Αρχική Σελίδα

Ψίθυροι | Εκδόσεις Περιοδικών - Εφημερίδων | Ηπείρου 2, 66100 Δράμα | Τηλ: 25210 36 700 | info@psithiri.gr


Με την Πένα μου...

Γράφει η Ρένα Τριανταφυλλίδου

Τελευταία ημέρα σήμερα της προεκλογικής εκστρατείας, από αύριο ησυχία, τάξη και ασφάλεια, σε όλα τα εκλογικά στρατόπεδα.
Επί ένα δίμηνο περίπου, όλοι οι υποψήφιοι των δημοτικών και περιφερειακών παρατάξεων, έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους προκειμένου να πείσουν τους πολίτες περί των αγαθών προθέσεων τους, αλλά και περί της ικανότητας τους να διεκδικήσουν για αυτούς, να επιλύσουν γι' αυτούς, τα όποια αιτήματα και προβλήματα τους, αντίστοιχα.

Τελευταία ημέρα σήμερα και μη θέλοντας να μηδενίζω, ούτε την ικανότητα κανενός ούτε φυσικά να αμφισβητήσω τις προθέσεις κανενός, θα ήθελα να επισημάνω ότι εμείς οι Έλληνες είμαστε ένας περίεργος λαός. Και ο χαρακτηρισμός του «περίεργου» είναι το λιγότερο και ελαφρύτερο που θα μπορούσε να πει κανείς.,

Δεν θα μιλήσω λοιπόν για εκλογές, εξάλλου, ότι είχαμε να πούμε το είπαμε όλο αυτό το διάστημα και με το παραπάνω σε κάποιες περιπτώσεις. Θα ήθελα να μιλήσουμε για την υγεία, για το σύστημα της υγείας που διαθέτουμε, τις προθέσεις των εργαζομένων σ' αυτό, αλλά και τις δυνατότητες που το κράτος τους δίνει προκειμένου να ξεδιπλώσουν τις ικανότητες τους.

Ποιο συγκεκριμένα. Το τελευταίο διάστημα,, λόγω κάποιου οικογενειακού μου προβλήματος, έχω καταντήσει μόνιμος κάτοικος θα έλεγα χαριτολογώντας, του Νοσοκομείου Δράμας. Δύο μήνες τώρα, κοντεύω να μάθω τα περισσότερα πρόσωπα του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού και πιστέψτε με δεν συνάντησα ανθρώπους αγενείς, και αδιάφορους.
Αντίθετα, είδα ανθρώπους που είχαν διάθεση για δουλειά, αλλά δεν είχαν τα μέσα για να την κάνουν ακόμη πιο παραγωγική, αποτελεσματική και αρεστή στα μάτια των ασθενών που σημειωτέων ο πόνος τους κάνει πιο απαιτητικούς από ότι ήταν στον πρότερο βίο τους.

Είδα γιατρούς πρόθυμους, ικανούς χαμογελαστούς, απλοϊκούς, χωρίς επάρσεις, με χιούμορ, να προσφέρουν τις καλύτερες δυνατές υπηρεσίες προς στους ασθενείς τους. Και σ' αυτό θα ήθελα να προσθέσω ότι έχουμε άριστους επιστήμονες και άρτια καταρτισμένο- εξειδικευμένο προσωπικό.
Είδα όμως ότι δεν είχαν τις απαραίτητες πρώτες ύλες. Για την εκτέλεση των καθηκόντων τους.
Ξαναγυρίσαμε στα παλιά, τότε που το Νοσοκομείο της Δράμας δεν είχε γάζες και βαμβάκια, μόνο που σήμερα δεν μιλά κανείς. Οι συνδικαλιστές σώπασαν, ίσως λόγω εκλογών...
Είδα ένα διοικητή που το μόνο που τον νοιάζει είναι να πετύχει στο στοίχημα της μείωσης του ελλείμματος, λες και είναι αντιπρόσωπος της τρόικας.
Τι να το κάνουμε ένα νοσοκομείο, χωρίς έλλειμμα, χωρίς γάζες και βαμβάκια;
Θα μου πείτε είναι θέμα αξιολόγησης, ιεράρχησης προτεραιοτήτων και στόχων που θέτει ο καθένας!

Έμαθα επίσης κάτι πάρα πολύ σημαντικό, για το οποίο δεν γίνεται καμία κουβέντα και δεν καταβάλλεται καμία προσπάθεια για την επίλυση του.
Έμαθα λοιπόν ότι στο Νοσοκομείο σκουριάζουν από την αχρηστία ολοκαίνουργια ασθενοφόρα. Ναι, καλά διαβάζεται, ολοκαίνουργια ασθενοφόρα δωρεές συμπολιτών μας, μένουν σε ακινησία για γραφειοκρατικούς λόγους. Εδώ κωλύει ο χαρακτηρισμός που έκανα στην εισαγωγή του άρθρου μου, περί «περίεργου λαού»

Δεν είναι δυνατόν η πολιτεία να ζητά από τον άνθρωπο που δωρίζει ένα ασθενοφόρο σε Νοσοκομείο, ξοδεύοντας ήδη πάρα πολλές χιλιάδες ευρώ, να πληρώσει και την εφορία!
Ναι καλά ακούσατε και δεν μιλάμε για εφορία 100-200 ευρώ αλλά για εφορία δεκάδων χιλιάδων ευρώ, προκειμένου το ασθενοφόρο αυτό να μπορέσει να παραδοθεί προς χρίση στο Νοσοκομείο, σύμφωνα πάντα με τη επιθυμία του δωρητή

Αν είναι δυνατόν! Αυτό είναι παραλογισμός: Στον Προμαχώνα παραμένει αχρησιμοποίητο ένα ασθενοφόρο γιατί ζητούν από τον δωρητή να πληρώσει τους δασμούς κι αυτός αρνείται λέγοντας «δεν φτάνει που το αγόρασα, θα πληρώσω και τον εκτελωνισμό του;»

Ένας άλλος ιδιώτης καθώς και μια τοπική εταιρεία δώρισαν από ένα ασθενοφόρο στο Νοσοκομείο της Δράμας τα οποία βρίσκονται κι αυτά σε αχρηστία, γιατί τους ζητούν να πληρώσουν και την εφορία.
Αν είναι δυνατόν... είναι σαν αυτό που λέει ο θυμόσοφος λαό «του χάριζαν γάιδαρο και τον κοιτούσε στα δόντια».

Κι αν σ' αυτό προσθέσουμε το γεγονός ότι στα ήδη υπάρχοντα ασθενοφόρα που είναι πάρα πολύ παλιά, και οι οδηγοί τους κάνουν καθημερινά αγώνα δρόμου για να εξυπηρετήσουν τους αρρώστους που καθημερινά μεταφέρονται για νοσηλεία στο νοσοκομείο, αλλά και τα έκτακτα περιστατικά, τότε μιλάμε για ήρωες, όπως ήρωες είναι και οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα και τη σίτιση.

Ένα εργοτάξιο, μια τεράστια κυψέλη ανθρώπων, πάει και έρχεται σε καθημερινή βάση στο Νοσοκομείο της Δράμας, και πιστέψετε με αυτοί που εργάζονται μέσα σ' αυτό το κτίριο, όχι απλά δεν πληρώνονται καλά, αλλά και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες εργάζονται είναι σε κάποιες των περατώσεων, από δύσκολες έως τραγικές. Ένας μουντός, άχρωμο και αισθητικά κρύος χώρος χειρότερος και από φάμπρικα!

Ερχόμενη σε καθημερινή επαφή μαζί τους και βλέποντας τις συνθήκες κάτω από τις οποίες εργάζονται, σε συνδυασμό με τον επαγγελματισμό που δείχνουν, οφείλω να πω πως τους θαυμάζω!
Όμως ο θαυμασμός δεν αρκεί, χρειάζονται μέτρα. Χρειάζονται άνθρωποι καθαροί με συνείδηση και αίσθημα ευθύνης στο τιμόνι της υγείας.
Άνθρωποι- πολιτικοί που θα ενσκήψουν με πραγματικό ενδιαφέρον στα υπάρχοντα προβλήματα και θα παραβλέψουν γραφειοκρατίες και στείρες πρακτικές, βάζοντας μια τελεία στο «σάπιο» σύστημα υγείας, προσδίδοντας το μια άλλη δυναμική, γόνιμη και εποικοδομητική για το κοινωνικό σύνολο.

 

ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ