Αρχική Σελίδα

Ψίθυροι | Εκδόσεις Περιοδικών - Εφημερίδων | Ηπείρου 2, 66100 Δράμα | Τηλ: 25210 36 700 | info@psithiri.gr

Η ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ


Η αξιοπιστία των δημοσκοπήσεων
Ζήτημα εγκυρότητας, αξιοπιστίας και διαφάνειας των πολιτικών δημοσκοπήσεων έθεσαν βουλευτές, προτείνοντας παράλληλα να καταργηθούν οι τηλεφωνικές δημοσκοπήσεις.
Ο πρώην αρχηγός της ΝΔ κ. Έβερτ τόνισε την ανάγκη καθιέρωσης θεσμικού πλαισίου πριν από τις εκλογές μέσα από το οποίο, όπως υποστήριξε, δεν θα μπορούν οι εταιρίες δημοσκοπήσεων να εκφράζουν τις επιθυμίες τους.
Μάλιστα τόλμησε να αναφέρει ότι γίνεται παραπληροφόρηση μέσα από τις δημοσκοπήσεις, αφού δεν μπορούν οι εταιρίες να προεξοφλούν την ψήφο του ελληνικού λαού με δείγμα κάτω από 1000 άτομα.
Είμαστε χώρα της υπερβολής. Τα τελευταία 10 χρόνια ζούμε στον αστερισμό των δημοσκοπήσεων και των κάθε λογής γκάλοπ. Οι πολίτες καθημερινά γίνονται θεατές διαφόρων μετρήσεων.
Την τιμητική τους έχουν τα γκάλοπ σχετικά με την δύναμη των κομμάτων. Εκεί οι διαφορές εμφανίζονται πολλές φορές οριακές και ξεκινά αμέσως η ανάλυση, όπου όλοι κρίνουν το αποτέλεσμα της δημοσκόπησης λες και αυτό βγήκε από τις κάλπες.
Χρειάζεται να υπάρξει ένα νομοθετικό πλαίσιο που να βάζει κανόνες στην διενέργεια των δημοσκοπήσεων.
Πρέπει οι εταιρίες να δημοσιοποιούν ποιοι τις πληρώνουν και φυσικά να δέχονται έλεγχο από μια ανεξάρτητη αρχή που δεν θα δέχεται έμμεσες και άμεσες πιέσεις.
Οι δημοσκοπήσεις πρέπει να λειτουργούν ως χρήσιμο εργαλείο και να μην οδηγούν τους πολιτικούς και την πολιτική σε ομηρία.
Κανόνες λοιπόν χωρίς υπερβολές. Την πολιτική ατζέντα πρέπει να την διαμορφώνουν οι πολιτικοί και όχι οι εταιρίες δημοσκοπήσεων.

Ταξικές διακρίσεις και... δωρεάν παιδεία
Η πλειοψηφία των φοιτητών προέρχονται από εύπορες οικογένειες, ενώ ο αριθμός αυτών που προέρχονται από τα πολυπληθέστερα λαϊκά στρώματα είναι αναλογικά εξαιρετικά χαμηλός.
Αυτό προκύπτει από στοιχεία του Τμήματος Παιδείας της ΓΣΕΕ που καταδεικνύουν τις κοινωνικές ανισότητες στον χώρο της Ανώτατης Εκπαίδευσης.
Αξίζει να αναφέρουμε ότι σύμφωνα με τα στοιχεία, όσο αυξάνεται ο αριθμός των εισακτέων στα Πανεπιστήμια τόσο μειώνεται αναλογικά το ποσοστό αυτών που προέρχονται από τα οικονομικά αδύναμα στρώματα.
Παράλληλα οι ιδιωτικές δαπάνες για την παιδεία (φροντιστήρια, ξένες γλώσσες κλπ) αντιστοιχούν σε ένα δις ευρώ.
Τι απέγινε άραγε η δωρεάν παιδεία; Έμεινε στις καλένδες;
Και τι έχουν να πουν όλοι αυτοί που βλέπουν ότι με τα μη κρατικά Πανεπιστήμια, θα υπάρξουν κοινωνικές ανισότητες και στα ιδρύματα θα φοιτούν μόνο "οι έχοντες και κατέχοντες";
Δηλαδή τώρα ποιοι φοιτούν στα κρατικά ιδρύματα που παρέχουν δωρεάν παιδεία;

ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ