Αρχική Σελίδα

Ψίθυροι | Εκδόσεις Περιοδικών - Εφημερίδων | Ηπείρου 2, 66100 Δράμα | Τηλ: 25210 36 700 | info@psithiri.gr

ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΕΝΤΑΤΙΚΗΣ


 

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΕΓΙΝΕ ΤΑΙΝΙΑ

Γίναμε ταινία, γίναμε ταινία. Η ελληνική κρίση έγινε ταινία και μάλιστα μικρού μήκους. Άντε και με παγκόσμιο βραβείο. Ποιο είναι το θέμα της μικρού μήκους ταινίας του Βρετανού δημοσιογράφου, σεναριογράφου και σκηνοθέτη Bob Denham. Ένας Έλληνας, μια Γερμανίδα και ένας Βρετανός. Οι δύο πρώτοι είναι ζευγάρι, ο τρίτος, σκηνοθέτης και σεναριογράφος, εμπνευστής μιας ταινίας που έχει ως κεντρικό της θέμα την ευρωπαϊκή κρίση και κάνει τον γύρο του κόσμου.

Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΟΠΩΣ ΠΑΝΤΑ ΕΙΝΑΙ ΤΕΜΠΕΛΗΣ

Ο Έλληνας Γκρέκο είναι τεμπέλης, κάθεται όλη μέρα στον καναπέ ενώ η Γερμανίδα Ζερμέν δουλεύει σκληρά για να πληρώνει τους λογαριασμούς που συσσωρεύονται διαρκώς. Ο γάμος τους κινδυνεύει να διαλυθεί μετά από δέκα χρόνια. Η Γερμανίδα ζητά σε έξαλλη κατάσταση από τον σύντροφό της να αρχίζει να πουλάει πράγματα για να αποπληρώσουν τα χρέη τους. Στην υπόθεση εμπλέκεται μια Ισπανίδα γειτόνισσα, που επιχειρεί να ηρεμήσει την Ζερμέν, ενώ ο γάμος τους ανησυχεί και έναν Βρετανό φίλο τους. Ο ορισμός της πολυπολιτισμικότητας δηλαδή. Η ταινία αποσκοπεί στο να περιγράψει με χιουμοριστικό τρόπο την οικονομική κρίση στην Ευρωζώνη. Ο Βρετανός σκηνοθέτης, «παίζει» στην ουσία με τα εθνικά στερεότυπα και αποσκοπεί στο να τα διακωμωδήσει. Η κρίση του ζευγαριού, που συμβολίζει την σχέση Ελλάδας και Γερμανίας, λήγει όταν η Ισπανίδα ρωτά τον Έλληνα αν εξακολουθεί να αγαπά τη σύζυγό του για να λάβει την αφοπλιστική και γεμάτη σημειολογικό νόημα, απάντηση «έχουμε κοινό μέλλον».

ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΟΙΝΟ ΜΕΛΛΟΝ ΑΝΤΩΝΗ;

Τώρα ποιο είναι το κοινό μέλλον, μάλλον δεν το αντιλαμβάνομαι. Αυτό που είναι ανησυχητικό, είναι ότι το πολιτικό προσωπικό μάλλον δεν έχει αντιληφθεί την οργή και την φουρτούνα που έρχεται. Με επικοινωνιακά τρικ προσπαθούν να μας κάνουν να ξεχάσουμε αυτό που βιώνουμε. Με την Χρυσή Αυγή την μια μέρα, με τον φόβο της δραχμής την άλλη με τον Τόμσεν την επόμενη. Ο κόσμος δεν τσιμπάει... και κυρίως δεν ξεχνά. Αντιλαμβάνεται το δούλεμα και δεν ξαναπέφτει στην παγίδα των διλλημάτων. Πίστεψε στα περί επαναδιαπραγμάτευσης και άλλα μείγματος πολιτικής του Αντώνη, αλλά στην πράξη αποδείχθηκαν ψέματα. Τώρα ο Αντώνης καταργεί το αφορολόγητο, βάζει χέρι στις χαμηλές συντάξεις και φυσικά υπόσχεται πιστή εφαρμογή του μνημονίου και τήρηση των όρων. Ο Επαναστάτης πριν 1 χρόνο έγινε μνημονιακότερος των μνημονιακών. Είναι αυτό που λένε, μεγάλη κουβέντα μην λες. Τελικά διαψεύστηκε, πάει και αυτός.

ΩΧ ΕΠΑΝΗΛΘΑΝ!!!

Το μόνο που πρόσφερε η τρικομματική διακυβέρνηση είναι να μας επαναφέρει στις μνήμες πρόσωπα από το παρελθόν , εννοώ το πρόσφατο της πενταετίας Καραμανλή. Αυτοί που εκτίναξαν τις δαπάνες για την υγεία, αυτοί που οδήγησαν την κυβέρνηση τότε σε αδυναμία διακυβέρνησης επανέρχονται. Και μάλιστα με συναίνεση του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ. Είναι να κλαις και να γελάς μαζί.

ΕΓΚΑΙΝΙΑΖΟΥΝ ΕΣΤΙΕΣ ΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΟΥΣ!!!

Μαζεύτηκαν στην εκκλησία της Αγίας Τριάδας για να εγκαινιάσουν την εστία της Μητρόπολης Δράμας για τα συσσίτια. Παρουσία μάλιστα και του υπουργού αγροτικής ανάπτυξης κ. Τσαυτάρη. Το έβλεπα και δεν το πίστευα. Εδώ ο κόσμος χάνεται, ο νομός διέλυσε η ανεργία χτυπά 50% και το πολιτικό σύστημα εγκαινιάζει τις εστίες για τους πεινασμένους που αυτό δημιούργησε. Και ο καθηγητής που μάλλον δεν ξέρει τι σημαίνει συσσίτιο να αισθάνεται βαθιά συγκίνηση. Ανθρώπινη στιγμή αλλά θα πρέπει πολιτικοί και τεχνοκράτες να καταλάβουν ότι είναι αργά για δάκρυα. Όσοι στηρίζουν μνημονιακές πολιτικές ουσιαστικά στηρίζουν την εξαθλίωση μεγάλων κοινωνικών ομάδων. Καλές οι ευχές, οι δηλώσεις, οι κορδέλες και τα βαρύγδουπα αλλά οι πολιτικοί κρίνονται με βάση αυτά που πράττουν. Δεν είναι δυνατόν να αποδομείται το κοινωνικό κράτος, να απολύονται 1000 άνθρωποι την ημέρα από την δουλειά τους και αυτό να περνάει έτσι.

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ

Συγχαρητήρια πάντως στον Μητροπολίτη μας που τουλάχιστον Αυτός αφουγκράστηκε την αγωνία μιας κοινωνίας όπου πλέον είναι χιλιάδες οι φτωχοί, οι εξαθλιωμένοι, οι πεινασμένοι και οι απελπισμένοι.

 


ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ