Αρχική Σελίδα

Ψίθυροι | Εκδόσεις Περιοδικών - Εφημερίδων | Ηπείρου 2, 66100 Δράμα | Τηλ: 25210 36 700 | info@psithiri.gr


Με την Πένα μου...

Γράφει η Ρένα Τριανταφυλλίδου

 

Η λαϊκή κατακραυγή προκαλεί πανικό στην κυβέρνηση. Ο λαός βλέποντας την ηγεσία του να ακροβατεί και να λέει και να ξελέει, από την μια στιγμή στην άλλη, οργίζεται και εκτρέπεται. Η χώρα μας πλέον δεν διοικείται, ούτε με τον αυτόματο πιλότο. Κάνει κύκλους στον εναέριο χώρο μέχρι να τελειώσουν τα καύσιμα της, για να προσγειωθεί ή καλύτερα να συντριβεί. Που; Κανείς δεν γνωρίζει. Θα συντριβεί σε ακατοίκητη περιοχή ή  στα κεφάλια μας; Στην απελπισία της η κυβέρνηση αναζητά δεκανίκια, είτε αυτά λέγονται κυβέρνηση συνεργασίας, είτε λέγονται εκλογές, είτε λέγονται δημοψηφίσματα.

Όλα αποτελούν συγκαλυμμένες αιτιολογίες, για να μη παραδεχθεί η κυβέρνηση ότι βρίσκεται σε αδιέξοδα, για να μη τραπεί σε άτακτη φυγή. Δεν θα αναφέρω ότι η εβδομάδα που  διανύουμε είναι δύσκολη, γιατί απλά περάσαμε το στάδιο αυτό και σήμερα μόνο για τραγικές καταστάσεις και εξελίξεις μπορούμε να μιλούμε. Αποτελεί πλέον χλεύη προς το πρόσωπο μας, (δηλαδή ολόκληρου του λαού) η επίρριψη ευθυνών, αλλά και  η πρόσκληση να αναλάβουμε την ευθύνη για όσα θα μας συμβούν στο μέλλον, την κρίσιμη αυτή στιγμή, όταν εδώ και χρόνια, όλοι αυτοί που ζήτησαν τη ψήφο μας είτε αποφάσισαν χωρίς εμάς, είτε αποφάσισαν διαφορετικά πράγματα απ’ αυτά που μας υποσχέθηκαν, όταν ζητούσαν την ψήφο μας.

Σήμερα μας ζητούν να βγάλουμε και πάλι εμείς το φίδι από την τρύπα, για να νοιώσουν αυτοί καλύτερα,  για να περισώσουν την υστεροφημία τους, το όνομα τους.  Για να έρθουν εκ νέου μετά από χρόνια και να μας πουν το περιβόητο: «κάναμε λάθη, τιμωρηθήκαμε, μάθαμε απ’ αυτά, κάναμε την αυτοκριτική μας» και άλλες τέτοιες σαχλαμάρες για να μας παραπλανήσουν εκ νέου και να υφαρπάξουν και πάλι την ψήφο μας. Ερωτώ όλους εσάς του υγιώς σκεπτόμενους πολίτες. Είδατε κανένα να τιμωρήθηκε, να πήγε φυλακή; Είδατε κανέναν απ’ αυτούς να έμαθε από τα λάθη του; Είδατε κανέναν να έκανε αυτοκριτική και να αυτομαστιγώθηκε; Αντίθετα, είδαμε τους ταγούς του πολιτικού μας βίου, να την «κάνουν» με γερό κομπόδεμα και να επανέρχονται μετά από χρόνια ως σωτήρες μας.

Θα μου πείτε τώρα φταίνε αυτοί ή εμείς που τους πιστεύουμε; Προσωπικά πιστεύω εμείς. Γιατί αφήνουμε την τύχη μας στα χέρια άλλων. Γιατί δεν έχουμε κοινωνική συνοχή. Γιατί όλοι μας είμαστε παρτάκηδες και ωχαδερφιστές όταν πρόκειται για θέματα  που δεν μας αγγίζουν άμεσα.

Τι γίνεται όμως σήμερα, ένα  σήμερα που δεν έχει προηγούμενο; Και δεν έχει προηγούμενο για πολλούς λόγους. Μπορεί η χώρα μας να πέρασε πολέμους, κατοχές, μπορεί ο λαός να βίωσε την πείνα και την εξορία, όμως σήμερα τα δεδομένα είναι διαφορετικά και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει το αύριο. Ούτε φυσικά μπορεί να αποθηκεύσει τίποτα για δύσκολες μέρες. Το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να συσπειρωθεί, θα προτάξει την κοινωνική συνοχή. Να αφήσει στην άκρη το εγώ και να πιάσει το εμείς. Δεν έχει πλέον να περιμένει τίποτα από κανένα, πρέπει μόνος του ο λαός να βρει τον βηματισμό του. Αυτός να υποδείξει στους πολιτικούς «άρχοντες» τα θέλω του, τα πρέπει του. Να χαράξει το δρόμο του σύμφωνα με τις συνθήκες και το οικονομικό γίνεστε του τόπου του.

Πρέπει ο λαός να υποδείξει, ο καθένας από το δικό του μετερίζι, το δρόμο  στους εκάστοτε εκπροσώπους του, στην κεντρική πολιτική σκηνή, αλλά και στην τοπική αυτοδιοίκηση. Εκτιμώ ότι θεοποιήσαμε πρόσωπα, τους δείξαμε ότι είμαστε εξαρτώμενοι τους, και αυτοί εκμεταλλεύτηκαν την αδυναμία μας, την απραξία μας και  διαιρώντας μας κατάφεραν να «βασιλεύσουν» εις βάρος μας.

Άλλοτε εις γνώση τους και άλλοτε χωρίς τη θέληση τους, υποταγμένοι κι αυτοί στο γνωστό άγνωστο σύστημα, εισπράττουν σήμερα την οργή του λαού, ενίοτε και χωρίς να ευθύνονται στο βαθμό που ο λαός τους καταλογίζει ευθύνες. Όπως και να έχει η ιστορία θα καταγράψει και τα σωστά και τα λάθη. Και εμείς οι πολίτες θα πρέπει κάποια στιγμή να μάθουμε την αλήθεια. Όχι απλά για την γνώση, αλλά για τον παραδειγματισμό μας. Γιατί κανείς δεν μπορεί να πορευτεί υγιείς στο μέλλον, αν δεν τακτοποιήσει το παρελθόν του. Πολλές φορές λέμε, άσε το τι έγινε και ποιος φταίει κι  ας δούμε τι κάνουμε σήμερα. Κι όμως αυτό είναι μεγάλο λάθος. Για να μπορέσουμε να πάμε μπροστά θα πρέπει να ξέρουμε την  αλήθεια. Τι και ποιός μας οδήγησε εδώ και με ποιόν τρόπο. Αν συνεχίσουμε δίνοντας άφεση αμαρτιών, τότε σύντομα θα ξαναδούμε το ίδιο έργο στις οθόνες μας. Αν δεν αναγνωρίσεις τα λάθη σου, αν δεν κατανοήσεις τους λόγους που σε οδήγησαν στην καταστροφή, τότε θα συνεχίσεις στην ίδια λανθασμένη πορεία.

Η ημιμάθεια είναι χειρότερη από την άγνοια. Και αυτή την ημιμάθεια στην πολιτική μας ζωή τη βιώνουμε καθημερινά στο πετσί μας. Κανείς δεν λέει την αλήθεια, κανείς δεν λειτουργεί αλτρουιστικά,  όλοι νοιάζονται για την υστεροφημία τους, την καρέκλα τους, το πώς θα κάνουν την μπάζα τους.Είναι πια καιρός για μεγάλες ρίξεις.

 


ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ