Αρχική Σελίδα

Ψίθυροι | Εκδόσεις Περιοδικών - Εφημερίδων | Ηπείρου 2, 66100 Δράμα | Τηλ: 25210 36 700 | info@psithiri.gr

Η ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ


TO ΠΟΤΑΜΙ...ΣΤΕΡΕΨΕ

Ο Σταύρος Θεοδωράκης ξεκίνησε με όλους τους καλούς οιωνούς. Εκεί που η κεντροαριστερά συζητούσε ατέρμονα για το αν θα ενωθεί και που θα πάει, αυτός μάζεψε μια ομάδα ανθρώπων που πίστευαν πως η πολιτική χρειάζεται να την αναλάβουν μη πολιτικοί κι έκανε το μπαμ με την ανακοίνωση της ίδρυσης του Ποταμιού.

Το πρώτο πρόβλημα φάνηκε από νωρίς κι έχει να κάνει με τη διαφορά του ρόλου του δημοσιογράφου από τον ρόλο του πολιτικού. Ο δημοσιογράφος είναι ένας παρατηρητής κι ένας διαμεσολαβητής, αναζητά ευθύνες και ελέγχει στο όνομα του δημόσιου συμφέροντος.

Αυτό δημιουργεί συχνά μια πάρα πολύ μεγάλη παρεξήγηση που κάνει πολύ ελκυστική σε κάποιους τη μεταπήδηση από τα ΜΜΕ στην πολιτική. Αυτή που λέει πως αν τόσα χρόνια ελέγχεις τους πολιτικούς, πως αν τόσα χρόνια τους ασκείς κριτική, πως αν αφουγκράζεσαι την κοινωνία (το οποίο συχνά είναι μια αυταπάτη), τότε έχεις πολύ μεγάλες πιθανότητες να κάνεις τη δουλειά τους καλύτερα από αυτούς ή ότι εν πάση περιπτώσει τη γνωρίζεις ήδη, πριν καν μπεις στον στίβο.

Σε μια περίοδο κρίσης όμως, η πίεση αυξάνεται. Ο πολιτικός, ακόμη κι αν δεν έχει να διαχειριστεί εξουσία, έχει σίγουρα να πάρει αποφάσεις μέσα σε συνθήκες έκτακτες. Ακόμη κι αν πιστεύεις λοιπόν ότι τα έχεις πει όλα, αυτό δεν έχει καμία σημασία στο πραγματικό πεδίο. Εκεί πρέπει να ξέρεις όχι μόνο τι είσαι και τι θες αλλά και πως θα ελιχθείς, τι αποφάσεις θα πάρεις και μέχρι που θα υποχωρήσεις, υπερασπιζόμενος ταυτόχρονα το ιδεολογικό σου στίγμα.

 

Τα λάθη

Στο πραγματικό πεδίο ο Σταύρος Θεοδωράκης έκανε λάθη. Ενώ ξεκίνησε με απανωτές καταδίκες στους πολιτικούς και το πολιτικό σύστημα χρειάστηκε, κάποια στιγμή, να ανοιχτεί και σε πρόσωπα που προέρχονταν ακριβώς από αυτό. Πριν από τις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 αλλά κατά το πρώτο εξάμηνο του εμφανίστηκε ως πρόθυμος να συνεργαστεί με τον Αλέξη Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ αν αυτός «σοβαρευτεί» και αφήσει πίσω του τους ΑΝΕΛ, παρότι τον χτυπούσαν λυσσαλέα ως απολιτίκ και κόμμα «των εργολάβων» και παρότι ήταν απολύτως προφανές ότι υπήρχε στρατηγική απόφαση για τη συνεργασία με τον Πάνο Καμμένο.

Όταν το πράγμα έφτασε στο απροχώρητο η γραμμή του απέναντι στην κυβέρνηση έγινε εξαιρετικά επικριτική. Στη συνέχεια, ενώ είχε εκφραστεί εξαιρετικά αρνητικά για το ΠΑΣΟΚ, όχι σε επίπεδο προσώπων αλλά σε ότι συμβόλιζε εντός του παλαιού πολιτικού συστήματος, επιδίωξε να γίνει αρχηγός ενός χώρου στον οποίο η πλειοψηφία του κόσμου έχει κοινωνική αναφορά στο ΠΑΣΟΚ. Όταν η απόπειρα αυτή στέφθηκε με την αποτυχία, αποφάσισε να θωρακίσει το Ποτάμι και το διαζύγιο του με το Κίνημα Αλλαγής ήρθε πολύ γρήγορα.

Και φτάσαμε στην Συμφωνία των Πρεσπών που οδήγησε και στην διάλυση της Κ.Ο. Του Ποταμιού. Το Ποτάμι και ο Σταύρος Θεοδωράκης δεν είχαν ξεκαθαρισμένη θέση με αποτέλεσμα οδυνηρό τόσο για τον ίδιο όσο και για όσους πίστεψαν και εντάχθηκαν στο εγχείρημα αυτό.

ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ