Αρχική Σελίδα

Ψίθυροι | Εκδόσεις Περιοδικών - Εφημερίδων | Ηπείρου 2, 66100 Δράμα | Τηλ: 25210 36 700 | info@psithiri.gr


Με την Πένα μου...

Γράφει η Ρένα Τριανταφυλλίδου

 

Αγαπητοί φίλοι αναγνώστες της στήλης αυτής, θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας, κάποιες σκέψεις και προβληματισμούς μου. Περάσαμε άλλη μια δύσκολη εβδομάδα και σίγουρα δεν ήταν και από τις πλέον δύσκολες, μιας και όλοι υποψιαζόμαστε ή είμαστε βέβαιοι ότι θα ακολουθήσουν ακόμη πιο δύσκολες, στο προσεχές μέλλον. Αναμφισβήτητα όλοι νοιώθουμε πατριώτες και κανείς από εμάς δεν θα ήθελε να δει τη χώρα του να χρεοκοπεί, και να εκδιώκεται από την ευρωζώνη, ως μαύρο πρόβατο. Ας μη εξετάσουμε στην παρούσα φάση ποιος φταίει για την κατάσταση που βιώνουμε σήμερα ή αυτή που θα βιώσουμε λίαν συντόμως. Ας παραδεχτούμε επίσης ότι ο πρωθυπουργός της χώρας ενεργεί με γνώμονα το συμφέρον της χώρας. Ας δεχτούμε επίσης ότι είναι αναγκαίες οι μεταρρυθμίσεις και η εξεύρεση πόρων για την κάλυψη της «μαύρης τρύπας» στην οικονομία της χώρας μας.

Το ερώτημα ή τα ερωτήματα που πηγάζουν, μετά τις παραπάνω αποδοχές είναι: 1.Μήπως στη φαλιρισμένη αυτή χώρα, κατοικούν μόνο πλούσιοι πολίτες; Πως αλλιώς να εξηγήσουμε το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός ζητά σε καθημερινή βάση από τους πολίτες, να πληρώσουν κι άλλους φόρους; Δηλαδή είναι τόσο σίγουρος ότι «μαζί τα έφαγαν» όλοι οι Έλληνες πολίτες; 2.Μήπως το συμφέρον της χώρας είναι ο αφανισμός των πολιτών της; Αν τελικά μείνουμε πένητες και ρακένδυτοι, θα είμαστε ποιο χρήσιμοι για τη χώρα αυτή; Μήπως θα μπορούμε ή θα έχουμε τη δύναμη και τη θέληση, να υπερασπιστούμε με ακόμη περισσότερο σθένος την πατρίδα μας, όταν αυτή μας το ζητήσει; 3.Μήπως τελικά δεν αποτελεί λύση ο συνεχής δανεισμός; Όλοι οι οικονομολόγοι λένε ότι είναι αυτοκτονία να δανείζεται κάποιος πάνω από το 1/3 των εσόδων του. Εμείς ως χώρα πόσα έχουμε δανειστεί μέχρι στιγμής; Υπάρχει περίπτωση να επιστρέψουμε ποτέ τα δανεικά αυτά; Ή μήπως υπάρχουν ακόμη άμυαλοι πολίτες που πιστεύουν ότι δεν θα επιστραφούν; 4. Πόσο σίγουροι είμαστε ότι δεν υπάρχει άλλη λύση πέρα από το δανεισμό; Γιατί όλο και πληθαίνουν οι φωνές που λένε ότι, όσα δεν κατάφερε ο Χίτλερ τα κατάφερε αναίμακτα η Μέρκελ; Μήπως τελικά είναι στημένο το παιχνίδι; Μήπως μεθοδεύτηκε η όλη κατάσταση; Μήπως συμφέρει σε κάποιες δυνάμεις, να μετατραπούν οι απείθαρχοι Έλληνες, σε ελεγχόμενους αμνούς;

Καθημερινά ακούμε για νέα μέτρα, για νέες εξαγγελίες, οι οποίες δεν εφαρμόζονται, και έρχεται ο κακός ο λύκος (τρόικα) και μας απειλεί ότι, αν δεν τα εφαρμόσουμε θα μας κόψει το συσσίτιο. Εσείς ως Έλληνες δεν ντρέπεστε για την κατάσταση αυτή; Καλά η κυβέρνηση κάνει ότι της κατέβει, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να κρατηθεί στην εξουσία, για να μη παραδεχτεί ότι μέσα σένα χρόνο τα έκανε σκατά, εσείς νεοέλληνες, δεν αντιλαμβάνεστε ότι λύσεις υπάρχουν, αλλά οι πολιτικοί μας εξαρτώμενοι από τα μεγάλα συμφέροντα, κάνουν ότι δεν τις βλέπουν;

Θα μου πείτε τώρα, εσύ που ξέρεις τα πολλά, για πες μας ποιες είναι οι λύσεις; Θα σας πως ευχαρίστως, αν ζητήσω την ψήφο σας για να πάω στη βουλή. Μέχρι τότε επιτελώ το δημοσιογραφικό μου έργο, προσπαθώντας να σας πω: μην επαναπαύεστε …μη μπείτε στο τρυπάνι της κατάθλιψης ή τους ωχαδερφισμού. Αυτή είναι μια ευλογημένη χώρα, πλούσια και εύπορη. Είχε όμως την τύχη ή την ατυχία, να διοικείται από ανθρώπους μικρού αναστήματος. Δεν είχαν ποτέ τα κότσια, ακόμη και να μιμηθούν τον Ερτογάν. Δείχνουν τον τσαμπουκά τους εκεί που τους παίρνει και εκεί που θα έπρεπε να τον δείξουν, παριστάνουν τις κότες!

Σ’ όλο αυτό το αρρωστημένο πολιτικό σκηνικό, που αποτελεί χρόνια τώρα την αιτία και τον λόγο για τη σημερινή μας κατάντια, υπάρχουν και καθαρά πρόσωπα. Είναι όμως στην αφάνεια, μακριά από θέσεις κλειδιά. Μπορεί να εκλέγονται από το λαό, αλλά δεν επιλέγονται στην άσκηση της εξουσίας για ευνόητους λόγους. Αν όμως εμείς οι πολίτες, δεν ψηφίζαμε ξανά τα πολυπροβεβλημένα πρόσωπα και τα αφήναμε εκτός βουλής, πόσα απ’ αυτά θα μπορούσαν να εισχωρήσουν εξωκοινοβουλευτικά στην εξουσία; Μήπως ήρθε η ώρα να κάνουμε μια ουσιαστική αλλαγή στον τρόπο εκλογής των αντιπροσώπων μας; Αν τελικά ως λαός μας κυριεύσει η απελπισία, τότε αυτό θα συνεπάγεται ότι και οι έχοντες στα χέρια τους τις τύχες μας, θα βρίσκονται σε απελπισία. Μοιραία τότε την ίδια τύχη θα έχει και η χώρα μας.

Εν κατακλείδι, θα ήθελα να προτείνω κάτι. Αντί καθημερινά η κυβέρνηση να ψάχνει τρόπους για άμεση ή έμμεση φορολογία του λαού, ας αποποινικοποιήσει τα ναρκωτικά και ας βάλει φόρο 50% στη διακίνηση τους. Επίσης ας καταργήσει τα διόδια εντός της χώρας και ας τα βάλει στους μεθοριακούς σταθμούς, με υψηλό τίμημα, για όσους βγαίνουν από τη χώρα για να πάνε στα Σκόπια για να παίξουν στο καζίνο, στη Βουλγαρία για να αγοράσουν φτηνή βενζίνη, στην Τουρκία για να αγοράσουν σαλάμια και δερμάτινα. Τελικά μήπως κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας; Αναρωτιέμαι: μήπως μας αρέσει κιόλας;

 


ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ