Αρχική Σελίδα

Ψίθυροι | Εκδόσεις Περιοδικών - Εφημερίδων | Ηπείρου 2, 66100 Δράμα | Τηλ: 25210 36 700 | info@psithiri.gr

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ


Κώστας Σαμδάνης

Στέλεχος ΑΝΤΑΡΣΥΑ - υποψήφιος περιφερειακός σύμβουλος - εκλεγμένο μέλος της κεντρικής αντιπροσωπείας του ΤΕΕ

3 σχόλια

 

 

 

Στην συνέντευξη της εβδομάδας φιλοξενούμε το στέλεχος της Αντικαπιταλιστικής Αριστερής Συνεργασίας (ΑΝΤΑΡΣΥΑ) κ Κώστα  Σαμδάνη. Όπως ανέφερε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι ένα νέο πολιτικό μόρφωμα της αντικαπιταλιστικής αριστεράς που απευθύνεται στον αγωνιζόμενο λαό. Υπογραμμίζει ότι η πολιτική της σημερινής κυβέρνησης οδηγεί την χώρα από το κακό στο χειρότερο και το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας στην χρεοκοπία. Εκφράζει τον προβληματισμό του για την αποχή στις εκλογές που μεθοδεύτηκε όπως τονίζει από τα συστημικά κόμματα προκειμένου να διοχετευθεί η δυσαρέσκεια του κόσμου σε μια στάση ακίνδυνα πολιτικά. Προτείνει την διαμόρφωση ενός κινήματος ανατροπής αυτής της πολιτικής που θα θέσει πολιτικούς στόχους και θα συνδέσει τις επιμέρους διεκδικήσεις με ένα νέο όραμα για μια διαφορετική κοινωνική οργάνωση. Τέλος ως μέλος της Κεντρικής αντιπροσωπείας του ΤΕΕ αναφέρθηκε στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι μηχανικοί σε όλη την χώρα. Όπως τόνισε “Το μέλλον των μηχανικών στη σημερινή συγκυρία που το επάγγελμά μας δέχεται μια επίθεση διαρκείας, από την αλλαγή του τρόπου φορολόγησης μας μέχρι την κατάργηση των αμοιβών μας και των επαγγελματικών μας δικαιωμάτων, είναι άμεσα εξαρτημένο από τις ευρύτερες πολιτικές εξελίξεις και ειδικά από το κατά πόσο θα καταφέρει ο κόσμος της εργασίας να υπερασπιστεί τα κεκτημένα του”.

-Κε Σαμδάνη τι ακριβώς είναι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ;

Η αντικαπιταλιστική αριστερή συνεργασία για την ανατροπή είναι ένα νέο πολιτικό μόρφωμα, μετρά περίπου 1 χρόνο ζωής, και αποτελεί μια προσπάθεια της αντικαπιταλιστικής αριστεράς να αποκτήσει βήμα και λόγο και σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο. Αυτό καθόλου δεν σημαίνει πως η αντικαπιταλιστική αριστερά είναι κάτι καινούριο, κάτι ξένο στον κόσμο. Ειδικά στη νεολαία και στους χώρους εργασίας, οι αγωνιστές της έχουν δώσει μάχες και πολλές φορές βρίσκονταν στην πρωτοπορία των κοινωνικών αγώνων. Δυστυχώς όμως, δεν υπήρχε ένας πολιτικός φορέας που θα μπορούσε να ενοποιήσει και να δώσει πολιτική στέγη σε όλο αυτό το δυναμικό των αγωνιστών, παραμόνο συνδικαλιστικά σχήματα και μεμονωμένες μικρές οργανώσεις. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αυτό το κενό επιδιώκει να καλύψει. Να εκφράσει σε κεντρικό πολίτικο επίπεδο όλον αυτόν τον κόσμο που δεν καλυπτόταν και δε μπορούσε να εκφραστεί ενιαία, αλλά βρισκόταν πολλές φορές αποκομμένος και χωρίς αυτήν την πολιτική κάλυψη ενός ενιαίου αντικαπιταλιστικού πολιτικού φορέα, ο οποίος θα συνέδεε τις επιμέρους μάχες με συνολικότερα πολιτικά προτάγματα. Η ίδια η διαδικασία συγκρότησης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ενέπλεξε στο μέγιστο δυνατό αγωνιστές και πολιτικές οργανώσεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Άνθρωποι που όλα τα προηγούμενα χρόνια έδωσαν από κοινού μάχες σε καταλήψεις, απεργίες και διαδηλώσεις συμμετείχαν στις μαζικές εκδηλώσεις ίδρυσης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Εν τέλει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν αποτελεί ένα καπρίτσιο κάποιων που την συνέλαβαν εγκεφαλικά σαν ιδέα και την υλοποίησαν σε κλειστά γραφεία, αλλά μια υπαρκτή ανάγκη του κόσμου των αγώνων, γι αυτό και από την πρώτη στιγμή αγκαλιάστηκε από πλήθος αγωνιστών και στηρίχτηκε από μεγάλο αριθμό οργανώσεων. Να πω τέλος, πως η διαδικασία συγκρότησης της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, δεν είναι κάτι που έχει κλείσει. Υπάρχουν ακόμα οργανώσεις της αριστεράς που θεωρώ ότι χωράνε στο εγχείρημά μας και επίσης εκκρεμεί η πρώτη συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, η οποία επιδιώκουμε να πραγματοποιηθεί μέσα στη χρονιά.

-Η χώρα μας βιώνει μια πρωτοφανή οικονομική κρίση. Υποστηρίζετε ως ΑΝΤΑΡΣΥΑ ότι λύση για να ξεπεραστεί η κρίση είναι η αντικαπιταλιστική ανατροπή...πόσο ρεαλιστικό είναι κάτι τέτοιο;

Αν θέλετε να απαντήσω από μηδενική βάση σε αυτή την ερώτηση θα έλεγα το εξής: πως σήμερα υπάρχουν όλες εκείνες οι υλικές συνθήκες για να μπορέσει να υπάρξει μια τέτοια ανατροπή και μια αντίστοιχη κοινωνική οργάνωση. Υπάρχουν υποδομές, υπάρχουν τεχνολογίες, υπάρχει αυτοματοποίηση της παραγωγής και άρα δυνατότητα για ευημερία όλης της κοινωνίας. Η ανθρωπότητα ποτέ πριν δεν μπορούσε να παράξει με αυτόν το ρυθμό τόσα προϊόντα. Υπάρχει μεγάλος πλούτος. Στα χέρια των καπιταλιστών όμως όλες οι καινοτομίες εξυπηρετούν τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Οι τεράστιες δυνατότητες που έχει η ανθρωπότητα δεν αξιοποιούνται προς όφελος της κοινωνίας, αντιθέτως αχρηστεύονται στα χέρια των καπιταλιστών. Αυτός είναι σήμερα, αν το θέλετε, και ο πυρήνας της κρίσης. Οι καπιταλιστές μειώνουν συνεχώς το εργατικό κόστος (μισθούς, εντατική εργασία), για να εξασφαλίσουν μεγαλύτερα κέρδη. Μειώνοντας όμως το εργατικό κόστος, είτε μειώνοντας μισθούς, είτε μειώνοντας το εργατικό προσωπικό, είτε και τα δύο, όπως συμβαίνει σήμερα, μειώνουν παράλληλα την αγοραστική δύναμη στην οποία απευθύνονται τα προϊόντα τους. Και αυτό είναι δομικό πρόβλημα στον καπιταλισμό και δεν μπορεί να λυθεί, ειδικά στη σημερινή συγκυρία που ο εκάστοτε κεφαλαιοκράτης προκειμένου να αντεπεξέλθει στον παγκόσμιο ανταγωνισμό, προσπαθεί να επιβάλει συνθήκες εργασίας Κίνας, Ινδίας και άλλων χωρών στις οποίες η ανθρώπινη εργασία έχει απαξιωθεί πλήρως, και μαζί η ανθρωπινή ζωή και αξιοπρέπεια… Γίνεται σαφές πως έχουμε μπροστά μας δύο δρόμους. Ο ένας οδηγεί στην απόλυτη κυριαρχία του κεφαλαίου και την εξαθλίωση ευρύτατων κοινωνικών στρωμάτων και άλλος στην νίκη του κόσμου της εργασίας και την αντικαπιταλιστική ανατροπή. Αυτά δεν γίνονται, θα αντιτείνει κάποιος, είτε με ειλικρινείς προθέσεις, είτε εκ του πονηρού… Εμείς έχουμε να πούμε πως το μη ρεαλιστικό σχέδιο διεξόδου από την κρίση είναι το σχέδιο της κυβέρνησης. Εξάλλου, η ίδια της η στάση αποτελεί μνημείο πολιτικής απατεωνιάς και τα αποτελέσματα των πολιτικών της μεγαλύτερη απόδειξη πως με αυτήν την πολική δεν είναι εφικτό να ξεπεραστεί το χρέος. Θυμηθείτε λίγο τι έλεγαν πριν ένα ενάμιση χρόνο «λεφτά υπάρχουν» και πως «δεν θα μπούμε στο ΔΝΤ», «η Κυβέρνηση ζητάει πολιτική στήριξη και όχι οικονομική». Κατόπιν περάσαμε στα «σκληρά, αλλά αναγκαία μέτρα» του μνημονίου για να αποφύγουμε τα χειρότερα. Τελικά δεν τα αποφύγαμε ούτε με το «επικαιροποιημένο μνημόνιο», ούτε με το μνημόνιο 2 και 3 και συζητάμε τώρα για επιμήκυνση. Πλέον αποτελεί κοινό μυστικό πως ακόμα και σε μεγαλύτερες περικοπές να προβεί η κυβέρνηση, ακόμα κι αν προχωρήσει στις ευρείες ιδιωτικοποιήσεις, όση φορολογία άμεση και έμμεση κι αν βάλει στο λαό, το λεγόμενο χρέος θα συνεχίσει να αυξάνεται, και υπάρχουν πολλοί οικονομολόγοι διεθνούς εμβέλειας που το τονίζουν. Μεγαλύτερη απόδειξη της χρεοκοπίας αυτής της πολιτικής, από την στάση της ίδιας της κυβέρνησης που συνεχώς αναθεωρεί και ανασκευάζει ανά τρείς μήνες, δεν υπάρχει. Είναι μια κυβέρνηση που έχει τάξει τα πάντα στο κεφάλαιο και δίνει πραγματική μάχη ενάντια στον ελληνικό λαό. Ήδη το παράδειγμα της ελληνικής κυβέρνησης ακολουθούν και οι άλλες χώρες της Ευρώπης, είτε πρόκειται για τις χώρες του νότου, είτε για τις καπιταλιστικές μητροπόλεις Γαλλία, Αγγλία, Γερμανία. Για αυτό και σε όλες της χώρες πραγματοποιούνται πρωτοφανείς σε όγκο και παλμό απεργίες και διαδηλώσεις. Μια ενδεχόμενη έξοδο από την ΕΕ και την ευρωζώνη προφανώς και δε θα γίνει από όλες της χώρες ταυτόχρονα. Αυτήν τη στιγμή η Ελλάδα είναι ο αδύναμος κρίκος της αλυσίδας της τυραννίας, αν σπάσει, με τους όρους που θα βάλει ο κόσμος της εργασίας, θα υπάρξουν αλυσιδωτές επιδράσεις και στις άλλες χώρες.

-Όλα όσα ακούγονται για κίνδυνο χρεοκοπίας της χώρας, δεν σας προβληματίζουν;

Ήδη το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας έχει οδηγηθεί στη χρεοκοπία από τις πολιτικές των δύο κομμάτων. Στον δημόσιο τομέα έχουν κοπεί μισθοί και δώρα, απολύθηκαν συμβασιούχοι, δεν γίνονται προσλήψεις. Η κατάσταση αυτή παρασέρνει και τον ιδιωτικό τομέα με μαζικές απολύσεις, με δραματική επιδείνωση των εργασιακών συνθηκών με περικοπές μισθών και επιδομάτων, με ελαστικές σχέσεις εργασίας μέσω της κατάργησης των συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Παράλληλα αυξάνονται οι φόροι και οι κοινωνικές παροχές περνάν σε ιδιώτες και γίνονται όλο και ακριβότερες. Αναπόφευκτα η λιτότητα οδηγεί σε συμπίεση και των μεσοστωμάτων, σε ανεργία των αυτοαπασχολούμενων και σε κλεισίματα μικρών ατομικών και οικογενειακών επιχειρήσεων. Τι άλλο να περιμένουμε από την πολιτική του ΠΑΣΟΚ, ΔΝΤ και ΕΕ; Μας οδηγεί από το κακό στο χειρότερο.

Εμείς ήμασταν από αυτούς που το έλεγαν πριν οδηγηθούμε σε αυτά τα αποτελέσματα τι σημαίνει ΕΕ και ποιανού το συμφέρον εξυπηρετεί. Η ΕΕ είναι μέσο επιβολής των συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου, ντόπιου και ξένου, αποτελεί τη διεθνή ένωση των καπιταλιστών προκειμένου να προωθούν τις βάρβαρες αντιλαϊκές τους πολιτικές ενάντια σε όλη την κοινωνία.

-Γίνεται συνεχώς αναφορά στους εργαζόμενους....Δεν βλέπουμε μαζικότητα στις κινητοποιήσεις, ούτε αντιδράσεις στο μπαράζ μέτρων που θίγουν κεκτημένα δικαιώματα...Δεν είναι έτσι τα πράγματα;

Το 2010 αποτέλεσε ρεκόρ σε συμμετοχή του κόσμου σε απεργιακές κινητοποιήσεις στην Ελλάδα και σε παγκόσμιο επίπεδο. Οπότε σαφώς τα πράγματα δεν είναι έτσι. Σίγουρα το αντίπαλο δέος στην κυβερνητική πολιτική και στην πολιτική του κεφαλαίου εν γένει δεν έχει διαμορφωθεί ακόμα, και η μαζικότητα των κινητοποιήσεων δεν ήταν αντίστοιχη της επίθεσης. Αυτό δε σημαίνει πως οι εργαζόμενοι μένουν αμέτοχοι παρατηρητές. Η κυβέρνηση από τη μεριά της, βάζει σε λειτουργία έναν ολόκληρο μηχανισμό διαμόρφωσης κλίματος μοιρολατρίας και ηττοπάθειας. Μέσω των ελεγχόμενων ΜΜΕ αποκρύπτει τη μαζικότητα των κινητοποιήσεων, κατασυκοφαντεί αγώνες. Με την ευρεία χρήση καταστολής θέλει να φανεί άτρωτη και άφθαρτη από της κοινωνικές αντιδράσεις. Η αλήθεια είναι πως όλες οι κινήσεις της είναι χαρακτηριστικές κινήσεις κυβέρνησης σε πανικό.

Από τη δικιά μας μεριά μπορούμε να μετρήσουμε τα βήματα που έχουν γίνει, και σε μια τέτοια αποτίμηση δε θα μπορούσαμε να ξεχάσουμε τη μεγαλύτερη μεταπολιτευτικά σε όγκο και παλμό διαδήλωση στην απεργία πέρσι 5 Μαΐου με χιλιάδες διαδηλωτές σε όλη την Ελλάδα. Τον τελευταίο χρόνο οι απεργίες ήταν συχνότερες και ο σταθερός κόσμος που απεργεί και κατεβαίνει στις πορείες, παρά τη σκληρή καταστολή, αυξάνεται. Πάρτε παράδειγμα και από τις χθεσινές μαζικές συγκεντρώσεις της Πρωτομαγιάς. Επίσης μαζικοποιήθηκαν κινήσεις έμπρακτης αμφισβήτησης επιμέρους πολιτικών της κυβέρνησης, όπως αυτές της άρνησης πληρωμής στα διόδια και στα εισιτήρια συγκοινωνιών, και μην ξεχνάμε τον ηρωικό αγώνα των κατοίκων της Κερατέας. Φυσικά, για να διαμορφωθεί ένα κίνημα ανατροπής συνολικά αυτής της πολιτικής χρειάζεται ένα κίνημα που θα θέσει πολιτικούς στόχους και θα συνδέσει τις επιμέρους διεκδικήσεις με ένα νέο όραμα για μια διαφορετική κοινωνική οργάνωση.

-Σε ολόκληρη την χώρα εμφανίζεται ένα κίνημα πολιτών που δεν πληρώνει διόδια. Είναι το γνωστό ως "δεν πληρώνω-δεν πληρώνω". Ποια η άποψή σας για αυτήν την αντίδραση ανυπακοής των πολιτών;

Το αυθόρμητο αυτό κίνημα, είναι πέρα για πέρα δίκαιο, γι αυτό έχει και τόσο μεγάλη κοινωνική αποδοχή. Πηγάζει από μια υπαρκτή ανάγκη συμπολιτών μας, οι οποίοι είχαν την ατυχία να κατοικούν σε περιοχές που τοποθετήθηκαν τα διόδια, να μετακινούνται καθημερινά χωρίς να πληρώνουν χαράτσια για δρόμους που έχουν χιλιοπληρωθεί από φόρους, τέλη κυκλοφορίας, ειδικούς φόρους κατανάλωσης και διόδια. Όσο δεν αντιδρούμε, τόσο θα ανοίγει η όρεξη κυβέρνησης και εργολαβικών εταιριών. Φανταστείτε να είχαμε διόδια κάπου ανάμεσα στην Πρώτη και το Ροδολείβος για παράδειγμα, γιατί κάπως έτσι αυθαίρετα μπαίνουν… Ο κόσμος δεν μπορεί να πληρώνει καθημερινά για να περνά ένα δρόμο, να πάει από το ένα χωριό στο άλλο. Για αυτό πληρώνει τους φόρους, για να αναλάβει το κράτος κάποιες παροχές και υποδομές.

-Ο λαός στις τελευταίες εκλογές απείχε από την διαδικασία. Δεν πήγε να ψηφίσει. Θεωρεί την αποχή απάντηση σε αυτά που βιώνει και δεν εμπιστεύεται καθόλου κόμματα και πολιτικούς. Πώς το σχολιάζετε;

Είναι αλήθεια πως μεγάλο κομμάτι κόσμου δεν ψήφισε στις τελευταίες εκλογές. Αυτό το σύνολο κόσμου είναι ετερόκλητο πολιτικά και χρειάζεται βαθειά ανάλυση για να εξάγουμε ασφαλή συμπεράσματα για τη σύνθεσή του. Γεγονός είναι πάντως πως μια τάση αποχής μεθοδεύτηκε από τα συστημικά κόμματα, προκειμένου να διοχετευτεί η δυσαρέσκεια του κόσμου σε μια στάση ακίνδυνη πολιτικά, όπως είναι αυτή της αποχής. Τα κόμματα αυτά έχουν χάσει κάθε λαϊκό έρεισμα και πλέον ποντάρουν στην αδράνεια. Η αποχή δεν προβληματίζει το πολιτικό σύστημα αλλά το αποχαλινώνει και το αποθρασύνει. Δείτε τι συμβαίνει στις ΗΠΑ με ποσοστά αποχής πάνω από 70%. Αλλάζει το πολικό σύστημα; Δε νομίζω. Ακόμα καλύτερα για τα μεγάλα κόμματα, καθώς με τις ψήφους των σκληρών οπαδών τους θα εξασφαλίζουν υψηλά ποσοστά. Εκτιμούμε, όμως, πως το μεγαλύτερο μέρος του ποσοστού αποχής, είναι αυτό που δεν εμπιστεύεται το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα και όχι τα κόμματα γενικά και αόριστα. Ο κόσμος αυτός περιμένει να δει από την αριστερά να ξεπερνάει τον εαυτό της για να την εμπιστευτεί. Κάτι τέτοιο δείχνουν τα αποτελέσματα των τελευταίων εκλογών, που έβγαλαν ενισχυμένη την αριστερά συνολικά και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ συγκεκριμένα να πολλαπλασιάζει την εκλογική της δύναμη και για πρώτη φορά να εκλέγονται περιφερειακοί και δημοτικοί σύμβουλοι από αντικαπιταλιστικά ψηφοδέλτια.

-Αλήθεια γιατί τόσα κόμματα από την Αριστερά; Δεν υπάρχουν περιθώρια συνεννόησης με ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ή ακόμη και τους Οικολόγους Πράσινους;

Μήπως και η δεξιά δεν έχει πολλά κόμματα; Αστειεύομαι αλλά θα είχε ενδιαφέρον κάποια στιγμή να μας απαντήσουν οι ίδιοι… Στην αριστερά τώρα. Σαφώς το να βάζουμε τον κόσμο στο δίλλημα ποιο αριστερό κόμμα θα στηρίξει στις εκλογές δεν είναι κάτι που μας ευχαριστεί. Παρόλα αυτά υπάρχουν θεμελιώδεις διαφορές και εδώ που τα λέμε ο κόσμος αρχίζει να τις αντιλαμβάνεται μέσα από την εμπλοκή του στα κινήματα. Εμείς είμαστε διατεθειμένοι να παλέψουμε για την ενότητα του κόσμου που αντιστέκεται. Ήδη σε κοινωνικά κινήματα δρούμε από κοινού με τους συναγωνιστές και επιδίωξη μας είναι η όσο το δυνατόν πιο ενωτική και ευρεία απήχησή τους στον εργαζόμενο κόσμο. Δυστυχώς, διαφορετικές κεντρικές πολιτικές τοποθετήσεις και αφετηρίες δημιουργούν αγκυλώσεις σε μια τέτοια διαδικασία σύγκλησης μέσα στους αγώνες. Σαν ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχουμε ξεκάθαρες διακυρηκτικές θέσεις, πλην όμως δεν απαιτούμε την πλήρη συμφωνία με αυτές για να συμπορευτούμε με οποιονδήποτε σε κινηματική κατεύθυνση, σε μία απεργία για παράδειγμα. Για μας, η ενότητα σε κοινωνικό επίπεδο είναι αδιαπραγμάτευτη. Με συναγωνιστές από το ΚΚΕ και από το ΣΥΡΙΖΑ αγωνιζόμαστε σε πολλές περιπτώσεις από κοινού, για παράδειγμα στο Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών Μακεδονίας στο οποίο είμαι μέλος, οι εξορμήσεις μας και πολλές μας δράσεις είναι κοινές. Οπότε σαφώς και υπάρχουν περιθώρια συνεννόησης, τουλάχιστον για την ενότητα στη δράση. Το δείχνει η ίδια η πραγματικότητα, προβάλλεται ως αναγκαιότητα από τον κόσμο. Τώρα, με κόμματα που δεν έχουν κανένα κινηματικό προσανατολισμό, όπως οι οικολόγοι πράσινοι, και εξαντλούν τη δράση τους σε διαχειριστικές προτάσεις προς τις κυβερνήσεις προβάλλοντας την οικολογία ως μια πρόκληση για την περαιτέρω κερδοφορία του κεφαλαίου, δεν έχουμε και πολλά κοινά για να συνεννοηθούμε.

-Βλέπετε πιθανή την πρόωρη προσφυγή στις κάλπες;

Αυτό δε μπορώ να το γνωρίζω, και εδώ που τα λέμε αυτό δεν είναι και το κυρίαρχο ζήτημα. Μπορούμε, όμως να εκτιμήσουμε υπό ποιες συνθήκες προκηρύχτηκαν πρόωρες εκλογές στα προηγούμενα χρόνια, προκειμένου να εντοπίσουμε ποιο είναι το κυρίαρχο ζήτημα που κρύβεται πίσω από μια τέτοια κίνηση. Και τις δύο πρόσφατες περιπτώσεις αυτές προκηρύχτηκαν με άξονα το πώς θα μπορούσε να διευκολυνθεί η μελλοντική κυβέρνηση, όποια κι αν ήταν αυτή, για να προωθήσει τα ίδια αντιλαϊκά μέτρα. Η τότε κυβέρνηση Καραμανλή προχώρησε στις πρώτες πρόωρες εκλογές, έχοντας ως δεδομένη την επανεκλογή της και με αυτόν τον τρόπο να κάνει την τελευταία της προσπάθεια να συντρίψει τα κινήματα που είχαν αναπτυχθεί. Τελικά μέτα την επανεκλογή της, βρέθηκε εγκλωβισμένη μέσα στη δύνη της εξέγερσης του Δεκέμβρη 2008. Και ως κυβέρνηση μπλοκαρισμένη ήταν μια άχρηστη κυβέρνηση για το κεφάλαιο, οπότε και πήγαμε σε δεύτερες πρόωρες εκλογές. Στην τότε προεκλογική ατζέντα της ΝΔ υπήρχε με τον πιο κυνικό τρόπο όλο το πακέτο των αντιλαϊκών μέτρων, οπότε εκλέχτηκε το ΠΑΣΟΚ κυρίως γιατί μεγάλο μέρος του κόσμου ήθελε να γλιτώσει από το πρόγραμμα της ΝΔ και κατά δεύτερο γιατί εξαπατήθηκε από την προεκλογικές του δεσμεύσεις, που εννοείται καμία σχέση δεν είχε με την πολιτική του ΔΝΤ. Δεν αποκλείεται να δούμε πρόωρες εκλογές, συνεργασίες κομμάτων κ.α., στο βαθμό που το ΠΑΣΟΚ δε θα μπορεί να διαχειριστεί τις κοινωνικές αντιδράσεις. Το σύστημα θα κάνει τα πάντα για να διαμορφώσει μία εξουσία που να το εξυπηρετήσει. Το ζήτημα για εμάς είναι ένα: Να αναπτυχθεί ένα κίνημα ανατροπής ικανό να απαλλάξει το λαό από αυτήν την κυβέρνηση και από κάθε κυβέρνηση που θα εφαρμόζει την ίδια αντιλαϊκή πολιτική και που στρέφεται ενάντια στην κοινωνία.

-Είστε εκλεγμένο μέλος στην Κεντρική αντιπροσωπεία του Τεχνικού Επιμελητηρίου...πόσο έντονα είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζετε; Υπάρχει προοπτική και μέλλον για το επάγγελμα του μηχανικού ή του αρχιτέκτονα στην χώρα μας;

Η κρίση έχει αγγίξει και την οικοδομική δραστηριότητα, η οποία γνωρίζει πρωτοφανή πτώση από το 2008 και μετά. Αυτό πιέζει και τους μηχανικούς, ειδικά τους νέους μισθωτούς, αμειβόμενους κατά κανόνα με μπλοκάκι, αλλά και τους αυτοαπασχολούμενους. Αν συνεκτιμήσουμε και το πάγωμα των προσλήψεων στο δημόσιο, και τη μείωση των δημοσίων επενδύσεων, θα οδηγηθούμε σε δυσοίωνες προβλέψεις. Το θέμα είναι μεγάλο και ξεφεύγει από τα πλαίσια της κουβέντας, οπότε θα κάνω μόνο ένα σύντομο σχόλιο. Το μέλλον των μηχανικών στη σημερινή συγκυρία που το επάγγελμά μας δέχεται μια επίθεση διαρκείας, από την αλλαγή του τρόπου φορολόγησης μας μέχρι την κατάργηση των αμοιβών μας και των επαγγελματικών μας δικαιωμάτων, είναι άμεσα εξαρτημένο από τις ευρύτερες πολιτικές εξελίξεις και ειδικά από το κατά πόσο θα καταφέρει ο κόσμος της εργασίας να υπερασπιστεί τα κεκτημένα του. Ίσως κάποια στιγμή να συζητήσουμε διεξοδικά το θέμα, γιατί ο τρόπος που παράγεται το δομημένο περιβάλλον είναι σοβαρό ζήτημα δημοσίου ενδιαφέροντος.

-Κλείνοντας τι θα θέλατε να προσθέσετε;

Καταρχάς να σας ευχαριστήσω για το κάλεσμα, γιατί η αλήθεια είναι πως δε μας δίνεται συχνά η δυνατότητα προβολής των θέσεων μας στα ΜΜΕ, κάθε άλλο μάλλον…. Ελπίζω κάποια στιγμή να συζητήσουμε για το πώς επηρεάζει το μνημόνιο την περιοχή μας, γιατί εκεί γίνεται αντιληπτό στην καθημερινότητα του καθενός. Με την εκτίναξη της ανεργίας, την προσπάθεια σπασίματος συλλογικών συμβάσεων εργασίας σε βιομηχανίες, το ενδεχόμενο εκμετάλλευσης των λιγνιτών με διαδικασία fast truck, την περεταίρω απομόνωση της πόλης μας μέσω των οδικών αξόνων και περικοπών δρομολογίων στον ΟΣΕ, την απαξίωση υποδομών όπως το Φαλακρό. Να θυμίσω, τέλος, ότι στις 11 του μήνα υπάρχει απεργία, και καλούμε όλο τον κόσμο να κατέβει μαζικά και ενωτικά στο δρόμο.

 

 


Σχόλια (3)

infadyday - Τρίτη 4 Δεκεμβρίου 2012 στις 18:03
payday loans online - payday loans online , http://badcreditloansonlinedirectly.com/#enavy online payday loans

Σαμδάνης Κώστας - Σάββατο 14 Μαΐου 2011 στις 08:56
Κατ' αρχας δεν τον καταλαβαίνουν όλοι τον πόνο του λαου. Όλα τα μέτρα που έχει πάρει η κυβέρνηση με την υποστήριξη Τρόικας-ΛΑΟΣ-ΝΔ είναι ενάντια σε μισθωτούς-συνταξιουχους αυτοαπασχολούμενους που είναι οι μόνοι που πλήρωσαν και πληρώνουν την κρίση. Είναι οι ίδιοι που πλήρωσαν το όραμα των εκσυγχρονιστών για μιά ισχυρή Ελλάδα των Ολυμπιακών και πάει λέγοντας.Πλήρώσαμε μια φορά την ανάπτυξή τους και την κερδοφορία τους, τώρα μας βάζουν να πληρώσουμε τα χρέη που άφησε η δήθεν ανάπτυξή τους. Τα δανεικά είναι χιλιοπληρωμένα , εμείς λέμε να αρνηθούμε το ληστρικό χρέος, να εθνικοποιηθούν οι τράπεζες και οι προβληματικές επιχειρήσεις κάτω από εργατικό έλεγχο ούτως ώστε να προσανατολιστεί η παραγωγή και η ανάπτυξη στην κάλυψη των κοινωνικών αναγκών και όχι σε κερδοσκοπικές χρηματοπιστωτικές δραστηριότητες, που καταλήγουν σε φούσκα. Και αυτή είναι η μόνη ρεαλιστική λύση. Κάθε άλλη λύση που προτείνεται βαθαίνει την κρίση και οδηγεί σε επιδείνωση της θέσης των εργαζομένων και του λαού. Αυτό που συμβαίνει σήμερα είναι η προσπάθεια καθυπόταξης των εργαζομένων για να γίνει φτηνή η ανθρώπινη εργασία και αρα ελκτική για το κεφάλαιο. Όταν ξεπεραστεί η κρίση δε θα είμαστε όλοι καλα. Εξαρτάται από τον δράμο που θα ακολουθήσουμε. Ή η μεγάλη πλειοψηφία του λαού ή το κεφάλαιο και οι λίγοι του υπηρέτες. Για περισσότερα σε σχέση με το πρόγραμμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ μπορείς να επισκευτείς το http://www.antarsya.org/

Giannoulis - Πέμπτη 12 Μαΐου 2011 στις 09:35
Ολοι καταλαβαίνουμε τον πόνο του ταλαιπωρημένου λαού μας και όλοι μας θέλουμε απασχόληση και ευημερία. Αλλά τα τριακόσια και τετρακόσια δισσ. Ευρώ χρέος ποιος θα το πληρώσει και από που θα πάρουμε δάνεια, για να πληρώσουμε τα δανεικά, χωρίς αντίκρυσμα και χωρίς εμπιστοσύνη και διαφάνεια; Από τα πολλά κόμματα που έχουμε, τα περισσότερα δεν θέλουν, δεν μπορούν και δεν θα μπορέσουν ποτέ να κυβερνήσουν τη χώρα, και λόγω ειδικής νοοτροπίας, και όσα παραμένουν, θα γκρεμιστούν όλα, μια και όλοι μας ανήκουμε στο ίδιο λαό, τα ίδια ελαττώμματα και κανόυμε τα ίδια λάθη, χωρίς συναίσθηση μερικών για το πρόβλημα που μας έρχεται και πρέπει να παλέψουμε όλοι μας μαζί και για νάστε όλοι καλά Γιαννόύλης

ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ