Χρήστος Μαυρίδης

Αξιωματικός Αεροπορίας Στρατού ε.α.
Δημοτικός Σύμβουλος Δ. Δράμας – Εντεταλμένος Σύμβουλος «Ονειρούπολης»

Ο Χρήστος Μαυρίδης είναι από εκείνους τους ανθρώπους που κουβαλούν την έννοια της προσφοράς βαθιά μέσα τους. Με ρίζες στη Δράμα, γαλουχημένος μέσα σε μια πολυμελή οικογένεια και με χρόνια πορείας στον στρατό, έχει μάθει να υπηρετεί με αφοσίωση, πειθαρχία αλλά και συναίσθημα. Σήμερα, μέσα από τον ρόλο του ως Δημοτικός Σύμβουλος και εντεταλμένος σύμβουλος της «Ονειρούπολης», συνεχίζει να προσφέρει στον τόπο του με τον ίδιο ενθουσιασμό και το ίδιο ήθος.
Πίσω όμως από τις ευθύνες και τους θεσμικούς τίτλους, υπάρχει ένας άνθρωπος απλός, προσιτός και βαθιά ανθρώπινος. Στη συζήτηση που ακολουθεί, μας μιλά για τις ρίζες του, τα όνειρα, τις αξίες του και το όραμά του για μια πιο φωτεινή Δράμα. Μια ευκαιρία να τον γνωρίσουμε πέρα από τους ρόλους – ως Χρήστος.

Συνέντευξη Βαγγέλης Ελευθεριάδης / Φωτογραφίες Βασίλης Κοβλακάς

– Πώς ήταν η οικογένεια μέσα στην οποία μεγαλώσατε στη Δράμα;
– Ήμουν από τους τυχερούς ανθρώπους, γιατί μεγάλωσα μέσα σε μια πολυμελή οικογένεια με αξίες, καλοσύνη και αγάπη. Ο πατέρας μου, υπάλληλος στον ΟΤΕ, απόφοιτος του τότε Γυμνασίου της δεκαετίας του ’50, διαιτητής ποδοσφαίρου με πολλές διακρίσεις. Η μητέρα μου, και αυτή απόφοιτη του ιδίου Γυμνασίου (Αρρένων), αφιερώθηκε στην οικογένεια και στο να μεγαλώσει τα πέντε της παιδιά, δίνοντάς μας μόνο αγάπη. Ήταν από τις οικογένειες που πραγματικά ήταν δίπλα στα παιδιά τους, αθόρυβα και με κάθε τρόπο.

– Ποια στοιχεία από τα παιδικά σας χρόνια θεωρείτε ότι σας διαμόρφωσαν ως χαρακτήρα;
– Σαν αγόρι, πάντα είχα πρότυπο τον πατέρα μου. Βλέποντάς τον λοιπόν και παρατηρώντας τον πώς αντιμετώπιζε τις δυσκολίες της ζωής, αλλά και πώς συναναστρεφόταν με τους γύρω του (συναδέλφους, συγγενείς…), άρχισα να διαμορφώνω τον δικό μου χαρακτήρα αλλά και τον τρόπο σκέψεώς μου για την προσφορά μου στον συνάνθρωπο, χαρακτηριστικό το οποίο σε μεγάλο βαθμό το είχε και η μητέρα μου.

– Θυμάστε τι ονειρευόσασταν να γίνετε όταν ήσασταν παιδί;
– Για να πω την αλήθεια, πάντα είχα στο μυαλό μου, και λόγω της δουλειάς του πατέρα μου, ο οποίος τα καλοκαίρια με έπαιρνε πολλές φορές μαζί του στα έργα, την ιδέα του πολιτικού μηχανικού. Μου άρεσε το πρακτικό κομμάτι, το να δημιουργώ και να αποτυπώνω τη σκέψη μου σε ένα χαρτί και παράλληλα να το βλέπω να γίνεται πραγματικότητα. Σε αυτό το σημείο να πω ότι, σε μεγάλο βαθμό, συνετέλεσε η ενασχόλησή μου, στα χρόνια του λυκείου (όπως όλα τα παιδιά της εποχής μας), στην κατασκευαστική εταιρεία του θείου μου, Κλεισθένη Παυλίδη, ο οποίος μαζί με τον αδερφό του, Ευκλείδη, είχαν τη μεγαλύτερη ίσως κατασκευαστική εταιρεία της Δράμας.

«Ποτέ δεν ένιωσα πολιτικός, νοιώθω υπηρέτης του πολίτη» – Μια διαφορετική προσέγγιση στην πολιτική, βασισμένη σε στρατιωτική πειθαρχία και κοινωνική ευαισθησία.

– Υπήρξε κάποιος άνθρωπος πρότυπο στη ζωή σας που σας ενέπνευσε ή σας καθοδήγησε;
– Όπως προανέφερα, ο πατέρας μου ήταν το πρότυπό μου στη ζωή και πάντα, όταν έπρεπε να πάρω σοβαρές αποφάσεις, είτε τον συμβουλευόμουν είτε σκεφτόμουν τι θα έκανε αυτός σε αντίστοιχη περίπτωση, πώς θα το έκανε… Μεγάλος σταθμός για εμένα ήταν η οικογένεια Παυλίδη, ο θείος μου Κλεισθένης και ο αδερφός του Ευκλείδης, που τα χρόνια εκείνα, από τα δεκαέξι μου έως τα δεκαοκτώ, με έβαλαν σε έναν άλλο τρόπο σκέψης, δίνοντάς μου ευκαιρίες μέσω της κατασκευαστικής εταιρείας.

– Ήσασταν καλός μαθητής;
– Ήμουν μέσα στους «καλούς» μαθητές, όχι στους αριστούχους, και με ιδιαίτερη κλίση στη θετική κατεύθυνση. Μου άρεσε πάντα να λύνω ασκήσεις, να παίρνω ένα πρόβλημα και να το τελειώνω, δεν συμβιβαζόμουν με ενδιάμεση κατάσταση, δεν υπήρχε για μένα το «δεν μπορώ».

– Ποια είναι η πιο ζωντανή ανάμνηση από τα μαθητικά σας χρόνια στο 2ο Γενικό Λύκειο Δράμας;
– Τα τρία χρόνια του λυκείου ήταν έντονα λόγω του ότι, εκτός των μαθημάτων και της προετοιμασίας για τις πανελλήνιες, την εφηβεία μας, είχα και την ενασχόλησή μου με το άθλημα του χάντμπολ, καθώς ήμουν αθλητής του Γυμναστικού Συλλόγου Δράμας. Παρ’ όλα αυτά, η πιο ζωντανή ανάμνησή μου ήταν η αμεσότητα που είχαμε με τους καθηγητές μας (τους περισσότερους) και η προθυμία τους να μας λύνουν τα όποια προβλήματά μας.

«Ο πατέρας μου ήταν το πρότυπό μου, έμαθα από αυτόν να προσφέρω χωρίς λόγια»

– Τι σας οδήγησε να επιλέξετε τη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων; Ήταν όνειρο ζωής ή επιλογή της στιγμής;
– Η Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων έγινε στόχος μου προς το τέλος της δευτέρας λυκείου, όταν τη γνώρισα σε μια ενημέρωση που μας έγινε, και εντυπωσιάστηκα από το αντικείμενο με το οποίο μας παρουσιάστηκε ότι ασχολούνται οι αξιωματικοί του Ελληνικού Στρατού. Όχι λοιπόν, δεν ήταν όνειρο ζωής, αλλά ούτε και επιλογή της στιγμής, ήταν μια συνειδητή απόφαση που πήρα την τελευταία χρονιά.

– Ποια ήταν τα πιο σημαντικά διδάγματα από τη στρατιωτική σας καριέρα, ειδικά κατά τη θητεία σας στην Αεροπορία Στρατού;
– Πειθαρχία – Ιεραρχία – Αποδοτικότητα. Στην Αεροπορία Στρατού το πιο σημαντικό ήταν η ακρίβεια χειρισμού των γεγονότων, η αποφασιστικότητα και η ηρεμία. Έμαθα, μέσα από την εκπαίδευση, να δρω με ηρεμία και μεθοδικότητα, έχοντας πάντα έναν στόχο, τον οποίο και έπρεπε να φέρω εις πέρας χωρίς να υπολογίζω το προσωπικό κόστος. Ποτέ δεν με ενδιέφερε η αυτοπροβολή και τα πολλά λόγια, πράγμα που πολλές φορές παρεξηγείται από ορισμένους, έμαθα να μιλάω μόνο με έργα και να ενδιαφέρομαι για την ομάδα μου.

– Τι σας ώθησε να ασχοληθείτε με την τοπική αυτοδιοίκηση μετά την αποστρατεία σας;
– Με την τοπική αυτοδιοίκηση ασχολήθηκα καθαρά και μόνο γιατί έχω το αίσθημα της προσφοράς και με ενδιαφέρει να ζω σε έναν τόπο όπου οι κάτοικοι να χαμογελούν και να ζουν με αξιοπρέπεια, να υπάρχει σεβασμός προς τον συνάνθρωπό μας στην καθημερινότητα, πράγμα που σε έναν βαθμό το ξεχνάμε και εμείς οι ίδιοι. Εδώ θα ήθελα να τονίσω ότι το μέλημα του καθενός που ασχολείται με την τοπική αυτοδιοίκηση θα πρέπει να είναι ότι γινόμαστε «υπηρέτες» των πολιτών, πάντα με την καλή έννοια, και αυτοί οι οποίοι δουλεύουν για το συμφέρον τους.

«Στον Στρατό έμαθα: Πειθαρχία, ιεραρχία, αποδοτικότητα. Αυτά με οδήγησαν στην πολιτική»

– Πώς προέκυψε η συνεργασία σας με τον συνδυασμό «Επανεκκίνηση για τη Δράμα» και τον Γιώργο Παπαδόπουλο;
– Με τον Γιώργο Παπαδόπουλο γνωρίζομαι περί τα είκοσι χρόνια. Τον παρακολουθούσα στην αυτοδιοίκηση από το 2014 και μετά και, τα πρόσφατα χρόνια, όντας αντιπεριφερειάρχης, όταν μου εξέφρασε τον προβληματισμό του (τον Δεκέμβριο του 2021) για το μέλλον του στην πολιτική, του είπα ότι, εάν αποφασίσει να κατέλθει στις εκλογές του 2023 ως υποψήφιος δήμαρχος, να με θεωρεί τον πρώτο υποψήφιό του. Έτσι απλά, γιατί είδα στο πρόσωπό του έναν άνθρωπο αγωνιστή με πάθος για την αυτοδιοίκηση και ενδιαφέρον για τον πολίτη.

– Πώς βιώσατε την εμπειρία των εκλογών και πώς αξιολογείτε την προσωπική σας επιτυχία να εκλεγείτε δημοτικός σύμβουλος;
– Οι εκλογές για εμένα δεν ήταν κάτι καινούργιο, καθόσον στο παρελθόν είχα ξανασχοληθεί από διάφορα πόστα, οπότε η εμπειρία ήταν προσθετική. Είμαι ευχαριστημένος από το αποτέλεσμα, γιατί η προσωπική επιτυχία είναι μέρος της συλλογικής μας. Ευχαριστώ όλους εκείνους που με τίμησαν με την ψήφο τους, γιατί στο πρόσωπό μου είδαν τον άνθρωπο που θα τους εκπροσωπεί στο Δημοτικό Συμβούλιο.

«Στο πρόσωπο του Γιώργου Παπαδόπουλου είδα έναν άνθρωπο αγωνιστή, με πάθος για την αυτοδιοίκηση και ενδιαφέρον για τον πολίτη»

– Πώς αντιλαμβάνεστε τον ρόλο του Εντεταλμένου Συμβούλου της «Ονειρούπολης»; Ποια είναι η φιλοσοφία σας γύρω από αυτόν τον θεσμό;
– Είναι ένας ρόλος που, για πρώτη φορά μετά από είκοσι χρόνια λειτουργίας της «Ονειρούπολης», αυτή η Δημοτική Αρχή το είδε, το πίστεψε και το υλοποίησε. Ο θεσμός αυτός πρέπει να υπάρχει ανεξάρτητος και να λειτουργεί απρόσκοπτα με δικό του προσωπικό, και ο πολιτικός υπεύθυνος της «Ονειρούπολης» να μπορεί να συντονίζει όλη τη διοργάνωση μόνος του, έχοντας ως κύριο στόχο τη σωστή οργάνωση, την ομαλή μετάβαση των σχεδίων στο πεδίο και την καλή λειτουργία της, προβάλλοντάς την όλο τον χρόνο και αξιοποιώντας την κάθε στιγμή του χρόνου, ξεκινώντας από την άνοιξη τις προπαρασκευαστικές εργασίες. Η φιλοσοφία γύρω από τον θεσμό είναι απλή και ταυτόχρονα πολύπλοκη, γιατί από τη μία μεριά πρέπει να σκέφτεσαι σαν παιδί, τι θέλει για να περάσει όμορφα, και από την άλλη ως ενήλικας, συνοδός του παιδιού ο οποίος θέλει τον δικό του χώρο στο πάρκο, ψάχνοντας και δημιουργώντας τον καλύτερο δυνατό συνδυασμό όλων αυτών των παραμέτρων.

«Η αποτυχία δεν με φοβίζει, μαθαίνω από τα λάθη μου»

– Ποια έργα ή πρωτοβουλίες μέσα από την «Ονειρούπολη» σας κάνουν να αισθάνεστε υπερήφανος;
– Κάποια σημαντικά πράγματα που εντοπίσαμε με τη φίλη και συνεργάτη μου, τη Βίκυ Βουρνιά, από τις προηγούμενες διοργανώσεις, ήταν ο χώρος στον οποίο κινούνται οι επισκέπτες μέσα στο εμπορικό κομμάτι του πάρκου, και δημιουργήσαμε την ξύλινη πλατεία, δίνοντας ένα τέλος στην ταλαιπωρία τους και στη λάσπη μετά από κάθε βροχή, η κεντρική πύλη της «Ονειρούπολης», όπου μετά από δεκαεπτά χρόνια σχεδιάστηκε από τη Βίκυ και κατασκευάστηκε μια μοναδική καινούργια πύλη, ο σχεδιασμός, από την ίδια, του καινούργιου σπιτιού του Άη Βασίλη και η κατασκευή αυτού. Σε αυτά να προσθέσω την επισκευή όλων των ταλαιπωρημένων οικίσκων μετά από τόσα χρόνια και την ομοιόμορφη βαφή τους.
Αξίζει να σημειωθεί εδώ ότι από την πρώτη στιγμή της ανάληψης των καθηκόντων μου, η Βίκυ Βουρνά ήταν δίπλα μου σε αυτό το δύσκολο έργο μου και σε αυτήν οφείλεται σε ένα μεγάλο βαθμό η αναμόρφωση της «Ονειρούπολης».

– Τι σημαίνει για εσάς η συμβολή της «Ονειρούπολης» στην πολιτιστική και τουριστική ταυτότητα της Δράμας;
– Είναι ο πυλώνας της πολιτιστικής και τουριστικής ταυτότητας, όχι μόνο του Δήμου αλλά και ολόκληρου του νομού Δράμας. Από την ημέρα που η «Ονειρούπολη» μπήκε στο κάδρο του χειμερινού τουριστικού προορισμού στην Ελλάδα, είδαμε χιλιάδες κόσμο από όλη την Ελλάδα και από τις γύρω χώρες (Τουρκία, Βουλγαρία, Ρουμανία), αλλά και πλήθος ανθρώπων από πολλές άλλες χώρες της Ευρώπης να μας επισκέπτονται για να δουν το χωριό του Άη Βασίλη και να περάσουν λίγες ξέγνοιαστες στιγμές (μικροί και μεγάλοι). Όποιος δεν το έχει καταλάβει αυτό μέσα στη Δράμα (πολιτικοί και φορείς) είναι πολύ μακριά από την πραγματικότητα. Πρέπει όλοι μας να διαφυλάξουμε τον θεσμό μακριά από μικροπολιτικές και εντάσεις και, μόνο με συνεργασία, να κρατήσουμε αυτό το τουριστικό προϊόν ψηλά για το καλό όλων μας.

«Η Δράμα μου δίνει ηρεμία, όταν φεύγω, νιώθω ότι αφήνω ένα κομμάτι μου πίσω»

– Τι έχετε αποκομίσει από την εμπειρία σας στο Δημοτικό Συμβούλιο;
– Το Δημοτικό Συμβούλιο είναι μια μικρή Βουλή. Υπάρχουν στιγμές συναίνεσης και ομοψυχίας, υπάρχουν και στιγμές έντασης. Όσο και να έχεις εμπειρία σαν θεατής, είναι διαφορετικό να το ζεις από μέσα. Δεν σας κρύβω ότι μου πήρε αρκετό χρονικό διάστημα να συνειδητοποιήσω ότι ορισμένοι έρχονται απλά για να συμπληρώνουν τους τριάντα πέντε (ευτυχώς ελάχιστοι), κάποιοι απλά γιατί πρέπει να πουν κάτι (και ας έχει υποθεί), και βέβαια υπάρχουν και αυτοί οι οποίοι προβληματίζονται με τα γεγονότα και κάνουν εποικοδομητική συζήτηση.

– Τι είναι αυτό που αγαπάτε περισσότερο στη Δράμα και τι είναι αυτό που θέλετε να αλλάξετε;
– Αυτό που αγαπάω στη Δράμα περισσότερο είναι αυτή η ομορφιά και η ηρεμία που δίνει. Από παιδί ακόμη, αλλά και αργότερα σαν σπουδαστής και εργαζόμενος σε διάφορα μέρη της Ελλάδος και του εξωτερικού, όταν ερχόμουν στην πόλη μου, έπαιρνα μια βαθιά ανάσα και ηρεμούσα, αλλά και πάντα όταν έφευγα, νόμιζα ότι άφηνα ένα κομμάτι του εαυτού μου πίσω. Τι θα ήθελα να αλλάξω, εάν μπορούσα φυσικά; Τον τρόπο σκέψης ορισμένων, εντάσσοντάς τους στην ομαδικότητα χωρίς ιδιοτέλεια.

– Νοιώθετε πολιτικός;
– Όχι, ποτέ δεν ένιωθα πολιτικός ούτε πρόκειται να νιώσω. Από δεκαοκτώ χρονών μπήκα σε μια στρατιωτική σχολή, όπου καθ’ όλη τη διάρκεια των τεσσάρων ετών που φοίτησα, αλλά και τα υπόλοιπα χρόνια της καριέρας μου, έμαθα να λειτουργώ με έναν συγκεκριμένο τρόπο σκέψης, προκειμένου να λαμβάνω σωστές και γρήγορες αποφάσεις για το καλό πρώτα των υφισταμένων μου και ύστερα το δικό μου.

– Τι σημαίνει για εσάς η έννοια της «προσφοράς στην κοινωνία»;
– Μεγάλο ζήτημα: προσφορά στην κοινωνία, προσφορά στον συνάνθρωπό μου. Εάν μπορείς να κάνεις ένα καλό, κάνε το και άσε το να το πάρει ο άνεμος, μην επιζητάς αντάλλαγμα. Μόνο έτσι θα πάμε μπροστά σαν άνθρωποι, και μην ξεχνάτε ότι ο κόσμος μπορεί και ξεχωρίζει τον άνθρωπο ο οποίος νοιάζεται πραγματικά γι’ αυτόν, από αυτόν που απλά του χτυπά την πλάτη.

«Η επιτυχία έρχεται όταν παλεύεις για τα ιδανικά σου, όχι με ευκαιρίες»

– Τι σημαίνει για εσάς η «επιτυχία»;
– Η επιτυχία είναι το αποτέλεσμα μιας διαρκούς προσπάθειας, η οποία θα έρθει όταν αγωνιζόμαστε και προσπαθούμε, έχοντας ως γνώμονα πάντα τα ιδανικά μας και όταν παλεύουμε για αυτά. Όλα τα άλλα είναι ευκαιριακά, τα οποία θα γκρεμιστούν σαν χάρτινος πύργος κάποια στιγμή.

– Σας φοβίζει η αποτυχία;
– Η αποτυχία ποτέ δεν με φόβιζε. Κοιτούσα πάντα να δουλεύω, στηριζόμενος στις γνώσεις που αποκτούσα, και να τις υπερασπίζομαι για να έχω το επιθυμητό αποτέλεσμα. Μην ξεχνάμε ότι, για να πετύχεις, πρέπει να αποτύχεις… μαθαίνω από τα λάθη μου. Στη δουλειά μου λέγαμε: «Εμείς τα πετάμε, εμείς τα σπάμε», εννοώντας φυσικά ότι θα γίνει και η «στραβή». Το παν όμως είναι να μαθαίνουμε.

– Τι σας δίνει δύναμη στις δύσκολες στιγμές;
– Η καριέρα μου ως ιπτάμενος (χειριστής ελικοπτέρων Στρατού) ήταν μια δύσκολη και συνάμα επικίνδυνη δουλειά. Πολλές φορές λοιπόν ήρθα αντιμέτωπος με δύσκολες καταστάσεις και καμιά φορά και άκρως επικίνδυνες, όπου στιγμιαία έπαιρνα δύναμη από την Παναγία μας αλλά και την οικογένειά μου. Έχοντάς τους πάντα μέσα στο μυαλό μου, κατάφερνα και ηρεμούσα, όταν έπρεπε, για να παίρνω τις σωστές αποφάσεις.

– Έχετε κάποια φράση ζωής που σας εκφράζει;
– Εντιμότητα και δουλειά τίποτε άλλο!

– Πιστεύετε στον Θεό;
– Ναι, πιστεύω στον Θεό. Προέρχομαι από οικογένεια θρησκευόμενη, μεγαλωμένος με αρχές.

«Η καλύτερη χαλάρωση; Η οικογένεια και οι συζητήσεις με τον γιο μου»

– Τι σας χαλαρώνει μετά από μια απαιτητική ημέρα;
– Όσο παράξενο και να σου φανεί, τη χαλάρωση τη βρίσκω στην οικογένειά μου και στο να καθίσω να μιλήσω με τον γιο μου, ακούγοντας τα τραγούδια του, τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς του.

– Αν δεν είχατε ακολουθήσει στρατιωτική ή πολιτική διαδρομή, ποια άλλη επαγγελματική πορεία θα σας ενδιέφερε;
– Δεν μπορώ να φανταστώ κάτι άλλο, εκτός ενδεχομένως από τη Γυμναστική Ακαδημία, γιατί, όπως σας είπα, ήμουν αθλητής του χάντμπολ σε ομάδα της Δράμας αλλά και αργότερα της Θεσσαλονίκης και της Αθήνας.

– Ποιο είναι το προσωπικό σας μήνυμα προς τους δημότες της Δράμας; Τι θα θέλατε να γνωρίζουν για εσάς ως άνθρωπο, όχι μόνο ως πολιτικό;
– Είμαι ο Χρήστος Μαυρίδης, αυτός που οι περισσότεροι γνωρίζατε από τη γειτονιά, αυτός που γνωρίζατε από τις παρέες, δεν άλλαξα ούτε πρόκειται να αλλάξω τώρα. Μπορεί να έρθει να με βρει όποτε θέλει και να συζητήσουμε ό,τι τον απασχολεί και να βρούμε, ενδεχομένως μαζί, τη λύση. Θα χαρώ εάν μπορώ να βοηθήσω.