Αρχική Σελίδα

Ψίθυροι | Εκδόσεις Περιοδικών - Εφημερίδων | Ηπείρου 2, 66100 Δράμα | Τηλ: 25210 36 700 | info@psithiri.gr

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ


Δρ Αλέξανδρος Νικήτας

Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Δράμας Διδάκτωρ Πολ. Μηχανικός - Συγκοινωνιολόγος, Επιστημονικός Ερευνητής του Πανεπιστημίου Chalmers, Γκέτεμποργκ, Σουηδία, Επιστημονικός Σύμβουλος του Κυβερνητικού Κέντρου Σχεδιασμού Αστικού Μέλλοντος της Σουηδίας, Ερευνητικός Σύμβουλος και Εκπρόσωπος της Σουηδικής Συμμετοχής στο Διακρατικό πρόγραμμα Σουηδίας - Κίνας LIP Shanghai

1 σχόλιο

 

Στην συνέντευξη της εβδομάδας φιλοξενούμε τον δημοτικό σύμβουλο Δράμας  και διδάκτωρ πολιτικό μηχανικό και συγκοινωνιολόγο Δρ Αλέξανδρο Νικήτα.

Ο κύριος Νικήτας ζει και εργάζεται ως Επιστημονικός Ερευνητής του Πανεπιστημίου Chalmers στο Γκέτεμποργκ με αντικείμενο τον Αστικό Σχεδιασμό και τις Μεταφορές. Όσον αφορά τις διαφορές ενός ξένου Πανεπιστημίου με ένα ελληνικό δηλώνει ότι είναι πολλές με βασικότερη ότι έξω το Πανεπιστήμιο δεν είναι κρατικοδίαιτο και έχει ως βασικό άξονα ανάπτυξης την έρευνα. Ο κύριος Νικήτας που είναι και δημοτικός σύμβουλος του δήμου Δράμας τονίζει ότι ο τόπος μας  πάσχει από έλλειμμα τοπικής πολιτικής στόχευσης σε θέματα που αφορούν την ανάπτυξη και μια αδυναμία να προβάλλει με τρόπο πειστικό τις διεκδικήσεις της στο Αθηνοκεντρικό κράτος. «Κατά την γνώμη μου η Δράμα εδώ και χρόνια συμβιβάστηκε με τον ρόλο του καρπαζοεισπράκτορα, του τελευταίου τροχού της αμάξης και ενίοτε του μαύρου πρόβατου τόσο σε επίπεδο Περιφέρειας όσο και σε επίπεδο παλιάς Ανατολικής Μακεδονίας για να μην βγάλουμε τις Σέρρες από την εξίσωση. Ο λόγος αυτής της κατάντιας είναι ότι ποτέ δεν βάλαμε τον πήχη των διεκδικήσεων μας ψηλά» τονίζει χαρακτηριστικά. Τέλος υπογραμμίζει ότι οι φορείς δεν πρέπει να υποχωρήσουν για το θέμα των ΤΕΙ  και να διεκδικήσουν την παραμονή και αυτόνομη λειτουργία όλων των Τμημάτων μας

 

-Κε Νικήτα δραστηριοποιήστε στο μακρινό Γκέτεμποργκ της Σουηδίας. Με τι ακριβώς ασχολείστε;

Έχω την χαρά να είμαι Επιστημονικός Ερευνητής του Πανεπιστημίου Chalmers με αντικείμενο τον Αστικό Σχεδιασμό και τις Μεταφορές και παράλληλα Επιστημονικός Σύμβουλος της Κυβέρνησης της Σουηδίας και συγκεκριμένα του Σουηδικού Κέντρου Σχεδιασμού Αστικού Μέλλοντος. Η κυριότερη μου δραστηριότητα αφορά την ερευνητική οργάνωση του Διακρατικού προγράμματος LIP Shanghai Σουηδίας - Κίνας από το πόστο του Ερευνητικού Συμβούλου και Εκπρόσωπου της Σουηδικής Συμμετοχής. Παράλληλα διδάσκω στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα των Μηχανικών Βιομηχανικού Σχεδιασμού στο αντικείμενο της ειδικότητας μου. Καθημερινά προσπαθώ να τιμώ τα χρώματα της Δράμας από ένα δύσκολο μετερίζι και αισθάνομαι περήφανος γι αυτό.

-Σας προβληματίζει το γεγονός ότι πολλοί νέοι Έλληνες επιστήμονες βρίσκουν διέξοδο σε χώρες του εξωτερικού για να εργαστούν;

Δυστυχώς η χώρα μας φυλλορροεί. Χάνει μέρα με την μέρα το ζωτικότερο της κεφάλαιο: το επιστημονικό δυναμικό. Αποψιλώνεται από εκείνα τα κύτταρα του κοινωνικού ιστού της που μπορούν εν δυνάμει να σηκώσουν το βάρος των στοχευμένων ανατροπών που θα βάλουν ξανά την χώρα μας σε ρότα ανάπτυξης και προόδου. Πρέπει να αγκαλιάσουμε αυτούς τους ανθρώπους και να τους αξιοποιήσουμε για το καλό της χώρας και των ιδιαιτέρων πατρίδων τους. Η ανάπτυξη πλέον πρέπει να γίνει συνώνυμο της δημιουργίας θέσεων εργασίας γι αυτούς και για την νεολαία μας στο σύνολο της, μέσα από έναν συγκεκριμένο ανά τόπο στρατηγικό σχεδιασμό. Αν καταφέρουμε να επικαιροποιήσουμε το «ουδείς προφήτης στον τόπο του» στις σημερινές συνθήκες που κανείς δεν περισσεύει από τον αγώνα επιβίωσης που δίνει η χώρα μας, δυστυχώς θα έχουμε διαπράξει έγκλημα.

-Ποιες οι διαφορές στην λειτουργία ενός ξένου Πανεπιστημιακού ιδρύματος με αντίστοιχα Ελληνικά;

Είναι τόσες πολλές που θα χρειαζόταν όλο το τεύχος για να τις απαριθμήσουμε. Θα σταθώ σε λίγες, αυτές που θεωρώ βασικότερες. Έξω το Πανεπιστήμιο δεν είναι ένα αυστηρά κρατικοδίαιτο άβατο για λίγους και εκλεκτούς που έχοντας «μπάρμπα στην Κορώνη» πορεύονται χωρίς να νοιάζονται για έρευνα, διδασκαλία, επιχορηγήσεις και διεθνείς συνεργασίες. Πανεπιστήμιο στο εξωτερικό που δεν δημιουργεί σε καθημερινή βάση ζυμώσεις μεταξύ της ακαδημίας, της κοινωνίας, της αγοράς και της αυτοδιοίκησης δεν μπορεί να επιβιώσει ούτε για μια μέρα. Στα ιδρύματα του εξωτερικού η έρευνα αποτελεί άξονα ανάπτυξης, προαπαιτούμενο για την παρεχόμενη εκπαίδευση και εργαλείο χρηματοδότησης από την Βιομηχανία και από διεθνή προγράμματα επιχορηγήσεων. Έξω κάθε ίδρυμα συντάσσει ένα στρατηγικό πλάνο με ορίζοντα δεκαετίας τουλάχιστον, ενώ εδώ φτάσαμε να μην ξέρουμε Μάρτιο μήνα, ελέω του ΑΘΗΝΑ, ποια τμήματα θα λειτουργούν τον Σεπτέμβρη και πως. Στο εξωτερικό η διαφάνεια, η αξιοκρατία και η παραγωγικότητα είναι η αυτονόητη βάση ενός καλοκουρδισμένου ακαδημαϊκού συστήματος, ενώ εδώ στην καλύτερη των περιπτώσεων αποτελούν «ζητούμενο» και στην χειρότερη «όνειρο θερινής νυκτός». Βέβαια υπάρχουν και λαμπρές εξαιρέσεις που με τον αγώνα τους κρατάν όσο μπορούν ακόμη τα όποια προσχήματα, αλλά δυστυχώς αυτός που περιγράφω είναι ο κανόνας.

-Το τελευταίο χρονικό διάστημα μονοπωλεί την τοπική επικαιρότητα το θέμα των ΤΕΙ και το ενδεχόμενο να κλείσουν τμήματα από το παράρτημα της Δράμας. Εσείς καταθέσατε την δική σας πρόταση όπου ζητάτε να μην υπάρξει υποχώρηση και να μην διαπραγματευτούμε με γνώμονα τις λιγότερες απώλειες. Πού βασίζεται την θέση σας αυτή;

Από τον Ιούνιο του 2012 με πρόταση μου στον Δήμο Δράμας που άνοιγε το θέμα της επαναλειτουργίας του Τμήματος Οινολογίας και Τεχνολογίας Ποτών και μάλιστα σε νέα καινοτόμα πρότυπα και κατόπιν, με προ ημερησίας διάταξης τοποθετήσεις μου σε συνεχόμενες συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου, χτυπούσα τα καμπανάκια γι αυτή την διαφαινόμενη καταιγίδα. Δεν εισακούστηκα τότε δυστυχώς. Αμέσως μετά το προσχέδιο του ΑΘΗΝΑ, επιχείρησα με δημόσια αναφορά μου μια καταγραφή των αδιάσειστων στοιχείων που αιτιολογούν την διατήρηση και ενίσχυση των δύο υπ’ ατμόν Τμημάτων της πόλης μας για να βοηθήσω με τρόπο πρακτικό στην επαναδιαπραγμάτευση που έπρεπε να γίνει. Η πρόταση μου στοιχειοθετεί την απόλυτη συμβατότητα του Τμήματος Οινολογίας και Τεχνολογίας Ποτών με την τοπική ταυτότητα της Δράμας αναδεικνύοντας τα σπουδαία συγκριτικά πλεονεκτήματα που δίνει η εν δυνάμει σύμπραξη της οινοποιητικής επιχειρηματικότητας του νομού με την εκπαίδευση και την έρευνα στο τομέα του τρίπτυχου αμπελουργία -οινοποίηση- εμπορία. Επίσης περιγράφει την συμβιωτική σχέση του Τμήματος Αρχιτεκτονικής Τοπίου με την Δραμινή κοινωνία αλλά και την μοναδικότητα του Τμήματος σε πανελλήνια κλίμακα που δεν μπορεί να θυσιαστεί ελαφρά τη καρδία όταν μιλάμε για ένα αντικείμενο με κατοχυρωμένη επιστημονική αυτονομία παγκοσμίως. Για την ώρα, αυτό που προτείνει το Υπουργείο, αν δεν αποσυρθεί φυσικά λόγω αστοχιών και τοπικών εντάσεων στο σύνολο του το σχέδιο ΑΘΗΝΑ, είναι η επαναλειτουργία του «εν υπνώσει» για δυό χρόνια Τμήματος Οινολογίας και Τεχνολογίας Ποτών με μόλις 75 νέους εισακτέους και μόλις 3 μόνιμους καθηγητές και η ουσιαστική κατάργηση του Τμήματος της Αρχιτεκτονικής Τοπίου. Παρηγοριά στον άρρωστο και ελεημοσύνη στον φτωχό συγγενή δηλαδή. Εκ των πραγμάτων η Δράμα θα ζήσει το εξής παράδοξο: ενώ ουδέποτε απόλαυσε την κοσμογονία που σήμανε για όλη την υπόλοιπη περιφέρεια μας η ίδρυση ενός σημαντικότατου αριθμού Πανεπιστημιακών Τμημάτων και Σχολών με τους χιλιάδες φοιτητές τους, καλείται αυτή να θυσιάσει ένα επιτυχημένο Τμήμα από το υστέρημα της, για το καλό όλων και στο όνομα των «ίσων ευκαιριών». Όμως και ο εμπαιγμός έχει τα όρια του. Δεν πρέπει να αρκεστούμε στα ημίμετρα και να αναλάβουμε εργολαβικά τον ρόλο μιας σύγχρονης Ιφιγένειας. Δεν πρέπει να μιλάμε για νίκη όταν απλά περιορίσαμε το εύρος της ήττας. Η παραμονή και η αυτόνομη λειτουργία όλων των Τμημάτων μας είναι το ελάχιστο που μπορεί να κάνει το Κράτος για εμάς. Είναι ίσως ευκαιρία με εφαλτήριο αυτή μας την διεκδίκηση να αποδείξουμε εμπράκτως ότι πήραμε την απόφαση να πάψουμε να είμαστε μια ζωή παράρτημα των γειτόνων μας.

-Συμφωνείτε με την προσέγγιση ότι ο επανασχεδιασμός της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης με το σχέδιο ΑΘΗΝΑ είναι μονόδρομος;

Επειδή πολλά ακούω και πολλά βλέπω σε ένα ατελείωτο γαϊτανάκι ιδιοτέλειας και μικροσκοπιμοτήτων, ας ξεκαθαρίσουμε κάτι στους επίδοξους «σωτήρες» της Παιδείας μας. Όταν θέλεις να επιφέρεις τομές ουσίας στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση ξεκινάς, όχι από ένα σχέδιο σκούπα για τα μισά Τμήματα της χώρας, αλλά από μια ξεκάθαρη προσπάθεια να συνδέσεις την Παιδεία με την Εργασία, δίνοντας σε κάθε Τμήμα τα ανάλογα επαγγελματικά δικαιώματα που προβλέπονται για το αντικείμενο διεθνώς. Με το ΦΕΚ της κάθε Ίδρυσης Τμήματος ΤΕΙ ή ΑΕΙ της χώρας οφείλανε οι θεματοφύλακες (υπουργοποιημένοι ή μη) ενός σαθρού καθηγητο-κεντρικού κατεστημένου να καταγράφουν και τα επαγγελματικά δικαιώματα που αντιστοιχούν στους αποφοίτους του. Έτσι ο κάθε εισακτέος θα ήξερε εξαρχής που βαδίζει. Αλλά αυτό ουδέποτε έγινε ώστε να υπάρχει ένα γενικευμένο αλαλούμ στην Παιδεία που βολεύει τους λιγότερο ικανούς και περισσότερο δολοπλόκους που θέλουν την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση μαγαζάκι τους και τα εκ του πονηρού ελαττωματικά Τμήματα, ανά πάσα στιγμή, στο έλεος τους... Αναδιάρθρωση και εξορθολογισμός θα γίνει μόνο αν η Παιδεία επικοινωνήσει με την Αγορά Εργασίας και την Κοινωνία ευρύτερα, και αν η οικογενειοκρατία, η ρουσφετολαγνία, οι κρατικοδίαιτοι καρεκλοκένταυροι και η ουσιαστική ανυπαρξία επιχορηγούμενης από το εξωτερικό ή την Βιομηχανία έρευνας παταχθούν. Με το να κλείσεις 100 και 150 Τμήματα δεν έκανες κάτι μακροπρόθεσμα. Πάλι τα ίδια θα αντιμετωπίζεις απλά σε λιγότερες πόλεις και σε επίπεδο υδροκέφαλων Ιδρυμάτων. Η Παιδεία σου θα παραμείνει πολυδάπανη και ασύμφορη για το κράτος και θα έχει γυρίσει την πλάτη στην ξεχασμένη ελληνική περιφέρεια αντί να γίνει σπίθα αναγέννησης της... Και κάτι ακόμη τελευταίο μεγάλης σημασίας για τον διαχωρισμό της ήρας από το στάρι. Όταν θα δοθούν επιτέλους σε όλα τα Τμήματα τα νόμιμα επαγγελματικά τους δικαιώματα τότε η ίδια η κοινωνία μέσω της σπουδάζουσας νεολαίας της, και των επιλογών αυτής, θα μας καταδείξει ποιά Τμήματα δεν έχουν ενδιαφέρον, δεν έχουν εισακτέους, δεν έχουν αύριο και πρέπει να κλείσουν… η ΙΔΙΑ η ΚΟΙΝΩΝΙΑ και όχι υπουργοί ή καθηγητές… Η ΙΔΙΑ η ΕΛΛΑΔΑ και όχι το ΑΘΗΝΑ ή το κάθε ΑΘΗΝΑ...

-Είστε δημοτικός σύμβουλος στον δήμο Δράμας. Δίνεται συχνά το παρών στις συνεδριάσεις. Η Δράμα βιώνει την κρίση και την ύφεση εδώ και πολλά χρόνια. Τελικά τι φταίει κατά την άποψή σας που η Δράμα μετράει διαχρονικά απώλειες; Υπάρχει διέξοδος;

Χωρίς να θέλω να υποβαθμίσω την προσφορά μερικών άξιων πρεσβευτών της Δραμινής κοινωνίας που τίμησαν τον τόπο τους, η Δράμα διαχρονικά πάσχει από έλλειμμα τοπικής πολιτικής στόχευσης σε θέματα που αφορούν την ανάπτυξη και μια αδυναμία να προβάλλει με τρόπο πειστικό τις διεκδικήσεις της στο Αθηνοκεντρικό κράτος, ακόμη κι όταν είναι πασιφανές ότι τα επιχειρήματα υπάρχουν. Κατά την γνώμη μου η Δράμα εδώ και χρόνια συμβιβάστηκε με τον ρόλο του καρπαζοεισπράκτορα, του τελευταίου τροχού της αμάξης και ενίοτε του μαύρου πρόβατου τόσο σε επίπεδο Περιφέρειας όσο και σε επίπεδο παλιάς Ανατολικής Μακεδονίας για να μην βγάλουμε τις Σέρρες από την εξίσωση. Ο λόγος αυτής της κατάντιας είναι ότι ποτέ δεν βάλαμε τον πήχη των διεκδικήσεων μας ψηλά. Μάθαμε να ζούμε με τα ψίχουλα που περίσσευαν από τους γειτονικούς νομούς και να θριαμβολογούμε γι αυτό μας το κατόρθωμα. Μάθαμε να μην ζητάμε. Μάθαμε να φοράμε στο λίγο και στο αυτονόητο τον μανδύα του μεγάλου. Και όταν καμιά φορά με την ψυχή στο στόμα (ή και κατόπιν εορτής) ζητούσαμε συνήθως το ελάχιστο δυνατό, το κάναμε με τρόπο χλιαρό για να μην χαλάσουμε τις καρδιές μας με τον τάδε Υπουργό ή τον δείνα κομματάρχη. Ξέρετε όμως τι είναι πίσω από όλα αυτά; Ότι ποτέ δεν είχαμε σωστό προγραμματικό σχεδιασμό. Ένα κοινό και αδιαπραγμάτευτο τοπικό σχέδιο για το αύριο της Δράμας με αρχή, μέση και τέλος που να σηματοδοτεί μια συγκεκριμένη κατεύθυνση και όχι αποσπασματικές κινήσεις με την σφραγίδα του «κατόπιν ενεργειών μου». Αργήσαμε χαρακτηριστικά, αλλά πρέπει επιτέλους να κάτσουμε όλοι οι φορείς της Δράμας σε ένα κοινό τραπέζι αφήνοντας πίσω την κομματική ή παραταξιακή μας ταυτότητα και κυρίως το εγώ μας και με την συνδρομή της «αφρόκρεμας» των Δραμινών επιστημόνων (ο καθένας στο αντικείμενο του) να συνδιαμορφώσουμε το σχέδιο επιβίωσης μας για τα επόμενα 10 με 20 χρόνια. Έτσι θα έχουμε ενιαία και στοχευμένη διεκδικητική γραμμή και αυτή την φορά θα έχουμε βάλει τον πήχη των αξιώσεων μας στο ύψος αυτών που πραγματικά αξίζουν στον τόπο μας.

-Προτείνατε ως έσχατη λύση και την παραίτηση των τοπικών φορέων. Τι θα κερδίζαμε;

Η διάθεση για ανιδιοτελή προσφορά δεν είναι κάτι που πρέπει να ετεροκαθορίζεται από οποιοδήποτε αξίωμα και από οποιαδήποτε καρέκλα. Όλοι όσοι εκλεχτήκαμε ως εκπρόσωποι της Δράμας και των πολιτών της έχουμε την υποχρέωση να είμαστε θεματοφύλακες της προκοπής και αξιοπρέπειας αυτού του τόπου. Από την στιγμή που πέσανε και τα τελευταία «φύλλα συκής» και η ξεγυμνωμένη και περιθωριοποιημένη Δράμα, που προπολλού έχει αρχίσει να μεταλλάσσεται στο παράρτημα ανέχειας και ανεργίας των γειτονικών μας νομών, σβήνεται οριστικά και από τον χάρτη της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης της χώρας, πρέπει να αντιδράσουμε δυναμικά. Όταν βάζεις κόκκινες γραμμές σαν εκπρόσωπος της Δράμας και αυτές τις πατάνε εξευτελίζοντας ένα ολόκληρο λαό, οφείλεις να βγεις στην αντεπίθεση. Αν σαν ύστατο μέσο πίεσης το πολιτικό προσωπικό του νομού οριοθετούσε την μαζική παραίτηση τακτικών και αναπληρωματικών μελών του, κι αυτό το παράδειγμα το ακολουθούσαν καθολικά και οι υπόλοιποι μας φορείς, αυτό το πρωτόγνωρο για τα ελληνικά δεδομένα εγχείρημα θα έφερνε προ των ευθυνών της την Κεντρική Εξουσία και θα προκαλούσε πανελλήνιο ενδιαφέρον, κάτι που θεωρώ θα έφερνε αποτελέσματα. Αν χρειαστεί, όλοι ανεξαιρέτως, ενωμένοι σαν μια γροθιά, πρέπει να καταφύγουμε σε αυτή τη λύση με επίγνωση των ιστορικών μας ευθυνών. Τώρα αν κάποιοι αυτό το ονομάζουν φυγομαχία, δεχόμενοι νομοτελειακά την ήττα και την ανεπάρκεια μας να προασπίσουμε τις κόκκινες γραμμές που οι ίδιοι θέσαμε, εγώ το λέω στάση ευθύνης, αντίστασης και στοιχειώδους αυτοσεβασμού.

-Να ρωτήσω και κάτι ακόμη. Τι άποψη κυριαρχεί στην Σουηδία για την Ελλάδα και τους Έλληνες;

Τείνουμε δυστυχώς να χάσουμε την έξωθεν καλή μαρτυρία λόγω της γενικευμένης προπαγάνδας για τους δήθεν μπαταχτσήδες Έλληνες. Μας έχουν για τον αδύναμο κρίκο μιας ένωσης καταδικασμένης να αποτύχει λόγω των πολλών διαφορετικών ταχυτήτων που αναπτύχθηκαν στο εσωτερικό της από τα κράτη-μέλη της. Θετικό είναι ότι όλοι αναγνωρίζουν ότι ο αρνητικός πρωταγωνιστής των εξελίξεων είναι η Γερμανία. Πολλοί Σουηδοί πάντως είναι  φιλέλληνες  και μας συμβουλεύουν να ψάξουμε την λύση πρώτα εκ των έσω. Ένα σύγχρονο «συν Αθηνά και χείρα κίνει».

-Ισχύει η φράση του Σεφέρη «όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει»;

Δυστυχώς ισχύει με την λυρική διάσταση που της δίνει ο μεγάλος αυτός άνθρωπος του ελληνικού πνεύματος. Γιατί πληγώνεσαι όταν αγαπάς και πιστεύεις την χώρα σου ολόψυχα, όταν στο μυαλό και στην καρδιά σου την έχεις ψηλά σαν ιδανικό, σαν μια Ιθάκη, και όμως την βλέπεις να κατασπαταλείται, να χαραμίζεται, να σιγοσβήνει γιατί οι «καραβοκύρηδες» της, ενώ δεν ήταν μαθημένοι να τα βγάζουν πέρα στις τρικυμίες, με περισσό θράσος έπιασαν το τιμόνι. Ήρθε νομίζω η ώρα ο περήφανος αλλά και πολύπαθος λαός μας να εξοστρακίσει όσους καταχράστηκαν την εμπιστοσύνη του στο «πυρ το εξώτερο» και να αναγκάσει τους αυτο-αναγορευόμενους φωτεινούς παντογνώστες της πολιτικής μας ζωής, είτε σε κρατικό είτε σε αυτοδιοικητικό επίπεδο, να δώσουν την σκυτάλη σε ανθρώπους που λόγω εκπαίδευσης, εμπειριών και νοοτροπίας μπορούν να μας βγάλουν από την εποχή της κακοδιαχείρισης της καθημερινότητας και να θέσουν τις βάσεις για τον στρατηγικό σχεδιασμό μιας Ελλάδας με όραμα. Και Ελλάδα με όραμα είναι αυτή που δεν «τρώει» τα παιδιά της αλλά τα κάνει θεμέλιο λίθο της ανασύνταξης της.

-Κλείνοντας και αφού σας ευχαριστήσω τι θα θέλατε να προσθέσετε;

Θέλω να δώσω ένα μήνυμα στους συμπολίτες μου. Ότι οι δύσκολες μέρες που όλοι μας ζούμε, με τα χίλια-μύρια προβλήματα ακόμη και επιβίωσης δεν θα τελειώσουν αν συνεχίσουμε να αφήνουμε τις τύχες μας εν λευκώ στα χέρια άλλων, πιστεύοντας σε λόγια παχιά που δεν συνάδουν με ανάλογα έργα. Η εποχή που περιμέναμε το μάννα εξ’ ουρανού και τους Μεσσίες να μας σώσουν έχει σακατέψει τα όνειρα μας και πρέπει να μπει οριστικά στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Και εμείς κρατάμε ξέρετε αυτό το κλειδί. Πρέπει ο καθένας μας να πιστέψει ότι μπορεί με την δική του στάση ζωής, διεκδικώντας ενεργά όσα του αναλογούν, να αλλάξει τον κόσμο. Οι μεγάλες ανατροπές πάντα ήρθαν από εμάς τους απλούς πολίτες, και θα έρθουν και πάλι, αρκεί να το πιστέψουμε πρώτα εμείς. Σας ευχαριστώ κε Φυλακτέ για την φιλοξενία και τους αναγνώστες των Ψιθύρων για την υπομονή τους. Να είστε όλοι καλά!

 



Σχόλια (1)

ν.κ - Πέμπτη 14 Μαρτίου 2013 στις 11:09
μπραβο!!!! συγχαρητηριααα

ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ