Αρχική Σελίδα

Ψίθυροι | Εκδόσεις Περιοδικών - Εφημερίδων | Ηπείρου 2, 66100 Δράμα | Τηλ: 25210 36 700 | info@psithiri.gr


Με την Πένα μου...

Γράφει η Ρένα Τριανταφυλλίδου

 

Τα τρία «Π» Πατρίδα- Πατριώτης- Προδότης

Τι είναι πατρίδα; Μία αόριστη έννοια, ένας όρος ή μια ιδεολογία; Ποιος είναι πατριώτης; Αυτός που υπηρετεί τους νόμους και τις αρχές της έννοιας ή αυτός που υπηρετεί τις αρχές και τις αξίες της ιδεολογίας; Ποιος είναι προδότης; Αυτός που προδίδει όλα τα παραπάνω; Γιατί στις μέρες μας ο όρος πατρίδα έχει διευρυνθεί και έχει ενταχθεί στην παγκόσμια ιδεολογία; Και ποια είναι αυτή η νέα τάξη πραγμάτων που νομιμοποιείται να αμφισβητεί αρχές και αξίες αιώνων; Όπως την πίστη, την αφοσίωση, την αυταπάρνηση, την αυτοθυσία, για την πατρίδα; Γιατί στις μέρες μας αποτελεί μεμπτό να είναι κάποιος πατριώτης; Γιατί οι νεοέλληνες στο όνομα της ελευθερίας και των ατομικών τους δικαιωμάτων, απαρνούνται τόσο εύκολα, την πατρίδα τους και μετατρέπεται σε μοντέρνα παπαγαλάκια ξένων συμφερόντων; Γιατί με περισσή ευκολία απαρνούνται τις ρίζες τους και χλευάζουν όσους δηλώνουν πατριώτες, παριστάνοντας τους δήθεν μοντέρνους; Και σ’ όλα αυτά που χωρά ο προδότης; Μα στις μέρες μας δεν είναι προδότες αυτοί που κουβαλούν τα νέα από το ένα στρατόπεδο στο άλλο. Αυτό πλέον είναι δουλειά της σύγχρονης τεχνολογίας. Προδότης και προδότες είμαστε όλοι εμείς που καθημερινά λιγοψυχούμε, που ξεπουλάμε, που υποχωρούμε, που ξεχνούμε, που παραδίδουμε τις τύχες της χώρας μας, βορά στη νέα τάξη πραγμάτων. Αυτοί που έντεχνα μας οδηγούν στο να περιθωριοποιήσουμε τους ανθρώπους εκείνους που σε πείσμα των καιρών, συνεχίζουν να υψώνουν τη φωνή τους. Αυτοί που μας έπεισαν ύπουλα και υπόγεια ότι είναι κακό να είσαι πατριώτης. Είναι τρμπανάλ, ρατσιστικό, οπισθοδρομικό. Αυτοί που μας έπεισαν ότι ο κόσμος πάει μπροστά και με κανένα τρόπο δεν θα πρέπει εμείς να μένουμε πίσω, με παρωχημένες αντιλήψεις περί πατρίδος και πατριωτισμού. Γιατί άραγε; Μήπως γιατί έτσι μπορούν εύκολα να κυριαρχήσουν στους λαούς; Να τους υποδουλώσουν στη δική τους θεωρία, στη δική τους τάξη πραγμάτων;

Όταν ο λαός δεν έχει αυξημένο το αίσθημα της πατρίδας, όταν οι αξίες του είναι ανύπαρκτες, όταν οι ιδεολογίες του έχουν άλλη αφετηρία, τότε καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να τον συστρατεύσει σ΄ ένα κοινό αγώνα. Κατά το παρελθόν όταν υπήρξε κίνδυνος, ο λαός ακόμη κι αν ήταν πεινασμένος, συστρατευόταν, συσπειρωνόταν απέναντι στον εχθρό, για να υπερασπιστεί τα πάτρια εδάφη, που γι’ αυτόν αποτελούσαν την κυρίαρχη αναγκαιότητα. Σήμερα, που ο λαός καθημερινά αισθάνεται ότι η πατρίδα του τον υποτιμά, τον κακοποιεί, τον εξευτελίζει, θα έχει την ίδια θέληση, την ίδια δύναμη ψυχής να την υπερασπιστεί, όπου κι όταν χρειαστεί; Το σύστημα και η νέα τάξη πραγμάτων μας έχει μετατρέψει σε ατομιστές σε συμφεροντολόγους. Μας έκανε να πιστεύουμε σε μια αρχή σε μια αξία σένα θεό που δεν είναι η πατρίδα, η θρησκεία η οικογένεια, αλλά το χρήμα. Αυτό που δεν έχει σύνορα, δεν έχει καρδιά, δεν έχει πιστεύω και υπηρετεί άλλες αξίες, πέρα από τις πατροπαράδοτες.Θα μου πείτε τώρα γιατί τα γράφω όλα αυτά; Γιατί έχουν απόλυτη σχέση με το σήμερα και με τον τρόπο σκέψης μας.

Γράφω και σβήνω. Διενέργεια που μου έχει μάθει να σκέφτομαι, πριν εκφραστώ και μου παρέχει δωρεάν ψυχοθεραπεία για την οργή που προσπαθώ να τιθασεύσω. Ας είμαι ειλικρινής μαζί σας. Δεν έχω σεβαστεί ποτέ ανθρώπους σε αξιώματα για τα οποία είναι ανεπαρκείς. Μέσα μου ξυπνά το σύνδρομο μιας κακιασμένης ανωτερότητας που με κάνει να νιώθω βαθύτατα προσβεβλημένη, σχεδόν αδικημένη. Τι έχουμε σήμερα στο τιμόνι της εξουσίας της χώρας μας;

Ανθρώπους με ευθυνοφοβία, κακή αισθητική, αμφίβολη ηθική, δικτατορική συμπεριφορά. Ένα είναι πάντως γεγονός. Σε κάθε απόλυτη μετριότητα αντιστοιχεί και μια επιφανής πολιτική θέση. Ο λαός χρειάζεται σταθερότητα ηρεμία και ενότητα κι αυτά δεν μπορεί να τα προσφέρει ένας ηγέτης που συγκεντρώνει στο πρόσωπο του τόση οργή και περιφρόνηση. Η επιμονή ενός ηγέτη να παραμένει στην εξουσία χρίζοντας τον εαυτό του εθνοσωτήρα, αλλά και η δήλωση του ότι «θα αγωνιστεί με όλες του τις δυνάμεις» ακούγεται σχεδόν απειλητικό. Μετά από τόσες ανακολουθίες, λόγων και έργων, αυτό που οφείλει να κάνει ο ηγέτης, είναι να ζητήσει ξανά ψήφο εμπιστοσύνης από το λαό, κι αν τη λάβει τότε να συνεχίσει τη διακυβέρνηση του. Τα περί κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας, είναι παραμύθια της Χαλιμάς. Αν δεν γίνουν εκλογές το Νοέμβριο, θα γίνουν το Μάρτιο, γιατί ούτε και η νέα μεταλλαγμένη μορφή διακυβέρνησης, θα μπορέσει να επιτελέσει το έργο της και θα χαθεί κι άλλος πολύτιμος χρόνος, ενώ η προσπάθεια φαντάζει περισσότερο με αναγκαιότητα να κρατηθούν κάποιοι στην εξουσία και κάποιοι άλλοι να εισέλθουν στους κόλπους της, μιας και διαφορετικά δεν θα μπορέσουν ποτέ να το κάνουν. Αυτά είναι στραπατσάδες με αυγά και τσόφλια που αναμφίλεκτα όπως λέει και ο καθηγητής μου, πειράζουν στο στομάχι.

 


ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ