Αρχική Σελίδα

Ψίθυροι | Εκδόσεις Περιοδικών - Εφημερίδων | Ηπείρου 2, 66100 Δράμα | Τηλ: 25210 36 700 | info@psithiri.gr

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ


Τάσος Καρκαντζέλης

Μηχανικός παραγωγής - πρ.Υποψηφ Βουλευτής

1 σχόλιο

 

«Για τί πράγμα αγωνιούμε; Για το αν θα πάρουμε την δόση; Για το αν θα φύγουμε από το ευρώ; Με συγχωρείτε αλλά αυτά είναι απλώς τα συνεχή αδιέξοδα στα οποία  οδηγεί το βασικό μας πρόβλημα που είναι το πελατειακό πολιτικό σύστημα. Και θα γίνονται όλο και πιο έντονα όσο αυτό δεν λύνεται», τονίζει σε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συνέντευξη ο μηχανικός παραγωγής και υποψήφιος βουλευτής με το ΠΟΤΑΜΙ Τάσος Καρκαντζέλης. Δηλώνει ότι παραμένει στο Ποτάμι γιατί δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο για να πάει και τάσσεται υπέρ της δημιουργίας ενός μεγάλου κόμματος στο χώρο του κέντρου γιατί η ανάγκη για κάτι τέτοιο είναι εμφανής. Υπογραμμίζει ότι η κυβέρνηση αφού ξεπέρασε τον κάβο με το ασφαλιστικό δεν κινδυνεύει πλέον πολιτικά. Τέλος αναφέρει ότι χρειάζεται πολύ δουλειά σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο ανεξάρτητα από κόμματα, με εφαρμοσμένες δράσεις που θα αλλάξουν τον τόπο και με πολιτικούς κοινής αποδοχής με σύγχρονη νοοτροπία και αντίληψη.

 

- Κύριε Καρκατζέλη αν βάζατε τίτλο σε όσα βιώνει η ελληνική κοινωνία το τελευταίο διάστημα ποιον θα επιλέγατε;

Αργος θάνατος από βαθιά γερατειά.

 

- Είναι κοινή η αίσθηση ότι έχουμε βρεθεί σε αδιέξοδο. Υπάρχει προοπτική και εναλλακτική λύση;

Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο εύκολο είναι να γίνουμε η τίγρη της Μεσογείου. Όχι όμως με αυτό το πελατειακό σύστημα. Κι αυτό το καθεστώς θα αργήσει ΠΟΛΥ να φύγει. Και θα φύγει μόνο όταν μείνουν συντρίμμια. Στις 27/8/15 ο πρωθυπουργός μας είχε δηλώσει: «Τη γενιά αυτή τη χάσαμε δυστυχώς, με τα μνημόνια, τη γενιά των σημερινών 20ρηδων. Τα νέα παιδιά δυστυχώς, οι νέοι επιστήμονες φεύγουν στο εξωτερικό. Το όραμα λοιπόν, για μια νέα Ελλάδα, που θα την δούμε όχι σε έξι μήνες, αλλά θα την δούμε στα επόμενα οκτώ χρόνια να φτιάχνεται και να δυναμώνει, να πατάει στα πόδια της, είναι μια χώρα που θα έχει παραγωγική βάση...» Και του είχα απαντήσει στο Facebook: Κι όμως Αλέξη μου, με 6 απλές κινήσεις μπορείς να δώσεις ΑΜΕΣΑ όραμα στην νέα γενιά αλλά και τρελή ώθηση στην χώρα.

Α. βγάλτε τα κομματόσκυλα σας από τις επιτροπές ερευνών, ώστε οι ΠΟΛΛΟΙ αξιόλογοι καθηγητές που υπάρχουν στα ΑΕΙ, να φέρουν ευρωπαϊκά ερευνητικά προγράμματα χωρίς να φιλήσουν τις κατουρημένες ποδιές τους. Έτσι δεκάδες χιλιάδες ερευνητές μας δεν θα χρειαστεί να φύγουν στο εξωτερικό για να δουν χαΐρι, αλλά και η χώρα θα πάρει την τεχνογνωσία που τόσο χρειάζεται.

Β. Δρομολογήστε άμεσα τις 15.000 προσλήψεις που δικαιούμαστε, αλλά ΜΟΝΟ με ΑΣΕΠ και ταυτόχρονα μια ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ αξιολόγηση σε ΟΛΟ το δημόσιο. Έτσι οι άξιοι θα ξέρουν, ότι όχι μόνο μπορούν να μπουν στο δημόσιο, αλλά και να προοδέψουν σ' αυτό.

Γ. Πουλήστε την μικρή ΔΕΗ και επιτρέψτε τον πραγματικό ανταγωνισμό στην ενέργεια. ΑΜΕΣΩΣ πάνω από 100.000 μηχανικοί/τεχνικοί δεν θα φύγουν στην Ευρώπη για να δουλέψουν στην επανάσταση της ενέργειας που γίνεται εκεί την τελευταία δεκαετία. Θα την φέρουν κι εδώ, μειώνοντας σοβαρά το ενεργειακό κόστος για την παραγωγή μας.

Δ. Πληρώστε αυτά που χρωστάτε στις κλινικές, αλλά με τον όρο να ασχοληθούν σοβαρά με τον τουρισμό υγείας. Έτσι θα δοθεί διέξοδο σε πάνω από 50.000 επαγγελματίες υγείας που σήμερα θα πάνε χαμένοι στο εξωτερικό.

Ε. Προώθησε την δημιουργία μαρίνων ή την μετατροπή των μικρών λιμανιών σε μαρίνες. Ο τουρισμός ΥΨΗΛΟΤΑΤΟΥ επιπέδου που φέρνουν, έχει ανάγκη από ένα πολύ μεγάλο αριθμό επαγγελματιών του πολιτισμού. Φιλόλογοι, θεολόγοι, ιστορικοί, καλλιτέχνες μπορούν να δημιουργήσουν ΠΟΛΛΕΣ δεκάδες χιλιάδες νέες θέσεις σαν ξεναγοί ή επιχειρηματίες σε αυτόν τον τουρισμό.

ΣΤ. Βγάλτε τα κομματόσκυλα από τους συνεταιρισμούς και πριμοδοτήστε τους να κάνουν ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ δράσεις κι όχι απλό ανταγωνισμό στους μικροπαραγωγούς και τους μικροεμπόρους. Δενδροκομία, αρωματικά, κτηνοτροφία, δάσος μπορούν να δημιουργήσουν πάνω από 150.000 νέες θέσεις εργασίας για γεωτέχνες. Έχουν θέματα όλα αυτά Αλέξη μου. Με κυριότερο ότι πρέπει να συγκρουστείς με τα συμφέροντα που λυμαίνονται το καθένα του. Όμως είναι ένα πλήρες κι ΑΜΕΣΟ όραμα για τους νέους. Μόνο που θέλει να συγκρουστείς με το παλιό. Κι ούτε εσύ ούτε κανένας στο σημερινό πελατειακό σύστημα μπορεί και θέλει να το κάνει σήμερα.

 

- Η κυβέρνηση έφερε μέσα στο σαββατοκύριακο το ασφαλιστικό και οδηγείται σε μια διαπραγμάτευση με πολλές δυσκολίες και παγίδες. Η αναμονή δημιουργεί μεγάλα αδιέξοδα και όλοι αγωνιούν...

Για τί πράγμα αγωνιούμε; Για το αν θα πάρουμε την δόση; Για το αν θα φύγουμε από το ευρώ; Με συγχωρείτε αλλά αυτά είναι απλώς τα συνεχή αδιέξοδα στα οποία  οδηγεί το βασικό μας πρόβλημα που είναι το πελατειακό πολιτικό σύστημα. Και θα γίνονται όλο και πιο έντονα όσο αυτό δεν λύνεται. Ας φανταστούμε ότι με κάποιο μαγικό τρόπο λύνεται και το δημοσιονομικό και το χρέος. Τι καλό θα γίνει; Θα «πέσει χρήμα στην αγορά»; Σε ποια αγορά; Των γερμανικών αυτοκινήτων και των κινέζικων ρούχων; Η ξαφνικά θα βρεθούν τόσοι δημιουργικοί έλληνες να κάνουν νέες επενδύσεις, σε μια χώρα που δεν έχει στην πράξη δικαστήρια (για να αναφέρω απλώς μία από τις θεσμικές μας στρεβλώσεις).

 

- Η αυξανόμενη πίεση που δέχεται η κυβέρνηση από το προσφυγικό, σε συνδυασμό με το νέο επώδυνο πακέτο των φορολογικών μέτρων που θα συνοδεύσει την αξιολόγηση, που μπορεί να οδηγήσει;

Από την στιγμή που η κυβέρνηση πέρασε τον χτεσινό κάβο χωρίς απώλειες, δεν θεωρώ ότι κινδυνεύει πλέον πολιτικά Ειδικά αν στο Εurogroup κερδίσει οτιδήποτε στο χρέος. Όμως η κοινωνία και κυρίως η οικονομία είναι πλέον στο κατακόκκινο και με μηδενικές αντοχές. Αρκεί ένα τυχαίο γεγονός για να τινάξει τα πάντα στον αέρα. Και δυστυχώς δεν έχει εμφανιστεί ακόμη καμία ρεαλιστική πρόταση εξόδου από την κρίση. Κι οι υπάρχοντες πολιτικοί δεν έχουν ούτε την ικανότητα ούτε την θέληση να ψάξουν καινοτόμες προτάσεις που πιθανώς θα είχαν πολιτικό κόστος. Κι έτσι θα σερνόμαστε για ΠΟΛΛΑ χρόνια από κρίση σε κρίση, συζητώντας πώς θα μοιράσουμε το γάλα μιας νεκρής αγελάδας.

 

- Πόσο πιθανή θεωρείτε την προκήρυξη πρόωρων εκλογών ή είναι δύσκολο να κάνεις προβλέψεις;

Ξέρετε κανέναν που να θέλει πραγματικά εκλογές; Ακόμη κι ο Μητσοτάκης που υποτίθεται ότι τις ζητάει, ξέρει ότι δεν είναι έτοιμος να κυβερνήσει γιατί θα πρέπει να συγκρουστεί με τους Καραμανλικούς αλλιώς θα αποτύχει και θα φύγει κι αυτός σε 2 χρόνια. Τι θα κάνει πχ με τους υπεραρίθμους που διόρισε ο Στυλιανίδης στο μετρό; Θα τους απολύσει η θα δεχτεί να πληρώνουμε κάτι έξτρα εκατομμύρια κάθε χρόνο που λείπουν από την παιδεία και την υγεία; Δεν θεωρώ απίθανο φυσικά η χειρότερη κυβέρνηση της μεταπολίτευσης να πέσει από κάποιο ατύχημα. Δεν πιστεύω όμως πως και η επόμενη μπορεί να δώσει λύσεις.

 

- Είστε από τα ιδρυτικά μέλη του Ποταμιού και πολλές φορές προχωρήσατε σε κριτική για αποφάσεις και δράσεις του κινήματος. Παραμένετε στον χώρο ή αποχωρήσατε;

Παραμένω στο Ποτάμι γιατί δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο για να πάω. Όμως δεν έχω πλέον κανένα θεσμικό ρόλο, γιατί θεωρώ ότι μετά τις εκλογές του Ιανουαρίου το Ποτάμι περιχαρακώθηκε στην Βουλή και την Σεβαστουπόλεως, ενώ έπρεπε να ανοιχτεί στην κοινωνία. Παρόλο που σήκωσε εξαιρετικό κόσμο από τον καναπέ δεν κατάφερε να τον αξιοποιήσει δημιουργικά. Προσπάθησα να χτυπήσω το τελευταίο καμπανάκι στο συνέδριο, αλλά δυστυχώς η ηγετική ομάδα επιμένει να παίρνει τις αποφάσεις της σε ένα πολύ στενό κύκλο γύρω από τον Σταύρο. Και δεν μπορώ να απολογούμαι για αποφάσεις στις οποίες δεν έχω την δυνατότητα να συμμετέχω.

 

-Η συζήτηση για την ενότητα στην Κεντροαριστερά προχωράει; Φαίνεται ότι δημιουργεί αναταράξεις τόσο στο Ποτάμι όσο και στο ΚΙΔΗΣΟ του Γιώργου Παπανδρέου…

Η ανάγκη για ένα μεγάλο κόμμα του 25% στον χώρο του κέντρου είναι παραπάνω από εμφανής και ήμουν θερμός θιασώτης της από την πρώτη στιγμή. Δυστυχώς με το τρόπο που πάει να γίνει σήμερα θα μείνει μόνο μια συμμαχία κορυφής χωρίς κανένα αντίκρισμα στην κοινωνία. Μια κίνηση πανικού εν όψει εκλογικής πανωλεθρίας αμφότερων. Όμως στη  πολιτική 1+1 δεν κάνουν πάντα 2.

 

- Την αποχώρηση του Χάρη Θεοχάρη από το Ποτάμι πώς την σχολιάζετε;

Ο Χ.Θεοχάρης είναι φίλος από την Δυναμική Ελλάδα. Τον θεωρώ από τα στελέχη που θα παίξουν σημαντικό ρόλο στις όποιες επόμενες εξελίξεις. Λυπήθηκα με την αποχώρηση του από το Ποτάμι αλλά χάρηκα που παραμένει στην ενεργή πολιτική.

- Ζητούμενο ο απεγκλωβισμός από τα μνημόνια. Κάποιες χώρες βγήκαν από τα μνημόνια. Εμείς γιατί δεν το πετύχαμε;

Γιατί στις άλλες χώρες το πρόβλημα ήταν καθαρά οικονομικό. Σε μας είναι βαθιά κοινωνικό και θεσμικό. Δεν θέλουμε να αλλάξουμε και απλά βουλιάζουμε. Κοντεύοντας να καταντήσουμε μια χώρα γερόντων που περιμένει τα εμβάσματα από το εξωτερικό. Και δεν μας αξίζει κάτι τέτοιο.

- Κλείνοντας τι θα θέλατε να προσθέσετε;

Η γειτονική μας Βουλγαρία ταλανίστηκε πολιτικά 6 χρόνια μετά την πτώση του τείχους χωρίς να αλλάξει τίποτα. Χρειάστηκε να πεινάσουν στην κυριολεξία με την κρίση των σιτηρών του 97, για να αρχίσουν τις πραγματικές αλλαγές και τότε χρειάστηκε μια δεκαετία για να γκρεμίσουν τα πάντα. Και φανταστείτε ότι δεν είχαν και το δικό μας λίπος. Αν δεν θέλουμε να δούμε το «προσεχώς ελληνίδες» σε καμιά γειτονική μας χώρα, θα πρέπει να δράσουμε σε όλα τα επίπεδα πριν γκρεμιστούν τα πάντα και σε μας. Από πλήρη προσωπική μου γνώση, στην κεντρική πολιτική σκηνή στην Αθήνα δεν υπάρχουν τα πρόσωπα και η διάθεση να αλλάξουν τίποτα.

Χρειάζεται λοιπόν όλοι μας να κάνουμε πολύ δουλειά σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο ανεξάρτητα από κόμματα. Χρειαζόμαστε στην πολιτική καινούργια  πρόσωπα κοινής αποδοχής. Κι αυτά θα προκύψουν όχι από τον σημερινό βάλτο της μικροπολιτικής των κομμάτων, αλλά από εφαρμοσμένες δράσεις που αλλάζουν πραγματικά τον τόπο μας. Δράσεις πχ στην γεωργία όπως η Φάρμα Δοξάτου που ετοιμάζω τώρα, αλλά και στον τουρισμό όπως η Δραμοινογνωσία. Με ποιους και πώς θα τα κάνουμε όμως όλα αυτά; Καταρχήν με τους νέους. Για το δικό τους μέλλον μιλάμε. Αν δεν τρέξουν αυτοί ποιος θα τρέξει; Αν δεν τρέξουν τώρα πότε;

 

Σήμερα περιμένουν τα πάντα από την μάνα τους και τον κομματάρχη της. 60 φεύγα που δεν ξέρουν τίποτα άλλο από το «ένδοξο» παρελθόν τους και το μίζερο παρόν τους. Γκρινιάζουν αν και βολεμένοι αλλά δεν πρόκειται ν’ αλλάξουν. Οι σημερινοί 50 και πάνω πρέπει να κάνουμε πίσω και ν’ αφήσουμε χώρο στην πιο εφοδιασμένη γενιά του πλανήτη. Σπουδές, γλώσσες, εξωτερικό, τεχνολογία. Ως πότε θα ναι παραγκωνισμένοι από μέτριους γιατί «δεν έχουν εμπειρία»; Λες και δεν είδαμε πώς τα κατάφεραν οι «έμπειροι». Η γενιά της καφετέριας όπου τους εξορίσαμε, δεν μπορεί να περιμένει για πάντα εκεί, με το χαρτζιλίκι της γιαγιάς. Ότι εθελοντικό κίνημα υπάρχει από αυτούς ξεκινάει. Βγαίνουν μπροστάρηδες και ζητάνε το τιμόνι. Σε συλλόγους/ συνεταιρισμούς/ δήμους/ κινήσεις. Έχουν να προτείνουν και αναγκαστικά η κοινωνία θα ακούσει. Εμείς τους ανοίγουμε ήδη τον δρόμο. Μιλάμε για τα σχέδιά τους, ενσωματώνουμε τις προτάσεις τους, βρίσκουμε λύσεις στα προβλήματα τους. Κυρίως όμως δείχνουμε ότι αυτά που θέλουν να κάνουν ΜΠΟΡΟΥΝ να γίνουν και η κοινωνία σταδιακά ακούει. Το κράτος και η Αθήνα θα είναι για πολλά χρόνια εμπόδιο και όχι αρωγός. Κάποτε είναι καιρός να ενηλικιωθούμε σαν άτομα και σαν κοινωνία και να πάρουμε την τύχη μας στα χέρια μας. Εμείς στην Φάρμα Δοξάτου ξεκινήσαμε και προχωράμε για ν’ αλλάξουμε την τροφή μας, την ύπαιθρο και τελικά την χώρα μας. Προσπάθειες σαν την δική μας υπάρχουν και σε άλλους τομείς στον νομό μας και στην περιφέρεια μας. Γνωρίστε τις και βοηθήστε τις για να σας βοηθήσουν. Γιατί αν δεν το κάνετε μόνοι σας δεν θα το κάνει κανένας για σας.


Σχόλια (1)

ανωνυμος - Δευτέρα 16 Μαΐου 2016 στις 12:38
ωραια συνεντευξη...συγχαρητηρια

ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ