Αρχική Σελίδα

Ψίθυροι | Εκδόσεις Περιοδικών - Εφημερίδων | Ηπείρου 2, 66100 Δράμα | Τηλ: 25210 36 700 | info@psithiri.gr

ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΕΝΤΑΤΙΚΗΣ


Το είδαμε και αυτό...
Συνέντευξη τύπου παραχώρησε ο Δ/ντής της Εφορείας Αρχαιοτήτων κ. Ζήσης Μπόνιας, όπου μας ενημέρωσε ότι παρατείνεται η έκθεση ζωγραφικής της κας. Rumjana Konstantinova.
Όλα τα είχαμε δει, αυτό πραγματικά δεν το περιμέναμε. Η Εφορεία Αρχαιοτήτων να διοργανώνει για πρώτη φορά στο Αρχαιολογικό Μουσείο έκθεση ζωγραφικής Βουλγάρας ζωγράφου.
Έλληνες ζωγράφους δεν έχουμε κ. Μπόνια; Μήπως είναι προκλητικό και προσβλητικό οι γείτονες να μας έχουν "κλέψει" πάρα πολλά αρχαιολογικά ευρήματα και εμείς να διοργανώνουμε μια τέτοια έκθεση; Τίποτε Πιο σοβαρό δεν είχατε να μας ανακοινώσετε;

Αν δεν γνωρίζετε πάντως Δραμινούς ζωγράφους έχουμε πάρα πολλούς. Κάποιοι από αυτούς έχουν παγκόσμια καταξίωση... Δεν θα ήταν πιο εύστοχο να ξεκινήσετε με μια τέτοια πολιτιστική δράση;

Κακό πράγμα ρε παιδιά η ξενομανία... Δώσε στον Έλληνα κάτι ξενικό και παρ' του την ψυχή. Έτσι είναι και οι ειδικοί...
Ποιος Πατρηκαλάκης, ποιος Νίκου, ποιος Μαρκίδης, ποιος Κουγιουμτζής, ποιος Βαφειάδης, εδώ μιλάμε για Konstantinova (απλή συνωνυμία με την Ολυμπιονίκη στο άλμα εις ύψος).

Λευτεριά στους Σαντινίστας. Λευτεριά στην Χιλή. Λευτεριά στο Εκουαδόρ. Λευτεριά στους Ινδιάνους. Λευτεριά στον Δημοτικό Κήπο.
Βλέπω την συζήτηση που έχει ξεκινήσει στην Δράμα για τα περίπτερα του Δημοτικού Κήπου. Αυτά που ακούς είναι υπερβολικά και εξωφρενικά.
Θα ήθελα να ξέρω πόσοι ασχολούνται και ενδιαφέρονται για αυτό το θέμα;
Αποφάσισαν στον δήμο να πραγματοποιήσουν μια σημαντική εκδήλωση την Ονειρούπολη. Όταν ξεκίνησε δεν περίμεναν αυτήν την επιτυχία.
Η μεγάλη επιτυχία του θεσμού οδήγησε στην πραγματοποίηση εκδηλώσεων στον Δημοτικό Κήπο... Αυτό είναι και τίποτε άλλο.

Φυσικά εδώ υπάρχει μιζέρια. Στην Δράμα ζούμε όπου κάποιοι δεν ήθελαν να πετύχει η Ονειρούπολη. Όμως ο κόσμος την αγάπησε. Η πόλη μας έγινε γνωστή στο Πανελλήνιο. Οι επισκέπτες του Δημοτικού Κήπου ήταν πολλές χιλιάδες.

"Τι μας λέει τώρα;" θα αναρωτηθούν οι "ευαισθητοποιημένοι. Και τι μας νοιάζει αν είχε κόσμο. Ο κήπος είναι σκλαβωμένος... Όπως το Θιβέτ στην Κίνα και η Παλαιστίνη στους Ισραηλινούς.
Γι' αυτό, λευτεριά στην Παλαιστίνη, όχι στην τσιμεντούπολη του κήπου, ναι στην τσιμεντούπολη της πλατείας (θέλω να παρκάρω το αυτοκίνητό μου μέσα στην πλατεία, μένω απέναντι...).

Μην γελάτε. Εδώ φτάσαμε. Κάποιοι θέλουν να μας τρελάνουν. Και φυσικά απαιτείται ψυχραιμία. Όσο για τις υπερβολές που ακούγονται αυτοί που τις λένε, αυτοί εκτίθενται.

Είχαμε και την παρουσίαση της ιστοσελίδας της ομάδας της Δόξας στο Δημοτικό Ωδείο. Παρακολούθησα τον Δημήτρη Ρίζο να μιλά συγκινημένος για την ιστορική ομάδα.
Μόνο που με "μελό" δεν λύνεται το πρόβλημα. Η Δόξα είναι μια σημαντική ομάδα που συμμετείχε επί πολλά χρόνια στο Πρωτάθλημα της Α' Εθνικής.
Έχει παρελθόν λοιπόν. Αλλά έχει πλέον παρόν και μέλλον;

Με τον Πανσερραϊκό, την Ξάνθη και τον Πανθρακικό στην Α' Εθνική και την Καβάλα στην Β', τι ρόλο μπορεί να έχει μια ομάδα Δ' Εθνικής;
Ουσιαστικά δεν υφίσταται ομάδα... Άρα κάποιοι πρέπει να καταλάβουν την κατάσταση, η οποία δεν είναι καθόλου ρόδινη.

Όσο για τους ρομαντικούς που ζουν με τις μνήμες του παρελθόντος, θα ήθελα να τους διηγηθώ μια ιστορία...
Ήμουν κάποτε στο Μεσολόγγι. Επισκέφθηκα τον φίλο μου τον Θόδωρο. Καθόμασταν σ' ένα μαγαζί και αρχίζει να μου αναλύει την ιστορία του τόπου. Παρ' όλα αυτά η περιοχή μαράζωνε...
Τον ρωτώ ποιο είναι το κυριότερο προϊόν της περιοχής... "Το Μεσολόγγι ζούσε με την ιστορία του. Κάποια στιγμή η ιστορία τελείωσε και αρχίσαμε να πεινάμε, να περνάμε κρίση", μου είπε και εγώ έμεινα κάγκελο.

Αυτό είναι ένα μήνυμα για όσους πιστεύουν στην επιστροφή της Δόξας στα μεγάλα σαλόνια. Θα πρέπει να λειτουργήσουν με προοπτική για το μέλλον και να ξεχάσουν τις δόξες του παρελθόντος. Γιατί με ιστοσελίδες και ρετρό ιστορίες, ομάδα δεν μπορείς να δημιουργήσεις.

ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ