Αρχική Σελίδα

Ψίθυροι | Εκδόσεις Περιοδικών - Εφημερίδων | Ηπείρου 2, 66100 Δράμα | Τηλ: 25210 36 700 | info@psithiri.gr

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ


Στάθης Σαραφόπουλος

Οικονομολόγος-πρώην βουλευτής Δράμας

2 σχόλια

 

Στη συνέντευξη της εβδομάδας φιλοξενούμε τον πρώην βουλευτή Δράμας της ΝΔ Στάθη Σαραφόπουλο. Αναφέρει ότι το μεγάλο πρόβλημα της χώρας δεν είναι το οικονομικό αλλά το πολιτικό, αφού οι κύριες πολιτικές δυνάμεις της χώρας βρίσκονται σε πολιτικό αδιέξοδο και μαζί και η χώρα. Τονίζει ότι σήμερα για να βγούμε από την κρίση πρέπει να ξεπεράσουμε τους εαυτούς μας, ηγεσία και πολίτες και χαρακτηρίζει σωστή την απόφαση της κυβέρνησης για σχετικά πρόωρη εκλογή από την Βουλή του νέου ΠτΔ. Τέλος υπογραμμίζει ότι ο μόνος «δρόμος» που συμφέρει τη χώρα είναι ο «δρόμος» της Εθνικής Συμφιλίωσης. Όπως είπε: «Αυτό το «σενάριο» είναι το πιο συμφέρον για τη χώρα, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι θα καθίσουν στο ίδιο τραπέζι οι δεξιοί με τους αριστερούς και ότι κάποιοι θα κάνουν στην άκρη και θα αφήσουν τις εμπάθειες και τις καρέκλες τους προκειμένου να συνεχίσει να υπάρχει η Ελλάδα.»

 

-Κύριε Σαραφόπουλε ποιο είναι το πραγματικό οικονομικό πρόβλημα στην χώρα μας;

-Το μεγάλο πρόβλημα στην χώρα μας, κ. Φυλακτέ, δεν είναι το «οικονομικό» αλλά το «πολιτικό» και εξηγούμαι. Σε σημαντική μερίδα της κοινής γνώμης και σ’ όσους μπορούν να σκέφτονται είναι φανερό ότι το μόνο ζήτημα που απασχολεί το πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ και τα στελέχη του, είναι πως θα γίνουν εκλογές και πώς θα εκλεγεί πρωθυπουργός. Κι από την άλλη πλευρά, την κυβερνητική, η ίδια σημαντική μερίδα της κοινής γνώμης και όσοι μπορούν να σκέφτονται, διακρίνουν την αγωνία της να μη γίνουν εκλογές και πως θα ξεφύγει από τη διαπραγμάτευση με την τρόικα, χωρίς ν’ ακουμπήσει τα μεγάλα προβλήματα του τόπου, το έλλειμμα μεγάλων μεταρρυθμίσεων στο κράτος και την έλλειψη αναπτυξιακού σχεδίου για τη χώρα. Σε θετική κατεύθυνση κινείται η απόφαση της Κυβέρνησης για την εκλογή ΠτΔ σχετικά νωρίς, ώστε να ξεκαθαρίσει το «πολιτικό τοπίο» και να ασχοληθούμε με τα πρωτεύοντα και όχι με τα ασήμαντα! Άρα είναι «πολιτικό», το πρόβλημα της χώρας και όχι «οικονομικό»… Όσο αφορά το πρόσωπο που προτάθηκε από την κυβέρνηση, που είναι ο κ. Σταύρος Δήμας, άποψη μου είναι ότι είναι πολύ αξιόλογος, έντιμος και ικανός πολιτικός. Το αν θα εκλεγεί θα το δούμε σύντομα. Αξίζει να τονίσω, όπως ο ίδιος μου είπε, ότι έχει σχέση με την Δράμα στην οποία πέρασε τα παιδικά του χρόνια. Η μητέρα του υπηρετούσε ως καθηγήτρια και Γυμνασιάρχης στην πόλη μας!

 

-Πως βλέπετε να εξελίσσονται οι διαπραγματεύσεις με την τρόικα; Και θέλω να μου πείτε και τι περιθώρια υποχωρήσεων υπάρχουν;

-Έκπληξη προκάλεσε στους πολλούς, εντός Ελλάδας, η στάση του ΔΝΤ κι εν πολλοίς των Ευρωπαίων εταίρων, αναφορικά με την διαπραγμάτευση, αφού έδειξαν παντελώς αδιάφοροι για το πολιτικό κλίμα στη χώρα μας. Βλέπετε, η κυβέρνηση είχε μετρήσει λάθος τα πράγματα, αφού είχε πιστέψει ότι οι δανειστές κι εταίροι θα συμμερίζονταν τον «φόβο» για τον «κίνδυνο» να έρθει στην εξουσία ο ΣΥΡΙΖΑ και να τιναχτούν τα πάντα στον αέρα. Κι από την άλλη πλευρά, είδαμε και τις αντιδράσεις των μεγάλων επενδυτικών funds και πόσο άσχημες εντυπώσεις αποκόμισαν από τις συναντήσεις τους με τους εκπροσώπους του ΣΥΡΙΖΑ. Πήγαν οι Μηλιός και Σταθάκης κι άρχισαν ν’ αραδιάζουν το πρόγραμμά τους, λέγοντας για «Δημοσιονομική χαλάρωση», «κούρεμα» του επίσημου χρέους, «διακοπή ιδιωτικοποιήσεων» κι «ακύρωση» πολλών μεταρρυθμίσεων. Κι είδαμε τι έγινε και μάλιστα από εκείνους που δεν ασκούν πολιτική, δεν προσπαθούν ν’ αλλάξουν τρόπο σκέψης στους συνομιλητές τους, δεν αντιδικούν, δεν ζητούν σχέδιο Β αν δεν γίνει δεκτό το Α. Απλώς δεν ασχολούνται όταν έρθει η ώρα να τους ζητηθούν δανεικά ακόμη κι αν πρόκειται να πληρωθούν μ’ αυτά μισθοί και συντάξεις, στρίβουν δρόμο ή ζητούν εξωπραγματικά επιτόκια, όπως κάνουν τώρα στη Ρωσία του Πούτιν. Εν κατακλείδι, το πρόβλημα δεν είναι στους έξω. Το πρόβλημα είναι εδώ και είναι καθαρά «πολιτικό». Και όσο αφορά το ερώτημα σας: τι περιθώρια υποχωρήσεων υπάρχουν; Η απάντηση μου είναι η τήρηση των συμφωνηθέντων, καλώς ή κακώς. Κακώς για μένα από τότε που υπεγράφησαν οι όροι, από το πρώτο Μνημόνιο και όσα ακολούθησαν μετέπειτα.. Δεν έπρεπε να υπογράψουμε και θα θυμάστε κ. Φυλακτέ την θέση μου τότε..! Ανεξαρτήτως του ποιος κυβερνά σήμερα, η χώρα έχει μια συνέχεια την οποία και πρέπει να σέβεται ο καθένας, όσο κι αν αυτός διαφωνεί με τα πεπραγμένα των προηγούμενων κυβερνήσεων. Το δεδομένο είναι ότι η χώρα έχει δεσμευτεί και έχει «δεθεί χειροπόδαρα», από το πρώτο μνημόνιο του Παπανδρέου.

 

-Το προηγούμενο διάστημα κυριάρχησε η έξοδος στις αγορές και η απεμπλοκή από τα μνημόνια. Τελικά η Τρόικα επανήλθε πιο σκληρή. Μπορεί η χώρα μας να απεμπλακεί από τη Τρόικα και το ΔΝΤ;

-Με ποιον συμφώνησε η κυβέρνηση να βγει στις αγορές και να καταργήσει τα μνημόνια; Συμφώνησε με την ρητορική του ΣΥΡΙΖΑ πιστεύοντας ότι έτσι θα τον απομονώσει. Ήταν λάθος και τα λάθη πληρώνονται! Το άσχημο είναι ότι τα λάθη αυτά θα τα πληρώσουν αυτοί που τώρα δεν φταίνε, οι πολίτες και ο λαός! Η τρόικα δεν είναι …«σκληρή», απλά εφαρμόζει τα «συμφωνηθέντα». Τα μνημόνια θα ακολουθούν την χώρα μας για πολλές δεκαετίες ακόμη!

 

-Μπορεί πράγματι να υπάρξει ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας ή χρειάζεται δρόμος πολύς ακόμη;

-Για να υπάρξει ανάκαμψη της οικονομίας πρέπει όλοι, ηγεσία και πολίτες, να κατανοήσουμε το «γιατί φτάσαμε σε αυτή την κατάσταση». Αν δεν το καταλάβουμε αυτό και δεν αποφασίσουμε να μη ξανακάνουμε τα ίδια λάθη ανάκαμψη δεν θα υπάρξει αλλά ούτε και οικονομία θα υπάρχει. Δύσκολα κτίζεις και πολύ εύκολα γκρεμίζεις! Αυτό το κράτος που είχαμε και σου παρείχε ασφάλεια, δημοκρατία και εθνική αξιοπρέπεια, κτίσθηκε με πολλές θυσίες του λαού επί δεκαετίες, με πιθανές αδικίες, με πράγματα που έπρεπε να γίνουν και δεν έγιναν, με στρεβλώσεις που …βγάζουν μάτια, αντί να διορθώσουμε τα «κακώς κείμενα», το γκρεμίσαμε μέσα σε διάστημα τριών λεπτών της ώρας! Όσο διήρκησε το διάγγελμα του τότε πρωθυπουργού από το Καστελόριζο για την ουσιαστική ένταξη της χώρας στα μνημόνια, τα οποία θα μας ακολουθούν για πολλά χρόνια. Για να χαλαρώσουμε και λίγο την συζήτηση κ. Φυλακτέ θα σας πω, για να γίνω πιο κατανοητός, την περίπτωση της ΑΕΚ με το γήπεδο της. Το γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας ήταν χωρητικότητας 50.000 θεατών και χρειάσθηκαν πολλά χρόνια για να κτισθεί. Ήταν απηρχαιωμένο από πλευράς υποδομών και έπρεπε να κτισθεί καινούργιο. Πριν από 18 χρόνια γκρεμίσανε σε μια νύχτα το γήπεδο της ομάδας για να κτίσουν το καινούργιο. Χωρίς μελέτες, σχέδια, χρηματοδότηση, επενδυτές άδειες κλπ.

Εδώ και 18 χρόνια η ομάδα είναι χωρίς γήπεδο..! Έτσι και στην Ελλάδα μέσα σε λίγα λεπτά γκρεμίσαμε ότι κράτος είχαμε χωρίς κανένα σχέδιο. Αυτό το αφήσαμε να μας το κάνει η ΕΕ και το ΔΝΤ..! Η τρέλα σε όλο της το μεγαλείο..!

 

-Στις εκλογές του 2012 η αντιπαράθεση ήταν μεταξύ μνημόνιου - αντιμνημόνιου. Σήμερα παραμένει αυτό το δίλλημα;

-Εκτιμώ ότι αυτό που έγινε πριν από 10 περίπου μέρες, οι σαχλαμάρες για μνημονιακές και αντιμνημονιακές πολιτικές πήραν τέλος, ναυάγησαν στο Λονδίνο και το Παρίσι. Το ελληνικό πολιτικό σύστημα συνολικά, η κυβέρνηση στο Παρίσι και η αντιπολίτευση στο Λονδίνο, προσέκρουσαν στην πραγματικότητα και η πραγματικότητα πάντα είναι πιο ισχυρή. Το ναυάγιο, που αυτή τη φορά ήταν εθνικό, γιατί συνέβη αποκαλυπτικά τις ίδιες μέρες και στους δυο ταυτόχρονα, δείχνει ότι η περίοδος της εξαπάτησης, η περίοδος των 5 χρόνων που περάσαμε, έφτασε στο τέλος της. Η κυβέρνηση είδε να απορρίπτονται όλα τα σχέδια που είχε καταστρώσει για το προσεχές πολιτικό μέλλον, η δε αντιπολίτευση, ακόμα χειρότερα, συνάντησε τον ανοιχτό καγχασμό και τη σαρκαστική ειρωνεία. Οι κύριες πολιτικές δυνάμεις της χώρας βρίσκονται σε πολιτικό αδιέξοδο και μαζί και η χώρα. Το χειρότερο, είναι τόσο εγκλωβισμένες στη στρατηγική της ακινησίας που δεν μπορούν να παρουσιάσουν κανένα εναλλακτικό σχέδιο, παρά μόνο την επανάληψη του εαυτού τους. Η κυβέρνηση δεν μπορεί πια να είναι πειστική, από τις ευρωεκλογές έχει εγκαταλείψει κάθε προσπάθεια αλλαγών. Έκανε το κλασικό λάθος του δεύτερου, να μιμηθεί τον πρώτο. Έσκιζε τα μνημόνια κάθε μέρα, έδιωχνε τα ΔΝΤ, ξαναγύρισε στην «αντιμνημονιακή» εποχή των Ζαππείων. Και είδε τη διαφορά στις δημοσκοπήσεις να μεγαλώνει. Το φωνακλάδικο πρωτότυπο υπερισχύει πάντα από τις πιο λάιτ απομιμήσεις. Η ιστορία δεν θα γράφει ότι ο Αντώνης έσκιζε μνημόνια στο Παρίσι, ούτε ότι ο Αλέξης βάραγε νταούλια στη Τζουμαγιά. Θα γράφει ότι μία από τις πιο εύπορες και πιο καλομαθημένες κοινωνίες του πλανήτη αρνήθηκε, δεν κατάφερε να κάνει ούτε τα στοιχειώδη 5 πράγματα που έκαναν όλοι, Κύπριοι, Πορτογάλοι, Ιρλανδοί, Ισπανοί, Πολωνοί, Εσθονοί, όλες οι ανατολικές χώρες. Συνέχισε να ζητάει δανεικά μέχρι να χρεοκοπήσει και να γίνει «αποτυχημένο κράτος». Με ρωτήσατε αν σήμερα παραμένει το δίλλημα των «Μνημονιακών και Αντιμνημονιακών». Σε λίγο δεν θα υπάρχει αυτό το δίλλημα, αν εκλεγεί ο ΣΥΡΙΖΑ όποτε και αν γίνουν οι εκλογές, γιατί τότε δεν θα υπάρχουν πολλοί  «αντιμνημονιακοί» οι οποίοι θα γίνουν χειρότεροι από τους «μνημονιακούς». Ποιος θα μπορεί να αντιδράσει τότε; Κανείς... Αυτό θέλουν οι δανειστές και οι τοκογλύφοι!

 

-Με αυτές τις συνθήκες που διαμορφώνονται, εκτιμάτε ότι μπορεί να βρεθούν οι 180 βουλευτές ή οι εκλογές είναι πιθανές;

-Η κορύφωση της κρίσης των τελευταίων ημερών, λόγω (υπερβολικής, οπωσδήποτε) εμμονής των εταίρων δανειστών μας ,εξ αιτίας της πολιτικής αβεβαιότητος, στις διαρκώς και αυξανόμενες απαιτήσεις τους, εκ των πραγμάτων φέρνει σε κρίση την κυβέρνηση, και εξ αντιδιαστολής «επιβραβεύει» την αξιωματική αντιπολίτευση που –παρά τις μικροπολιτικής ψηφοθηρικής σκοπιμότητες στροφές επί το ρεαλιστικότερο- έχει να προβάλλει και να εκμεταλλευθεί τα περί αναλγησίας και δογματισμού των δανειστών μας. Σε κάθε περίπτωση, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πλέον εγκλωβισμένος στην στρατηγική επιλογή του της όξυνσης και της με κάθε μέσο ρήξης του με την κυβέρνηση σ’ ότι αφορά την προεδρική εκλογή και την όποια (γιατί, τίποτε δεν είναι απολύτως βέβαιο…) εκτόνωση θα φέρει η απομάκρυνση του ενδεχομένου πρόωρων εκλογών. Η αξιωματική αντιπολίτευση σωστά εκτιμά ότι η αδιαλλαξία και η σκλήρυνση της στάσης των εταίρων μας, δεν απευθύνεται μόνο στην κυβέρνηση αλλά και τον ΣΥΡΙΖΑ ως πιθανότατο διάδοχό της. Και με τις -συχνά αλλοπρόσαλλες και αντιφατικές- κινήσεις της, επιχειρεί απεγνωσμένα τις ευθύνες για το όποια δυσμενή κατάληξη με τους δανειστές, να τις χρεωθεί η κυβέρνηση. Για να έρθει αυτή, στην συνέχεια, ως «σωτήρας» και καταλύτης εξελίξεων… Έστω επί ερειπίων. Δεν είναι και εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να είναι, λόγω δογματισμού και εμμονών των εταίρων μας, σίγουρο αν τυχόν προεδρική εκλογή και απομάκρυνση του ενδεχόμενου πρόωρων εκλογών, θα έχει πολλαπλασιαστικές θετικές επιπτώσεις στην δύσκολη κατάσταση που σήμερα έχει ν’ αντιμετωπίσει η χώρα. Μπορεί να έχει, μπορεί και όχι.

 

-Καταγγέλλεται τον ΣΥΡΙΖΑ για την τακτική του στην Προεδρική εκλογή. Μα και  τα κόμματα της συγκυβέρνησης δεν έκαναν το ίδιο παλιότερα; Πιστεύετε ότι θα εκλεγεί ΠτΔ;

-Σήμερα οι συνθήκες είναι πολύ πιο διαφορετικές απ’ ότι πριν από 10 χρόνια. Σήμερα η χώρα και οι πολίτες της, είναι στο χείλος του γκρεμού. Ποτέ μέχρι σήμερα δεν βρισκόμασταν, στην ίδια τραγική κατάσταση. Σήμερα για να βγούμε από την κρίση πρέπει να ξεπεράσουμε τους εαυτούς μας, ηγεσία και πολίτες! Ήδη η κυβέρνηση αποφάσισε την σχετικά πρόωρη εκλογή από την  Βουλή του νέου ΠτΔ, που θ' αναλάβει καθήκοντα τον Μάιο του 2015, της δίνει και ένα άλλο πλεονέκτημα. Ότι σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας από τις εκλογές που θα γίνουν εντός του Ιανουαρίου του 2015 αν δεν έχει εκλεγεί Πρόεδρος, που είναι πολύ πιθανή εξέλιξη, τις διαπραγματεύσεις για τον σχηματισμό της νέας κυβέρνησης θα τις κάνει ο σημερινός Πρόεδρος κ. Παπούλιας ο οποίος θα είναι στην Προεδρία μέχρι και τον Μάρτιο του 2015..! Εκτιμώ όμως ότι αν αποφευχθούν οι εκλογές  και τελικά εξευρεθούν οι επίμαχες 180 ψήφοι και ως εκ τούτου ανατραπεί η στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ για πάση θυσία και με κάθε κόστος πρόωρες εκλογές, ο κ. Τσίπρας και η περί αυτόν ηγετική ομάδα, θα έχουν ν’ αντιμετωπίσουν τον… παθών τους τον τάραχο από την αδιάλλακτη ισχυρή εσωκομματική αντιπολίτευση, σε μιαν εξέλιξη που δεν είναι καθόλου σαφές τι επιπτώσεις θα έχει στο (έτσι κι’ αλλιώς συγκυριακό, λόγω οργής και απογοήτευσης από την κυβέρνηση) τμήμα του εκλογικού σώματος, που σήμερα στις δημοσκοπήσεις δηλώνει πως θα ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ…

 

-Οι δημοσκοπήσεις δίνουν υψηλό ποσοστό και προβάδισμα στο ΣΥΡΙΖΑ. Σας προβληματίζουν;

-Καθόλου. Η εναλλαγή των κομμάτων στην εξουσία είναι απαραίτητη προϋπόθεση λειτουργίας της δημοκρατίας σ’ ένα τόπο. Αρκεί αυτό να μη συνοδευτεί με μια ακόμη εθνική καταστροφή, όπως έγινε το 2009.

 

-Σε τοπικό επίπεδο πως βλέπετε την κατάσταση που επικρατεί στον νομό μας. Μπορεί να ανατραπεί το σκηνικό εγκατάλειψης και στασιμότητας;

-Όταν δημιουργήθηκε η Περιφέρεια ΑΜ-Θ ο Νομός Δράμας ήταν ο δεύτερος νομός, από τους πέντε της Περιφέρειας, με το υψηλότερο κατά κεφαλήν εισόδημα. Σήμερα είμαστε τελευταίοι. Ο πέμπτος νομός και αυτό τα λέει όλα! Πιστεύω ακράδαντα, ότι παρά την κρίση που υπάρχει και η οποία ξεκίνησε το 2008, αυτή η καθοδική πορεία μπορεί να ανατραπεί! Για να γίνει όμως αυτό χρειάζεται μια «πανδραμινή προσπάθεια» απ’ όσους …αναπνέουν σ’ αυτή την περιοχή. Από μας εξαρτάται η πορεία του νομού και όχι από το «κράτος της Αθήνας». Σήμερα μας δίνεται η δυνατότητα με νέες ηγεσίες στους Δήμους και την Νομαρχία, δεν μου αρέσει ο όρος της Αντιπερειφέρειας, να δρομολογήσουμε τις εξελίξεις για την περιοχή μας. Δεν πιστεύω ότι και η σημερινή ηγεσία θα είναι όμοια της προηγούμενης η οποία… ακολουθούσε τα γεγονότα, αδύναμη να διαμορφώσει το μέλλον της! Πρέπει όλοι να πιστέψουμε ότι συνεργαζόμενοι μπορούμε να αλλάξουμε την πορεία της περιοχής και να διαμορφώσουμε ένα καλύτερο αύριο! Ιδέες υπάρχουν και καινοτόμες μάλιστα, ας καλέσουν τους πολίτες να τις εκφράσουν και αφού τις ιεραρχήσουν, συντονισμένα να διεκδικήσουν την υλοποίηση τους. Μας λείπει ο συντονισμός και πιστεύω ότι αυτόν τον ρόλο μπορεί να φέρει σε πέρας η Νομαρχία.

 

-Τελικά τι είναι κατά την άποψή σας αυτό που έλειπε και έμεινε ο τόπος μας πίσω σε σύγκριση με γειτονικούς νομούς;

-Η σημερινή κατάσταση προήλθε και είναι αποτέλεσμα, της έλλειψης σοβαρής ηγεσίας, σε όλα τα επίπεδα, στο Νομό μας. Πίστευαν, η ηγεσία του τόπου, ότι η δυναμική που υπήρχε στη Δράμα τα προηγούμενα χρόνια, θα συνεχισθεί και για τα επόμενα χρόνια. Ότι δηλαδή, θα μας οδηγεί στην ανάπτυξη «ένα αόρατο χέρι» και διαψεύσθηκαν παταγωδώς. Ήταν κατώτεροι των περιστάσεων και αυτό αποδείχθηκε περίτρανα στο τέλος της «λαμπρής» πορείας τους, από τις δικές τους και μόνο,  αποφάσεις. Οι άνθρωποι και να ήθελαν δεν θα μπορούσαν να κάνουν τις αλλαγές που χρειάζεται ο Νομός μας. Οι προκλήσεις των καιρών βρίσκονταν πολύ πιο πάνω από τις νοητικές τους ικανότητες και με τις παλαιοκομματικές μεθόδους που ακολουθούσαν μας έφεραν σ’ αυτό το «χάλι». Δεν ήθελαν, αλλά ακόμα χειρότερα δεν μπορούσαν, και δεν ήξεραν ότι δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν στο βάρος της ευθύνης τους. Η κρίσιμη περίοδος για την Δράμα κρίνω ότι ήταν το τέλος της δεκαετίας του ’90. Τότε έπρεπε να γίνουν σημαντικές αλλαγές για τις οποίες είμαι στη διάθεση σας να μιλήσουμε αναλυτικά σε μια άλλη συνέντευξη κ. Φυλακτέ,

 

-Κλείνοντας τι θα θέλατε να προσθέσετε;

-Τελικά θέλω να εκφράσω την άποψη μου για το τι πρέπει να γίνει από εδώ και πέρα! Η Ελλάδα έχει φτάσει ή μάλλον την έχουν φτάσει οι «φίλοι» της στην ώρα μηδέν. Το πιο εφιαλτικό σενάριο είναι μπροστά στα μάτια μας. Οι σημερινοί κυβερνήτες αισθάνονται την τρεμούλα της μεγάλης ευθύνης του τέλους, ο λαός αφουγκράζεται παγωμένος από το φόβο και ανήμπορος να αντιδράσει αυτή την ώρα, ενώ  τα ξένα κέντρα εξουσίας συσκέπτονται προς τα πού τους συμφέρει να οδηγήσουν τα πράγματα για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα τους... Ο Σαμαράς πιέζεται αυτή την ώρα να πάρει αποφάσεις, που είναι αντιλαϊκές και το πόσο θα αντέξει στην πίεση, κανείς δεν το γνωρίζει. Ο μόνος «δρόμος» που συμφέρει τη χώρα είναι ο «δρόμος» της Εθνικής Συμφιλίωσης. Αυτό το «σενάριο» είναι το πιο συμφέρον για τη χώρα, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι θα καθίσουν στο ίδιο τραπέζι οι δεξιοί με τους αριστερούς και ότι κάποιοι θα κάνουν στην άκρη και θα αφήσουν τις εμπάθειες και τις καρέκλες τους προκειμένου να συνεχίσει να υπάρχει η Ελλάδα. Η χώρα αυτή την ώρα δεν αντέχει τα άκρα, θα διαλυθεί αν ο ένας τραβά αριστερά και ο άλλος δεξιά. Μια μικρή, αλλά συνετή κυβέρνηση από τα αριστερά και από τα δεξιά θα είναι η καλύτερη λύση. Αυτό που ο λαός θα πρέπει να καταλάβει σε αυτή την τραγική συγκυρία που μας έφτασαν είναι ότι, τούτη δεν είναι η ώρα της εκδίκησης αλλά η ώρα της συνένωσης και της ομόνοιας. Η δικαιοσύνη σίγουρα πρέπει να έλθει σε αυτό τον τόπο, όχι όμως τώρα ! Αυτή η ώρα για την Ελλάδα είναι η πιο μεγάλη ώρα και θα απαιτήσει τις πιο μεγάλες θυσίες και αντοχές.

 

 


Σχόλια (2)

ΜΑΝΟΣ - Δευτέρα 15 Δεκεμβρίου 2014 στις 11:52
Το ζήτημα είναι, τι πρέπει να κάνει ένα μικρό κράτος, όταν τα μεγάλα αποφασίζουν το μέλλει γενέσθαι. Οι κυβερνώντες τη χώρα μας δεν κατάλαβαν ή/και δεν έπραξαν τίποτα. Δεν αρκεί η κατανόηση των φαινομένων. Απαιτείται δράση και πράξη.

αναγνωστης - Δευτέρα 15 Δεκεμβρίου 2014 στις 11:51
εξαιρετικη συνεντευξη..θερμα συγχαρητηρια

ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ