Βάσω Γεωργιάδου

Εικαστικός

Σε έναν κόσμο που συχνά επιβάλλει ρεαλισμό, η Βάσω Γεωργιάδου επιλέγει να ονειρεύεται. Μέσα από τους πλούσιους, ανάγλυφους καμβάδες της, προσκαλεί το θεατή σε ένα ταξίδι εκτόξευσης της φαντασίας. Η συζήτησή μας δεν ήταν απλώς μια συνέντευξη, αλλά μια περιήγηση στα βάθη μιας δημιουργικής ψυχής που πιστεύει ακράδαντα στη δύναμη του ονείρου, της ελευθερίας και της αυθεντικότητας. Μια καλλιτέχνης που, όπως και οι αγαπημένες της πεταλούδες, έχει υποστεί τη δική της μεταμόρφωση -από τον ρεαλισμό στην αφήγηση συναισθημάτων- και συνεχίζει να πετά με απίστευτο ύψος.

Συνέντευξη Βαγγέλης Ελευθεριάδης

Η Εικαστικός Βάσω Γεωργιάδου πρόσφατα παρουσίασε με επιτυχία τη νέα της ατομική έκθεση ζωγραφικής με θέμα: «Τα όνειρα που σου έδωσαν φτερά» στο φιλόξενο χώρο του «Ιδρύματος Εικαστικών Τεχνών Τσιχριτζή» στην Κηφισιά.

Προσκαλεί τη φύση να συνυπάρξει στα έργα τέχνης της και με τις αιχμηρές της πινελιές, αποτυπώνει στον καμβά τα συναισθήματα, τις σκέψεις και τα όνειρα που έδωσαν φτερά, δημιουργώντας ίχνη και διαφάνειες που μαγεύουν. Δεν λείπουν όμως από τη συλλογή της ιδιαίτερες αφαιρετικές απεικονίσεις, με μία τεχνοτροπία που δεν περνά απαρατήρητη. Η χαρακτηριστική της τεχνική και η εκτεταμένη χρήση της σπάτουλας σε συνδυασμό με τα λάδια ζωγραφικής δημιουργούν έργα τέχνης ανάγλυφα και τρισδιάστατα, συμπαρασύροντας τον θεατή σε ένα νοητικό ταξίδι αποπλάνησης, πρόκλησης και μυστηρίου. Ένα ταξίδι γεμάτο συναίσθημα και δημιουργία. Συναρπαστικό – απλά μαγικό!»

– Πού γεννηθήκατε και πώς ήταν το περιβάλλον στο οποίο μεγαλώσατε;
– Γεννήθηκα στις Σέρρες από δύο εξαιρετικούς γονείς. Στην ηλικία του ενός έτους μετακομίσαμε στη Δράμα λόγω της μετάθεσης του πατέρα μου στον «Εθνικό Οργανισμό Πρόνοιας» Κ. Νευροκοπίου. Ο πατέρας μου ήταν ένας άνθρωπος ευαίσθητος, υπερπροστατευτικός, εξαιρετικά ευφυής και αρκετά τολμηρός. Με την επινοητικότητα και την εργατικότητά του δημιούργησε ένα αξιοζήλευτο φυτώριο δέντρων και αρκετά χρόνια αργότερα το πρώτο σύγχρονο συσκευαστήριο πατάτας στον Νομό Δράμας. Η μητέρα μου, τρυφερή και ευαίσθητη, μας έδωσε απλόχερα την αγάπη της και ήταν κοντά μας σε όλες τις φάσεις της ζωής μας. Είναι καλλιτεχνική φύση και μου μετέδωσε την αγάπη για τη ζωγραφική και τη μουσική. Νιώθω ευλογημένη γιατί μεγάλωσα σε ένα υγιές περιβάλλον, όπου η ζωή μας κυλούσε όμορφα και αντιμετωπίζαμε κάθε δυσκολία με αισιοδοξία. Ευτυχισμένα παιδικά χρόνια, γεμάτα χαρά και αυθορμητισμό.

– Πώς θυμόσαστε τα πρώτα χρόνια σας με τη ζωγραφική; Υπάρχει μία πρώτη ανάμνηση που σας έχει σημαδέψει;
– Ζωγράφιζα από τα πρώτα χρόνια της ζωής μου. Δημιουργούσα όμορφες εικόνες που με ταξίδευαν. Η κάθε εικόνα μου είχε τη δική της ιστορία. Λάτρευα τα χρώματα και χρησιμοποιούσα σκιές ώστε να δώσω ρεαλιστικότητα στο έργο μου.
Στην ηλικία των 12 ετών, απέσπασα σε πανελλήνιο διαγωνισμό ζωγραφικής το πρώτο βραβείο, με θέμα «Ο Ιησούς στο Γολγοθά», μαζί με μία τιμητική διάκριση και μία γλυκιά ανάμνηση που μένει χαραγμένη στο μυαλό μου. Ήταν ένας επιβλητικός βράχος, πλημμυρισμένος από χρώματα, με τον Εσταυρωμένο Ιησού. Μια αισιόδοξη εικόνα στα μάτια μου, παρόλη τη θλίψη που εξέπεμπε.»

«Ο γιος μου, ο Χρήστος, είναι το πιο καλαίσθητο “έργο τέχνης” μου, ο πιο σημαντικός θαυμαστής μου, αλλά και ο πιο αυστηρός κριτής μου»

– Πότε καταλάβατε ότι η ζωγραφική θα είναι κάτι περισσότερο από χόμπι για εσάς;
– Όταν είδα την ανταπόκριση που είχαν τα έργα μου στην ομαδική έκθεση ζωγραφικής, στην οποία συμμετείχα με 16 έργα, στο πλαίσιο του καλλιτεχνικού Μαΐου 2002 με θέμα: «Ελληνική μυθολογία». Οι θετικές κριτικές, σε συνδυασμό με την αγάπη μου για τη ζωγραφική, ήταν αυτό που με ενθάρρυνε να συνεχίσω και να ασχοληθώ επαγγελματικά με την τέχνη μου. Ακολούθησαν κι άλλες αξιόλογες ατομικές και ομαδικές εκθέσεις, που συμπλήρωναν αυτό το υπέροχο ταξίδι.

– Παράλληλα, είστε και δασκάλα ζωγραφικής, και πολλοί άνθρωποι όλων των ηλικιών έχουν αγαπήσει χάρη σ’ εσάς αυτή την τέχνη. Μπορείτε να μοιραστείτε μαζί μας κάποια δυνατή στιγμή;
– Όταν βρέθηκα στο εικαστικό εργαστήρι με τους λιλιπούτειους καλλιτέχνες μου και πολλά ματάκια περίμεναν ανυπόμονα να ξεκινήσουμε να ζωγραφίζουμε. Ήταν ένα ταξίδι διαφορετικό, που διήρκεσε επί 22 συναπτά έτη στα Ν.Π.Ι.Δ. των Δήμων Σερρών και Δράμας. Έγινε έκρηξη δημιουργίας, τα χρώματα γέμισαν το εικαστικό μας εργαστήρι και η φαντασία δημιούργησε έργα τέχνης αξιοζήλευτα, σκίτσα που δήλωναν αυθορμητισμό, προδίδοντας ότι οι μικροί μας καλλιτέχνες απολάμβαναν τη ζωγραφική.
Σταθμός στη διδακτική μου καριέρα ήταν η συνεργασία μου με το Διεθνή Κοινωφελή Οργανισμό του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (SNF) με το πρόγραμμα “Social School”.
Αυτό το καλλιτεχνικό μονοπάτι που επέλεξα, και με την τύχη να έχω «ούριους ανέμους» στην πορεία μου ως δασκάλα ζωγραφικής, με κάνει να νιώθω ευγνώμων. Πήρα αγάπη, αποκόμισα εμπειρίες και σεβασμό από τους γονείς γι’ αυτό που προσέφερα σε εκατοντάδες παιδιά, εφήβους και ενήλικες. Αξία ανεκτίμητη».

– Υπήρξε κάποιος σταθμός ή πρόσωπο που λειτούργησε ως καταλύτης για να ακολουθήσετε επαγγελματικά την τέχνη;
– Ο Χρήστος, ο γιος μου, ο οποίος αποτελεί ανεξάντλητη πηγή έμπνευσης, ώστε να δημιουργήσω και να λειτουργήσω αποτελεσματικά και με επιτυχία. Μου δίνει φως και ζωή. Είναι το πιο καλαίσθητο «έργο τέχνης» μου, ο πιο σημαντικός θαυμαστής μου, αλλά και ο πιο αυστηρός κριτής μου. Εκπαιδεύτηκε κοντά μου και βλέποντας την πορεία μου στη ζωγραφική, με παρότρυνε να ανοίξω τα φτερά μου και να ασχοληθώ επαγγελματικά με νέους ορίζοντες. Ανέλαβε όλο το επικοινωνιακό κομμάτι της έκθεσής μου και ήταν ο βράχος στήριξής της.
Είναι υπερπροστατευτικός απέναντί μου και είναι ο γιος που θα επιθυμούσε να έχει η κάθε μητέρα.

– Τι είναι για εσάς η ζωγραφική; Θεραπεία, έκφραση, επικοινωνία, όλα μαζί;
– Η ζωγραφική για εμένα είναι μορφή προσωπικής έκφρασης και επικοινωνίας με το κοινό. Μου επιτρέπει να περνάω χρόνο με τον εαυτό μου και τις σκέψεις μου, αποβάλλει κάθε άγχος μου, λειτουργώντας αφυπνιστικά και λυτρωτικά.
Είναι ένα παιχνίδι αναζήτησης, χωρίς να είσαι καν υποψιασμένος πού θα βρεθείς. Ταξιδεύεις στον κόσμο των συναισθημάτων και της φαντασίας και προσπαθείς να αγγίξεις το όνειρό σου, ενώ βρίσκεσαι μπροστά σε έναν καμβά.
Η ζωγραφική με βοηθάει να αποδράσω από την καθημερινότητα και δημιουργώντας, απελευθερώνομαι από δεσμευτικές παρωπίδες».

– Από πού αντλείτε έμπνευση; Είναι ο εσωτερικός κόσμος ή το εξωτερικό ερέθισμα που κυριαρχεί στο έργο σας;
– Από οτιδήποτε. Από μία εικόνα του ουρανού, της γης και της θάλασσας, από μία λέξη, ένα ποίημα ή από έναν μύθο για τις πεταλούδες της «καρδιάς» μου. Ίσως από το άκουσμα ενός τραγουδιού, που το κάνω εικόνα και δημιουργώ τη δική μου ιστορία. Τότε, το έργο μου παίρνει σάρκα και οστά και ξεκινάει το δικό του ταξίδι.

«Η θετική ανταπόκριση του κοινού σε ομαδική έκθεση το 2002, σε συνδυασμό με το πάθος μου, με ώθησαν να ασχοληθώ επαγγελματικά με τη ζωγραφική»

– Υπάρχει κάποιο θέμα, μοτίβο ή συναίσθημα που επιστρέφει συχνά στη δουλειά σας;
– «Απελευθέρωση», «Απόδραση», «Αναγέννηση», «Λύτρωση» είναι οι τίτλοι κάποιων έργων μου, και η ελευθερία ως συναίσθημα είναι το θέμα που κυριαρχεί. Μέσα από αυτά, απελευθερώνομαι, αποδρώ και ταξιδεύω. Οι πεταλούδες είναι το αγαπημένο μοτίβο που επιλέγω συχνά: γυναικείες μορφές που εισέβαλλαν στο σώμα μιας πεταλούδας, μεταμορφώνονται και αναγεννώνται, συμβολίζοντας την προσωπική ανάπτυξη.

– Ποια είναι η τεχνική ή τα μέσα που αγαπάτε περισσότερο; (Ελαιογραφία, ακρυλικά, μεικτές τεχνικές κτλ)
– Η μικτή τεχνική στον καμβά είναι η αγαπημένη μου. Ο συνδυασμός διαφόρων υλικών που συνυπάρχουν αρμονικά, με μίξεις και συνθέσεις, δημιουργεί ένα ιδιαίτερο καλλιτέχνημα, ανάγλυφο και τρισδιάστατο. Χρησιμοποιώ ιδιαίτερα υλικά που προέρχονται από τη φύση (όπως φτερά), εκλεκτές λαδομπογιές και όχι μόνο, σε λινό καμβά.
Εδώ θα θυμηθούμε τον διακεκριμένο ζωγράφο Κωνσταντίνο Παρθένη, ο οποίος στην περίοδο της Κατοχής συμβούλευε τους φοιτητές του να ζωγραφίζουν μόνο με γαλλικά λάδια γνωστής εταιρείας χρωμάτων.

– Πώς έχει εξελιχθεί το ύφος σας με την πάροδο του χρόνου;
– Τα πρώτα χρόνια που ζωγράφιζα, προσπαθούσα να αποτυπώσω το θέμα στον καμβά με ρεαλισμό, ώστε τα έργα μου να ξεχωρίζουν από την καθαρότητα της λεπτομέρειας. Στην πορεία, κατάλαβα ότι αυτό δεν ήταν η ζωγραφική που με εξέφραζε.
Έχοντας στο χέρι μία σπάτουλα και με τη βοήθεια της φαντασίας, προέκυψε μία άλλη τεχνοτροπία, που φάνταζε μαγική στα μάτια μου. Έτσι ξεκίνησε ένα μαγικό ταξίδι, βλέποντας μόνο τον ουρανό και μία θάλασσα – είτε ήρεμη, είτε με θαλασσοταραχή και τρικυμία, όπως είναι η ζωή. Μία θεία δύναμη με βοηθούσε να συνεχίσω και να αντλήσω φαντασία, ώστε να δημιουργήσω και να δώσω με τα έργα μου, τα δικά μου μηνύματα, επιθυμώντας να αφήσω το καλλιτεχνικό μου αποτύπωμα στην ψυχή του θεατή μου.
Άλλωστε, ο θεατής διαπαιδαγωγείται με τα έργα μας, με έναν τρόπο να αγαπάει το ωραίο και να αναπτύσσει τους δικούς του κανόνες. Η τέχνη δεν επιβάλλεται, καλλιεργείται.
Η ανάγκη μου να εκφραστώ και να επικοινωνήσω μέσω της τέχνης μου, δημιούργησε έργα ανάγλυφα και τρισδιάστατα και σύμφωνα με τις αξιολογήσεις που γράφτηκαν από κριτικούς εικαστικών τεχνών, «έργα τέχνης με δυναμική, ένταση και κίνηση».

– Πιστεύετε ότι ένας καλλιτέχνης «οφείλει» να εξελίσσεται συνεχώς ή να παραμένει πιστός σε ένα προσωπικό ιδίωμα;
– Οφείλει να εξελίσσεται και να βελτιώνεται συνεχώς, να προοδεύει κρατώντας μια σταθερή πορεία στο προσωπικό του ζωγραφικό ιδίωμα, για να τον χαρακτηρίζει και να ξεχωρίζει από τους άλλους καλλιτέχνες – χωρίς όμως να αψηφά τη συνεχώς μεταβαλλόμενη κοινωνική πραγματικότητα. Νέες προκλήσεις και νέες τεχνοτροπίες πρέπει να συνθέτουν ένα έργο τέχνης, ώστε να αντικατοπτρίζουν το προσωπικό στυλ του καλλιτέχνη και να γοητεύουν τον θεατή.

– Ποια είναι η σχέση σας με το κοινό; Σας ενδιαφέρει η ερμηνεία που δίνει ο θεατής στο έργο σας;
– Με γοητεύει, θα έλεγα. Και ως διά μαγείας διαμορφώνονται ερμηνείες, οι οποίες δίνουν στο έργο μου νέες διαστάσεις και νοήματα. Ο θεατής συμμετέχει και προσδίδει πολυδιάστατες περιγραφές με φαντασία, που οδηγούν σε καλλιτεχνικά συμπεράσματα, αναλύοντας το μήνυμα που θέλει να δώσει ο καλλιτέχνης.

– Πρόσφατα πραγματοποιήσατε μία σημαντική έκθεση στην Αθήνα με περισσότερα από 40 έργα. Μιλήστε μας για αυτή.
– Τον περασμένο Μάρτιο πραγματοποιήθηκε η νέα μου ατομική έκθεση ζωγραφικής στο χώρο του «Ιδρύματος Εικαστικών Τεχνών Τσιχριτζή» στην Κηφισιά, με θέμα: «Τα όνειρα που σου έδωσαν φτερά».
Μία έκθεση διάρκειας 11 ημερών με προσέλευση εκλεκτών καλεσμένων από τους χώρους των τεχνών, της δημοσιογραφίας, των επιχειρήσεων και της πολιτικής. Εκτέθηκαν 44 έργα, ως επί το πλείστον μεγάλων διαστάσεων, που απέσπασαν αξιόλογες κριτικές, ενώ η έκθεση συνοδεύτηκε από έντονη δημοσιότητα στα ΜΜΕ. Έργα μου πλέον ανήκουν σε σημαντικές ιδιωτικές συλλογές.
Έναν μήνα μετά, στον επιβλητικό χώρο του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου – Μεγάρου της Παλαιάς Βουλής, πραγματοποιήθηκε Concerto – έκθεση ζωγραφικής, αφιερωμένη στη Μαρία Κάλλας για τα 100 χρόνια από τη γέννησή της, διάρκειας 24 ωρών. Στην εκδήλωση συμμετείχαν διεθνούς φήμης εικαστικοί και καλλιτέχνες της λυρικής σκηνής. Τιμή μου ήταν η συμμετοχή μου με την προσωπογραφία της θρυλικής soprano “La Divina Butterfly”/ «Η Θεϊκή Πεταλούδα». Τη μοναδική βραδιά τίμησαν με την παρουσία τους: η τέως Βασίλισσα της Ελλάδος Άννα-Μαρία με το γιο της, Παύλο Ντε Γκρες, η Ελένη Γλύκατζη – Αρβελέρ, η Μαριάννα Λάτση και ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Φαναρίου Αγαθάγγελος.»

«Η τέχνη δεν επιβάλλεται, καλλιεργείται. Ο θεατής διαπαιδαγωγείται με τα έργα μας»

– Ποιος είναι ο άνθρωπος πίσω από την εικαστικό;
– Με χαρακτηρίζει η δοτικότητα και δεν χρησιμοποιώ τους ανθρώπους και τις καταστάσεις ως μέσα για να πετύχω το σκοπό μου. Μου αρέσει να διοχετεύω την ενέργειά μου στους δικούς μου ανθρώπους, αλλά έχω και την ανάγκη να επικεντρώνομαι στη ζωγραφική, που είναι η ίδια μου η ζωή.
Με θλίβει η αδικία και η αγνωμοσύνη, η έλλειψη σεβασμού και η αχαριστία. Επιθυμώ τη συγνώμη και θυμώνω με το θράσος. Χαίρομαι με τη χαρά του άλλου και θέλω να βλέπω γύρω μου ειλικρινείς κι ευτυχισμένους ανθρώπους. Αυτό αντανακλάται και σ’ εμένα και με χαροποιεί.
Εκτιμώ τη διακριτικότητα και την αξιοπιστία στους φίλους. Είμαι επικοινωνιακή και με κατανόηση, έχοντας υπομονή και επιμονή. Είμαι αισιόδοξη και επιλέγω να βλέπω το ποτήρι μου μισογεμάτο. Εμπιστεύομαι το ένστικτό μου, αντλώ δύναμη δημιουργώντας και προσπαθώ να κάνω τα όνειρά μου πραγματικότητα.
Με συγκινεί η ευγνωμοσύνη και η αυθεντικότητα. Εκτιμώ οτιδήποτε μου δίνεται απλόχερα, χωρίς ενδοιασμούς και πιέσεις.
Αρωγοί σε κάθε καινούριο εγχείρημά μου είναι η οικογένειά μου, που της αξίζει ένα μεγάλο… ευχαριστώ! Σημαντικό αγαθό, μετά την υγεία, είναι η αξιοπρέπεια!

– Τι ονειρεύεστε για τη συνέχεια της πορείας σας; Υπάρχει κάποιο νέο project ή θεματική που θέλετε να εξερευνήσετε;
– Τα καλύτερα έρχονται!

– Τι θα λέγατε σ´έναν νέο άνθρωπο που ξεκινά τώρα την πορεία του στην τέχνη;
– Να μην επιτρέψει σε κανέναν να του στερήσει το όνειρό του!