Αρχική Σελίδα

Ψίθυροι | Εκδόσεις Περιοδικών - Εφημερίδων | Ηπείρου 2, 66100 Δράμα | Τηλ: 25210 36 700 | info@psithiri.gr

ΘΕΜΑΤΑ & ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ


Όλγα Βλαχοπούλου

4 σχόλια

Η Δραμινή στιχουργός των μεγάλων επιτυχιών

Είναι μητέρα δύο παιδιών. Γεννήθηκε στην Αθήνα και από 3 ετών κατοικεί στη Δράμα, απ' όπου κατάγεται η μητέρα της. Από τότε που θυμάται τον εαυτό της γράφει. Έχει ένα ημερολόγιο από την 4η Δημοτικού όπου έγραφε τα πρώτα της ποιήματα. Όπως λέει η ίδια σήμερα όταν τα διαβάζει γελάει και συγκινείτε ταυτόχρονα.
Ο λόγος για το ανερχόμενο αστέρι στον τομέα της στιχουργίας μετρώντας ήδη στο ενεργητικό της πετυχημένες δουλειές με τον Φίλιππο Πλιάτσικα και τους Πυξ Λάξ: «Μοναξιά μου όλα», «Έπαψες αγάπη να θυμίζεις», τον Μπάμπη Στόκα: «Ασπρόμαυρη ζωή», Ελευθερία Αρβανιτάκη: «Έχω ξεχάσει το όνομα σου» σε συνεργασία με τον Φ. Πλιάτσικα, τους Emigre και τον Αντώνη Ρέμο: «Σάββατο απόγευμα», τον Δ. Μητροπάνο: «Όσοι ζουν αληθινά», την Ελεονόρα Ζουγανέλη: «Η αγάπη αργεί» και το «Γεννάει η ζωή».

Αυτή είναι μόνο η αρχή για τη Δραμινή ταλαντούχα στιχουργό που από τον Οκτώβριο θα έχουμε τη χαρά να απολαύσουμε τη δουλειά της και σε ένα άλλο κομμάτι της πολυτάλαντης προσωπικότητας. Αυτό της συγγραφής παραμυθιών, με τον πολύ ευρηματικό τίτλο «Η Μάγισσα ανακατωσούρα και τα Χριστούγεννα των ανάποδων πραγμάτων».
Μέσα από τη συνέντευξη που μας παραχώρησε η κ. Βλαχοπούλου, με απλότητα και σεμνότητα, ξετυλίχθηκε ο πολύπλευρος και αξιαγάπητος χαρακτήρας ενός ανθρώπου με καθάρια ψυχή, με πλατύ χαμόγελο, σαν αυτά που σπανίζουν στις μέρες μας, αλλά και ένα δημιουργικό ταλέντο γεμάτο πάθος για τη ζωή και τους ανθρώπους.
Τις ευχόμαστε να παραμείνει όπως είναι, για όλη της την ζωή και να είναι σίγουρη ότι οι δρόμοι θα ανοίγονται γι' αυτήν, γιατί απλά είναι αληθινή !

-Κυρία Βλαχοπούλου πείτε μας, η ενασχόληση σας με τη στιχουργική ήταν όνειρο ζωής ή προέκυψε έτσι απλά;
-Κάποια στιγμή το 1995 πήγα να παρακολουθήσω μια συναυλία των Πυξ λαξ στη Δράμα. Γνωρίστηκα με τον Φίλιππο Πλιάτσικα μέσω μιας γνωστή μου και πάνω στην κουβέντα του είπα ότι γράφω ποιήματα. Μου ζήτησε να τα δει και έτσι ξεκίνησε η συνεργασία μας και προέκυψαν τα δύο γνωστά αγαπημένα τραγούδια «Η μοναξιά μου όλη» και το «Έπαψες αγάπη να μου θυμίζεις». Το πρώτο συνυπογράφω με τον Φίλιππο και στο δεύτερο υπογράφω να δύο κουπλέ και το ρεφρέν ο Φίλιππος και η Νίκη Παπαγεωργίου. Συνεργάστηκα με τον Φίλιππο πολλά χρόνια. Γράψαμε με το Φίλιππο κομμάτια όπως το «Έχω ξεχάσει το όνομα μου», ένα ντουέτο με την Ελευθερία Αρβανιτάκη, το «Ασπρόμαυρη ζωή» που ερμηνεύει ο Μπάμπης Τόκας με την καταπληκτική φωνή του.

Συνεργάστηκα και με τον Δη. Μητροπάνο στη καινούργια του δουλειά, «Στη διαπασόν», «Ζούσα αληθινά» «Σάββατο απόγευμα». Επίσης με τον Αντώνη Ρέμο, τους Εμιγκρέ, έκανα ένα CD, με την Ειρήνη Λόλου, μια κοπέλα από τη Θεσσαλονίκη, πολύ ταλαντούχα, έχω υπογράψει και τα 12 τραγούδια. Απλά θα έλεγα, για να απαντήσω στο ερώτημα μας, βρέθηκα στον κατάλληλο χώρο, την κατάλληλη στιγμή.

-Είναι πραγματικά δύσκολο να εισχωρήσει κάποιος σ' αυτόν τον χώρο. Κατά την προσωπική σας εκτίμηση τι ήταν αυτό που σας άνοιξε τόσο εύκολα την πόρτα: η καλή δουλειά ή η τύχη;
-Θεωρώ ότι είμαι πολύ τυχερή. Από την άλλη αποδείχθηκε ότι υπήρχε μια σπιθαμή ταλέντου, για να γίνει ότι έγινε, ιδιαίτερα με τα δύο αυτά κομμάτια που πρωτοέγραψα και επίσημα κυκλοφόρησαν. Στη συνέχεια τα πράγματα ήταν πολύ δύσκολα. Δεν σημαίνει ότι μου ανοίχτηκε ένας δρόμος, μου απλώθηκε ένα κόκκινο χαλί και όλα ήταν ρόδινα χωρίς να προσπαθήσω εγώ για τίποτα.
Είναι δύσκολος χώρος και δύσκολος δρόμος. Οι Πυξ Λαξ μου φέρθηκαν πολύ ωραία, με βοήθησαν, μου άνοιξαν την πόρτα σ' όλο αυτό το μαγικό κόσμο, κι' αυτό δεν μπορώ να το ξεχάσω.

-Πως γράφετε τους στοίχους σας. Εν θερμώ και στη συνέχεια τους διορθώνετε, δέχεστε επιρροές από γεγονότα που συμβαίνουν στην καθημερινότητα σας, είναι κομμάτια του συναισθηματικού σας κόσμου που θέλετε να εξωτερικεύσετε;
-Είναι ένα συνονθύλευμα Τα ποιο ωραία τραγούδια είναι τα ουρανοκατέβατα. Ξυπνάς στις 3 το πρωί και σου έρχεται μια σκέψη, που εκείνη την ώρα πρέπει να την αποτυπώσεις στο χαρτί, διαφορετικά χάνεις την ουσία. Συνήθως έτσι γράφω.
Παρόλα αυτά έχει τύχη να μου στείλουν μια μουσική οι συνεργάτες μου και να γράψω τους στίχους. Σ' αυτήν την περίπτωση είναι κάτι διαφορετικό, γιατί ακούω τη μουσική και εμπνέομαι. Η μουσική μου δίνει εικόνες και γράφω κάτι που φαντάστηκα, που ονειρεύτηκα, που έζησα, και η συγκεκριμένη μελωδία μου τα επαναφέρει στη μνήμη.

-Αυτό δεν είναι πιο δύσκολο από το να γράφεις απλά αυτό που αισθάνεσαι, σε ανύποπτο χρόνο;
-Σίγουρα, κατά κάποιο τρόπο σε δεσμεύει, αλλά όταν έχεις να κάνεις με ταλαντούχους ανθρώπους, με ωραίες μουσικές, είναι ευχάριστο και δημιουργικό.

-Έχετε κάνει κάποιες σπουδές στο χώρο της μουσικής;
-Πάνω στο χώρο δεν έχω σπουδάσει τίποτα. Είμαι μια ερασιτέχνης στιχουργός. Απλά και μόνο. Καμιά μουσική γνώση. Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι ακούω πολύ μουσική από μικρή. Έχω καλό αυτί, μπορώ να διακρίνω κάποια πράγματα, αλλά ως εκεί. Είμαι μια πολύ καλή ακροάτρια και μια ερασιτέχνης στιχουργός.

-Θα θέλατε να ασχοληθείτε πιο επαγγελματικά με το χώρο;
-Ήδη έχω ξεκινήσει να ασχολούμαι με την στιχουργική. Άρχισα να το ψάχνω περισσότερο. Ήρθαν νέες συνεργασίες και θα έρθουν κι άλλες. Νομίζω ότι άρχισα να το βλέπω το θέμα διαφορετικά, απ' ότι το έβλεπα στην αρχή.

-Να υποθέσω ότι η στιχουργική είναι πλέον ο επαγγελματικός σου χώρος και ότι είναι και προσοδοφόρος;
-Ναι θα το έλεγα και έτσι. Ναι νομίζω ότι μετά από κάποιο σημείο, με πολύ κόπο, μπορείς να βγάζεις κάποια χρήματα, που δεν σε κάνουν πλούσια, όμως που επιτρέπουν να ζεις άνετα.

-Πολλές φορές γνωρίζουμε ένα τραγούδι από τον ερμηνευτή και όχι από τον στιχουργό, τον αφανή ήρωα. Εκτιμάτε ότι άρχισε κάτι να αλλάζει και ο κόσμος πλέον αναζητά να μάθει και ποιος είναι ο στιχουργός;
-Ευτυχώς τα τελευταία χρόνια αναφέρονται και στους δημιουργούς, κι αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό, γιατί δεν θα μπορούσε να υπάρξει ένα τραγούδι, αν δεν υπήρχαν οι δημιουργοί του, δηλαδή ο συνθέτης και ο στιχουργός. Ο ερμηνευτής είναι αυτός που δίνει τη ζωή, ερμηνεύοντας ένα κομμάτι, όμως, ο συνθέτης και ο στιχουργός είναι αυτοί που δίνουν την πνοή. Είναι πάρα πολύ σημαντικό να αναφερόμαστε στους δημιουργούς, να τους γνωρίζει ο κόσμος, όχι για να προβάλετε η εικόνα τους, αλλά η δουλειά τους. Η προβολή είναι πολύ σημαντική. Όμως, πιστεύω ότι για να γίνει ένα τραγούδι επιτυχία, παίζει ρόλο η χημεία, του στίχου, της μουσικής και της ερμηνείας. Είναι πάρα πολύ σημαντικό! Όταν δένει αυτό το γλυκό, το δοκιμάζουν όλοι!

-Το καλό ποιοτικό τραγούδι, πάντα έχει τη θέση του στις επιλογές του κόσμου, όπως και τα πιο εμπορικά τραγούδια, σε μια άλλη μερίδα κόσμου. Μπορεί να υπάρξει ισορροπία ανάμεσα σ' αυτά τα δύο είδη;
-Εγώ πιστεύω ότι πάντα θα γράφονται καλά τραγούδια, που θα αντιπροσωπεύουν ένα μεγάλο μέρος του κοινού και πάντα θα υπάρχουν και τα λάιτ τραγούδια, τα πιο εύπεπτα. Παρ' όλα αυτά μπορεί να γραφτεί ένα τραγούδι αριστούργημα και να είναι πιο εύπεπτο από κάποιο που γράφτηκε πιο πρόχειρα και να αγγίξει τόσο πολύ τον κόσμο και την ψυχή του, που να είναι ταυτόχρονα και εμπορικό.

-Αν στο μέλλον για επαγγελματικούς λόγους σας ζητούσαν να γράψετε ένα εύπεπτο τραγούδι, θα το κάνατε; Και το ρωτώ αυτό γιατί απ' ότι κατάλαβα από την κουβέντα μας, μέχρι τώρα γράφετε μόνο με την «καρδιά» σας.
-Δεν ξέρω. Δεν ξέρω κάτω από ποιες συνθήκες θα μου είχε ζητηθεί κάτι τέτοιο. Συνήθως γράφω άλλα τραγούδια. Όχι ότι αποκλείω κάτι στη ζωή μου. Αν έρθει κάτω από κάποιες συνθήκες που μου ταιριάζουν, μπορεί και να το κάνω.

-Ποιο στιχουργό έχετε στην καρδιά σας;
-Έχω τον Άλκη Αλκαίο, που έχει γράψει την «Πιρόγα», το «Όσοι με τον χάρο γίναν φίλοι», το «Ζηλεύω», πάρα πολλά υπέροχα κομμάτια. Πολλές φορές ακούγοντας τραγούδια του, έχω πει: πόσο θα ήθελα να τα είχα γράψει εγώ! Μου αρέσει πάρα πολύ ο τρόπος που γράφει.

-Και ποιόν συνθέτη;
-Είναι πάρα πολλοί. Μου αρέσει ο Τόκας, ο Μικρούτσικος και φυσικά ο συνεργάτης μου ο Τρύφων Κουτσουρέλης που κάναμε μαζί μια δουλειά, για την Ελεονόρα Ζουγανέλη. Ένα πολύ ταλαντούχο παιδί, που θα έχει να μας δώσει πάρα πολλά στο μέλλον. Θυμηθείτε το όνομα.

-Πόσο σημαντικό και καθοριστικό ρόλο μπορεί να παίξει η μουσική στη ζωή ενός ανθρώπου; Θα μπορούσε να του αλλάξει ακόμη και τη ρότα του;
-Το πιστεύω απόλυτα. Χωρίς τη μουσική ο κόσμος θα ήταν φτωχότερος, δεν θα είχε χρώμα, δεν θα είχε ουσία και δεν θα είχε όλη αυτή τη μαγεία που έχει η μουσική. Η μουσική εξημερώνει τα ήθη, σε ταξιδεύει, σου δημιουργεί νέους κόσμους, είναι συναρπαστική. Χωρίς τη μουσική θα ζούσαμε σένα κόσμο ησυχίας. Δεν θα ήταν αυτό φρικτό;

-Αν βάζατε σε μια ζυγαριά την μουσική και το βιβλίο, προς τα πού θα έγερνε η πλάστιγγα;
-Έχετε πιάσει τις δύο μεγάλες μου αγάπες. Το βιβλίο είναι το προσωπικό ταξίδι του καθενός. Διαβάζοντας ένα βιβλίο πλάθεις εικόνες, φτιάχνεις τους ήρωες όπως τους θέλεις. Διαβάζοντας ένα βιβλίο φτιάχνεις όνειρα και ξεφεύγεις από τη δική σου πραγματικότητα. Εξάλλου, αυτός είναι ο ρόλος του βιβλίου. Επίσης ο κόσμος θα ήταν φτωχότερος χωρίς τα βιβλία.
Έχω διαβάσει παρά πολλά βιβλία στη ζωή μου. Πολλά μ' έχουν συνεπάρει τόσο πολύ που για μέρες τα σκεφτόμουν. Τελείωναν και ήθελα να είχαν κι άλλο. Τα σκεφτόμουν έντονα, επηρέαζαν τον ψυχισμό μου.

-Άρα σε ενέπνευσαν κάποια βιβλία στο να γράψεις στίχους.
-Βεβαίως. Από κάποιες φράσεις που μου είχαν κάνει έντονα εντύπωση, από κάποιους τίτλους, από κάποιες ιστορίες. Γενικώς το βιβλίο είναι από μόνο του πηγή έμπνευσης.

-Τι είναι αυτόν που σε οδηγεί στο να γράφεις πονεμένα τραγούδια και όχι εύθυμα;
-Συνήθως γράφω πονεμένα τραγούδια, παρ' όλου που μου λένε οι φίλοι μου ότι είμαι ένα χαρούμενο πλάσμα, και ότι αν δεν με ήξεραν θα νόμιζαν ότι έχω κάποιο πρόβλημα. Μου αρέσει να γράφω τραγούδια πολύ εσωτερικά και έχουν και τον πόνο και την θλίψη, που μιλούν για αγάπη, για χαμένα όνειρα. Πάντα τέτοια έγραφα, λίγο μελαγχολικά.

-Στην αρχή της κουβέντας μας μου είπατε ότι από μικρό παιδί γράφατε. Να υποθέσω ότι δεν περιορίζεστε μόνο στα ποιήματα και τους στίχους, ότι ασχολείστε και με τα πεζά κείμενα;
-Χαίρομαι πάρα πολύ που μου ρωτάται κάτι τέτοιο, γιατί η άλλη μεγάλη μου αγάπη είναι τα παιδικά παραμύθια. Και μάλιστα τον Οκτώβριο θα κυκλοφορήσει το πρώτο μου παραμύθι με τον τίτλο «Η Μάγισσα ανακατωσούρα και τα Χριστούγεννα των ανάποδων πραγμάτων» από τις εκδόσεις «Τετράγωνο» του Νίκου Μουρατίδη, ο οποίος από την πρώτη στιγμή που διάβασε το παραμύθι μου, το αγάπησε και θέλησε να με βοηθήσει και να μου ανοίξει αυτό το νέο δρόμο. Τον ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου γι' αυτό.
Πρόκειται για ένα παραμύθι που γίνεται και θεατρικό παιχνίδι σε νηπιαγωγεία και σε Δημοτικά Σχολεία. Νομίζω ότι θα αγαπηθεί πάρα πολύ από τα παιδάκια, γιατί είναι χαρούμενο και σκανδαλιάρικο. Ελπίζω να αγαπηθεί όσο και τα τραγούδια που έχω γράψει.

-Απ' ότι καταλαβαίνω από τον τίτλο , μέσα από το παραμύθι, βγάζετε την παιδικότητα και την ευθυμία του χαρακτήρα σας, κάτι που δεν το βλέπουμε στους στίχους σας.
-Ναι, μπράβο. Στο παραμύθι αυτό έβγαλα την εύθυμη πλευρά του εαυτού μου, που δεν την βγάζω στα τραγούδια μου.

-Πως αυτοί οι δύο κόσμοι συνυπάρχουν στον ψυχισμό σας;
-Ναι, είναι δύο διαφορετικοί κόσμοι, παρ' όλου που έχουν πολύ στενή σχέση μεταξύ τους Γιατί, λίγο πολύ όσοι ασχολούνται με την τέχνη είναι «αλλοπρόσαλλοι» (γέλια...) οπότε είναι απολύτως φυσιολογικό, την μια να είναι στον πάτο και την άλλη τέρμα στα ύψη. Όταν θέλω να πέσω... να πέσω, και να μπω στο δικό μου κόσμο, γράφω τραγούδια. Όταν θέλω να εκφραστώ με χαρά, με δημιουργικότητα, βλέποντας τα μάτια των παιδιών μου, γράφω παραμύθια.

-Μελλοντικά σας όνειρα στον τομέα αυτό;
-Ίσως κάποια στιγμή δημοσιεύσω τα ποιήματα μου. Έχω στα σκαριά ένα ακόμη παραμύθι. Βλέποντας και κάνοντας. Έχω πολλά σχέδια στο μυαλό μου.

-Τα μελλοντικά σας σχέδια στην στιχουργία;
-Μόλις κυκλοφόρησε η δουλειά της Ελεονόρας Ζουγανέλη στην οποία συμμετέχω με δύο τραγούδια: «Η αγάπη αργεί» και το «Γεννάει η ζωή» σε μουσική του Τρύφωνα Κουτσουρέλη από το νέο CD «Έξοδος 2» και έπονται κι άλλες συνεργασίες με τους Emigre το Σεπτέμβριο που θα κυκλοφορήσει η νέα τους δουλειά. Κι εκεί συμμετέχω με δύο τραγούδια. Ακόμη ετοιμάζω μια δουλειά με τους Onirama, την Μελίνα Ασλανίδου και έπεται συνέχεια.

-Θα χαρακτηρίζατε τον εαυτό σας άνθρωπο με πάθος ή με ταλέντο;
-Ένα άτομο ταλαντούχο, που γράφει με πάθος.

-Πόσο η οικογένεια σας, σας στήριξε στην υλοποίηση των ονείρων σας;
-Πάρα πολύ, όσο δεν φαντάζεστε. Οι γονείς μου χαιρόταν από την πρώτη στιγμή, μ' αυτό που έκανα, με βοήθησαν. Δεν είπαν ούτε μια φορά «που πας , τι πας να κάνεις;»
Ο άνδρας μου, επίσης με στήριξε και με βοηθάει πάρα πολύ. Μου ανοίγει τους δρόμους για να προχωρήσω. Τα παιδιά μου αγαπούν τη δουλειά μου. Όχι μόνο τα παραμύθια μου, αλλά και τα τραγούδια μου. Τα ξέρουν όλα απ' έξω.

-Τελικά πόσο ικανοποιημένη είστε που καταφέρατε να γίνεται στιχουργός;
-Ξέρετε, όταν με ρωτούν τι δουλειά κάνω, ντρέπομαι να πω στιχουργός, μου φαίνεται πολύ ψωνίστηκο, λέω απλά «γράφω τραγούδια» δεν μου αρέσουν οι τίτλοι.

-Τους τίτλους κ. Βλαχοπούλου μας τους δίνει ο κόσμος, όταν μας καταξιώνει η δουλειά μας. Δεν έχει νόημα να τους δίνουμε μόνοι μας, στους εαυτού μας.
-Πολύ σωστά.

-Ολοκληρώνοντας αυτήν την πολύ ευχάριστη κουβέντα μας, θα θέλατε να προσθέσετε κάτι;
-Εύχομαι να είναι καλά όλος ο κόσμος, μ' όλα αυτά που συμβαίνουν στην χώρα μας το τελευταίο καιρό. Να βρούμε όλοι τη δύναμη να ανταπεξέλθουμε, γιατί είμαστε λαός που ξέρει να αγωνίζεται. Φτάσαμε στον πάτο και τώρα πρέπει να ανεβούμε. Είμαι αισιόδοξος άνθρωπος, δεν το βάζω εύκολα κάτω.
Εύχομαι να είναι γερά τα παιδιά μου, η οικογένεια μου και όλα τα παιδιά του κόσμου, γιατί έχω ιδιαίτερη αδυναμία στα παιδιά.
Εύχομαι να αγαπηθεί η δουλειά μου, να πάει καλά το παραμύθι μου. Εύχομαι ειρήνη και ευημερία σε όλους.

 


Σχόλια (4)

βασω ελευθεριαδου αλιστρατη σερρων - Δευτέρα 19 Σεπτεμβρίου 2016 στις 01:32
τμημα κοινωνικων υπηηρεσιων στη δραμα συμαθητριασου χαιρομαι πολλυ για σενα εγραφεσ παντα στοιχουσ στο θρανιο σου ευχομαι πολεσ πολεσ επιτυχιεσ βασω19/09/2016 βασω ωραια περνουσαμε

βασω ελευθεριαδου - Δευτέρα 19 Σεπτεμβρίου 2016 στις 01:23
τμημα κοινωνικων υπηρεαιων δραμα συμαθητριασου χαιρομαι για τισ επιτυχιεσ σου μπραβο και σε ανωτερα

Παύλος Καραθανάσης - Τρίτη 27 Σεπτεμβρίου 2011 στις 10:08
Γεια σου Ολγα! Που να με θυμασαι... Απο πολυ πολυ παλια... Το 97 επαιζα synthesizer συγκροτημα ΠΥΛΕΣ στην Δραμα μαζι με τον Νικο ΚΑραμανωλη. Ναι ναι εκεινος με τα γυαλια! Ειχαμε βρεθει τελευταια φορα το 2002 νομιζω, τοτε που ειχεσ συνεργαστει με τα κιτρινα ποδηλάδα. Δεν μπορεις να φανταστεις ποσο πολυ χαρηκα που ειδα οτι καταφερες ολα αυτα. Χιλια σου μπραβο!!! Εισαι ταλενταρα! Χαρηκα πολυ που διαβασα οτι εχεις και δυο παιδια. Ευχομαι ολα να σου πανε καλα! Αν θελεις στειλε κανενα mail στο p_karathanassis@yahoo.com .και παλι μπραβο και καλη συνεχεια στη ζωη και στην καριερα σου!

panos - Τετάρτη 15 Σεπτεμβρίου 2010 στις 17:02
χαιρουμε καλη μου εχεις γραψη τοσα ομορφα ευχωμαι καθε επιτυχια οτι γραφεις θελω να ρωτησω απλα τη θα ελεγες για μια συνεργασια γραφω κ,εγω αλλα δεν υπηρξα ποτε τυχερος οτι ομορφο στη ζωη σοτ πανος

Αφήστε το σχόλιό σας