Αρχική Σελίδα

Ψίθυροι | Εκδόσεις Περιοδικών - Εφημερίδων | Ηπείρου 2, 66100 Δράμα | Τηλ: 25210 36 700 | info@psithiri.gr

ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΕΝΤΑΤΙΚΗΣ


4 σχόλια

 

ΤΟ ΑΣΥΛΟ…

Συνάντηση με τον πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών, Θόδωρο Φορτσάκη, είχαν οι διοικητικοί υπάλληλοι του ιδρύματος που αντιδρούν στην ελεγχόμενη πρόσβαση στο κτίριο της πρυτανείας. Σύμφωνα με τους εκπροσώπους των υπαλλήλων, ο κ. Φορτσάκης εμμένει στη θέση του ότι η πρόσβαση των φοιτητών στα Προπύλαια θα πρέπει να ελέγχεται, ενώ ως προς τους υπαλλήλους εμφανίστηκε διατεθειμένος, ο έλεγχος να είναι πιο χαλαρός.

 

Οι εκπρόσωποι των υπαλλήλων διαφώνησαν με αυτήν την πρόταση. Νωρίτερα, νέα ένταση πυροδότησε η ενέργεια δύο φοιτητών να σηκώσουν πανό μέσα στο γραφείο του πρύτανη με το σύνθημα «Ψωμί- Παιδεία- Ελευθερία» κι ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη συνάντηση του κ. Φορτσάκη με συναδέλφους τους που, σύμφωνα με τον πρύτανη, μπήκαν στο γραφείο του χωρίς άδεια.

 

Αυτά συμβαίνουν σήμερα στην Ελλάδα. Πάμε να δούμε τι γίνεται στον υπόλοιπο κόσμο; Τα διεθνή δεδομένα δείχνουν πως η έννοια του πανεπιστημιακού ασύλου δεν έχει το ίδιο νόημα που είχε μέχρι πρόσφατα στην Ελλάδα. Στο εξωτερικό υπάρχουν δυο νοοτροπίες σχετικά με τη φύλαξη των πανεπιστημίων.

 

Σε χώρες όπως η Μεγάλη Βρετανία και οι ΗΠΑ η είσοδος στα πανεπιστήμια ελέγχεται από ομάδες καθηγητών, υπαλλήλων ή φοιτητών που επιβλέπουν τους χώρους, ή οργανωμένες εταιρείες φύλαξης, που περιπολούν χωρίς όπλα και επεμβαίνουν αν χρειαστεί.

 

Στη Βρετανία αυτές οι υπηρεσίες έχουν ανατεθεί κυρίως σε εταιρείες σεκιούριτι ενώ στις ΗΠΑ τα πράγματα είναι πιο αυστηρά καθώς εκεί λειτουργεί ο θεσμός της Πανεπιστημιακής αστυνομίας. Δηλαδή κάθε πανεπιστήμιο έχει τη δική του αστυνομία που ελέγχεται από τις πρυτανικές αρχές.

 

Μην ξεχνάμε ότι σε πολλά κράτη προβλέπονται ακόμα και μπάρες ή κάρτες εισόδου σε μέρη όπως τα εργαστήρια. Ωστόσο υπάρχουν χώρες όπως η Ολλανδία όπου η είσοδος κάθε πολίτη στο πανεπιστήμιο είναι απολύτως ελεύθερη ακόμα και σε ευαίσθητους χώρους όπως τα εργαστήρια που έχουν πανάκριβα μηχανήματα. Εκεί αν κάποιος επιχειρήσει κάτι ύποπτο, η αστυνομία θα κληθεί να παρέμβει και κάνεις δεν διαμαρτύρεται.

 

Τι χρειάζεται το ελληνικό πανεπιστήμιο για να βελτιώσει την θέση του στον παγκόσμιο χάρτη της ανώτατης εκπαίδευσης; Πάντως όχι πολιτικές βασισμένες σε ιδεοληψίες και αποτυχημένες συνταγές άλλων χωρών, που πλέον τις εγκαταλείπουν. Ένα μόνο χρειάζεται.

 

Να αποσύρουν τα κόμματα τους κομματικούς εγκάθετους από όλες τις πανεπιστημιακές διαδικασίες, να  αφήσουν τα Πανεπιστήμια να αναπνεύσουν και οι πανεπιστημιακοί ξέρουν καλύτερα από τον καθένα σε αυτή την χώρα τι πρέπει να κάνουν για να βελτιώσουν το πανεπιστήμιο προς όφελος της ελληνικής κοινωνίας.

 

Και κάτι βασικό… Το άσυλο θεσμοθετήθηκε για να κατοχυρώσει την ακαδημαϊκή ελευθερία και να εξασφαλίσει την ελεύθερη παραγωγή και διακίνηση γνώσης μέσα στο πανεπιστημιακό χώρο. Όμως, στην πράξη, το άσυλο δεν προστατεύει την ελεύθερη παραγωγή γνώσης όταν στο όνομά του επιτρέπονται οι καταλήψεις και οι διδάσκοντες εκδιώκονται από τα γραφεία τους και από το χώρο εργασίας τους.

 

Ούτε προστατεύει τη διακίνηση γνώσης, όταν η έκφραση ιδεών που δεν αρέσουν σε οργανωμένες ομάδες απαγορεύονται με τη χρήση βίας. Η ελευθερία που προστατεύει το άσυλο στη πράξη είναι η ελευθερία της διακίνησης ναρκωτικών μάλλον παρά ιδεών, η ελευθερία για κλοπή και καταστροφή της περιουσίας του πανεπιστημίου, η ελευθερία για άσκηση κάθε μορφής παραβατικής συμπεριφοράς, η ελευθερία επιβολής της θέλησης των πιο αδίστακτων και συνήθως κομματικά οργανωμένων ομάδων πάνω στο σύνολο της πανεπιστημιακής κοινότητας.

 

Από την εποχή που ήμουν φοιτητής, θυμάμαι ένα 20-30% των φοιτητών να πρόσκειται σε παρατάξεις, και το υπόλοιπο 70-80% να θέλει να τελειώσει τις σπουδές του, χωρίς να χρειάζεται να ακούει καθημερινά τις μεγαλοστομίες των εκπροσώπων των φοιτητικών παρατάξεων.

 

Οι φοιτητικές παρατάξεις, με άμεση χρηματοδότηση από τα κόμματα, είχαν δυστυχώς τη δύναμη να κινούν τα πράγματα προς τη κατεύθυνση που ήθελαν. Οι κανονικοί φοιτητές δεν είχαν μια κεντρική δύναμη, γύρω από την οποία να συσπειρωθούν, έτσι ώστε  να τις εκμηδενίσουν πολιτικά. Δυστυχώς στις δημοκρατίες, όταν δεν υπάρχουν κανόνες και νόμοι, την άποψη τους την επιβάλλουν οι καλύτερα οργανωμένες μειοψηφίες.

 

 

 


Σχόλια (4)

ΦΩΤΗΣ - Τρίτη 4 Νοεμβρίου 2014 στις 01:27
ΠΟΛΥ ΣΩΣΤΗ ΑΠΟΨΗ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΙΛΑΥΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΥΔΟΣΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΡΑΙΠΑΛΗ..

πετρος - Τρίτη 4 Νοεμβρίου 2014 στις 01:15
Άψογος. Συγχαρητήρια!

νικ - Τρίτη 4 Νοεμβρίου 2014 στις 01:14
ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙ.

νικ - Τρίτη 4 Νοεμβρίου 2014 στις 01:14
ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙ.

ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ