Αρχική Σελίδα

Ψίθυροι | Εκδόσεις Περιοδικών - Εφημερίδων | Ηπείρου 2, 66100 Δράμα | Τηλ: 25210 36 700 | info@psithiri.gr

Ο ΑΦΥΛΑΚΤΟΣ ΣΧΟΛΙΑΖΕΙ


ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ

Τις τελευταίες μέρες έχουμε ένα μεγάλο μπαράζ τουρκικών προκλήσεων στον εναέριο χώρο και όχι μόνο του Αιγαίου από τουρκικής πλευράς και όπως φαίνεται οι διαθέσεις των γειτόνων δεν δείχνουν ότι αυτή η κατάσταση θα σταματήσει κατά κάποιο τρόπο. Ένταση με την Τουρκία από τις συνεχείς προκλήσεις του Τούρκου Προέδρου Ερντογάν που το τελευταίο χρονικό διάστημα ανοίγει όλα τα μέτωπα τόσο στο εσωτερικό, όσο και στο εξωτερικό. Στο εσωτερικό μετά τους πραξικοπηματίες και τους γκιουλενικούς εκκαθαρίζει και το φιλοκουρδικό κόμμα (HDP). Τουρκικά στρατεύματα σταθμεύουν παρανόμως σε Ιράκ και Συρία. Οι απειλές προς την Ευρώπη για πλημμυρίδα μεταναστών διαδέχονται η μία την άλλη. Παράλληλα, ο Ερντογάν προχωράει όλα τα πράγματα ένα βήμα παραπέρα από εκεί που είχαμε συνηθίσει επί χρόνια. Μιλάει για τα σύνορα της τουρκικής καρδιάς και αμφισβητεί ευθέως τη Συνθήκη της Λωζάνης. Αναφέρει τα Ίμια ως τουρκικό έδαφος και όχι ως γκρίζα ζώνη που πρέπει Ελλάδα και Τουρκία να συζητήσουν. Από το 1996 και την Τανσού Τσιλέρ είχαμε να ακούσουμε αυτή τη ρητορική. Μιλάει για μία μεγάλη Τουρκία και ως πρώτο βήμα ορέγεται να ενσωματώσει τα Κατεχόμενα στην Κύπρο, δείχνοντας ότι διαφέρει από τους κεμαλικούς προκατόχους του. Στις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό δεν μπαίνει με σκοπό να περιορίσει η Τουρκία την επιρροή της στην Κύπρο, αλλά να την επεκτείνει. Τα υπόλοιπα κόμματα στην Τουρκία τον ακολουθούν. Είναι προφανές ότι ο Ερντογάν εκτιμά ως εξαιρετικά υψηλή τη γεωστρατηγική σημασία της Τουρκίας. Παράλληλα είναι πλημμυρισμένος από τη βεβαιότητα του μεγαλείου της χώρας του που τη θεωρεί περιφερειακή υπερδύναμη. Ουσιαστικά λέει ευθέως ότι για να συνεχίζει η χώρα του να σέβεται τα δυτικά συμφέροντα στην περιοχή θα πρέπει και η Δύση να σέβεται όλες τις ιδιαιτερότητες της Τουρκίας. Στην Ελλάδα επιβάλλεται πλέον να ανησυχούμε, χωρίς όμως πανικούς.

 

ΠΟΙΟΙ ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΤΟΥ;

Κατά τη γνώμη μου, οι στόχοι για τώρα (τουλάχιστον) της Τουρκίας είναι η Κύπρος και το Καστελόριζο. Πιέζει πολύ μέχρι ασφυξίας για να κερδίσει το Κυπριακό και να βάλει στο χέρι το Καστελόριζο. Αν κερδίσει στα δύο αυτά μέτωπα, τότε βγαίνει σε όλη τη Μεσόγειο μέσω ΑΟΖ και βάζει στο χέρι όλα τα ενεργειακά αποθέματα στην περιοχή. Τα μάτια μας λοιπόν θα πρέπει να είναι δεκατέσσερα στα δύο αυτά μέτωπα. Φυσικά θα προκαλέσει μεγαλύτερη ένταση για να μας καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και να κερδίσει τουλάχιστον αυτά τα δύο. Την Τουρκία σήμερα κυβερνά μια άκρως τυχοδιωκτική ισλαμική κλίκα και ένας αλαζόνας πρόεδρος που δεν διστάζει να προκαλεί ακόμα και τις ΗΠΑ και την Ρωσία. Γι τον λόγο αυτό είναι τουλάχιστον ανοησία να καλλιεργούμε την πεποίθηση ότι όλα είναι μια χαρά και ότι κάποια… τριαντάφυλλα θα μπορούν να αλλάξουν αυτή την κατάσταση μιας θανάσιμης διαχρονικής απειλής. Ας ευχηθούμε να κυριαρχήσει η λογική και να επανέλθει ο Ερντογάν στην κανονικότητα.

 

ΖΗΤΟΥΝ ΝΕΑ ΜΕΓΑΛΗ ΛΙΤΟΤΗΤΑ

Σοκ προκαλεί η πληροφορία που μεταφέρει ο ανταποκριτής της Süddeutsche Zeitung στις Βρυξέλλες ότι το Βερολίνο πιέζει να παραταθεί για άλλα δέκα χρόνια το πρωτογενές πλεόνασμα του 3,5% που έχει συμφωνηθεί για την Ελλάδα μέχρι το 2018. Όπως μεταδίδει η Deutsche Welle, η SZ περιγράφει σκηνικό καβγά μεταξύ των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης με αντικείμενο τα μέτρα λιτότητας που θα πρέπει να επιβληθούν στην Ελλάδα. «Ενώ η γερμανική κυβέρνηση πιέζει να παραταθεί για άλλα δέκα χρόνια το πρωτογενές πλεόνασμα  που συμφωνήθηκε μέχρι το 2018, η Γαλλία και η Ιταλία βλέπουν σε αυτό κίνδυνο για την πολιτική και οικονομική σταθερότητα της χώρας και αντ΄ αυτού επιθυμούν την προώθηση συζητήσεων για την ελάφρυνση του χρέους», γράφει ο ανταποκριτής της εφημερίδας στις Βρυξέλλες. Στραγγαλίζουν την ανάπτυξη, προτείνουν νέα μέτρα, βάζουν τον πήχη ψηλά στα πλεονάσματα τα οποία θα χρειαστούν νέους φόρους και νέα χαράτσια. Στο ίδιο έργο θεατές με την κοινωνία να παρακολουθεί το φαύλο κύκλο που δεν έχει καμία ουσία και δεν δίνει καμία προοπτική.

 

ΠΟΥ ΒΑΔΙΖΕΙ Η ΔΡΑΜΑ;

Που βαδίζει ο τόπος; Πόσο θα συνεχισθεί η ανυπαρξία παραγωγής έργου; Το έργο στη Δράμα το βλέπουμε δεκαετίες. Πολιτικά πρόσωπα πολιτεύονται τάζουν τον «ουρανό με τα άστρα» και όταν αναλαμβάνουν προσαρμόζονται στην σκληρή πραγματικότητα. Κάθονται στις καρέκλες και περνάνε τα χρόνια χωρίς κάτι ουσιαστικό. Και όχι μόνο αυτό. Η έλλειψη σχεδίου οδηγεί σε πλήρες αδιέξοδο και τα λάθη δημιουργούν ακόμη μεγαλύτερα προβλήματα σε βάρος της προοπτικής του τόπου. Η σημερινή δύσκολη συγκυρία για την Πατρίδα, απαιτεί να έχεις σχέδιο, όραμα και να αναλαμβάνεις πρωτοβουλίες ώστε να μην βυθίζεται η τοπική κοινωνία να μην βαλτώνει. Ο τόπος έχει ανάγκη λοιπόν από πραγματικές και όχι ψεύτικες ελπίδες... Η Δράμα δεν μπορεί να περιμένει προκοπή εξαιτίας κάποιας ανέλπιστης τύχης η της Θείας πρόνοιας. Δεν μπορεί να υπάρξει πρόοδος με έναν αόριστο και αποστειρωμένο πολιτικό σχεδιασμό από το γραφείο, χωρίς την παραμικρή επαφή με τον κόσμο και χωρίς σύγκρουση με τα συμφέροντα των επιτήδειων που λυμαίνονται τον τόπο μας. Η Δράμα σήμερα παρουσιάζει όσο ποτέ άλλοτε μια δραματική εικόνα. Ποτέ η πόλη μας δεν ήταν σε τέτοια χάλια. Η κρίση των τελευταίων χρόνων, η ύφεση, η απόλυτη αποβιομηχάνιση, δημιουργεί νέα δεδομένα. Το αφήγημα πλέον είναι διαφορετικό. Απαιτείται εγρήγορση της κοινωνίας και να ξυπνήσουμε όλοι, κρατούντες και πολίτες ...γιατί δεν πάει άλλο.

 

 

ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ