Αρχική Σελίδα

Ψίθυροι | Εκδόσεις Περιοδικών - Εφημερίδων | Ηπείρου 2, 66100 Δράμα | Τηλ: 25210 36 700 | info@psithiri.gr

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ


Γιάννης Ξανθόπουλος

Στέλεχος ΠΑΣΟΚ - πρώην Αντιπεριφερειάρχης Δράμας

2 σχόλια

 

«Η κρίση έφερε τα μνημόνια και όχι τα μνημόνια την κρίση. Το ερώτημα είναι πόσο μακρύ είναι το τούνελ και πότε θα φανεί το φως στην άκρη αυτού». Τονίζει το στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και πρώην Αντιπεριφερειάρχης Δράμας Γιάννης Ξανθόπουλος. Τα πράγματα είναι δύσκολα, οι πολίτες είναι ήδη κουρασμένοι με τις μνημονιακές «πολιτικές» του παρελθόντος δηλώνει και χαρακτηρίζει το δίλημμα μνημόνιο-αντιμνημόνιο ως ψευτοδίλημμα, απάτη, παραμύθι. Υπογραμμίζει ότι σε τοπικό επίπεδο έχει χαμηλώσει πολύ ο πήχης, λείπει το αναπτυξιακό όραμα και το διεκδικητικό πλαίσιο. Τέλος αναφέρει ότι είναι ενεργός πολίτης, παρών, στη πρώτη σειρά της διεκδίκησης του συμφέροντος των δραμινών πολιτών.

 

-Πώς θα σχολιάζατε όσα συμβαίνουν αυτήν την περίοδο στην χώρα μας;

Η χώρα μας, εδώ και πάνω από έξι χρόνια, με οδηγό κυβερνήσεις διαφορετικών πολιτικών αποχρώσεων πορεύεται, δύσκολα, τον μονόδρομο των μνημονιακών «πολιτικών», δέσμια των δανειακών της υποχρεώσεων. Οι πολίτες υποφέρουν, η μεσαία τάξη τείνει να εξαφανιστεί, οι υποχρεώσεις των περισσοτέρων νοικοκυριών είναι δυσβάστακτες, η ανεργία καλπάζει, οι νέοι μας, ακόμα και οι πτυχιούχοι μεταναστεύουν. Τα πράγματα είναι δύσκολα, τρία μνημόνια είναι πολλά.

 

-Ένα σκληρό μνημόνιο σε μια χώρα που έχει κουραστεί και ταλαιπωρηθεί από τις αδιέξοδες πολιτικές των τελευταίων χρόνων. Συμφωνείτε με τον χαρακτηρισμό σκληρό μνημόνιο;

Ζούμε στον αστερισμό του τρίτου μνημονίου, το οποίο μπορεί να χαρακτηριστεί εκ των πραγμάτων σκληρότερο των δύο προηγουμένων, διότι περιλαμβάνει υποχρεώσεις  έτι παραπάνω, χωρίς να καταργεί τις προηγούμενες. Επίσης μπορεί να χαρακτηριστεί και μνημόνιο διαρκείας λόγω κόφτη. Τα πράγματα δηλαδή γίνανε χειρότερα. Οι πολίτες ήταν ήδη κουρασμένοι με τις μνημονιακές «πολιτικές» του παρελθόντος και ήρθαν οι νέες για να τους αποτελειώσουν. Δεν αναφέρομαι στα μέτρα τα οποία μας επιβλήθηκαν και τα οποία θα έπρεπε να είχαν λάβει οι κυβερνήσεις των εποχών των παχέων αγελάδων. Αναφέρομαι σε εκείνα τα μέτρα, πολλά από τα οποία δεν θα τα βιώναμε τώρα αν όλο το πολιτικό, και όχι μόνο, σύστημα λειτουργούσε ομαλά όλο το προηγούμενο διάστημα. Γνωρίζετε ότι από χρόνια τώρα είχα την άποψη ότι πορευόμαστε στρεβλά, ότι ευθύνη έχουμε όλοι μας, χωρίς  βέβαια αυτή να επιμερίζεται εξ ίσου. Την μεγαλύτερη φυσικά έχουν οι εκάστοτε κυβερνώντες μετά την μεταπολίτευση, αλλά ποιος μπορεί να αρνηθεί την ευθύνη των αντιπολιτεύσεων, των συντεχνιών, των συνδικαλιστών, των κακών λειτουργών της αυτοδιοίκησης, του επιχειρηματικού κόσμου, της δικαστικής εξουσίας, των μέσων ενημέρωσης... Αυτές θεωρώ εγώ ουσιαστικά αδιέξοδες πολιτικές. Αυτές που μας οδήγησαν στο τούνελ. Οι «πολιτικές» των μνημονίων επεβλήθησαν για να μας οδηγήσουν στην έξοδο από το τούνελ. Να το πω διαφορετικά: Η κρίση έφερε τα μνημόνια και όχι τα μνημόνια την κρίση. Το ερώτημα είναι πόσο μακρύ είναι το τούνελ και πότε θα φανεί το φως στην άκρη αυτού. Συμφωνώ με τον χαρακτηρισμό ως σκληρών των μνημονίων. Έχω όμως την άποψη, και το θάρρος να την εκφέρω δημόσια, ότι δεν βλέπω άλλον τρόπο πλην της εφαρμογής των προγραμμάτων για την έξοδο από την κρίση. Όσοι είχαν διαφορετική άποψη, «αντέκρουσαν ήδη πρύμνα». Οι παραμένοντες αυτήν καταγράφονται στην κατηγορία του ακραίου και του γραφικού.

 

-Η κυβέρνηση δηλώνει αποφασισμένη, αφού υλοποιεί τη συμφωνία με τους εταίρους μας, να συζητήσει με τους δανειστές το θέμα του χρέους. Τι πρέπει να διεκδικήσουμε κατά τη γνώμη σας;

Κοιτάξτε, υπάρχει η συμφωνία του 2012, από την προηγούμενη κυβέρνηση, με την οποία δεσμεύονταν οι δανειστές για «ελάφρυνση του χρέους». Αυτό ερμηνεύονταν τότε ως επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής, συνοδευόμενη από μείωση των υπαρχόντων επιτοκίων. Τούτο φυσικά θα σήμαινε λιγότερη επιβάρυνση του ετήσιου προϋπολογισμού καθόσον θα πληρώναμε λιγότερα χρήματα για τοκοχρεολύσια. Η σημερινή κυβέρνηση μιλάει για κούρεμα του χρέους, για το οποίο οι εταίροι μας δανειστές δύσκολα θα συμφωνήσουν. Δεν αποφασίζαμε στο παρελθόν μόνοι μας, αν  και αυτό οι τότε αντιπολιτευόμενοι το «λησμονούσαν» και δεν αποφασίζουμε και τώρα μόνοι μας, κάτι το οποίο «ασθμαίνοντας» αντιλαμβάνονται οι ίδιοι τώρα ως  κυβερνώντες. Παλαιότερα βέβαια υπόσχονταν μονομερή διαγραφή του χρέους. Απαντώντας στην ερώτηση σας άμεσα δηλώνω ότι πρέπει να διεκδικήσουμε την υλοποίηση της συμφωνίας του 2012 για έναν ακόμη λόγο. Τώρα το χρέος δεν είναι σε ιδιώτες, είναι έναντι των κρατών δανειστών, των οποίων οι κυβερνήσεις είναι σχεδόν αδύνατο να περάσουν κούρεμα χρέους από τα κοινοβούλια τους.

 

- Μεγάλο ζητούμενο η έξοδος από τα μνημόνια. Οι άλλες χώρες πώς το πέτυχαν;

Το πέτυχαν γιατί κατά την άποψη μου, τον κρίσιμο χρόνο, είχαν καλύτερο από εμάς πολιτικό προσωπικό. Αναφέρομαι στις κυβερνήσεις, αλλά κυρίως στις αντιπολιτεύσεις. Όταν εκεί συμφωνούσαν όλοι ότι τα μνημόνια, δυστυχώς ή ευτυχώς, ήταν μονόδρομος, εδώ άλλοι υπόσχονταν Ζάππεια και άλλοι, περισσότεροι λαϊκιστές, προγράμματα Θεσσαλονίκης. Παρουσιάζονταν ότι έχουνε τις μαγικές λύσεις, απερίσκεπτα (;) υπόσχονταν τα πάντα σε όλους, δεν απαντούσαν που θα βρούνε τα λεφτά, επένδυαν μικροπολιτικά στην απελπισία και στην απέλπιδα προσμονή των πολιτών. Όταν έξω κάθονταν γύρω από ένα τραπέζι και συμφωνούσαν για τα αυτονόητα, εδώ επένδυαν μικροπολιτικά, στο κομματικό όφελος και στις καρέκλες. Βιάζονταν τόσο πολύ για την εξουσία που δεν μπορούσαν να «δουν» ότι το κομματικό τους όφελος ήταν να την «καταλάβουν» αργότερα και όχι τον Ιανουάριο του 2015. Και δεν δέχομαι ότι είχαν αυταπάτες. Εν κατακλείδι πιστεύω ότι έξω είναι περισσότερο πατριώτες, αγαπάνε περισσότερο από μας τη χώρα τους και σέβονται τους πολίτες της.

 

- Είναι κοινή η αίσθηση ότι έχουμε βρεθεί σε αδιέξοδο. Υπάρχει προοπτική και εναλλακτική λύση;

Η μόνη λύση, ακόμα και τώρα 7 χρόνια σχεδόν μετά, είναι όλες οι δυνάμεις του δημοκρατικού τόξου, να συμφωνήσουν στα αυτονόητα. Βέβαια, πέρσι και ύστερα από μεγάλη και επιζήμια καθυστέρηση και ο Σύριζα προσχώρησε στην κοινή πολιτική λογική. Πρέπει όμως να γίνει ένα βήμα παραπέρα. Να συμφωνήσουν όλοι σε ένα μίνιμουμ αναπτυξιακό πρόγραμμα και να αποφασίσουν να το υλοποιήσει μια  κυβέρνηση περισσοτέρων κομμάτων της παρούσας βουλής. Και αυτό κυρίως γιατί η σημερινή κυβέρνηση, παρόλο που υπέγραψε την συμφωνία, δεν θα μπορέσει να την υλοποιήσει, επειδή το κόμμα του Σύριζα κυριαρχείται από δυνάμεις που ιδεολογικά συγκρούονται με το πνεύμα και το γράμμα της συμφωνίας. Δεν πιστεύουν σε «σταθερές» αυτής, όπως είναι η απρόσκοπτη λειτουργία των νόμων της ελεύθερης  οικονομίας και της αγοράς, στην άμεση εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων, στην μείωση του κράτους, όπου αυτό, φρενάρει την ανάπτυξη. Αν λοιπόν δεν πιστεύεις ιδεολογικά σε μια πολιτική, εάν έστω δεν την ενστερνίζεσαι σαν αναγκαιότητα της εποχής και των συγκυριών, πως θα την υλοποιήσεις επιτυχημένα; Για αυτό ακούμε τους ανθρώπους που μας κυβερνούν να «φάσκουν και να αντιφάσκουν». Γινόμαστε έτσι αφερέγγυοι έναντι των δανειστών, των εταίρων, αλλά κυρίως έναντι των πιθανών επενδυτών που γι αυτούς αυτονόητη προϋπόθεση για επενδύσεις είναι το σταθερό οικονομικό και πολιτικό κλίμα.

 

-Το πολιτικό σύστημα έχει ευθύνες με την ασυνεννοησία αλλά και τα τεχνητά διλήμματα μνημόνιο- αντιμνημόνιο;

Το ανέφερα παραπάνω. Έχει την κύρια ευθύνη. Το λέγαμε από την αρχή της κρίσης, ότι το δίλημμα μνημόνιο-αντιμνημόνιο είναι ψευτοδίλημμα, απάτη, παραμύθι. Ήταν ένα διχαστικό για τους πολίτες «εφεύρημα», και γι αυτό πολιτικά «ανήθικο» και  επικίνδυνο. Χώριζε τους πολίτες σε «πατριώτες» και Γερμανοτσολιάδες, απαξίωνε συλλήβδην όλον τον πολιτικό κόσμο, αλλά και την πολιτική, με αποτέλεσμα να είναι επικίνδυνο για την δημοκρατία, (αυτό εξάλλου θέριεψε τον άκρατο λαϊκισμό και συνέβαλε στη γέννηση φασιστικών μορφωμάτων και στην εμφάνιση ακραίων απόψεων). Καθοδήγησε τον κόσμο σε «κινήματα του δεν πληρώνω», «των μπαχαλάκηδων», του προπηλακισμού και της καθύβρισης της άλλης άποψης, της απαξίωσης των θεσμών, της «ήσσονος προσπάθειας», της συλλήβδην επέρριψης της ευθύνης στους «παλαιούς», ως να κατοικείτο αυτή η χώρα μέχρι τότε από εξωγήινους. Δεν υπήρχε ποτέ στην πραγματικότητα αυτό το δίλημμα. Το 2010, το λέγαμε και τότε, ο δρόμος των μνημονίων, δυστυχώς, ήταν μονόδρομος. Τον δρόμο αυτό λανθασμένα η τότε κυβέρνηση, πίστεψε ότι θα μπορέσει να τον «βγάλει» μόνη της. Έπρεπε να καλέσει, μέσω εκλογών, να συμμετάσχει στην προσπάθεια της όλος ο λαός μέσω των κομμάτων του. Το 2011 το επεδίωξε αλλά δυστυχώς δεν ακολούθησαν οι αντιπολιτεύσεις, με αποτέλεσμα να οδηγηθούμε σε άλλα δύο μνημόνια. Πολύ φοβάμαι ότι αν, έστω και τώρα, δεν πάμε όλοι μαζί θα βρούμε μπροστά σε νέες δεσμεύσεις. Βέβαια επειδή ζούμε την εποχή των «βαπτίσεων» δεν θα λέγεται 4ο μνημόνιο αλλά κόφτης.

 

-Η κατάσταση με τους πρόσφυγες σας προβληματίζει; Που οδηγείται η κατάσταση;

Το προσφυγικό είναι διεθνές πρόβλημα το οποίο πλήττει βαρέως τη χώρα μας. Στην ουσία είναι κυρίως μεταναστευτικό, καθόσον οι μετανάστες είναι περισσότεροι από τους πρόσφυγες. Η χώρα μας υπέγραψε συνθήκη διαχείρισης του προβλήματος με τους εταίρους μας, με άλλα ευρωπαϊκά κράτη και με την Τουρκία και η συνθήκη αυτή πρέπει να τηρηθεί από όλους. Είναι θετικό το ότι γι αυτό το σημαντικό θέμα  συμφώνησαν κυβέρνηση και αντιπολίτευση, καθήμενοι στο ίδιο τραπέζι. Απόδειξη ότι μπορούν να συμφωνούν, εάν το θέλουν.

 

- Βλέπετε εκλογές ή είναι δύσκολες οι προβλέψεις;

Στην πολιτική και ειδικά στην ελληνική πραγματικότητα τίποτα δεν είναι προβλέψιμο, διότι εδώ δεν κυριαρχεί η κοινή πολιτική λογική. Αυτή που βάζει το συμφέρον της χώρας και των πολιτών πάνω από το κομματικό συμφέρον. Όπως ανέφερα παραπάνω η συμφωνία πάνω σε ένα αναπτυξιακό πρόγραμμα και η υλοποίηση του από μια κυβέρνηση περισσοτέρων κομμάτων θα ήταν η καλύτερη λύση. Διαφορετικά μπορούν να προκύψουν εκλογές ανά πάσα στιγμή.

 

-Πάμε στα δικά μας. Σίγουρα παρακολουθείται τα τοπικά δρώμενα. Κόλλησαν τα πράγματα κύριε Ξανθόπουλε. Βλέπουμε στο θέμα των οδικών αξόνων να μην υπάρχει εξέλιξη και το θέμα του Ε61 να οδεύει σε δρομολόγηση το μακρινό ...2050. Κόλλησαν και οι φυλακές. Κυβερνητική αδράνεια ή κάτι άλλο;

Η λύση για τα παραπάνω, αλλά και για πολλά άλλα θέματα που αφορούν τη Δράμα,  πρέπει να προσπαθήσουν να τη δώσουν, κυρίως, οι εκφραστές της τοπικής κοινωνίας, βουλευτές, Περιφέρεια, Δήμοι. Όλοι αυτοί στο μοίρασμα της πίτας, όταν καταρτίζονται δηλαδή τα προγράμματα, (ΕΣΠΑ, ΠΔΕ κλπ), οπλισμένοι με επιχειρήματα, μελετητική και επιχειρησιακή ετοιμότητα, αλλά κυρίως με μαχητικότητα και γνώσεις να πείσουν για το δίκαιο της Δράμας. Το θέμα των φυλακών από μόνο του είναι καθαρά κυβερνητικής αρμοδιότητας.

 

- Την Περιφερειακή αρχή πώς την βαθμολογείται;

Έχει χαμηλώσει πολύ ο πήχης. Έχουν ευθύνη τα «πρόσωπα και τα πράγματα». Στο ΠΕΠ Αν. Μακεδονίας και Θράκης, στο ΕΣΠΑ της Περιφέρειας μας δηλαδή, πολύ περισσότερο στα Προγράμματα των υπουργείων, απουσιάζει εδώ και 2 χρόνια η Δράμα. Στα προγράμματα αυτά, που θα τρέχουν μέχρι το 2022 οι οδικοί άξονες της Δράμας, μαζί με οποιοδήποτε άλλο αναπτυξιακό έργο, απουσιάζουν. Και εδώ άκρα του τάφου σιωπή. Δεν υπάρχει η πολιτική βούληση της Περιφερειακής αρχής, υστερούν, σε σθένος διεκδίκησης, οι εκπρόσωποι της στη Δράμα. Δεν τολμούν να χτυπήσουν τη γροθιά τους στο μαχαίρι διεκδικώντας για τον τόπο μας. Αρέσκονται και εξαντλούνται στην παρουσία τους σε γιορτές και πανηγύρια. Η Δράμα ολισθαίνει αναπτυξιακά περαιτέρω και γι αυτούς προτεραιότητα τους είναι η διατήρηση της καρέκλας τους.

 

-Ποια τα μελλοντικά πολιτικά σας σχέδια;

Η πολιτική μου παρουσία, ως ενεργός πολίτης. Με γνωρίζουν οι Δραμινοί. Συγκρούστηκα και έγινα κακός με πρόσωπα, με καταστάσεις, ακόμα και μέσα στην παράταξη μου, υπερασπίζοντας τις αρχές μου, προασπίζοντας τα συμφέροντα της Δράμας και το δημόσιο συμφέρον. Θυσίασα την καρέκλα μου, όταν άλλοι τότε είχαν, και άλλοι τώρα έχουν, κολλήσει σε αυτήν. Θα είμαι εδώ, παρών, στη πρώτη σειρά της διεκδίκησης του συμφέροντος των δραμινών πολιτών. Μέσα από αυτή μου τη στάση θα συγκεκριμενοποιηθεί ο ρόλος μου.

 

-Κλείνοντας τι θα θέλατε να προσθέσετε;

Ο χρόνος τρέχει, ο πολιτικός χρόνος γρηγορότερα. Ο λαός μας υποφέρει, οι Δραμινοί πολίτες περισσότερο. «Θαρσείν χρη, οι καιροί ου μενετοί».

 

 


Σχόλια (2)

αντωνης - Παρασκευή 14 Οκτωβρίου 2016 στις 10:49
θερμα συγχαρητηρια...

ΝΙΚΟΛΑΟΣ - Παρασκευή 14 Οκτωβρίου 2016 στις 10:48
εξαιρετικος οπως παντα

ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ