Αρχική Σελίδα

Ψίθυροι | Εκδόσεις Περιοδικών - Εφημερίδων | Ηπείρου 2, 66100 Δράμα | Τηλ: 25210 36 700 | info@psithiri.gr

Η ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ


 

Η ΙΣΠΑΝΙΑ, Η ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Η ΚΡΙΣΗ

Τελικά αυτή η κρίση δεν έχει πάτο. Μετά την Ιρλανδία, την Πορτογαλία και την Ελλάδα χτύπησε και την Ισπανία. Σε κρίσιμη καμπή βρίσκεται πλέον η Ισπανία καθώς πληθαίνουν οι ενδείξεις για διόγκωση των προβλημάτων τόσο στο τραπεζικό σύστημα όσο στα δημοσιονομικά. Με το κόστος δανεισμού να ξεπερνά το 6%, τις αγορές να κλείνουν τις στρόφιγγες και την κυβέρνηση σε κόντρα με την ΕΚΤ και την Ευρωζώνη, οι εναλλακτικές λύσεις είναι εξαιρετικά περιορισμένες. Όπως ανακοινώθηκε κατά το πρώτο τρίμηνο του έτους καταθέσεις €100 δισ. είχαν φύγει από τη χώρα, υπό το φόβο εξόδου της χώρας από το ευρώ. Η κατάσταση μοιάζει απελπιστική. Οι Financial Times εκτιμούν ότι τα στοιχεία για το 5μηνο στις καταθέσεις θα είναι δραματικά και αναλυτές εκτιμούν ότι η Ισπανία βρίσκεται πλέον σε σπιράλ θανάτου. Η κυβέρνηση αρνείται δημοσίως την ένταξη σε μηχανισμό στήριξης της ΕΕ και προειδοποιεί ότι αν οδηγηθεί εκεί θα προτιμήσει να τινάξει την Ευρωζώνη στον αέρα. Εν μέσω πληθώρας σεναρίων για έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, το άγριο «σφυροκόπημα» των αγορών εναντίον της Ισπανίας φέρει στο προσκήνιο και το ενδεχόμενο εξόδου της Ισπανίας από το κοινό νόμισμα. Ο Μάθιου Λιν, αναλυτής στη Strategy Economics, σε άρθρο του στο Marketwatch παραθέτει πέντε λόγους, για τους οποίους συμφέρει την Ισπανία να είναι η πρώτη χώρα που θα αποχωρήσει από την Ευρωζώνη. 1) η Ισπανία είναι πολύ μεγάλη για να διασωθεί. 2) η Ισπανία έχει ήδη κουρασθεί από τα μέτρα λιτότητας. 3) η Ισπανία διαθέτει πραγματική οικονομία. 4) η Ισπανία είναι πολιτικά ασφαλής. 5) η Ισπανία έχει ευρύτερους ορίζοντες, λόγω των ισπανόφωνων οικονομιών της Λατινικής Αμερικής, αλλά και των ισπανόφωνων στις ΗΠΑ. Συμπέρασμα: Παρόλο που τα μεγέθη και οι δομές της ισπανικής οικονομίας είναι εντελώς διαφορετικά, δε στάθηκαν ικανά να αποτρέψουν το κύλισμα της χώρας στο δημοσιονομικό βούρκο. Φαίνεται ότι τελικά ο βούρκος, είναι καλά διαμορφωμένος για να τσαλαβουτάνε τα κράτη μέσα σε αυτόν. Στο συγκεκριμένο παράδειγμα της Ισπανίας και της Ελλάδας (γιατί υπάρχουν και πολλά άλλα) έχουμε δυο οικονομίες σε αποσύνθεση, με διαφορετική αλλά εξίσου βαριά αρρώστια. Μόνο που αντιμετωπίζεται όμως με την ίδια φασόν θεραπεία. Γενόσημα προτείνουν οι κυρίαρχες δυνάμεις της Ευρώπης. Θα αλλάξουν την θεραπεία ή θα οδηγήσουν τις 2 χώρες στην απόλυτη κατάρρευση; Έστω και την ύστατη ώρα πρέπει να παρέμβουν.

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ

Παρά το ότι το ότι τα κόμματα ανεβάζουν αισθητά τους τόνους της προεκλογικής τους αντιπαράθεσης, γίνεται ταυτόχρονα φανερό ότι το βασικό τους μέλημα είναι το τι θα πράξουν την επόμενη μέρα των εκλογών. Κι αυτό είναι αναπόφευκτο, καθώς όλες οι - μέχρι στιγμής τουλάχιστον - ενδείξεις είναι ότι δεν θα προκύψει κυβέρνηση αυτοδυναμίας. Και ότι αυτή τη φορά, η ανάγκη για - όποιας μορφής - κυβέρνηση συνεργασίας θα είναι αδήριτη και θα υπάρξουν πιέσεις πολύ πιο έντονες και από πολύ περισσότερες πλευρές απ' ότι μετά τις εκλογές της 6ης Μαΐου. Άρα το βλέμμα στην επόμενη μέρα. Η 18η Ιουνίου δεν επιδέχεται περιχαρακώσεις και δογματισμούς.

 


ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ