Αρχική Σελίδα

Ψίθυροι | Εκδόσεις Περιοδικών - Εφημερίδων | Ηπείρου 2, 66100 Δράμα | Τηλ: 25210 36 700 | info@psithiri.gr

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ


Γκαρέλας Κωνσταντίνος

Επιχειρηματίας, Μέλος γραφείου τύπου ΝΟΔΕ ΔΡΑΜΑΣ Νέας Δημοκρατίας

 

Στην συνέντευξη της εβδομάδας φιλοξενούμε τον επιχειρηματία και μέλος του γραφείου τύπου της ΝΔ Κων/νο Γκαρέλα. Χαρακτηρίζει τα γεγονότα στην Κύπρο κοσμοϊστορικά και αποδεικνύουν πόσο οι μαγικές και μάγκικες δήθεν λύσεις που κάποιοι προτείνουν, είναι απλά φούσκες που σκάνε με πάταγο. Τονίζει ότι η χρόνια κακοδιαχείριση και οι λάθος πολιτικές είναι ο ένοχος της κακοδαιμονίας και της δυσπραγίας μας, όχι τα «μνημόνια». Δηλώνει ότι οι  άνθρωποι που ζητούν την έξοδο από το Ευρώ, έχουν όχι απλά «άγνοια κινδύνου», αλλά άγνοια γενική και συνολική των πολυσύνθετων παραμέτρων και συνεπειών που συνεπάγεται μια έξοδος από την ιστορική κατάκτηση και κεκτημένο που λέγεται κοινό Ευρωπαϊκό Νόμισμα. Τέλος αναφέρει ότι είναι πολύ ευχαριστημένος από τη δυνατότητα άμεσης συμμετοχής στον πολιτικό δημόσιο διάλογο μέσα από το δίαυλο της Νομαρχιακής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας και του Γραφείου Τύπου της. Όπως είπε «Μέσα και από αυτούς τους θεσμούς δίνεται η ευκαιρία σε εμένα αλλά και στον καθένα που το επιθυμεί να ενημερωθεί για τις πολιτικές εξελίξεις αλλά και να συμμετέχει σε αυτές, δηλαδή κατά κάποιο τρόπο να τις επηρεάσει.»

-Κύριε Γκαρέλα, συμβαίνουν τόσα πολλά καθημερινά που δεν μπορείς να τα απαριθμήσεις. Τελευταία εξέλιξη η κατάρρευση της Κύπρου και του εκεί Τραπεζικού συστήματος. Που οδηγείται η κατάσταση;

Κύριε Φυλακτέ, πρώτα να σας ευχαριστήσω για αυτή τη συνέντευξη που μου προτείνατε, είναι για μένα μια ακόμα ευκαιρία να απευθυνθώ στους αναγνώστες σας και συμπολίτες μου, συμμετέχοντας έτσι, και με αυτό τον τρόπο, στο δημόσιο διάλογο για θέματα και προβλήματα που απασχολούν και αφορούν όλους μας. Όσο αφορά το ερώτημά σας, πραγματικά τα γεγονότα και τα συμβάντα, ειδικά σε ότι αφορά την αδελφή μας χώρα της Κύπρου, αλλά και την ιδιαίτερη πατρίδα μας την Ελλάδα, είναι σημαντικά έως κοσμοϊστορικά. Κάθε εποχή έχει βέβαια τα δικά της ιδιαίτερα γεγονότα και προβλήματα, που η κάθε εποχή τα εκτιμά ως «τα κρισιμότερα», και ως «κοσμοϊστορικά». Αφού είναι τα τρέχοντα και εκείνα που «καίνε» και αφορούν άμεσα την κάθε κοινωνία στην κάθε συγκεκριμένη χρονικά περίοδο. Πρέπει όμως παρόλα αυτά τα προβλήματα πάντα να τα εξετάζουμε και μέσα από ένα ευρύτερο χρονικό πρίσμα, μέρα από μια πιο ευρεία ιστορική διάσταση, να τα «σχετικοποιούμε» ιστορικά. Γιατί τότε ακριβώς μπορούμε και καλύτερα να τα αντιληφθούμε, να αναλύσουμε τις αιτίες και τα αποτελέσματα τους, και επομένως καλύτερα να τα αντιμετωπίσουμε. Για να λύσουμε ένα οποιοδήποτε πρόβλημα πρέπει πρώτα-πρώτα να το γνωρίζουμε καλά, πρέπει να το θέτουμε στις σωστές του βάσεις και διαστάσεις. Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για οικονομικό ή κοινωνικό πρόβλημα ή ζήτημα, που από τη φύση τους είναι πάντα προβλήματα πολυσύνθετα, πολυεπίπεδα και πολυδιάστατα. Αντίθετα όμως, παρατηρούμε στο δημόσιο διάλογο να υπερπροβάλλονται και να προτείνονται από πολλούς αποσπασματικές, άκαιρες, με την έννοια άχρονες, και υπεραπλουστευμένες διαγνώσεις, και επομένως λύσεις του «εδώ και τώρα», για τα διάφορα προβλήματα και ζητήματα. Αυτό γίνεται κατά κόρον από διάφορα λαϊκιστικά Μέσα Ευρείας Ενημέρωσης, έντυπα και ηλεκτρονικά, που ίσως επιδιώκουν αλλότριους σκοπούς, όπως η εμπορική τηλεθέαση ή η κυκλοφορία, και πάντως όχι τη νηφάλια, αντικειμενική και συνολική ενημέρωση και πληροφόρηση των πολιτών, όπως θα έπρεπε. Έτσι αυτά φτάνουν συχνά να παραπληροφορούν και να παραπλανούν το κοινό. Δυστυχώς, αυτή η αποσπασματική θέαση και ανάλυση των προβλημάτων, στον παρόντα μόνο χρόνο, γίνεται και από πολλούς πολιτικούς σχηματισμούς, κόμματα, κινήματα, συνασπισμούς συνιστωσών κλπ, που ενώ αυτά θα έπρεπε να συμμετέχουν με μεγάλη προσοχή και ευθύνη στον πολιτικό διάλογο, γιατί τα προβλήματα είναι, όπως είπαμε, πάντα πολυδιάστατα και πολύ κρίσιμα, αυτά εφαρμόζουν πάγια την πολιτική του «όπου φυσάει ο άνεμος πάω», και «δος ημίν σήμερον». Έτσι φτάνουμε στο σημείο, για παράδειγμα, κατά τα άλλα υποτίθεται «αριστερά» και «πατριωτικά» κόμματα, να υπερασπίζονται, σε αγαστή σύμπνοια και συμφωνία μεταξύ τους, και μάλιστα μετά μανίας, ένα τραπεζικό σύστημα-ρουλέτα, όπως ήταν αυτό της Κύπρου, που μόλις κατάρρευσε, του πιο ακραίου και ριψοκίνδυνου καπιταλισμού. Και μαζί με αυτό να υπερασπίζονται ακόμα και πιθανώς πολύ ύποπτους μεγαλοκαταθέτες, Ρώσους και άλλους ολιγάρχες και μεγιστάνες. Αλλά δυστυχώς εκεί και σε άλλες παρόμοιες απίθανες υπερβολές οδηγάει η πολιτική τακτική, που ο θεός να την κάνει τέτοια, του «όπου φυσάει ο άνεμος», ο άνεμος της ψηφοθηρίας, που προαναφέραμε. Περισσότερα και πιο εξειδικευμένα για το θέμα της Κύπρου δεν υπάρχει χώρος στην απάντηση αυτής της ερώτησής σας για να σας αναφέρω. Όπως είναι γνωστό, το ζήτημα αντιμετωπίστηκε με τη λήψη κάποιων σκληρών και δυσάρεστων μέτρων, που όμως διασώζουν τους μικροκαταθέτες και ευελπιστούμε και την πραγματική οικονομία, όχι τη τζογαδόρικη, της Μεγαλονήσου. Δυστυχώς σε κάθε παρόμοιο μέγιστο ζήτημα και πρόβλημα, σε κάθε «τραγωδία», που δημιούργησε η όποια οικονομική και άλλη «ύβρις», η «λύση» δε μπορεί ποτέ να είναι εντελώς ανώδυνη, θα συμπεριλαμβάνει και τη «νέμεση». Θα σχολιάσω ακόμη ότι η περίπτωση της Κύπρου απόδειξε, πόσο οι μαγικές και μάγκικες δήθεν λύσεις που κάποιοι μας προτείνουν, πόσο οι πανηγυρισμοί για τα δήθεν «μεγάλα όχι», είναι όχι απλά εκτός τόπου και χρόνου, είναι απλά φούσκες που σκάνε με πάταγο. Όπως ένας βαριά άρρωστος δε μπορεί να γιατρευτεί σε μια στιγμή ή σε μια μέρα, έτσι και το οικονομικό πρόβλημα μιας χώρας, είτε αυτή λέγεται Κύπρος, είτε Ελλάδα, είτε αλλιώς, δε λύνεται με αφορισμούς, ξόρκια, μάγια και μαγικά. Ούτε με μετωπική αντιπαράθεση και εχθρότητα με τους εταίρους και χρηματοδότες μας, από τους οποίους αξιώνουμε να χρηματοδοτούμαστε ες αεί με τους δικούς του πόρους και τους δικού μας αποκλειστικά όρους, ενώ παράλληλα τους «στολίζουμε» με επίθετα όπως «γκάγκστερ», «τοκογλύφοι» και «4ο Ράιχ». Και αν για κάποιους αυτό λέγεται «πολιτική», εγώ δε θα ήθελα να το χαρακτηρίσω.

-Πολλοί εκφράζουν πλέον τον προβληματισμό τους για την Ευρωζώνη και το Ευρώ. Στην Κύπρο, στην Ιταλία αλλά και στην Ελλάδα είναι πολλές οι φωνές που ζητούν έξοδο από το ευρώ. Πώς το σχολιάζετε;

Οι άνθρωποι που ζητούν κάτι τέτοιο, την έξοδο από το Ευρώ, έχουν όχι απλά «άγνοια κινδύνου», αλλά άγνοια γενική και συνολική των πολυσύνθετων οικονομικών, πολιτικών και γεωπολιτικών παραμέτρων και συνεπειών που συνεπάγεται μια έξοδος από την ιστορική κατάκτηση και κεκτημένο που λέγεται κοινό Ευρωπαϊκό Νόμισμα. Είναι οι άνθρωποι, που όπως σας έλεγα και προηγουμένως, ζουν στο «εδώ και τώρα», έχοντας μερική και εντελώς αποσπασματική μνήμη του παρελθόντος και των δεδομένων του, ιδιάζουσα και λάθος αντίληψη για το παρόν και συνεπώς λάθος εκτιμήσεις και προτάσεις για το μέλλον. Η ευρωζώνη και το Ευρώ, που είναι ο σκληρός πυρήνας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι κάτι που μας παρέχει τεράστια πλεονεκτήματα, για τη διατήρηση και τη διεύρυνση των οποίων αξίζει και πρέπει να καταβάλουμε κάθε προσπάθεια, γιατί αυτό επιτάσσει όχι μόνο το μέγιστο οικονομικό, αλλά και το μέγιστο εθνικό συμφέρον μας. Για λόγους χώρου, αλλά και επειδή αυτά τα πλεονεκτήματα και συμφέροντα είναι αυτονόητα, έστω όχι σε όλους, δε θα επεκταθώ εδώ περισσότερο.

-Το σίγουρο είναι ότι η Ελλάδα αλλάζει όπως και η καθημερινότητα των πολιτών δυστυχώς προς το χειρότερο. Υπάρχει διέξοδος;

Όπως είπαμε, για να λύσουμε κάθε πρόβλημα πρέπει πρώτα να το διατυπώσουμε σωστά. Για ποιο λοιπόν λόγο χειροτερεύει, ή για την ακρίβεια χειροτέρευε, η ζωή των πολιτών στην Ελλάδα; Μήπως φταίει η τρόικα και οι ξένοι που μας «ζηλεύουνε», μας εποφθαλμιούνε και μηχανορραφούν εναντίον μας; Γιατί αυτό ακριβώς μας λένε όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης και ο λαϊκιστικός τύπος. Ή μήπως φταίει ότι το μοντέλο της ανάπτυξης στη χώρα μας βασίστηκε τις τελευταίες δεκαετίες στη μικροπολιτική; Με την αναβολή ή την αδιαφορία για τη λύση των πολλών και διάφορων μεγάλων προβλημάτων, με την πλαστή ευημερία με δανεικό ή παλιότερα με πληθωριστικό χρήμα, με τη δημιουργία και διόγκωση ενός αντιπαραγωγικού, υπερτροφικού, σπάταλου και ατίθασου δημόσιου τομέα και με την αποφυγή της ενίσχυσης και διευκόλυνσης για να δημιουργηθεί ένας πιο υγιής και δυναμικός ιδιωτικός τομέας στην οικονομία. Παρόλες τις πολλές έστω υπαρκτές εξαιρέσεις αριστείας, και στον ιδιωτικό και στο δημόσιο τομέα. Αν δεν αναγνωρίσουμε την ευθύνη μας, αν δεν αναγνωρίσουμε τα λάθη και τις αδυναμίες μας, σε όλους τους τομείς, αν δεν τα διορθώσουμε, αν δεν προχωρήσουμε σε νέα και αποτελεσματικά πρότυπα οργάνωσης της διοίκησης και της παραγωγής και στον ιδιωτικό αλλά και κυρίως στο δημόσιο τομέα, αν δεν επανατοποθετήσουμε το δημόσιο διάλογο στη βάση της νηφαλιότητας, της λογικής και της συνεννόησης, αν δεν εμβαθύνουμε και δε διευρύνουμε τη Δημοκρατία μας, αν δεν ενθαρρύνουμε τη συμμετοχή των πολιτών στα κοινά, με πρώτο βήμα την ορθή και πλήρη ενημέρωσή τους, η καθημερινότητά τους, η καθημερινότητά μας, πάντα θα οδεύει προς το χειρότερο και ποτέ προς το καλύτερο. Διέξοδος σίγουρα υπάρχει, και είναι αυτή που σας προανάφερα. Με την αρωγή και τη συμπαράσταση των διεθνών εταίρων μας, που ήδη μας δίνεται, αλλά κυρίως με τη δική μας μεγάλη προσπάθεια, σίγουρα μπορούμε να ανατρέψουμε τη σημερινή δυσπραγία και να τα καταφέρουμε, αν αλλάξουμε, αν διορθωθούμε! Ήδη  γίνονται σοβαρές προσπάθειες για κάτι τέτοιο. Αν όμως, επαναλαμβάνω, ακούσουμε τις σειρήνες των δήθεν εύκολων και στιγμιαίων αλλά εξωπραγματικών και ουσιαστικά ανύπαρκτων «λύσεων», με χρήματα, υποτίθεται, πάντα των άλλων, που μας προτείνουν διάφοροι πολιτικοί φορείς και άλλοι ονειροβατούντες «διανοούμενοι» και «επαναστάτες», τότε το αποτέλεσμα δε θα είναι παρά το άλμα στο κενό. Αυτό φάνηκε και στην περίπτωση της Κύπρου και στην «αποτελεσματικότητα» που είχε το εκεί το δήθεν «περήφανο όχι» στα μέτρα διάσωσης.

-Η πολιτική των μνημονίων απέτυχε. Η χώρα μας καταγράφει ρεκόρ ανεργίας και ύφεσης ενώ μεγάλο μέρος της κοινωνίας αντιμετωπίζει πρόβλημα επιβίωσης. Υπάρχει για εσάς αχτίδα και ελπίδα για αλλαγή πορείας;

Κοιτάξτε . Η άποψη ότι η «πολιτική των μνημονίων» απέτυχε, είναι μια άποψη που πολλοί συμπολίτες μας συμμερίζονται. Αλλά αυτή η αντίληψη για μένα προέρχεται από μια μερική και αποσπασματική θέαση-εξέταση του ζητήματος. Τι είναι καταρχήν τα λεγόμενα «μνημόνια»; Και σε τι πέτυχαν ή απέτυχαν; Τα «μνημόνια συνεννόησης», όπως είναι ο ορθός και πλήρης τίτλος τους, κατ’ αρχήν δεν είναι παρά ένας κατάλογος με συμφωνίες για αλλαγές και μεταρρυθμίσεις, που συμφωνεί με τους χρηματοδότες-διασώστες της να πραγματοποιήσει κάποια χώρα που παίρνει έκτακτη χρηματοδότηση, ενώ δεν έχει πια πρόσβαση σε άλλου είδους κανονική χρηματοδότηση. Και αυτό απλά γιατί η κατάσταση και οι προοπτικές της οικονομίας της κατάντησαν να είναι κάκιστες, με ευθύνη συνήθως κατά μέγιστο μέρος της ίδιας της χώρας. Είναι τα «μνημόνια» με άλλα λόγια ένας «κατάλογος υπενθυμίσεων, ένα ‘θυμιστήρι’, για να καταλαβαινόμαστε». Αυτό θα πει «μνημόνιο συνεννόησης». Και είναι παρακολούθημα, δηλαδή συμπλήρωμα, μιας συμφωνίας χρηματοοικονομικής διάσωσης. Διάσωσης για μια χώρα που βρίσκεται ένα βήμα πριν τον οικονομικό γκρεμό, όπως ήταν η χώρα μας πριν λίγο καιρό και όπως είναι τώρα η Κύπρος. Άλλο αν στη λαϊκή φαντασία, με τη συμβολή των λαϊκιστικών κομμάτων και μερίδας του τύπου η λέξη έφτασε να σημαίνει «κόψιμο μισθών και συντάξεων και κοινωνικών παροχών» και άλλα μύρια κακά. Μπορεί να είναι και αυτά, αν εμείς έτσι τα διαμορφώνουμε! Αλλά αν δεν υπήρχαν τα «μνημόνια», έστω και έτσι κακήν κακώς όπως τα συνδιαμορφώνουμε, δηλαδή αν δεν υπήρχαν οι συμφωνίες χρηματοδότησης και διάσωσης, τότε δεν θα είχαμε «πολλά λεφτά», όπως πριν, και όπως αφήνουν να εννοηθεί όσοι ελλιπώς γνωρίζουν τα πράγματα ή όσοι συνειδητά παραπληροφορούν. Σε εκείνη την περίπτωση, απλά θα είχαμε χρεοκοπήσει σαν χώρα, και δε θα είχαμε όχι πολλά λεφτά, δε θα είχαμε καν λεφτά! Αυτή η τραγική αλήθεια, αυτός ο μέγιστος κίνδυνος, δεν είναι δυστυχώς γνωστός σε πολλούς. Ελπίζω να γίνει κάποτε κατανοητό ότι δε μπορούμε να επιστρέψουμε μαγικά σε μια άρρωστη κατάσταση σπατάλης, ανοργανωσιάς και μερικής ή πλήρους ασυδοσίας, που είναι ακριβώς εκείνη που μας έφερε εδώ που μας έφερε. Η χρόνια κακοδιαχείριση και οι λάθος πολιτικές είναι ο ένοχος της κακοδαιμονίας και της δυσπραγίας μας, όχι τα «μνημόνια». Οι πολίτες πρέπει να διαχρονικά να επιλέγουν πολιτικές με μέλλον, όχι πολιτικές του άμεσου και συχνά προσωπικού δήθεν οφέλους, που αργά ή γρήγορα μας οδηγούν στην καταστροφή. Τέτοιες πολιτικές επέλεγαν κατά κόρον στο παρελθόν, τέτοιες μας προτείνονται και σήμερα, δυστυχώς, από κόμματα που παριστάνουν τα φιλολαϊκά, ενώ θα οδηγούσαν, αν μήποτε εφαρμόζονταν, το λαό σε τρισχειρότερη δυστυχία και εξαθλίωση. Ελπίζω οι πολίτες να εκτιμήσουν την κατάσταση στο ιστορικό της βάθος και να μην παρασυρθούν από κόμματα που τους προτείνουν ξανά σήμερα το δήθεν εύκολο, αλλά ανύπαρκτο πια, κακό και καταστροφικό παρελθόν.

-Η χώρα αλλάζει ενώ αλλάζει και το πολιτικό σκηνικό. Νέες πολιτικές δυνάμεις και φυσικά νέα ζητήματα σε μια Ελλάδα που έχει αλλάξει. Η συνεργασία 3 κομμάτων σε μια κυβέρνηση σε αυτήν την συγκυρία σας ικανοποιεί;

Κοιτάξτε, η σημερινή κυβέρνηση συνεργασίας μπορεί ίσως να παρουσιάζει κάποιες, μικρές ή μεγαλύτερες, αγκυλώσεις και δυσλειτουργίες. Αυτές οι τριβές και οι δυσκολίες είναι αναμενόμενες και φυσιολογικές, αφού αυτή συναπαρτίζεται από κόμματα με αρκετά διαφορετική ιδεολογία, τοποθέτηση και αντίληψη των πραγμάτων. Και σίγουρα μπορεί κανείς να κάνει αρκετές υποδείξεις για βελτιώσεις στη λειτουργία της και για επίσπευση και καλυτέρευση του κυβερνητικού της έργου. Παρόλα αυτά, το τελευταίο παραμένει πιστεύω αρκετά ικανοποιητικό, δεδομένης και της προηγούμενης παντελούς απουσίας πολιτικού πολιτισμού συναίνεσης κατά το παρελθόν στη χώρα μας. Από αυτή την άποψη η σημερινή κυβέρνηση αποτελεί μια πολύ ευχάριστη έκπληξη και μια ελπίδα για το μέλλον της χώρας μας. Κι αν κάποιους δε μας ικανοποιεί πλήρως η ποιότητα και η ποσότητα του παραγόμενου κυβερνητικού έργου, ας σκεφτούμε ποια είναι η «εναλλακτική», που μας προτείνεται από όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης, όσα έστω εκπροσωπούνται στη σημερινή Βουλή: ένα αριστεροδεξιό συνονθύλευμα ανύπαρκτων και ουτοπικών δήθεν λύσεων και συγκρούσεων της στιγμής και του ποδαριού. Θα επιθυμούσα μια πολύ πιο συνετή, συνεκτική και προσγειωμένη αντιπολίτευση, θα ήταν ευχής έργον μια τέτοια να υπήρχε. Αλλά δυστυχώς ακόμα δεν υπάρχει. Τα υπάρχοντα κόμματα της αντιπολίτευσης επιμένουν να νεφελοβατούν και να ονειροβατούν σε πλήρη αναντιστοιχία με την οποιαδήποτε πραγματικότητα, προτείνοντας ως πολιτική ένα δήθεν ηρωικό αλλά αυτοκαταστροφικό χορό του Ζαλόγγου. Πιστεύω ότι η πλειοψηφία των πολιτών αντιλαμβάνεται και τώρα αυτή την πραγματικότητα, όπως το έκανε και στις προηγούμενες εκλογές.

-Ως μέλος του τομές επικοινωνίας της ΝΔ στον νομό συμμετέχετε στην διευρυμένη νομαρχιακή επιτροπή. Από την λειτουργία του κόμματος στον νομό είστε ευχαριστημένος;

Καταρχήν είμαι πολύ ευχαριστημένος προσωπικά από τη δυνατότητα πιο άμεσης συμμετοχής μου στον πολιτικό δημόσιο διάλογο μέσα από το δίαυλο της Νομαρχιακής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας και του Γραφείου Τύπου της. Πραγματικά μέσα και από αυτούς τους θεσμούς δίνεται η ευκαιρία σε εμένα αλλά και στον καθένα που το επιθυμεί να ενημερωθεί για τις πολιτικές εξελίξεις αλλά και να συμμετέχει σε αυτές, δηλαδή κατά κάποιο τρόπο να τις επηρεάσει. Καλώ επομένως όλους όσους ενδιαφέρονται και θέλουν να έχουν ένα πιο ενεργό λόγο και ρόλο στα πολιτικά τεκταινόμενα και πράγματα, και είναι κάπως κοντά στις αρχές, τις αξίες και την ιδεολογία αυτού του κόμματος, να συμμετέχουν στις διαδικασίες του. Προτείνω και σε όσους έχουν άλλες πολιτικές αντιλήψεις να προσεγγίσουν άλλα κόμματα της αρεσκείας τους και να συμμετέχουν πιο ενεργά. Αυτό λέγεται συμμετοχική δημοκρατία. Ας μην κατηγορούμε μόνο, ας συμμετέχουμε! Παλιά, δυστυχώς, τα κόμματα, και ειδικά τα λεγόμενα κατά καιρούς «μεγάλα», τα προσέγγιζαν οι πολλοί πολίτες, που σε αυτό δε συμπεριφέρονταν ακριβώς ως «πολίτες», για την ατομική ή ομαδική «εκδούλευσή» τους, με άλλα λόγια για το ρουσφέτι τους. Τώρα με τους νέους θεσμούς και κανόνες διαφάνειας το ρουσφέτι τελείωσε, ή πρέπει εντελώς να τελειώσει! Τώρα είναι καιρός για Πολιτική. Καλώ όλους, όσο περισσότερο ο καθένας μπορεί, να συμμετέχουμε σε αυτήν, στους φορείς και τις διαδικασίες της. Είναι δικαίωμα αλλά και υποχρέωσή μας. Κύριε Φυλακτέ, ξανά σας ευχαριστώ για αυτή την επικοινωνία με εσάς και με τους αναγνώστες σας συμπολίτες μας!

 


ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ