούμε στην Δράμα για την AspiDeo. Διατηρώ ένα καλό τοπικό δίκτυο συνεργατών για το γραφείο μου που προσπαθώ συνεχώς να το επεκτείνω. H AspiDeo είναι κατεξοχήν μια εταιρεία συνεργασίας με διάφορους κλάδους εντός Δράμας, εντός Ελλάδας και εκτός συνόρων. Φαντάζεστε αν πίστευα ότι μπορώ να διευθύνω 6 τμήματα μόνος μου; Κάθε συνεργάτης της AspiDeo οφείλει, όμως, να γνωρίζει σε πια κατηγορία ανήκει εργασιακά και πάντα βάση αξιολόγησης. Αν είναι αρχηγός, αν είναι υποστηρικτής, αν είναι εργάτης κλπ. Οι περισσότεροι στην Ελλάδα νομίζουμε ότι είμαστε αρχηγοί, χωρίς διαπιστευτήρια..

 

- Ολοκληρώνοντας την πολύ ενδιαφέρουσα κουβέντα μας κύριε Παράσχου, ο λόγος σε σας. Πείτε μας την τελευταία σας σκέψη…

- Υπάρχει ανάγκη επούλωσης του συλλογικού υποσυνείδητου της Δράμας, αν πραγματικά θέλουμε πολίτες και πολιτεία να πάμε ένα βήμα παρακάτω. Πρακτικά μιλώντας, να αρχίσουμε με την Softex που βρίσκεται στην είσοδο της πόλης μας σε κατάσταση αποσύνθεσης. Πρέπει να αναπλασθεί και να δοθεί στο κοινό ως χώρος περιήγησης, εκδηλώσεων και χώρος καινοτομίας. Όλοι γνωρίζουμε ότι είναι ιδιωτική έκταση αλλά υπάρχουν τρόποι ασκήσεως πίεσης παραχώρησης. Πρέπει η είσοδος της Δράμας να πάψει να μας θυμίζει την συλλογική αδικία και εν μέρει την πολιτική αποτυχία του νομού μας. Να μπει τελεία στο μούδιασμα που νιώθουμε όταν μπαίνουμε στην πόλη μας ασχέτως αν πλέον το έχουμε συνηθίσει. Ενοχλεί ενδόμυχα και αυτό πρέπει να αλλάξει, για να βρούμε ηρεμία.

 

- Σας ευχαριστώ πολύ!

- Εγώ ευχαριστώ για την ευκαιρία μου δώσατε. Και ευχαριστώ το εμπορικό επιμελητήριο Δράμας για τη μεσολάβηση. Καλή συνέχεια.

 

 

 

 

Αφήστε το σχόλιό σας