Αρχική Σελίδα

Ψίθυροι | Εκδόσεις Περιοδικών - Εφημερίδων | Ηπείρου 2, 66100 Δράμα | Τηλ: 25210 36 700 | info@psithiri.gr

ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΕΝΤΑΤΙΚΗΣ


 

Λόγια παχιά και ψεύτικα. Οι Έλληνες χρόνια τώρα, μες την τρελή χαρά ψηφίζαμε την αυτοκαταστροφή μας, με τους φωστήρες που στέλναμε στη Βουλή και στην Κυβέρνηση. Η καταστροφή δεν έγινε με τα μνημόνια, έγινε με τα χρέη: 30 χρόνια ελλειμματικοί προϋπολογισμοί, 30 χρόνια αυξήσεις, κεκτημένα, που δεν ήταν ανταποδοτικά με βάση την προσφορά στο σύνολο. Σήμερα πληρώνουμε όλοι ,άσχετα με το μερίδιο ευθύνης που μας αναλογεί αλλά η πραγματικότητα είναι σκληρή και δεν αλλάζει. Ήρθε ο λογαριασμός και είναι πολύ μεγάλος. Μου έλεγε ένας φίλος. «Με την οικονομική διαχείριση της χώρας την τελευταία 30ετία ένα περίπτερο θα χρεοκοπούσε μέσα σε ένα χρόνο». Φυσικά ξέχασε ότι αυτοί που διαχειρίστηκαν την χώρα δεν είχαν ανοίξει ούτε ένα περίπτερο, άρα ήταν άπειροι, μη γνώστες και το λιγότερο ανεπαρκείς.

Τώρα αυτοί οι ίδιοι που κατέστρεψαν την χώρα θέλουν να την σώσουν. Με μια συνταγή ή με ένα μείγμα όπως έλεγε ο Αντώνης που είναι λάθος. Αυτά τα έλεγε ο Σαμαράς πριν 1 χρόνο όταν φορούσε το κουστούμι του αντιμνημονιακού. Ενώ τώρα, άλλα λόγια να αγαπιόμαστε. Τα ίδια διλλήματα, η ίδια κινδυνολογία και οι ίδιες υπερβολές.

Ο φίλος μου ο Κώστας, Νεοδημοκράτης και υποστηρικτής του Σαμαρά μου είπε

«Νομοτελειακά δεν γινόταν να συνεχίσουμε να ζούμε τόσο άνετα για πολύ ακόμα ,με τέτοιες νοοτροπίες. Δεν θα ήταν για καλό μας αν θέλεις. Όμως αυτήν την εικονική πραγματικότητα στην οποία ζούσαμε, δεν την δημιουργήσαμε εγώ, εσύ, ο καθένας μας.

Τις συνέπειες από την βίαιη κατάργησή της, την πληρώνουμε όμως όλοι μας, και μάλλον περισσότερο αυτοί πού φταίνε λιγότερο. Γιατί να υπάρχει αυτή ἡ αδικία; Γιατί ὁ άνθρωπος πού πιστέψαμε και ψηφίσαμε να μην κάνει κάτι, μικρό έστω, για να αρθούν κάποιες αδικίες σ’ αυτά τα μέτρα; Αυτό είναι το παράπονό μου από τον κύριο. Σαμαρά.  Δεν υπάρχει περίπτωση να μπω στο δίλλημα: ψήφιση των μέτρων μη ψήφισή τους και χάος.

Εννοείται ότι το χάος το αποστρέφομαι. Γιατί να αναγκαστούμε να φτάσουμε όμως σ’ αυτό το έσχατο δίλλημα; Δεν υπήρχαν και κάποιες άλλες λύσεις; Αυτοί είναι οι προβληματισμοί μου, άνευ ουσίας βέβαια, το γνωρίζω…» Πολύ ενδιαφέρουσες οι θέσεις του Κώστα. Και έχει απόλυτο δίκιο.

Ας δώσω και μια άλλη παράμετρο. Εδώ που φτάσαμε το μη χείρον, βέλτιστο. Μα θα μου πεις, γιατί ; Γιατί όλη αυτή η εικονική πραγματικότητα που ζούσαμε, κάποια στιγμή θα τελείωνε. Και τελειώνει άγρια, με άσχημες επιπτώσεις. Αλλά πάντα έτσι δεν γίνεται; Πάντα έτσι δεν γινόταν στη ζωή ; Αυτό που θέλω εγώ είναι όλη αυτή εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση, να συνοδευτεί από κάτι άλλο, που θα χτιστεί σε νέες βάσεις, απαλλαγμένο από την νοοτροπία που μας οδήγησε εδώ.

Αν πραγματικά δεν συνοδευτεί από κάτι ουσιαστικό που θα μας κάνει να αντέξουμε το παρόν και να κάνουμε υπομονή για το μέλλον, κάτι που θα δικαιολογεί τις θυσίες μας, τότε ναι, τότε εκεί είναι ο πραγματικός κίνδυνος. Μη χάνουμε την ελπίδα μας. Άλλωστε και εμείς και η χώρα, πάντα περνούσαμε δύσκολες, κρίσιμες καταστάσεις και πάντα τα καταφέρναμε.

Δεν πέθανε το πορευόμαστε με βάρκα την ελπίδα. Και με την ψήφιση των μέτρων έτσι πορευόμαστε. Δεν ξέρουμε ποιο τμήμα της δόσης θα πάρουμε και πότε, δεν γνωρίζουμε αν θα διαχειριζόμαστε εμείς τα χρήματα ή οι δανειστές μας. Το μόνο που γνωρίζουμε με βεβαιότητα είναι ότι το δημόσιο χρέος δεν είναι δυνατόν να εξυπηρετηθεί ως έχει και ότι η εφαρμογή των μέτρων θα βαθύνει την ύφεση και επομένως τον φαύλο κύκλο των 3 τελευταίων ετών.

Γνωρίζουμε επίσης ότι εξαρτάται από τη Μέρκελ να δοθεί μια οριστική λύση, άγνωστο με ποιους όρους. Να κάνουμε υπομονή και να κολυμπήσουμε αλλά όχι όταν πιάσουμε στεριά αυτή να είναι έρημος. Αν τα μέτρα δεν τα ακολουθήσει σε πολύ σύντομο χρόνο ένα μνημόνιο Ανάπτυξης χαιρέτα μου τον Πλάτανο. Αν η ύφεση διατηρηθεί στα σημερινά επίπεδα και φτάσει το 7% ΤΕΛΕΙΩΣΑΜΕ. ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΒΕΒΑΙΟ.


ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ