Αρχική Σελίδα

Ψίθυροι | Εκδόσεις Περιοδικών - Εφημερίδων | Ηπείρου 2, 66100 Δράμα | Τηλ: 25210 36 700 | info@psithiri.gr

ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΕΝΤΑΤΙΚΗΣ


 

Ήρθε και ο Ανδρέας Λομβέρδος στην Δράμα. Την μια μέρα σαν δελφίνος του ΠΑΣΟΚ και την άλλη σαν υπουργός Υγείας. Επέλεξε την Δράμα για να συγχαρεί την διοίκηση του Ιδρύματος για το τεράστιο έργο που έχει επιτελέσει. Δίπλα του ο "μαζί σου μέχρι τον θάνατο", ο φίλος του, ο κολλητός του, ο αδελφός του, ο βουλευτής Δράμας και πρώην υφυπουργός υγείας Χρήστος Αηδόνης. Μέσα σε 2 ώρες ο Υπουργός δρομολόγησε λύσεις σε όλα. Και φυσικά έλυσε και το πρόβλημα με την ΜΕΘ. Θα λειτουργήσει μέχρι τον Μάρτιο είπε και μας άφησε όλους έκπληκτους. Τι παίκτης είναι αυτός αναρωτήθηκα. Βρίσκει λύσεις στο "άψε σβήσε". Αυτό θα πει ταχύτητα. Ξεπέρασε και τον Μπολτ.

Και αφού είχε τις λύσεις γιατί δεν τις εφάρμοζε; Τι τον εμπόδιζε να λειτουργήσει η ΜΕΘ, που εδώ και 2 χρόνια υπολειτουργεί ή δεν λειτουργεί σωστά; Μήπως μας θεωρούν αφελείς; Μήπως μας πήραν πρέφα και μας δουλεύουν ψηλό γαζί; Ένα είναι γεγονός. Ότι ο Ανδρέας ξεκίνησε προεκλογικό αγώνα. Και χρησιμοποιεί το Υπουργείο Υγείας για να πετύχει τον στόχο του.

Να δούμε κάτι άλλο. Είδατε την συμπεριφορά του Κίμωνα Κουλούρη; Ο άνθρωπος που κάποτε χαρακτηρίσθηκε ως ο "Ρομπέν των φτωχών", πέρασε με κόκκινο, δεν είχε δίπλωμα οδήγησης που είχε λήξει από το 2009, δεν είχε ταυτότητα, διαπληκτίστηκε και τραυμάτισε ειδικό φρουρό!!! Σε άλλη χώρα θα είχε οδηγηθεί στην "στρούγκα". Εδώ δεν συνεργάστηκε, μίλησε απαξιωτικά, προκάλεσε ατύχημα, αλλά αυτό δεν θεωρείται ποινικό αδίκημα, εφόσον δεν υπάρχει εγκατάλειψη και ο υπαίτιος οδηγός παρέχει τις υπηρεσίες του στην προανάκριση!!

Με απλά λόγια 2 μέτρα και 2 σταθμά. Έτσι θα λειτουργούσε το σύστημα αν κάποιος μη επώνυμος έκανε αυτές τις παραβάσεις και μάλιστα χωρίς δίπλωμα οδήγησης; Φαίνεται πως το πολιτικό σύστημα αλλά και το πολιτικό προσωπικό δεν έχει αντιληφθεί την πραγματικότητα. Η Ελλάδα το 2012 δεν ανέχεται τους τζάμπα μάγκες. Καλό είναι να δούμε πως λειτουργούσε ένας πραγματικός ευπατρίδης της πολιτικής ...ένας άνθρωπος που έμεινε στην ιστορία για την σεμνότητα, την τιμιότητα και την γενναιότητα που τον διέκρινε.

Φαινόμενο εντίμου πολιτικού ανδρός, μεταξύ άλλων (που δεν είναι πολλοί) ήταν ο στρατηγός Νικόλαος Πλαστήρας. Ο αείμνηστος δημοσιογράφος στην «Ακρόπολη» Βάσος Τσιμπιδάρος είχε διηγηθεί το εξής περιστατικό: «Κάποτε, ο στενός του φίλος Γιάννης Μοάτσος, είχε πάρει την πρωτοβουλία να του εξασφαλίσει μόνιμη στέγη, για να μην περιφέρεται εδώ κι εκεί σε ξενοδοχεία και ενοικιαζόμενα δωμάτια. Πήγε λοιπόν σε μια τράπεζα και μίλησε με τον διοικητή. «Τι;» Απόρησε εκείνος. «Δεν έχει σπίτι ο Πλαστήρας; Βεβαίως και θα του δώσουμε ό,τι δάνειο θέλει και μάλιστα με τους καλύτερους όρους!» Στη συνέχεια ο διοικητής έδωσε στον Μοάτσο έντυπο να το συμπληρώσει και να το υπογράψει, λέγοντας του: «Το δάνειο θα εγκριθεί αμέσως!» Ο Μοάτσος έτρεξε περιχαρής στον Πλαστήρα, του το ανήγγειλε και εισέπραξε την αντίδραση: «Άντε ρε Γιάννη, με τι μούτρα θα βγω στο δρόμο, αν μαθευτεί πως εγώ ο συνταξιούχος πήρα δάνειο για σπίτι;» ΄Εσχισε το έντυπο στα τέσσερα και το πέταξε, ακολουθώντας την ρήση του σοφού Βία του Πριηνέως: «Δει τον αγαθόν άνδρα παυόμενον της Αρχής μη πλουσιώτερον, αλλ’ ενδοξότερον γεγονέναι». Αυτή την ρήση, θα έπρεπε ο Πρόεδρος της Βουλής να την αναρτήσει στην είσοδο της αιθούσης του Κοινοβουλίου.

Ο Πλαστήρας, άρρωστος από φυματίωση σ’ ένα μικρό σπιτάκι στο Μετς κοντά στο Παναθηναϊκό Στάδιο, του πρότειναν να του βάλουν ένα τηλέφωνο δίπλα στο κρεβάτι και αρνήθηκε λέγοντας: «μα τι λέτε, η Ελλάδα πένεται κι εμένα θα μου βάλετε τηλέφωνο;» Δέχτηκε τελικά μόνο έναν ανεμιστήρα για να τον δροσίζει στις ανυπόφορες μέρες του καύσωνα…

Και πια η κληρονομιά που άφησε; Δεν άφησε ο Πλαστήρας όταν πέθανε πίσω του σπίτι, ακίνητα ή καταθέσεις σε τράπεζες. Η κληρονομιά που άφησε στην ορφανή προσφυγοπούλα ψυχοκόρη του, ήταν 216 δρχ., ένα δεκαδόλαρο και μια λακωνική προφορική διαθήκη «όλα για την Ελλάδα!» Βρέθηκε επίσης στα ατομικά του είδη ένα χρεωστικό του Στρατού (ΣΥΠ 108) για ένα κρεβάτι που είχε χάσει κατά την διάρκεια των επιχειρήσεων στη Μικρά Ασία και 8 δρχ. με τη σημείωση να δοθούν στο Δημόσιο για την αξία του κρεβατιού, για να μην χρωστά στην πατρίδα» Όταν πέθανε ο Πλαστήρας στις 26-7-1953 και τον έγδυσαν για να του βάλουν το νεκρικό κοστούμι, που ήταν δώρο του φίλου του Διονύση Καρρέρ, ο γιατρός που ήταν παρών και υπέγραψε το σχετικό πιστοποιητικό θανάτου, μέτρησε στο ταλαιπωρημένο κορμί του: 27 σπαθιές και 9 σημάδια από βλήματα. Τον κιλλίβαντα, στον οποίο είχαν εναποθέσει το φέρετρο του, δεν το έσερναν άλογα, αλλά εβδομηντάρηδες εύζωνοι του Συντάγματός του, έως το Α’ Νεκροταφείο. Αυτά από ένα μεγάλο Έλληνα και όχι ασήμαντο και μικρό. Γεμίσαμε μέτριους και επικίνδυνα ανίκανους. Πόσο ακόμη θα τους ανεχόμαστε;

 


ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ